အခ်စ္ဆိုတာ ေအးခ်မ္းတဲ့ ေလေၿပေလညင္းတဲ့ ..

တကယ္လို႕ အဲ့အခ်စ္ေတြသာ ေလေၿပေလညင္း ၿဖစ္ခဲ့မယ္ ဆိုရင္
ေလေၿပေလညင္း ဆိုတာ ငါ့အတြက္ေတာ့ ခဏလာတဲ့ ဧည့္သည္ပါ ..
အခ်ိန္တန္ေတာ့လည္း ေလေၿပဆိုတာ
မိုးေငြ႕နဲ႕ အတူ ၿပန္သယ္ေဆာင္သြားသလိုပါပဲ .. ခ်စ္သူ ..

(နင္)ေၿပာခဲ့ဖူးတဲ့ စကားလံုးေတြက
ငါ့စိတ္ေတြကို တကယ္ မသိမသာ ခိုးယူရင္း
တိုက္ဆိုင္မွဳ႕ေတြ ရိွတိုင္း ရလိုက္တဲ့ လက္ေဆာင္က လြမ္းခ်င္းတဲ့ ..

ညတိုင္းရဲ႕ အိမ္မက္တိုင္းမွာေတာ့
ငါ နင့္ကို အရမ္းလြမ္းတယ္လို႕ ေၿပာမိတိုင္း
နင္ရဲ႕ ေအးစက္လွတဲ့ အၿပံဳးေတြ နဲ႕ မိတ္ေတြ ဖဲြ႕လို႕ေပါ့ ..

ဒီလိုနဲ႕ပဲ
ေၿပာင္းလဲၿခင္းေတြထဲက မေၿပာင္းလဲတဲ့ စိတ္ကူးေတြ
ေၿပာၿပခ်င္တဲ့ စကားေတြ
ငါ့ဆီမွာ တနင့္တပိုး ရိွေနေသးတယ္ ခ်စ္သူ ..

တကယ္လို႕
ခ်စ္ၿခင္း ရဲ႕ အၿခားတစ္ဖက္မွာ
ေနာက္ထပ္ သင္ယူရမယ့္ သင္ခန္းစာက
လြမ္းခ်င္းဆိုတာ ရိွခဲ့ရင္

အလြမ္းမ်ား ကုန္ဆံုးႏိုင္ပါေစ .. ခ်စ္သူ .. ..

ကိုေအာင္ (ပ်ဴႏိုင္ငံ) စစခ်င္း ဘေလာ့ေဒးအတြက္ အမွတ္တရ ဆိုတာ ၿမင္တာနဲ႕ ဟိုးအရင္ စစခ်င္း စာေတြ ေရးတာေလး ကို သြားေတာ့ သတိရမိလိုက္တာေတာ့ အမွန္ပါပဲ .. အပိုင္း ၂ လည္း ဖတ္ေရာ တဂ္ထားတာ ေတြ႕ေတာ့ စိတ္ထဲ မွာ ကိုေအာင့္ ကို အားနာသြားမိတာေတာ့ အမွန္ပါပဲ .. ဘာလို႕လဲ ဆိုရင္ အလုပ္နဲနဲမ်ားေနတာနဲ႕ ခ်က္ခ်င္း မေရးေပးႏိုင္လို႕ပါ .. း))

စာ စစခ်င္း ေရးၿဖစ္တာကေတာ့ ( ၂၀၀၇ )လြန္ခဲ့တဲ့ ၄ ႏွစ္ေလာက္က စုဗူးဆိုတဲ့ ဆုိဒ္ေလး ကပါ .. အဲ့ေန႕က အလုပ္ကေန အင္တာနက္ ဂ်ာနယ္ ဖတ္ေနရင္း အဲ့ဒီ့ ၀က္ဆိုဒ္ အသစ္ေလး အေၾကာင္း ေရးထားတာ ေလး ေတြ႕ေတာ့ ဖတ္လည္းၿပီးေရာ ခ်က္ခ်င္းပဲ အလုပ္ကေနအေကာင့္ဖြင့္လိုက္ပါတယ္ .. ေနာက္ အဲ့ဒီ့ ဆိုဒ္ေလးမွာ ဖြင့္ၿပီး ေနာက္ သိပ္မၾကာလုိက္ပါသလိုပဲ .. ဘေလာ့ဂါ ေဒး ဆိုၿပီး ၿမန္မာ အိုင္စီတီ ပတ္ခ္ မွာလား မသိဘူး လုပ္မယ္ ဆိုတာလည္း အင္တာနက္ ကေန ၾကားလိုက္ပါေသးတယ္ .. အဲ့ဒါ ဘေလာ့ဂါ ၄ ေယာက္လား ၊ ၅ ေယာက္လား မသိဘူး .. သူတို႕ ေတြ (..... ) ေၿပာၾကမွာေပါ့ ဆိုၿပီး အြန္လိုင္းမွာ ေၾကၿငာတာေတြ႕လိုက္ပါတယ္ .. အဲ့ဒါနဲ႕ ဘေလာ့ဂါ ေဒါ့ ကြန္း မွာ ဘေလာ့ တစ္ခုပါ ထပ္ဖြင့္လိုက္ပါေသးတယ္ (ေယးေတးေတးပဲ) .. ဒါေပမယ့္ အဲ့ဒီ့ ဘေလာ့ က လံုး၀ စာမရိွပဲ အေကာင့္ပဲ တတ္စတင္ အေနနဲ႕ ဖြင့္ၾကည့္ထားခဲ့တဲ့ ဘေလာ့ပါ ..

တကယ္ေတာ့ လြန္ခဲ့တဲ့ ၄ ႏွစ္ (၂၀၀၇) က စလို႕ စာေရးတယ္လို႕ ေၿပာေပမယ့္ လံုး၀ ဟုတ္တိပတ္တိ ေရးတဲ့ သူတစ္ေယာက္ မဟုတ္ပါဘူး .. ဒါေၾကာင့္ ကိုယ့္ ကိုယ္ကို စာေရးေနတဲ့ သူတစ္ေယာက္လို မသတ္မွတ္မိသလို ၊ ခုခ်ိန္ထိ စာေကာင္း ေပေကာင္း ေတြလည္း မေရးတတ္ေသးပါဘူး .. မအားလို႕ မေရးၿဖစ္တာ ေတြ နဲ႕ပဲ ကီးဘုတ္မွာ ႏိွပ္မိတဲ့ လင့္ခ္ ေတြ သြားရင္း သူမ်ားေရးထားတဲ့ စာေတြ ကိုပဲ လိုက္ဖတ္ခဲ့တာမ်ားပါတယ္ .. ဆိုဒ္ေတြ နဲ႕ လင့္ခ္ေတြ ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားကို ေရာက္ေပမယ့္ ကြန္မန္႕ေတြ ေတာ့ အရမ္း မေရးၿဖစ္ပါဘူး ..
အထူးသၿဖင့္ နာမည္ၾကီး ဆိုဒ္ေတြပါ .. ကိုယ္က ေပါ့ေပါ့ပါးပါးကြန္႕မန္႕ေလာက္ပဲ ေပးၿဖစ္ေတာ့ ကိုယ္ေရးတဲ့ ကြန္႕မန္႕နဲ႕ ေရးထားတဲ့ စာနဲ႕ မကိုက္ဘဲ တစ္မ်ိဳးထင္ၿပီး လြဲကုန္ရင္ မေကာင္းဘူးေလ .. အဲ့ဒါေၾကာင့္ပါ .. B-) ဒါေပမယ့္ ဆိုဒ္ေတြမွာ စကားလံုး ေဖာင့္ေသးေနတဲ့ ဆိုဒ္ေတြ ဆိုရင္ေတာ့ လံုး၀ မဖတ္ၿဖစ္ပါဘူး .. ဘာလို႕လဲ ဆိုရင္ မ်က္လံုး အာရံုစိုက္ရတဲ့ အတြက္ပါ ..(ကိုယ့္ဆိုဒ္က ေဖာင့္ေတာင္ ေသးေနေသးတယ္ ထင္တာ).. ပုဂိၢဳလ္စဲြ နဲ႕ ဖတ္တာ မဟုတ္ေပမယ့္ ကိုယ္ခင္တဲ့ သူငယ္ခ်င္း ဆိုဒ္ေတြကေတာ့ အၿမဲတမ္းတမ္း လိုလို ေရာက္ၿဖစ္ပါတယ္ ..

ၿပန္ဆက္ရမယ္ ဆိုရင္ အဲ့ဒီ့ စစခ်င္း စုဗူး ဖြင့္လိုက္တုန္းက လူ အေယာက္ ၅၀ ေလာက္ပဲ ရိွၿပီး တစ္ေယာက္နဲဲ႕ တစ္ေယာက္ နဲ႕ လည္း ေပ်ာ္ဖို႕ေကာင္းပါတယ္ .. ေနာက္ ၁ ေယာက္နဲ႕ ၁ ေယာက္ အၿပင္မွာ ေတြ႕ရေအာင္ ဆိုၿပီး ပထမဆံုး စုဗူး ေတြ႕ဆံုပဲြေလးကို ေၿမနီကုန္းမွာ လုပ္ခဲ့ၾကေတာ့ ကိုလူလိန္ ၊ ကိုေရႊဘုန္းလူ ၊ ၀ိုင္ ၊ ကိုစိုးမိုး ၊ ကိုလူစိမ္း ၊ ေကာင္းကင္ၿပာ၊ မငယ္ ၊ သံေယာဇဥ္ေလး ၊ ဆာမူရိုင္း ( ၁၅ ေယာက္ ) ေလာက္ လာခဲ့ၾကေပမယ့္ က်န္တဲ့ သူေတြကို မမွတ္မိေတာ့တာ ခြင့္လႊတ္ပါ ..ေတြ႕ခဲ့ၾကတယ္ဆိုပါေတာ့ .. ေနာက္ ပရဟိတ ေတြ လုပ္ဖို႕ လည္း ေၿပာခဲ့ၾကတာ မွတ္မိပါေသးတယ္ .. အဲ့ဒီ့ေနာက္ပိုင္း မနက္ရံုးေရာက္ရင္ ဘယ္သူေတြ ဆိုဒ္မွာ စာအသစ္တင္လည္း အၿမန္ဖြင့္ၾကည့္ရတာ အေမာ .. း)) အဲ့ဆိုဒ္မွာ ေရးခဲ့မိတာလည္း စုစုေပါင္း ၁၀ ပုဒ္ ေလာက္ပဲ ၇ိွမယ္ ထင္ပါတယ္ .. ေနာက္ပိုင္း သူတို႕ေတြလည္း ကိုယ္ပိုင္ ဘေလာ့ဖြင့္ စာေရးတဲ့ အၿပင္ ဆိုရွယ္ဆိုဒ္ေတြပါ လုပ္လာခဲ့တယ္ ..

အဲ့ဒီ့ ဆိုဒ္ေလး မွာ အေကာင့္ဖြင့္ၿပီး ေနာက္ ၆ လ ေလာက္ ေနေတာ့ ဒီကို ထြက္လာေတာ့ ေရာက္ေရာက္ခ်င္း ကြန္ၿပဴတာ မရိွတဲ့ အတြက္ ၆ လ ေလာက္ ဆိုဒ္ထဲလည္း မ၀င္ၿဖစ္ေတာ့သလို ၊ ဘယ္လင့္ခ္ဆိုဒ္မွလည္း မေရာက္ၿဖစ္ေတာ့ပါဘူး .. ဒါေပမယ့္ ကြန္ၿပဴတာ ၀ယ္ ၿပီး ေနာက္ ဆိုဒ္ထဲ ၿပန္၀င္တဲ့အခါက်ေတာ့ အရင္လို ေပ်ာ္ဖို႕ မေကာင္းေတာ့သလို ၊ ၿပသာနာေတြ ကို ေတြ႕ေနေပမယ့္ အဲ့စုဗူးကေနပဲ သူငယ္ခ်င္း အသစ္ေတြ ထပ္ရခဲ့ပါတယ္ .. နာမည္မွတ္မိတာ ဇီးရိုး ၊ သူရႆ၀ါ နဲ႕ ပင္ဂြင္း မွတ္မိေတာ့လို႕ က်န္တဲ့သူမ်ား ခြင့္လြတ္ၾကပါ .. ေနာက္ ဆက္ပိုင္ (ဗညားရိွန္ ၊ လင္းေခတ္ဒီႏို) ကို စုဗူးကဓာတ္ပံုေတြထဲမွာ ေတာ့ ၿမင္ေနရေပမယ့္ အဲ့တုန္းကမၿမင္ဖူးေသး၊ မခင္ေသးပါဘူး .. အဲ့ေနာက္ဒီမွာ ပထမဆံဳး သိတာကေတာ့ မက္ရိွမိုရိုး နာမည္နဲ႕ (ကိုသားေဇာ္) ၊ သူကေန သိတာ နာမည္ ခဏ၊ ခဏ ေၿပာင္းရတာ ၀ါသနာ ပါတဲ့ ညီညီေထြး (ခ) နာကာမူယာ (ေန၀သန္) ၊ ေမသဲ (မိုးခါး) ၊ ညီညီေက်ာ္ (ညီညီေက်ာ္) ၊ သိၿပီး သိပ္မၾကာပါဘူး .. အၿပင္မွာပါ ေတြ႕ရေအာင္ပါ ဆိုၿပီး ခ်ိန္းလိုက္တာကေန လူခ်င္းပါေတြ႕ ၊ ပိုရင္းႏီွးသြားခဲ့တယ္ ... ေတြ႕ေတြ႕ခ်င္းေန႕ပဲ ေန၀သန္ ရဲ႕ လမ္းညႊန္မွဳ႕ ေၾကာင့္ ဂ်လန္းဂ်လန္း ထလိုက္ၾကတာ ေၿခေထာက္ေတြ ေတာင္ ကိုက္တယ္ .. ((မွတ္မိၾကလားေတာ့ သိဘူး)) :D

အဲ့ေနာက္ မိုးခါးက သူ စုဗူးမွာ စာမေရးေတာ့ဘဲ အၿပင္ ကိုယ္ပိုင္ ဆိုဒ္နဲ႕ ေရးေနပါတယ္ တဲ့ .. ေနာက္ ပိုးေတြကူးကုန္ၿပီး .:D ေန၀သန္ ကလည္း သူလည္း စာမေရးေတာ့ဘဲ ဘေလာ့ဂါ ေဒါ့ကြန္မွာ ေရး၊ ညီညီေက်ာ္ ကလည္း ဘေလာ့ဖြင့္ၿပီး ေရးၾကရာကေန ေဆာင္းႏွင္းရြက္ လည္း ဘေလာ့ဖြင့္ရေကာင္းႏိုးႏိုး ၊ မဖြင့္ရ ေကာင္းႏိုးႏိုးနဲ႕ မိုးခါး ၊ ေန၀သန္ ၊ ညီညီေက်ာ္ အကူအညီနဲ႕ပဲ အရင္ တတ္စတင္ လုပ္ထားတဲ့ ဘေလာ့စေပါ့ေဒါ့ကြန္းကို ပစ္ၿပီး ေဆာင္းႏွင္းရြက္ ဆိုၿပီး ဘေလာ့ ဖြင့္လိုက္ရာကေန ခု လက္ရိွ ဖြင့္ထားတဲ့ ဘန္နာမွာ ဆိုဒ္နာမည္ ေပ်ာက္ေနတဲ့ ေဆာင္းႏွင္းရြက္ ဆိုတဲ့ ဆိုဒ္ေလးပါပဲ ..

အဲ့ဒီ့ေနာက္ပိုင္း တစ္ေယာက္ နဲ႕ တစ္ေယာက္ ဟိုဆိုဒ္သြားဖတ္ၾကည့္ ၊ ဒီဆိုဒ္ သြားဖတ္ၾကည့္ ေၿပာရင္း စုဗူးၿပင္ပ ကေန ဘေလာ့ထဲက စသိလာတာ ေတာင္ေပၚသား ၊ အဆိပ္ခြက္ ၊ ဦးရွင္ၾကီး ၊ ေမေလး ၊ မေကာင္းကင္ၿပာ ၊ ေမတၱာေရာင္ၿပန္ ၊ ဘိုဘိုဟန္(မိုးကုတ္) ၊ ရီႏိုမာန္ ၊ ဦးသီဟသစ္ ၊ ေႏြးေနၿခည္ ၊ မ၀ါ ၊ ေႏြးေႏြးသဲမြန္.. သူတို႕ေတြနဲ႕ သိလာခဲ့တယ္ .. ေနာက္ ကိုဖိုးစိန္၊ ေမသူ ၊ ၿမေရသွ်င္ ၊ မ်ိဳးထက္ေဇာ္ ၊ သက္ပိုင္သူ ၊ ေဆာင္းခ်မ္းမိုး ၊ သံလြင္ဟီးရိုး ၊ ညလင္းအိမ္ ၊ မင္းကိုခ်စ္တဲ့သူ ၊ တလႏြန္ (( ကိြဳင္ပဲ ေရးေနရင္း နာမည္ေတြ ေမ့ကုန္ၿပီ ..)) စိတ္မရိွၾကပါနဲ႕ ... ေနာက္ပိုင္း ဟိုသြား ၊ ဒီသြား အဖဲြ႕လိုက္ေတြ ရိွလာခဲ့ေပမယ့္ မအားတဲ့ေန႕ေတြက မ်ားေနေတာ့ ေတာ္ရံု တန္ရံု မသြားၿဖစ္တာ နဲ႕ ေနာက္ပိုင္းမွာ ဘယ္သူနဲ႕ အရမ္း မေတြ႕ၿဖစ္တာ က မ်ားလာခဲ့တယ္ .. :))

ဒီထဲက ခုေနာက္ပိုင္း စာေရးတာ က်န္တာ ဆိုလို႕လည္း ေန၀သန္ ၊ မိုးခါး ၊ လင္းေခတ္ဒီႏို ၊ ညလင္းအိမ္ ၊ သက္ပိုင္သူ ၊ ကိုဖုိးစိန္ ၊ မင္းကိုခ်စ္တဲ့သူ ၊ ေလာက္ပဲ ရိွပါေတာ့တယ္ .. အဲ့ေနာက္ ဘေလာ့ ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားလည္း ပုိေရာက္ၿဖစ္လာတယ္ .. ဘယ္ဘေလာ့ ေတြ ေရာက္လည္း ဆိုရင္ ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားကို ေရာက္တယ္လို႕ ဆိုခ်င္ေပမယ့္ အကုန္ေတာ့ မဖတ္ၿဖစ္ပါဘူး .. ဘေလာ့ အသစ္ တစ္ခုေတြ႕တိုင္း ၊ စိတ္၀င္စားစရာေတြ ရိွတိုင္း အၿမဲ လင့္ခ္ယူၿပီး ခ်ိတ္ထားလုိက္ပါတယ္ . . ေရွ႕က သူဘာေတြ ေရးခဲ့လဲ ဆိုတာ မဖတ္ႏိုင္ေပမယ့္ ေနာက္ပိုင္း ေရးမယ့္ဟာေတြကို ဖတ္ခ်င္တာနဲ႕ တင္တိုင္းသိရေအာင္ လင့္ခ္ ယူလာတာပါ ..
ဥပမာ - ကိုေအာင္(ပ်ဴႏိုင္ငံ)ပဲ ဆိုပါစို႕ .. :D သူ႕လင့္ခ္ ကို စေတြ႕တုန္းက ဘန္နာ နဲ႕ ဘေလာ့နိမ္း ေၾကာင့္ စိတ္၀င္စားသြားတယ္ .. ေနာက္ အထဲမွာ ၀င္ဖတ္ၾကည့္ေတာ့ သရဲ အေၾကာင္း ေတြ ေရးထားတာ ေတြ ေတြ႕တယ္ .. ကိုယ္ကသာ သရဲ တုန္ေအာင္ ေၾကာက္ေပမယ့္ အဲ့လို ဖတ္ရတာေတြကို ၾကိဳက္တယ္ .. း))
ေနာက္ ဟိုေန႕က ေမာင္မ်ိဳးရဲ႕ ဆားခ်က္ၿခင္းမွာ ေဆာင္းႏွင္းရြက္ သူ႕ကို သိပံုကိုပါ ခ်က္ထားတာ ေတြ႕လိုက္ပါေသးတယ္ .. အဲ့လိုေပါ့ .. သူဆိုရင္ သူရဲ႕ မဲေဆာက္ ကဗ်ာ ဖတ္ရင္း သိသြားရာက သူ႕ဘေလာ့ ဖတ္ၿဖစ္သြားတာ အဲ့လုိမ်ိဳးေတြေပါ့ ...
ဘေလာ့က လူေတြ ဘယ္လို သိလည္း ဆိုတာကို တစ္ေယာက္ခ်င္းစီကို ေရးေနရင္ အမ်ားၾကီး ၿဖစ္သြားမွာ စိုးလို႕ မေရးေတာ့ပါဘူး .. :))
ခု ဘယ္ဘေလာ့ေတြ ေရာက္ၿဖစ္လည္းဆို စလံုးက စာေရးတဲ့ သူေတြရဲ႕ ဘေလာ့ေတြ ၊ စာဖတ္သူ အရမ္းမ်ားတဲ့ ဘေလာ့ေတြ ၊ ေန၀သန္ ၊ လင္းေခတ္ဒီႏို ၊ ကိုေအာင္ (ပ်ဴႏိုင္ငံ) ၊ ကိုေဇာ္ ၊ မေခ်ာ ၊ မရို႕စ္ ၊ ေမာင္မ်ိဳး ၊ ေငြလမင္း ၊ သက္တန္႕ခ်ိဳ ၊ မုိးယံ ၊ ၿမစ္က်ိဳးအင္း၊ ေရႊစင္ႏု၊ ေမဓာ၀ီ ၊ ညီလင္းသစ္ ၊ ကိုကိုေမာင္(ပန္းရနံ႕) ၊ အန္ဂ်ယ္လိွဳင္း ၊ သီဂီေက်ာ္ ၊ တီဆြီ ၊ မနတ္သမီး၊ ဦးဟန္ၾကည္ (ေရာင္စံုေလးေတြ နဲ႕ ေရးလို႕ :P နာမည္ ၾကီးတာလား ၊ ဘာလို႕လဲ မသိဘူး .. ခုေနာက္ပိုင္း နာမည္ ေတာ္ေတာ္ၾကီးေနသလိုပဲ .. :D ) ၊ ရွဳပ္ပါတယ္ .. ခု ေဆာင္းႏွင္း ဆိုဒ္မွာ လင့္ခ္ခ်ိတ္ထားတဲ့ သူမွန္သမွ် ဆီ အကုန္ ေရာက္ပါတယ္ ပဲ ေၿပာလိုက္တာ ေကာင္းပါတယ္ .. ဟီး ;-) နာမည္ေတြ တပ္ၿပီး မေရးတာ စိတ္မဆိုးၾကပါနဲ႕ .. း)

ခုလို အြန္လိုင္းမွာ စာေရးတာ ၊ စာဖတ္တာ တကယ္ကို ေပ်ာ္ဖို႕ ေကာင္းပါတယ္ .. စိတ္လည္း ေၿပသလို ၊ ဗဟုသုတ ေတြလည္း ရပါတယ္ .. ခုလို စုဗူးက စလို႕ ခုခ်ိန္ထိ စာေရးေနရင္း သိတဲ့ သူငယ္ခ်င္းမ်ားအားလုံုး ထဲမွာ ေၿပာမနာ ၊ ဆိုမနာ ၊ တကယ္ ခင္ရတဲ့ သူငယ္ခ်င္းေတြ ၊ အကူအညီ လိုအပ္ခဲ့တဲ့ အခ်ိန္ေတြ မွာပဲ အကူအညီ ေပးခဲ့တဲ့ သူငယ္ခ်င္း ေတြ ၊ အေ၀းေရာက္သြားေပမယ့္ တတ္ႏိုင္သေလာက္ အၿမဲ ကူညီေပးခဲ့တဲ့ သူငယ္ခ်င္း ေန၀သန္ ၊ အားလံုးကိုေက်းဇူးတင္ပါတယ္လို႕ ေၿပာခ်င္ပါတယ္ ..

ေနာက္ .. ကြန္႕မန္႕ ေတြမွာ ေနာက္ေနာက္ေၿပာင္ေၿပာင္ နဲဲ႕ ေပးခဲ့တာေတြကိုလည္း စိတ္မဆိုးၾကပါနဲ႕ ေၿပာပါရေစ .. တစ္ခါတစ္ေလ ေပးလိုက္တဲ့ ကြန္႕မန္႕နဲ႕ စာနဲ႕ တစ္လဲႊ ၿဖစ္သြားမွန္း .. ကိုယ္ ကိုယ္တိုင္လည္း သိပါတယ္ .. အဲ့ဒီ့အတြက္လည္း စေကာပန္ပါတယ္ .. း)))
ဒါေၾကာင့္ ခုခ်ိန္မွာ ကိုယ္တိုင္သာ အေတြးေပၚ ၊ စိတ္ကူးေပါက္ မွ အရည္မရ ၊ အဖတ္မရ ေတြ ထေရး ၿပီး စာေတြ ေရးတာ အရမ္း က်ဲ ေပမယ့္ ဘေလာ့မွ ေရးတဲ့ သူေတြရဲ႕ စာေတြကို အားတာနဲ႕ ၀င္လာၿပီး အၿမဲ အားေပးေနရင္း ဆက္လက္ ၿပီး စာေတြ ေရးသားႏိုင္ၾကပါေစ လို႕ ေၿပာလိုက္ပါရေစ ..

တကယ္ေတာ့ ေဆာင္းႏွင္းရြက္ ဆိုတာ စာေရးတဲ့ သူတစ္ေယာက္ မဟုတ္ဘဲ အားရင္ ဘေလာ့က စာေတြ လိုက္လိုက္ဖတ္တဲ့့ ပရိတ္သတ္ တစ္ေယာက္ပါ ..

PS ... !...* စာတစ္ပုဒ္ေရးတိုင္း အေတြးနဲ႕ အေရးနဲ႕ တစ္ၿခားစီ ၿဖစ္ၿဖစ္သြားတတ္တာလည္း ခုခ်ိန္ထိ မေပ်ာက္ေသးသလို ၿမန္မာလက္ကြက္ ရိုက္ရာမွာလည္း စကားလံုး အဆင့္ေတြ နဲ႕ ရိုက္ရတဲ့ တစ္ခ်ိဳ႕ စကားလံုးကို မရိုက္တတ္တာေၾကာင့္ စာလံုးေပါင္းေတြ မွားေနပါတယ္ .. *...!

ဘေလာ့လည္း ဖုန္ဒေလာေဟာ ၿဖစ္ေနၿပီ .. အဲ့လိုပဲ .. ေရးခ်င္စိတ္ ရိွရင္ ထေရး ၊ မေရးခ်င္ရင္ ပစ္ထားလိုက္နဲ႕ .. သူ႕ခမ်ာလည္း သနားပါတယ္ .. လိုမွ ေခၚသံုးသလို ၿဖစ္ေနတယ္ ..
ခုတေလာလည္း မ်က္လံုးေတြထဲမွာ ေတြ႕ရတာေတြက သိပ္အဆင္မေၿပတာေတြ က မ်ားေနေတာ့ စိတ္ေၿပလက္ေၿပ လုပ္တာေတြ မ်ားေနထဲက ဘေလာ့လည္း ေရးအံုးမယ္ ဆုိၿပီး ေရာက္လာၿပန္ၿပီ ... ဒါေၾကာင့္ ဒီေနရာေလးကို အၿမဲ ေက်းဇူးတင္ပါတယ္ ..
ဒါေပမယ့္ စာေရးမယ္ ဆိုၿပီး အေတြးသာ ၀င္ေပမယ့္ ေရးခ်င္စိတ္က ေသခ်ာ ဖီးလ္မလာေသးဘူး ၊ ေနာက္ စာေဖာေဖာသီသီ ေရးေနက် မဟုတ္ေတာ့ လည္း ဘာေရးလို႕ ေရးရမွာမွန္း မသိဘူး ၿဖစ္ေနတာနဲ႕ ..
ခုတစ္ေလာ နားေထာင္ၿဖစ္ေနတဲ့ အိုး အိုး ေစာင္း ေတြ ထဲက နားထဲ စဲြေနတဲ့ သီခ်င္းႏွစ္ပုဒ္ပဲ အရင္ တင္လိုက္တယ္ ..

ယဥ္ေက်း နား၀င္ခ်ိဳသာစြာ ေၿပာရင္ေတာ့ ဘ၀ၿခားမ်ား ..
နဲနဲ လန္႕ေအာင္ ေၿပာရရင္ေတာ့ သရဲမ်ား ... :D

သရဲ .. သရဲ .. လို႕ပဲ ေခၚရမလား .. ဘယ္လို နာမည္ တပ္ရမလဲ ..

ထိုထုိေသာ ဘ၀ၿခားမ်ားကို ေတြ႕ရမွာကို ေသေအာင္ေၾကာက္သည္ . .. ဘ၀ၿခားမ်ားကို ေၾကက္သလို .. အေမွာင္ကိုလည္း ေၾကာက္သည္ .. ငယ္ငယ္ကဆို မီးၿပတ္သြားၿပီဆိုရင္ ေသြးၿပတ္မတတ္ ေၾကာက္သည္ .. ငယ္ငယ္မဟုတ္ဘူး .. ခုခ်ိန္ထိ ရန္ကုန္ၿပန္သြားလို႕ မီးၿပတ္တာနဲ႕ တိုးရင္ ေၾကာက္တုန္း ... မီးပ်က္ၿပီ ဆိုတာနဲ႕ အနားရိွတဲ့ သူနား ေၿပးကပ္တာပဲ.. မေတာ္လို႕မ်ား ေမွာင္ထဲမွာ ရုတ္တရက္ ၀ါးကနဲ လာေပၚလိုက္ရင္ ဆုိၿပီး ေတြးၿပီး အေသေၾကာက္သည္ .. ဒါမွ မဟုတ္ ဇာတ္လမ္းေတြထဲကလို ေမွာင္ထဲမွာ လက္လာဆဲြသြားတို႕ .. တစ္ခုခု ကိုယ့္ကို လာေၿခာက္မွာ အ၇မ္းေၾကာက္သည္ .. တစ္ေယာက္ေယာက္ လက္ကို ကိုင္ထားရင္းနဲ႕ပဲ "သမီးနားမွာ မီးၿခစ္ရိွတယ္ ၊ ဓာတ္မီး ရိွတယ္ " ဆိုၿပီး ေၿပာရင္လည္း စမ္းရမွာ အရမ္းေၾကာက္သည္ .. မေတာ္လို႕ သူက လာမထိပါဘူး .. ကိုယ္က သြားထိလိုက္မွၿဖင့္ ဆိုၿပီး ေတြးၿပီး ေၿခာက္ၿခားေနတာ .. အဲ့လိုေတြ မဟုတ္တာေတြကို ေၾကာက္လြန္းလို႕ အခန္႕မသင့္ရင္ မီးၿပတ္တိုင္း အဆူခံရသည္ .. အထူးသၿဖင့္ အေဒၚ နဲ႕ ေမၾကီး ရဲ႕ ေအာ္တာကို ေတာ္ေတာ္ ခံရတယ္ .. " မဟုတ္တာ ေတြ ေလွ်ာက္ေလွ်ာက္မေတြးနဲ႕ တဲ့ .. ကိုယ့္အိမ့္မွာ ဘုရားနဲ႕ တရား နဲ႕ ေနတာ ဘာမွ မရိွဘူး တဲ့ " ဟုတ္ေတာ့လည္း ဟုတ္တာပဲ .. ေဆာင္းႏွင္း ကိုယ္တိုင္ကကို လြန္လြန္းေနတာ ... :D

ခုေၿပာမွာက ဘ၀ၿခားေတြ ပါ .. လူတိုင္း ေတာ့ ၾကံဳဖူးမွာမဟုတ္ပါဘူး .. လူတိုင္းမွာ ကံႏွိမ့္တဲ့ အခ်ိန္ ၊ ကံ ၿမင့္ခ်ိန္ ဆိုတာ ရိွတာပဲ ...
ေတြ႕ဖူးရင္ ကံႏွိမ့္တယ္လို႕လည္း မဆိုႏိုင္ပါဘူး .. ဘာလို႕လည္းဆို တစ္ဘက္က ဘ၀ၿခားသြားေပမယ့္ အရမ္း ကိုယ့္ကို အစဲြအလန္း ၾကီးေနတာလည္း ၿဖစ္ႏုိုင္တာပါပဲ .. ထားပါေတာ့ .. ကိုယ္ေရးခ်င္တာပဲ ဆက္ေရးေတာ့မယ္ .. :D

ဘ၀ၿခား လားး .. ပထမဆံုး ၿမင္ဖူးတာကေတာ့ မူလတန္း တတ္ခဲ့တဲ့ ေက်ာင္းေလးမွာပါ .. (ဒီအၿဖစ္အပ်က္ကေလးကို ေကာင္းေကာင္းကို မွတ္မိေနပါေသးတယ္) အရြယ္ကေတာ့ မူလတန္း ေက်ာင္း စတတ္ေနတဲ့ အရြယ္ သူငယ္တန္းေပါ့.. လန္႕ၿပီး ဖ်ားတာ ေနာက္ေန႕ ေက်ာင္းမတတ္ႏိုင္ေတာ့ဘူး ... း)) ေဆာင္းႏွင္းတို႕ ေက်ာင္းရဲ႕ အေနာက္ဖက္မွာ လမ္းကြင္းၿပင္ၾကီး တစ္ခု ရိွတယ္ .. ေယာက်ာၤေလး ၊ မိန္းကေလး အိမ္သာေတြကလည္း ေက်ာင္းရဲ႕ အေနာက္ဖက္ ေတာ္ေတာ္ေ၀းေ၀းမွာ ရိွတာပါ .. အိပ္သာေတြရဲ႕ အေနာက္ဖက္မွာ ေက်ာင္းၿခံစည္း၇ိုးက လဲႊလို႕ ဘာမွ မရိွဘဲ ေၿမကြင္းၿပင္ၾကီးပဲ ရိွပါတယ္ ... တစ္ေန႕ ေဆာင္းႏွင္းတို႕ သူငယ္ခ်ငး္ ေတြ အိပ္သာ သြားရင္း အိပ္သာ မ၀င္ခင္ ရုတ္တရက္ ကြင္းၿပင္ထဲကို ၿမင္လိုက္တာ .. လက္ၾကီးးးး .. လက္ၾကီးးး .. ေၿမၾကီးထဲကေန ထြက္လာၿပီး ေဆာင္းႏွင္းတို႕ကို ေခၚတာပါ .. ဘယ္ေၿပာေကာင္းမလဲ ... ေၿပးလိုက္တာ တန္းစီေနတာပဲ ... ဆရာမကိုလည္း ၿပန္ေၿပာၿပ .. အိမ္ကိုလည္း ၿပန္ေၿပာၿပနဲ႕ .. ေက်ာငး္အုပ္ဆရာမၾကီးက ဘယ္ကေန ၊ ဘယ္လို စံုစမ္းလဲ အဲ့ဒါေတာ့ မသိေတာ့ဘူး .. အဲ့ဒါ ကြင္းၿပင္ေစာင့္တာေတြ .. ၊ ပသီ ေမာင္ႏွမ ေတြတဲ့ ... အဲ့ဒါနဲ႕ ေက်ာင္းမွာ တရားေတြ ဘာေတြနား .. ၊ အမွ်အတန္းေတြ ေပးေ၀တာေတြ လုပ္ၾကေပမယ့္ ေနာက္ေန႕ ေက်ာင္းမသြားႏိုင္ေတာ့သလို ၊ မ်က္လံုးထဲကေနလည္း မထြက္ဘူး ...

ေနာက္ ၄ တန္းၿပီးေတာ့ အဲ့ဒီ့ မူလတန္း ေက်ာင္းေလးကေန ၿမိဳ႕ထဲက အထက္တန္းေက်ာင္းတစ္ေက်ာင္းကို ေၿပာင္းၿဖစ္သြားတယ္ .. အဲ့ဒီ့ ေက်ာင္းက ၿဗိတိသွ် လက္ထက္ က အဂၤလိပ္ေတြ အေၿခခ် ေနထိုင္သြားတဲ့ေနရာတဲ့ .. ဟုတ္လား မဟုတ္လားေတာ့ မသိပါ .. ေက်ာင္းမွာ မ၇မ္းပင္ အၾကီးၾကီးေတြ ၊ ညေမႊပန္း အပင္ေတြ နဲ႕ ေဘာ္ဒါေဆာင္ ကို ၾကည့္ရတာ စိတ္ေၿခာက္ၿခားလွတယ္ ... ေဆာင္းႏွင္းကေတာ့ ေက်ာင္းက ေဘာ္ဒါမွာ မေနခဲ့ေပမယ့္ အေဆာင္က လူေတြေၿပာတာေတာ့ .. ဆပ္ၿပာခြက္ေတြ ဘာၿဖစ္တယ္ .. ေရက်သံေတြ ဘာၿဖစ္တယ္ဆိုတာ ေနာက္ေန႕ မနက္ ေက်ာင္းကို ေရာက္ရင္ ၾကားရတတ္ပါတယ္ .. တကယ္ေတာ့ သူတို႕ေတြလည္း ေသြးေၿခာက္ၿခားတာၿဖစ္မွာပါ ... း)) အဲ့လိုပဲ ေက်ာင္းမွာ ၅ တန္းေဆာင္ အီးခန္း က ေၿခာက္တာတို႕ .. ၉ တန္းေဆာင္ဘက္မွာ စပရစ္ ေခၚရင္ ခဏေလးနဲ႕ ၀င္တာတို႕ .. အေၾကြေစ့ နဲ႕ေခၚတာေတြ .. အမ်ိဳးမ်ိဳးေတြ နဲ႕ပဲ ကိုယ့္စိတ္ကိုယ္ ေၿခာက္ၿခားေအာင္ လုပ္မိသလိုပဲ ..

ေနာက္ ၇ တန္းတုန္းက အဖိုး ဆံုးေတာ့ တစ္ခါ ... အဖိုးက ေက်ာက္ပန္းေတာင္းက ဆိုေပမယ့္ ဆံုးေတာ့ မန္းတေလး ေဆာင္းႏွင္းတို႕ ရွင္ၿပဳ ၊ နားသ အလွဴ ကို လာရင္းနဲ႕ ရုတ္တရက္ ဆံုးသြားတယ္ .. မ်က္စိေရွ႕မွာတင္ ပထမဆံုး အၾကိမ္ ၿမင္ဖူးေတာ့ အရမ္းလန္႕သြားတယ္ .. အိပ္လို႕လည္း မေပ်ာ္သလို ၊ အရမ္းေၾကာက္မိတယ္ .. ေနာက္ဆံုး အလွဴ ေရစက္ခ် လုပ္တဲ့ေန႕ကေတာ့ အဖိုးလာသြားတယ္လို႕ ေၿပာေတာ့ ဘာမွန္းမသိ လူက တုန္ေနတယ္ .. ေနာက္ အလွဴၿပီးေတာ့ ေက်ာက္ပန္းေတာင္းဘက္ ဆက္သြားေတာ့လည္း ညဘက္တုန္းကဆိုရင္ အေဖ့ လိမ္းေနက် ေပါင္ဒါနံ႕ ရတယ္လို႕ မနက္ဘက္ အေဒၚေတြ ေၿပာတာ ၾကားေတာ့ ညဆို အိပ္ေပၚထပ္ မတတ္ရဲၿပန္ဘူး ... ( တကယ္ေတာ့ ရက္လည္ၿပီးၿပီ ပဲကိုး .. )

အဖိုးၿပီးေတာ့ ေဆာင္းႏွင္းရဲ႕ အခ်စ္ဆံုး အေဒၚ ၊ ၀မ္းနဲ႕ လြယ္ၿပီးေဆာင္းႏွင္း ကို မေမြးခဲ့ေပမယ့္ အေမရင္း မၿခား ေဆာင္းႏွင္းတို႕ ေမာင္ႏွမ အေပၚ အရမ္း ဂရုစိုက္တဲ့ အေမ့ရဲ႕ ညီမ .. ေဆာင္းႏွင္းရဲ႕ ခ်စ္ဆံုး ေလးေလး .. (ေလးေလးဆိုတာ မန္းတေလး ဘက္ က အန္တီေတြကို သံုးႏွဳန္းတာတဲ့) .. အဲ့တုန္းကေတာ့ ေဆာင္းႏွင္းမေၾကာက္ခဲ့ဘူး .. ေလးေလးကို ေတြ႕ေတာင္ ေတြ႕ခ်င္ေနမိတယ္ .. ဒါေပမယ့္ လံုး၀ ဘာဆို ၊ ဘာမွ မေတြ႕ခဲ့မိဘူး .. ေမၾကီးက ေၿပာတာေတာ့ သမီး ေၾကာက္တတ္မွန္းသိလို႕ ေနမွာေပါ့ ဆိုၿပီး ခုခ်ိန္မွာ ရယ္စရာ အေနနဲ႕ တစ္ခါတစ္ေလ ေနာက္ေနပါေသးတယ္ ...
ေနာက္ အကို တစ္၀မ္းကဲြ ဆံုးေတာ့ လည္း အိမ္မွာ ကိုယ့္ဘာသာ ေၿခာက္ၿခားတာ ေၿပာမေနနဲ႕ေတာ့ .. ေၿခာက္ၿခားဆို အကို က မန္းတေလး မွာ ဆံုးၿပီး ရက္မလည္ခင္ပဲ အိမ္ေရွ႕မွာ ေဆာင္းႏွင္းနဲ႕ ေဆာင္းႏွင္း အမ ၀မ္းကဲြ တစ္ေယာက္နဲ႕ ရပ္ေနရင္း အိမ္ထဲကို အၿဖဴေရာင္ ၀တ္စံုနဲ႕ ေကာင္ေလးတစ္ေယာက္ ၀င္လာတယ္ဆိုတာ ေတြ႕လို႕ မတ္တပ္ထၿပီး တံခါးနားသြားမယ္ အလုပ္မွာ ဘယ္ေပ်ာက္သြားမွန္း မသိ .. ေပ်ာက္သြားလိုက္တာ ညီမ ၂ ေယာက္လံုး ဒူးကိုတုန္လို႕ .. း))

ေနာက္ ဒီကို ေရာက္လာေတာ့ ပိုဆိုးတယ္ .. ဒီမွာ အဲ့လို ဘ၀ၿခားေတြ အရမ္းေပါတဲ့ အေၾကာင္း .. အထူးသၿဖင့္ တေစၦၾကီးမ်ား ကန္ေတာ့တဲ့ လေတြမွာဆို ပိုဆိုးတယ္တဲ့ ...
အလုပ္က ၿပန္လာတာ တစ္ခါတစ္ေလ ေနာက္က်တဲ့ေန႕ဆိုရင္ ဓာတ္ေလွကား စီးရင္းနဲ႕ အေနာက္ဘက္မွာ ေပၚလာမွာတို႕ .. အိမ္တံခါး ဖြင့္ေနရင္း အေနာက္ဘက္ က ေန ကိုယ့္ကို လက္နဲ႕ ပုတ္လိုက္မွာတို႕ ဇာတ္လမ္းေတြ ၾကည့္ၾကည့္ၿပီး ေသြးေၿခာက္ၿခားၿပီး လန္႕တာ .. :D တကယ္ေတာ့ အဲ့လို ဇာတ္လမ္းကလည္း အရမ္းၾကည့္ၿဖစ္တာ မဟုတ္ေပမယ့္ ၁ ကားၾကည့္ၿပီးရင္ ၁ လ ေလာက္ လန္႕ေနတယ္ ... :D ခုလည္း အေစာန (husk) ဆိုတဲ့ သရဲကား ၾကည့္ၿပီး စိတ္ကူးေပါက္တာ ပို႕စ္ေရးလိုက္တာ .. ;))
လူက ေၾကာက္သာ ေၾကာက္တယ္ .. နားေထာင္ခ်င္လိုက္တဲ့ သရဲ အေၾကာင္း ၊ ၾကည့္ခ်င္လိုက္တဲ့ သရဲကား .. ဖတ္ခ်င္လိုက္တဲ့ သရဲ အေၾကာင္းေတြ .. စိတ္၀င္စားသလား မေမးနဲ႕ .. ၿဖစ္ႏိုင္ရင္ ခရမ္းေရာင္လိုင္းက ပိတ္ထားတဲ့ အမ္အာရ္တီ စေတးရွင္းကိုေတာင္ သြားၾကည့္ခ်င္တာ .. တကယ္ေၿပာတာ .. :D
ေက်ာင္းမွာဆို လည္း သူငယ္ခ်င္းေတြ ေၿပာရင္ အရမ္း စိတ္၀င္စားတာ .. ညဘက္ ဘာဘယ္အလံုးေခါက္သံ ၾကားရင္ အဲ့ဒါ ကေလး သရဲ တဲ့ .. အစံု .. အစံုပဲ .. သူတို႕ ေၿပာၿပတာ .. B-)

အင္းး .. ဒါနဲ႕ .. ေၿပာၿပအံုးမယ္.. ေနာက္တစ္ခု ..
ဒီေရာက္ေတာ့ အဲ့လိုမ်ိဳးေတြ တစ္ခါမွ မၾကံဳဖူးေပမယ့္ ကိုယ့္ေဘး နားက တစ္ေယာက္ ၾကံဳသြားတာေလးပါ .. တစ္ေန႕ ၾကက္ေတာင္ရိုက္ကအၿပန္ ညဘက္ ၁၁ နာရီေလာက္ရိွေနပါၿပီ .. အခန္းက အမ တစ္ေယာက္ရယ္ .. ေနာက္ ေကာင္ေလးတစ္ေယာက္ ရယ္ .. ေဆာင္းႏွင္းရယ္ .. စုစုေပါင္း ၃ ေယာက္.. အဲ့ဒီ့ ေကာင္ေလးမွာ ကားပါ ေတာ့ ေဆာင္းႏွင္းတို႕ သူ႕ကားနဲ႕ ၿပန္လာရင္း အိမ္နားက ေရွာ့ အန္ ေဆ့ ဆိုင္ မွာ အခ်ိဳရည္ဗူး ၀ယ္ၾကတဲ့ အခ်ိန္ေပါ့ .. ေဆာင္းႏွင္းတို႕ ခ်ေပးၿပီး သူကားပါကင္သြားထိုးလိုက္မယ္တဲ့ .. သူလည္း အိမ္သာ သြားခ်င္ေနလို႕တဲ့ .. အဲ့ဒါနဲ႕ ေဆာင္းႏွင္းတို႕လည္း သူခ်ေပးတဲ့ ဆိုင္နဲ႕ ဒလြဲခုတ္ ေနရာေလးကေန ဆင္း ၿပီး ၊ ဆိုင္မွာ အေအး၀ယ္ၾကတာေပါ့ .. အေအး၀ယ္ၿပီးလို႕ ၿပန္ထြက္လာတဲ့ အခ်ိန္မွာ အဲ့ဒီ့ေကာင္ေလးလည္း ၿပန္ေရာက္လာေတာ့ ကားဘယ္နား ထားခဲ့လည္းလို႕ အမေမးလိုက္ေတာ့ .. " ကားက ဒီမွာပဲေလ " တဲ့ .. အခန္းက အမ က မ်က္လံုးၿပဴးသြားတယ္ .. ဒါဆို အဲ့ကားေပၚကေန အေစာက ဆံပင္ အရွည္ၾကီးနဲ႕ ေကာင္မေလး တစ္ေယာက္ဆင္းသြားတယ္တဲ့ .. ဆံပင္ရွည္တာမွ တင္ပါးေလာက္ေတာင္ အထိ ဆိုပဲ .. သူကလည္း သူဘယ္လုိ ၿမင္လိုက္တဲ့အေၾကာင္း .. ေဆာင္းႏွင္းေရာ ၊ သူေရာ က ကားကို ကားပတ္ခ့္ မွာ သြားရပ္ထားတယ္ ထင္ေတာ့ အဲ့ကားကို သူမ်ား ကားပဲ ထင္ၿပီး ေဆာင္းႏွင္းက သတိမထားလိုက္ေပမယ့္ အခန္းက အမကေတာ့ သူေသခ်ာ ၿမင္လိုက္ရတဲ့ အေၾကာင္း ေၿပာေတာ့ ၂ ေယာက္သား ၊ ကားေပၚ တတ္ၿပီး အိမ္ၿပန္ရမလား .. ဒီအတိုင္းၿပန္ရမလား .. ဒါနဲ႕ပဲ ကားေနာက္ခန္းထဲမွာ စီးေနရင္း အေနာက္ဘက္ကေန ေ၀ါကနဲ ေပၚလာမလား .. အေတြးေတြနဲ႕ .. အိမ္ၿပန္ေရာက္ေတာ့ အိပ္ခန္းထဲက အိပ္ၿပင္ေတာင္ မထြက္ရဲေတာ့ဘူး ... :D

ေနာက္ရိွေသးတယ္ .. အိမ္ေရွ႕ ဖိနပ္ စီးတဲ့ ခံုေပၚမွာ ဟိုဘက္အခန္းက အမ ၿမင္တာေတြ .. က်န္ေသးတယ္ ..

ေရးရမယ္ဆိုရင္ အမ်ားၾကီးရိွေနေသးသလိုပဲ .. ဒါေပမယ့္ ဆက္ေရးရမွာ ကိုယ့္ဘာသာ ကိုယ္ ေၾကာက္ေနၿပီ ..
ေရးေတာ့ဘူး .. ဒီမွာပဲ ရပ္ေတာ့မယ္ ...

PS ... !...* ေရးခ်င္တာ တစ္ၿခား ၊ ေရးမိလိုက္တာ တစ္ၿခားေတြ ၿဖစ္တြားတယ္ . :D .. *...!

သူမ်ားေတြ ဧပယ္ရယ္လ္ ဖူးလ္ လား မဖူးလ္လား မသိ ၊ ေဆာင္းႏွင္းကေတာ့ မဖူးလ္ ေပမယ့္ ဘူတဲ့ေန႕ပဲ ..

ဒီေန႕ ညေနဘက္ ၆ နာရီက စလို႕ ေဆာင္းႏွင္းတို႕ အခန္းထဲက သူငယ္ခ်င္းေတြ စုၿပီး ပါဆားရစ္ကေန ေအာ့ခ်က္ ၊ ေအာ့ခ်က္ ကေန ပါဆားရစ္ ၊ (သို႕) တစ္ေနရာရာ ကို ညလံုးေပါက္ စက္ဘီးစီးဖို႕ တိုင္ပင္ထားပါတယ္ .. ေနာက္ေန႕ မနက္ ၇ နာရီ အထိေပါ့ ...

****************************

ငါ့ကို မနက္ ၈နာရီ ၁၅ မိနစ္ မတိုင္ခင္ လိုက္ၿဖစ္တယ္၊ မလိုက္ၿဖစ္တယ္ဆိုတာကို မက္ေဆ့ခ်္ ပို႕ ၊ နင္ မလိုက္ၿဖစ္ရင္ အထုပ္ေတြ နဲ႕ အလုပ္ကို မသြားေတာ့ဘူး .. အဲ့ဒါ မနက္အေၾကာင္းၿပန္ပါလို႕ မွာထားတဲ့ သူငယ္ခ်င္းက ၈ နာရီ ၄၅ မွ မက္ေဆ့ခ်္ပို႕တာေနာက္က်ေတာ့ ၊ လိုအပ္တာေရာ ၊ မလုိအပ္တဲ့ ပစၥည္း ေတြေရာကို ေက်ာပိုးအိတ္နဲ႕ အၿပည့္သယ္လို႕ အလုပ္ ကို သြားေပါ့ ... ကိစၥမရိွပါဘူး .. နဲနဲ ပဲ ပိုသယ္သြား၇တာလို႕မွတ္ယူလိုက္ပါတယ္ ...

^^^^^^^^^^^^~~~~~~^^^^^^^^^^^^^^

ေက်ာင္းပိတ္တုန္းမလို႕ ပတ္တိုင္းအလုပ္ပိုလုပ္ခ်င္တာနဲ႕ ကိုယ္လုပ္ေနက် အလုပ္အၿပင္ အလုပ္ေတြ လိုက္ေလွ်ာက္ေနတာ ၿပီးခဲ့တဲ့ ၁ ပတ္ေလာက္ကတည္းကေပါ့ ..(သူငယ္ခ်င္း တစ္ေယာက္နဲ႕အတူ) ဒါနဲ႕ပဲ အလုပ္အသစ္ တစ္ခုမွာ အတူတူ ရတယ္ပဲ ဆိုပါေတာ့ .. အင္တာဗ်ဴးတဲ့ေန႕က ဘာလုပ္ရမယ္ ၊ ဘာလုပ္ရမယ္ ဆိုၿပီး ေၿပာထားၿပီး .. ဒီေန႕ အလုပ္သြားလုပ္ေတာ့ မေၿပာထားတာေတြပါ လုပ္ခိုင္းတာ ဆိုေတာ့ စိတ္ထဲမွာ တင္းသြားတယ္ .. အဲ့ဒါနဲ႕ ေန႕လည္ထမင္းစားေတာ့ စားေနရင္း သူငယ္ခ်င္း ၂ ေယာက္ ငါတို႕တို႕ ၿပန္စဥ္းစားရေတာ့မယ္လို႕ ...ေနာက္စားေနရင္မွ ၾကည့္မိလိုက္တယ္ .. ေသာက္ေနတဲ့ ကင္ခ်ီဟင္းခ်ိဳက ၀က္သားေတြနဲ႕ .. ေသေရာ .. ထားလိုက္ပါေတာ့ .. မသိလို႕စားမိလိုက္တယ္ပဲ သေဘာထားလိုက္တယ္ .. ;)
ဒါနဲ႕ ညေန အလုပ္လည္း ၿပီးေရာ ဘာေၾကာင့္မလုပ္ႏိုင္ေတာ့တဲ့ အေၾကာင္း ဆိုတာကို မက္ေဆ့ခ်္ အရွည္ၾကီး ရိုက္ ရွင္းၿပၿပီး ပို႕ေပးလိုက္တယ္ .. ဒီေန႕လုပ္တာ ကံေကာင္းရင္ေတာ့ ရမွာေပါ့ .. ကံမေကာင္းရင္ေတာ့ ဧပရယ္ဖူးလ္မွာ ေပ်ာ္လြန္းလို႕ ရက္ေရာစြာနဲ႕ သူမ်ားဆီမွာ အလုပ္ အလကား သြားလုပ္ေပးလိုက္ပါတယ္ လို႕ပဲ သေဘာထားလိုက္ပါတယ္ .. :D


အလုပ္ၿပီးေတာ့ ဖုန္းထဲကို မက္ေဆ့ခ်္၀င္လာပါတယ္... ငါတို႕ ဒီေန႕ စက္ဘီးမစီးၿဖစ္ၾကေတာ့ဘူးတဲ့ .. ကန္ဆယ္ တဲ့ .. မ်က္ႏွာ က ပိုၿပီး မွဳန္သုန္သြားတယ္ ... -.- ဘာလို႕လဲဆိုေတာ့ ဟိုလူေၾကာင့္ ၊ ဒီလူေၾကာင့္ နဲ႕ တစ္တန္းလံုးမွာ ၃ ေယာက္ပဲ မပါႏိုင္တဲ့ ကိစၥ က ဘာကိစၥ နဲ႕ ဒီေန႕ ညေန ၄ နာရီက်မွ ရုတ္တရက္ ပ်က္သြားရတာလဲေပါ့ .. အဲ့ဒီ့ ၃ ေယာက္ကလည္း အစကတည္းက မလိုက္ႏိုင္ေၾကာင္း အေစာၾကီးကတည္းက ေၿပာထားတဲ့ ဟာကို .. နင္တို႕ အဓိပယ္ ကို မ၇ိွဘူးလို႕ .. နဂိုကမွ လူက ၾကည္ၾကည္လင္လင္ မရိွတာ ေဒါသက ပိုထြက္သြားတယ္ .. အထုပ္ကလည္း သယ္ရေသးတယ္ .. (ေၿပာရင္းေတာင္ စိတ္တိုတယ္) ... အဲ့ဒါနဲ႕ ဘာတဲ့ .. အိုင္စ္စကိတ္စီးမယ္တဲ့ .. မစီးခ်င္ရင္ မုန္႕သြားစားၿပီး ရုပ္ရွင္ၾကည့္မယ္တဲ့ .. ေတာ္လို႕ .. မသြားေတာ့ဘူးလို႕ .. စိတ္တိုလိုက္တာ ... ဂူးးးဂူးးး ဂါးးးးဂါးးးး ပဲ ...


အဲ့ဒါနဲ႕ ညေန အလုပ္ကၿပန္ေတာ့ ဆီးသီးေတာမွာ သူက ဘီးဇီး၊ ကိုယ္က ဘီးဇီး နဲ႕ မေတြ႕ၿဖစ္တာ ၾကာတဲ့ သူငယ္ခ်င္း တစ္ေယာက္နဲ႕အတူ အကင္ဆိုင္အသစ္ တစ္ခုမွာ ထမင္းသြားစားပါတယ္ .. ခဏေနေတာ့ သူ႕သူငယ္ခ်င္း တစ္ေယာက္ပါ လာမယ္ဆိုၿပီး ေရာက္ခ်လာပါတယ္ .. အဲ့ဒါနဲ႕ စားစရာေတြ မွာေပါ့ .. မန္းၿမီးရွည္နဲ႕ ေခါက္ဆဲြေၾကာ္ ၃ ပဲြ ၊ ငါးကင္ ၊ ၾကက္ဖင္ဆီဖူးကင္ ၊ အသဲအၿမစ္ ကင္ နဲ႕ ၀က္နံရိုးကင္ပါ ...
ေၿပာခ်င္တဲ့ဆီ မေရာက္ေသးဘူး .. ေဆာင္းႏွင္းက ၀က္သားမစားေတာ့ အကင္ေတြကို ပန္းကန္ထဲ အကုန္စုထည့္မလာခဲ့ဖို႕ မွာလိုက္ပါတယ္ ..ခဲြၿပီး ထည့္ေပးပါတယ္ .. ဒုတိယ တစ္ေခါက္ အကင္ေတြ ထပ္မွာတဲ့ အခ်ိန္မွာေတာ့ အကင္ကို ဘယ္လိုလာခ်လည္း ေၿပာၿပပါမယ္ ... ၀က္နံရိုးကင္ေတြကို ေတာ့ ပန္းကန္နဲ႕ ထည့္လာၿပီး တစ္ၿခားအကင္ေတြကို လက္နဲ႕ ကိုင္လာပါတယ္.. ကိုင္လာၿပီး ေဆာင္းႏွင္းေရွ႕က ငါးကင္အရိုးေတြထည့္ထားတဲ့ ပန္းကန္းထဲ ထည့္သြားပါတယ္ ..( ငါးကင္ ပန္းကန္ မဟုတ္ပါ ) ထိုင္ေနတဲ့ ၃ ေယာက္လည္း မ်က္လံုးၿပဴး .. ေဆာင္းႏွင္းကေတာ့ ပြစိ ပြစိေပါ့ .. စိတ္ထဲမွာ ေကာင္မေလးကို ေခၚၿပီး အသစ္ၿပန္လုပ္ခိုင္းမယ္ ဆိုၿပီးေခၚမလို႕ လုပ္လိုက္ပါေသးတယ္ ..ေဆာင္းႏွင္း သူငယ္ခ်င္းရဲ႕ သူငယ္ခ်င္းကို အားနာတာပါ .. ေဆာင္းႏွင္း သူငယ္ခ်င္းလည္း မဟုတ္ ၊ ဘယ္လိုလုပ္ၿပီး ဒီအရိုးပန္းကန္ထဲက ဟာကို ယူစားပါ့မလဲ .. ေဆာင္းႏွင္း သူငယ္ခ်င္းကေတာ့ သူငယ္ခ်င္း အခ်င္းခ်င္း မလို႕ ထားလိုက္ပါေတာ့.. .. သူငယ္ခ်င္း က စိတ္ေလွ်ာ့လိုက္ပါတဲ့ .. ေယာက္က်ၤားေလး ၀ိုင္း ဆိုေတာ့ ေကာင္မေလး ရွက္ကိုးရွက္ကန္းနဲ႕ လုပ္မိလုပ္ရာ လုပ္လိုက္တာ ေနမွာပါတဲ့ .. သူတို႕ ၂ ေယာက္က ေလွ်ာက္ေနာက္ေနေပမယ့္ ေဆာင္းႏွင္း စိတ္ထဲမွာ က်လိက်လိနဲ႕ တစ္ခုခုကို ေၿပာခ်င္ေနတယ္ .. ဒါနဲ႕ ေဘလ္ရွင္းေတာ့ ဆိုင္ရွင္လား ၊ ဘာလားေတာ့ မသိ ၊ အကိုၾကီးလား ၊ ေမာင္ေလး လား ၊ ရြယ္တူ ပဲလား ..သန္႕သန္႕ ၿပန္႕ၿပန္႕နဲ႕ တစ္ေယာက္ လာရွင္းပါတယ္ .. "အကို ေမးၾကည့္လို႕ ရမွာလား လို႕ .. ဘယ္လို မွေတာ့ စိတ္မရိွပါနဲ႕ .. ဒုတိယ တစ္ေခါက္ အကင္မွာတဲ့ အခ်ိန္မွာ ဘာလို႕ ပန္းကန္အသစ္နဲ႕မခ်ေပးဘဲ စားၿပီးသား အရိုးပန္းကန္ထဲကို ထည့္ေပးသြားတာလဲလို႕ " .. သူငယ္ခ်င္းက ၀င္ေၿဖပါတယ္ .. " ကၽြန္ေတာ္တို႕က ကိစၥ မရိွပါဘူးတဲ့ .. အေစာက !@#$%^&*()_ ေနာင္ ဧည့္သည္ ေတြက်ေတာ့ မေကာင္းဘူးေပါ့လို႕ " ေၿပာလည္း ၿပီးေရာ .. ေဆာင္းႏွင္းကို လွ်ာရွည္လို႕တဲ့ .. အဲ့ဒါ လွ်ာရွည္တာမွ မဟုတ္တာ ...
(( ေစတနာ ဗလပြ နဲ႕ ပိုေကာင္းလာေစခ်င္လို႕ ဖိ့ဘက္ခ္ ေပးတာလို႕ ေခၚတယ္လို႕ .. :D ))
ဟုတ္တယ္ေလ ... စားလို႕ အရသာလည္း မဆိုးဘဲ ေရာင္းအား ေကာင္းတဲ့ ဆိုင္ကို ပိုၿပီး ေရာင္းအား တက္ေစခ်င္လုိ႕ ေၿပာတာ .. း))

မၿပီးေသးပါဘူး .. ေနာက္တစ္ခု
မနက္ကတည္းက လူက ေနမထိ ၊ ထိုင္မသာ ၿဖစ္တဲ့ အထဲမွာ လက္ရိွလုပ္ေနတဲ့ ပံုမွန္အလုပ္က ဘဏ္ထဲကို ၁ ရက္ေန႕ ၀င္ရမယ့္ ဟာကို မနက္ကတည္းက ညေန အထိ ခ်က္ေနတာ ပိုက္ပိုက္ ၀င္မလာေသးဘူး ..
... ခု စာေရးေနတဲ့ ည ၁၀ နာရီ အထိ လည္း ၀င္ေသးဘူး ... ;(
အရင္ဆို ေနာက္မက်တတ္ဘဲ ဒီေန႕ မွ တမင္ ဖူးလ္ ေအာင္မ်ား တမင္ ေနာက္က်တာလား မသိဘူး .. း))

မဖူးလ္ပါ .. သို႕ေသာ္ .. ညစ္တယ္ ...

PS ... !...* မဖူးလ္ ေသာ္လည္း .. ဒီေန႕ ေရေရလည္လည္ ညစ္တယ္.. ခုထိ စိတ္မၾကည္ဘူးးး .. *...!

xx. x. ၂၀၀၂ ။ ၂၀၀၆


၂၀၀၂ မွာ က်ေရာက္ခဲ့တဲ့ ေဆာင္းႏွင္းရဲ႕ ေမြးေန႕မွာ ေမေမ့ကို ေပးမယ္ဆိုၿပီး ပထမဆံုး စပ္ခဲ့တဲ့ ကဗ်ာေလး တစ္ပုဒ္ပါ ... ေဆာင္းႏွင္းလည္း အရမ္း ငယ္ေသးေတာ့ ကိုယ့္ ေမြးေန႕မွာ အဲ့လိုၾကီး ေပးရမွာ ေကာင္းပါ့မလား .. ဒါမွ မဟုတ္ ရွက္ေနခဲ့တာလား ဘာေၾကာင့္မွန္းမသိဘဲ ေမေမ့ကို မေပးၿဖစ္ခဲ့ပါဘူး ..

ေနာက္ ၂၀၀၆ မွာ တစ္ခါ ၊ ဒီကဗ်ာေလးနဲ႕ ပစၥည္း တစ္ခု ေပးမယ္ ဆိုၿပီး ထပ္ ရည္ရြယ္ခဲ့ပါေသးတယ္ ..
အဲ့ဒါလည္း အေၾကာင္း အမ်ိဳးမ်ိဳးေၾကာင့္ ပစၥည္း ေလးပဲ ေပးၿဖစ္ခဲ့ၿပီး .. စာရြက္အိတ္ေလးကို သိမ္းထားခဲ့မိၿပန္ပါတယ္ ..

ဒီကဗ်ာေလးဟာ ခုခ်ိန္ထိ ေဆာင္းႏွင္း ကိုယ္တိုင္ပဲ ဖတ္ၿဖစ္ေနတဲ့ ကဗ်ာေလး တစ္ပုဒ္ပါ ...
တကယ္ေတာ့ အစက ဒီေန႕ က်ေရာက္တဲ့ ေမေမ့ ေမြးေန႕မွာ ဒီကဗ်ာေလးနဲ႕ အတူ ပစၥည္းလက္ေဆာင္ေလး ထည့္ေပးမလို႕ စိတ္ကူးထားပါေသးတယ္ ..
ဒါေပမယ့္ လက္ေဆာင္ သာ ပို႕ေပးၿဖစ္ၿပီး ၊ ဒီ ကဗ်ာေလးကေတာ့ ဒီအတိုင္း က်န္ေနခဲ့ပါေသးတယ္ ...
ဒါေၾကာင့္ ဒီကဗ်ာေလးကို ဒီေန႕ က်ေရာက္တဲ့ ေမေမ့ ေမြးေန႕အတြက္ အမွတ္တရ လက္ေဆာင္ အၿဖစ္ စာအိတ္ေလး ေပ်ာက္သြားခဲ့ရင္ေတာင္မွ အၿမဲ အမွတ္တရ က်န္ေနေအာင္ မိမိရဲ႕ ဘေလာ့မွာပဲ ၿပန္သိမ္းထားလိုက္ပါတယ္ ..

ေမေမ စိတ္၏ခ်မ္းသာၿခင္း ၊ ကိုယ္၏ က်န္းမာၿခင္း ၿဖင့္ ၿပည့္စံု၍ အစဥ္သၿဖင့္ က်န္းမာေပ်ာ္ရႊင္စြာ ေမေမခ်စ္တဲ့ သားနဲ႕ သမီး နဲ႕အတူ ေနႏိုင္သြားႏိုင္ပါေစ ...

PS ... !...* အေ၀းေရာက္ေနတဲ့ သမီးငယ္ေလး ဆီမွ *...!

(သေႏၵ ဆိုတာ ဓ နဲ႕ ေပါင္းေပ့မယ့္ လက္ကြက္ မရိုက္တတ္လို႕ ဒ နဲ႕ စာလံုးေပါင္းလုိက္တာပါ)

ေဆာင္းႏွင္းတို႕ အိမ္မွာဆို ငယ္ငယ္က အပင္ေတာ္ေတာ္စံုတယ္ ေၿပာရမလား .. အိမ္ေရွ႕ မွာလည္း အပင္ေတြ မ်ားလို႕ လမ္းေပၚကေန ၾကည့္ရင္ အိမ္ကို ေတာင္ ေသခ်ာ မၿမင္ရေပ ..
ေဆာင္းႏွင္းတို႕ မိသားစု ဒီအိမ္ေနရာကို ေၿပာင္းလာေတာ့ ေဆာင္းႏွင္း ၃ ႏွစ္ သမီးပဲ ရိွပါေသးတယ္ ..

အဲ့ဒီ့အခ်ိန္ အိမ္ေရွ႕မွာ ဘာပင္မွ မရိွသလို ၊ တစ္ရပ္ကြက္လံုးမွာလည္း အပင္ဆိုတာ ေတာ္ေတာ္ရွားပါးတယ္တဲ့ .. အဲ့ဒါနဲ႕ပဲ ေဖၾကီးက လမ္းသြားလမ္းလာေတြလည္း အရိပ္ရေအာင္ ဆိုၿပီး ၿမန္ၿမန္ ၾကီးလြယ္တဲ့ ကုကိၠဳပင္ ကို အရင္စိုက္လိုက္တယ္လို႕ ေတာ့ အိမ္က ေမၾကီး နဲဲ႕ ေဖၾကီး ခဏ ၊ ခဏ ေၿပာလို႕ ၾကားဖူးပါတယ္ ..
အဲ့ဒါနဲ႕ပဲ ေဆာင္းႏွင္းတို႕ အိမ္ေရွ႕မွာ ကုကိၠဳပင္ ၾကီး တစ္ပင္ ရိွတယ္ေပါ့ .. (မွတ္ထားေနာ္ .. လိပ္စာ) .. :D

အိမ္မွာ ေဖၾကီး ၊ ေမၾကီး နဲ႕ ေလးေလး တို႕ကေတာ့ အပင္ ဘာစိုက္သလဲ မေမးပါနဲ႕ .. အေသးကအစ ၊ အၾကီးအထိ တစ္ခုခု ဆို စိုက္မယ္ဆိုတာခ်ည္းပဲ .. ေဆာင္းႏွင္းလည္း အပင္စိုက္တာ ၀ါသနာ ပါေပမယ့္ ေၿမၾသဇာ ကိုင္ရတာေလာက္ စိတ္ညစ္တာ မရိွပါဘူး ... ဘာလို႕လဲ ဆို တစ္ခါ ေဖၾကီး က ေၿမၾသဇာ အစစ္ဆိုတာ ႏြားေၿခေတြလည္း ပါတယ္လို႕ ေၿပာကတည္းက အပင္ထဲကို ေၿမၾသဇာ ထည့္ရမယ္ဆို လံုး၀ မထည့္ခ်င္ေပ .... အဲ့ဒါနဲ႕ ပဲ ဘယ္က၀ယ္၀ယ္လာမွန္းမသိတဲ့ ေၿမၾသဇာဆိုတာေတြကို အုန္းပင္နားမွာ ထား ထားတာလည္း မွတ္မိေနပါေသးတယ္ ...

ေနာက္ အိမ္ၿခံေရွ႕အ၀င္၀ လမ္းတစ္ေလွ်ာက္နဲ႕ ၿခံစည္းရိုးေရွ႕မွာ စံပယ္ပင္ေတြ စိုက္ထားတယ္ .. စံပယ္ပန္း ပြင့္ခ်ိန္ဆိုရင္ စံပယ္ပြင့္ေတြ ခူးရတာ မနက္မနက္ ဆို အေမာေပါ့ .. မနက္ မိုးလင္း လမ္းသြားလမ္းလာေတြ အိမ္ေရွ႕အ၀င္၀ က စံပယ္ေတြ ခူးသြားတာေတာင္ မနက္ ၇ နာရီ ေဆာင္းႏွင္း ခူးတဲ့အခ်ိန္ဆို ၿခင္း ၁ ၿခင္းနဲ႕ ေတာ္ေတာ္အၿပည့္ရတယ္ .. ၿခံထဲမွာလည္း စံပယ္ရံုက တစ္ရံု ရိွေသးေတာ့ .. တစ္ခ်ိဳ႕ အပြင့္ေတြကို အခက္လိုက္ ဘုရားကပ္ ၊ တစ္ခ်ိဳ႕ အပြင့္ေတြကို အပ္ခ်ည္ၾကိဳးနဲ႕သီ ၊ တစ္ခ်ိဳ႕အပြင့္ေတြကို အိမ္ေရွ႕ အိမ္နီးနားခ်င္းေတြ ေပးနဲ႕ မနက္ဆို ေဆာင္းႏွင္း လုပ္ရတဲ့ အလုပ္ေတြထဲမွာ တစ္ခုအပါေပ့ါ .. း) (( ေပ်ာ္ဖို႕ေကာင္းတယ္ ))

အဲ့လို ၿခံ အ၀င္၀မွာ လမ္းတစ္ေလွ်ာက္မွာ စံပယ္ပင္ေတြ နဲ႕ အတူ ဇီဇ၀ါ ပန္း အၿဖဴေတြ စိုက္ထားတာေတြလည္း ရိွေသးတယ္ .. ေန႕တိုင္းေတာ့ မခူးၿဖစ္ေပမယ့္ ခူးၿဖစ္တဲ့ေန႕ဆိုရင္ေတာ့ ဘုရားပန္းကပ္ေပါ့ ..
ေနာက္ အဲ့ဒီ့ စံပယ္ပန္းေတြ နဲ႕ ဇီဇ၀ါပင္ေတြ ၿခားထဲမွာ ထီးထီးၾကီး တစ္ပင္တည္း ရိွေနတာ က ဒန္႕သလြန္ပင္ ... အိမ္ကေဖၾကီးက အိမ္ေရွ႕အိမ္က ဒန္႕သလြန္ပင္ က ဒန္႕သလြန္သီး သီးေနတာေတြ သေဘာက်တာ ရယ္ ၊ ကိုယ္တိုင္ ဒန္႕သလြန္ရြက္ ဟင္းခ်ိဳ ၾကိဳက္တာရယ္ ေၾကာင့္ တစ္ပင္တည္း စိုက္လိုက္ပါေသးတယ္ ...

အိမ္ေရွ႕ ၿခံစည္းရိုး အေရွ႕မွာ စံပယ္ပင္ ေတြ နဲ႕အတူ ဒီဘက္ ၿခံ အ၀င္ စြန္းနားမွာ ငရုတ္ပင္လည္း စိုက္ဖူးေသးတယ္ .. ငရုတ္သီးေလးေတြ သီးေနၿပီ ဆိုရင္ အပင္မွာ စိမ္းစိမ္းအေတာင့္ေလးေတြနဲ႕ အရမ္း ၾကည့္လို႕ ေကာင္းတာပဲ .. ဟင္းခ်က္ေနရင္း ငရုတ္သီးလိုလို႕ သြားခူးခ်ည္းဆိုရင္ ကေလးပီပီ သြားခူးရေသးတယ္ .. အဲ့လိုခူးေနတဲ့ အခ်ိန္ မေတာ္ အိမ္ေရွ႕ ေရေၿမာင္းထဲ ၿပဳတ္က်သြားရင္ ဘယ္သူမွေတာင္ သိလုိက္မွာေတာင္ မဟုတ္ဘူးေနာ္ .. း(

ေဆာင္းႏွင္း ၃ ၊ ၄ တန္းေလာက္မွာေတာ့ ၿခံထဲအ၀င္လမ္းထိပ္မွာ ေဖၾကီး တယုတယ နဲ႕ စိုက္လုိက္တဲ့ မေလးရွား ပိေတာက္ပင္ နဲ႕ တမာပင္ ရိွေသးတယ္ .. ဒါေပမယ့္ မေလးရွားပိေတာက္ပင္ကေတာ့ ေဆာင္းႏွင္း ၁၀ တန္းေလာက္ မွာ ဘာလို႕မွန္း မသိ ေသသြားေရာ ... အဲ့ဒီ့ ေသသြားတဲ့ မေလးရွား ပိေတာက္ပင္ ကို ခုတ္ထားတဲ့ ငုတ္တို က ေတာ့ ခုခ်ိန္ထိ အိမ္ေရွ႕မွာ ရိွေနဆဲပါပဲ ...

အိမ္ ၿခံေရွ႕က အပင္ေတြ ၿပီးေတာ့ အိမ္ေရွ႕ၿခံထဲက အပင္ေတြ ..

အိမ္ရဲ႕ ပတ္ပတ္လည္ မွာ ဟိုးအရင္ကေတာ့ ပု႑ရိက္ ပင္ေတြ ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားရိွတယ္ ... ပု႑ရိက္ အနီထဲက ၀တ္ဆံေလးေတြကို ယူၿပီးၾကိဳးနဲ႕ သီၿပီးလည္း ကစားဖူးတယ္ ...ပု႑ရိက္ ပင္က အသီးေတြကိုလည္း စပ်စ္သီးဆိုၿပီး စားဖူးတယ္ ... :D

အိမ္ၿခံေရွ႕ အ၀ ရဲ႕ ဘယ္ဘက္ေထာင့္နားေလာက္မွာဆို အုန္းပင္ရိွတယ္ ... သၾကၤန္ဆို အဲ့ဒီ့ အုန္းလက္ေတြနဲ႕ အိမ္ေရွ႕မွာ မ႑ပ္ေဆာက္တယ္ ...
ညာဘက္ေထာင့္နားေလာက္မွာဆို သနပ္ခါးပင္ ရိွတယ္ .. အရမ္းလည္း ပြင့္တယ္ .. အရမ္းလည္း ေမႊးတယ္ ...
ဘုရားလည္း ကပ္ေပါ့ ....

အိမ္ၿခံေရွ႕ တည့္တည့္က ၿခံစည္းရိုးမွာ ကပ္စိုက္ထားတဲ့ ေပါက္ပန္းၿဖဴပင္ၾကီး ၃ ပင္ လည္း ရိွတယ္ .. အဲ့ဒီ့ ေပါက္ပန္းၿဖဴပင္ ၃ ပင္ေၾကာင့္ လမ္းေပၚက ၾကည့္ရင္ အိမ္ကို မၿမင္ရတာ လည္း ပါတယ္ ... ေပါက္ပန္းၿဖဴပြင့္ေတြကို သုပ္စားတယ္ ... ဟင္းခ်ိဳလုပ္ေသာက္တယ္ .. ၿပဳတ္ၿပီး တို႕စားတယ္ .. တစ္ေန႕ အဲ့ဒီ့ ေပါက္ပန္းၿဖဴပြင့္ေတြကို တုတ္နဲ႕ မခူးဘဲ အကို က အပင္ေပၚတတ္ၿပီး ခူးတာလားမသိပါဘူး ... အပင္ေပၚကေန ၿပဳတ္က်တာလား ၊ အဆင္းမွာပဲ ၿခံစည္းရိုး ၀ါးကပ္ေတြ နဲ႕ ၿခစ္မိတာလား လည္း ေသခ်ာမမွတ္မိေတာ့ေပမယ့္ ... သူ႕ဗိုက္မွာ အဆင္းရာေတြနဲ႕ တစ္ခ်ိဳ႕ေနရာေတြ မွာ ေသြးေတြထြက္တယ္ဆိုတာေတြေတာ့ မွတ္မိေသးတယ္ ...

အိမ္ေရွ႕ ၿခံထဲက အဲ့ဒီ့ ေပါက္ပန္းၿဖဴပင္ေတြ ရဲ႕ ေနာက္မွာ ေမေမရဲ႕ အသည္းစဲြ ပိန္းပင္ ၊ စံပယ္ပင္ ၊ မာလကာ အူနီသီးပင္ ၊ သလဲ သီးပင္ ၊ ၾသဇာသီးပင္ နဲ႕ သေၿပပင္ ရိွတယ္ ..

သလဲပင္က မႏၱေလး အဖြားအိမ္က သလဲသီးပင္ ကေန ယူစိုက္ထားတာ .. အဲ့ဒီ့ အဖြားတို႕ အိမ္က သလဲသီးက အရမ္းခ်ိဳတယ္ .. အဖြားရန္ကုန္လာၿပီး ဆိုရင္ ပါလာတတ္တယ္ .. စားၿပီးသားအေစ့ေတြကို အိမ္ေရွ႕က်ဲခ်ထားရင္းနဲ႕ တစ္ပင္တည္း ရွားရွားပါးပါး ေပါက္သြားတာပါ .. း)

သေၿပပင္မွာဆို စာကေလးေတြ ၊ ႏွံၿပည္စုတ္ ငွက္ ေလး ေတြ လာလာၿပီး အသိုက္ဖဲြ႕ လို႕ ဥေလးေတြနဲ႕ စာကေလး ေပါက္စနေလးေတြ၊ ႏွံၿပည့္စုတ္ နီတာရဲေလးေတြ ၊ အဲ့ဒီ့ ေမြးခင္းစေလးေတြကို မိခင္ၾကီးက အစာခံြေကၽြးတာ ေတြ ကိုလည္း ၿမင္ဖူးတယ္ ... ((အိမ္ေပၚကေန ၾကည့္တာပါ))

ဒါနဲ႕ ထူးဆန္းတာ တစ္ခု ေၿပာၿပအံုးမယ္ .. တိုက္ဆိုင္တာလား ၊ နိမိတ္လားေတာ့ မသိဘူး .. ေဆာင္းႏွင္း ၁၀ တန္း ႏွစ္ေပါ့ ... တစ္မ်ိဳးလံုးက ခ်စ္ၾကတဲ့ ေဖၾကီးရဲ႕ တူ ၊ ေဆာင္းႏွင္း အကို ေပါ့ .. (ကိုေလး)တစ္ေယာက္ ဗိုက္သင္တန္းတတ္ရင္း ေဆးရံုတတ္ရတယ္ ဆိုေတာ့ အိမ္ေရွ႕က ၾသဇာပင္က ရုတ္တရက္ ညိဳးက်သြားတယ္ ... အဲ့ဒီ့အခ်ိန္မွာ အိမ္က ေမၾကီး က စိတ္ထဲမွာ မေကာင္းလိုက္တာေပါ့ .. အတိတ္ေကာက္ၿပီး .. ရင္ထဲတစ္မ်ိဳးၾကီးေပ့ါ .. ကိုေလး က ေသာၾကာလည္း ေသာၾကာသား ၊ တတ္ေနတာလည္း အရာရိွသင္တန္းကိုး .. ကိုေလးက ေဆးရံု ၁ လ ေလာက္ တတ္ရတယ္ေလ ... ေနာက္ ကိုေလး မဆံုးခင္ ၁ ပတ္ေလာက္ ေနေတာ့ ၾသဇာပင္က လံုး၀ ကို ေသသြားေရာ ... အိမ္ကလူေတြ က စိတ္မေကာင္းေတြ ၿဖစ္လို႕ ... တိုက္ဆိုင္တာလားေတာ့ မသိဘူးေနာ္ ...

ေနာက္ အိမ္မွာ ပိန္းအိုး ေတြ ေတာ္ေတာ္ေပါတယ္ .. ေသခ်ာမမွတ္မိေတာ့ေပမယ့္ .. ပိန္းပင္ေတြ အားရိွေအာင္ဆိုလား ၊ ခရုမက်ေအာင္ဆိုလား .. ၾကက္ဥ ၊ ဘဲဥ ခ်က္ၿပီ ဆိုရင္ အဲ့ဒီ့ အခံြေတြကိုလည္း အိုးထဲသြားထည့္ေပးရေသးတယ္ ... အဲ့ဒါေၾကာင့္ပဲ အပြင့္ေတြ အၿမဲ လိုလို ပြင့္ေနလား မသိေပ ..

အိမ္ေရွ႕ၿပီးေတာ့ အိမ္ေဘး ...

အိမ္ေဘးမွာလည္း ပိန္းပင္ေတြရိွတယ္ .. ေမၾကီး က ပိန္းပန္း ေတာ္ေတာ္ ၾကိဳက္တယ္ ... အိမ္ေရွ႕မွာေရာ ၊ အိမ္ေဘးမွာေရာ ၊ အားရင္ ပိန္းပင္ေတြကို မ်ိဳးပြား ၊ အိုးအၾကီးကေန အၿမစ္ အတတ္ေတြကို ၊ အိုးအေသးထဲထည့္ ၊ အုန္းဆံေတြ ထည့္နဲ႕ .. ေဆာင္းႏွင္းတို႕ လည္း အဲ့ဒီ့ ပိန္းအိုးေတြ မၿပီး အိမ္ေရွ႕ေရႊ႕လိုက္ ၊ အိမ္ေဘး ေရႊ႕လိုက္နဲ႕ လုပ္ေပးရတယ္ .. အိမ္မွာ အရင္ က အုန္းႏို႕ေခါက္ဆဲြခ်က္လို႕ အုန္းဆံေတြရၿပီဆို သိမ္းထား ၊ ၿပီးရင္ ပိန္းအိုး ထဲထည့္ .. ၊ ေၿပာလို႕ ေၿပာတာ မဟုတ္ေပ .. အိမ္မွာ အရမ္း စည္းစနစ္ ၾကီးတယ္ ေၿပာရမလား ၊ အေလအလႊင့္ မရိွေစရ ေၿပာရမလား ၊ ဘယ္လို ေၿပာရမလဲ .. ေမၾကီးပဲ အိမ္ရွင္မေကာင္းတစ္ေယာက္ ပီသလြန္းတယ္ ေၿပာရမလား .. အေလအလႊင့္ဘာမွ မရိွေစရဘူး ... :D ဘယ္လိုပဲၿဖစ္ၿဖစ္ ေဆာင္းႏွင္းရဲ႕ ေမေမကို အရမ္းခ်ီးက်ဴးတယ္ .. တကယ္ကို အိမ္ရွင္မေကာင္း တစ္ေယာက္ အရမ္းပီသလြန္းတယ္ ..

အိမ္ေဘးမွာ ပိန္းပင္ေတြ နဲ႕ အတူ ေလးေလး တယုတယ ဆိုက္တဲ့ ပန္းထိမ္မႏိုင္ပန္း ၊(ပန္းထိမ္ငိုလို႕လည္းေခၚတယ္) လည္း ရိွေသးတယ္ .. အဲ့ဒီ့ ပန္းကလည္း ပြင့္ရင္ေတာ္ေတာ္လွတယ္ .. သူပြင့္ပံု ပြင့္နည္းက တစ္ၿခားပန္းေတြလို မဟုတ္ဘဲ အရိုးတန္မွာ ဆင္းဆင္းေလနဲ႕ ပြင့္တာ ၾကည့္လို႕ အရမ္းေကာင္းတယ္ ..

ေနာက္ မာလကာပင္ ၊ အိမ္ေရွ႕ကအပင္က အူနီသီး ၊ အိမ္ေဘးက အပင္က အူအၿဖဴ ၊ သီးရင္ စားလို႕ အရမ္းေကာင္းတယ္ .. အရမ္းလည္း ခ်ိဳတယ္ .. အ၇မ္း မၾကီးတဲ့ မာလကာသီး ဆိုရင္ အိမ္ေပၚကၾကည့္လို႕ မွည့္ဖို႕ အေရာင္နဲနဲသန္းသန္းတာေတြ႕ၿပီ ဆုိရင္ ဘယ္အခ်ိန္ ခူးရမလဲ ေစာင့္တယ္ .. တုတ္နဲ႕ ခူးလို႕ မရရင္ ေရစည္ ေပၚကေန အပင္ေအာက္ဖက္နားတက္ၿပီး အကိုင္းကိုလွဳပ္တယ္ .. အလံုးနဲနဲၾကီးတယ္ဆိုရင္ေတာ့ အိမ္က ဘုရားကပ္ဖို႕ ေၿပာဖို႕ မခူးရဘူး .. ..

ေနာက္ ခရမ္းခၽြတ္သီးေခၚလား .. တုိ႕စားတဲ့ ခရမ္းသီး ေလး ေပါက္စနေလးေတြေလ .. အဲ့ဒါေလးေတြ လည္း စင္ေသးေသးေလး ထိုးၿပီး အိမ္မွာ ခဏ စိုက္လုိက္ၾကေသးတယ္ ...

အိမ္ရဲ႕ ေဘးမွာ သရက္ပင္ၾကီးလည္း ရိွတယ္ ... အဲ့ဒီ့ သရက္ပင္က သရက္သီး လံုး၀ မသီးဘဲနဲ႕ အပင္က ၾကီးထြားလိုုက္တာ ၊ ေတာ္ေတာ္ကိုၾကီးတယ္ .. ဒီေတာ့ အိမ္က သရက္ပင္က ၾကီးလြန္းေတာ့ အိမ္ဘက္ကို သရက္ကိုင္းေတြ အရမ္းေရာက္ေတာ့ အေကာင္ပေလာင္ စိုးရိပ္၇တယ္ .. ( အိမ္မွာ အေကာင္ပေလာင္လည္း ေပါပါတယ္ ၾကံဳရင္ ေရးပါအံုးမည္ ) .. ေနာက္ မိုးတြင္းဆို သရက္ကိုင္းေတြ အိမ္ေခါင္မိုးထိၿပီး ရိုက္တဲ့ အသံက မိုးတြင္းဆို ေၾကာက္ဖို႕ ေကာင္းတယ္ေပါ့ .. အဲ့ဒါနဲ႕ ဒီႏွစ္ မွ မသီးရင္ နဲနဲ ခုတ္မယ္လုပ္လိုက္တာ .. အဲ့ဒီ့ႏွစ္ ေ၀ေ၀ဆာဆာနဲ႕ အပြင့္ေတြ ပြင့္လို႕ အိမ္က လူေတြ အံၾသကုန္ေရာ ... သီးတာ ၊ သီးတာ ဆိုတာ အမ်ားၾကီးပဲ .. အလုံးၾကီးေတြ ဆိုတာ လည္း အၾကီးၾကီးေတြပဲ .. အဲ့ဒီ့သရက္သီးခူးတုန္းကလည္း ေအာက္ကေန ေဖၾကီးနဲ႕ ေမၾကီး တုတ္ၿခင္းနဲ႕ ခူးေနတာ ကို ေမာင္ေလး နဲ႕ အကို က အပင္ေပၚတတ္ခူးေပးမယ္ တဲ့ .. သူတို႕ ခူးတာကို ၾကည့္ၿပီး ေဆာင္းႏွင္းလည္း ခူးခ်င္လို႕ အပင္ေပၚကို အိမ္ေနာက္ဖက္ အမိုးေပၚကေန တက္တယ္ .. ဘာလို႕မွန္းမသိ ငယ္ငယ္ကအပင္ေပၚတက္၇တာ ကို ၀ါသနာကို ပါသလုိပဲ .. :D .. အဲ့ဒီ့ သရက္ပင္ေပၚေရာက္ေတာ့ တစ္ခ်ိဳ႕ အလံုးအေသးေလးေတြကလည္း နဲနဲ ၀င္းေပါ့ .. ဘယ္ရမလဲ ... အပင္ေပၚမွာတင္ ခူးလည္း ခူး၊ စားလည္း စားေပါ့ .. အဲ့ဒါ ေအာက္က ေဖၾကီး ၊ ေမၾကီး နဲ႕ ေလးေလး တို႕က မသိဘူး .. :D အဲ့လို အစားေကာင္းလုိ႕လဲ ပါးစပ္ မွာ သရက္ေစး ေပါက္ဘူးတာ ခံ၇တယ္ .. ၃ ေယာက္ ေၿပာရင္း ခူးရင္း၊ စားရင္းနဲ႕ သရက္သီးကို ကိုင္းကေန ေၿခြခ်င္သလို ေၿခြေတာ့ ကိုယ္ခႏၶာ မွာလည္း သရက္ေစးေတြ ေပါက္တာ အၿဖဴကြက္ေတြ နဲ႕ေပါ့ ... :P အဲ့ဒါကို အကိုက မဲ့ခရုစဲြပါတယ္ ဆိုလို႕ .. ငိုလိုက္ရတာ အေမာ ... အဲ့ဒီ့ သရက္သီးေတြကို အိမ္ေရွ႕ အပင္က ကကိၠဳင္ရြက္ေတြ နဲ႕ အုပ္တာလည္း မွတ္မိပါေသးတယ္ ...

အဲ့ဒီ့သရက္ပင္ ပင္စည္မွာ ကပ္ၿပီး သစ္ခြ နဲ႕ ဒန္းစင္းေလဒီ အပင္ေတြလည္း စိုက္ဖူးတယ္ ... မာလကာပင္မွာလည္း အိုးေတြ တို႕လို႕တဲြေလာင္း နဲ႕ သစ္ခြ နဲ႕ ဒန္းစင္းေလဒီေတြ စို္က္ၾကေသးတယ္ .. ဒန္းစင္းေလဒီ ကို ၾကိဳက္တယ္ .. အဲ့ဒီ့ ပန္း ပြင့္တိုင္း စဥ္းစားမိတယ္ .. ဘာလို႕မ်ား ကေနတဲ့ မိန္းကေလး တစ္ယာက္နဲ႕ တူရတာလဲလို႕ .. ပြင့္တိုင္း လည္း အနီးကပ္ ေသခ်ာ ၾကည့္ဖူးတယ္ .. ပန္းဆို သူ႕ဘာသာ အပင္မွာ ပဲ ပြင့္ေနတာကို ၾကည့္ရတာ ပိုသေဘာက်တယ္ .. မပန္ခ်င္ဘူး ..

ေနာက္ အိမ္ေဘးမွာပဲ စင္ၾကီးၾကီး နဲ႕ တစ္ခု စိုက္ဖူးေသးတယ္ ထင္တယ္ .. ဘာစင္လည္း ေသခ်ာေတာ့ မမွတ္မိေတာ့ဘူး ..

ေနာက္ ဒီဘက္ၿခမ္းဘက္က ၿခံစည္းရိုးမွာ ေဂြးေတာက္ပင္လည္း ရိွေသးတယ္ .. ၿခံစည္းရိုးကို စင္အေနနဲ႕ သံုးၿပီး အႏြယ္ေတြကို ပြားေပးတယ္ .. အဲ့ဒါ ေဖၾကီး အသည္းစဲြ .. ေဆာင္းႏွင္း အမုန္းဆံုး အပင္ .. ဟုတ္တယ္ေလ .. နာမည္ၾကားရံုနဲ႕ တင္ စားခ်င္စိတ္မရိွ ၊ ၿမည္းၾကည့္ေတာ့ ခါးက ခါးေသးတယ္ .. ေဖၾကီးက ထမင္းစားရင္ ဟင္းခ်ိဳပါမွ ထမင္းစားရတာ ၾကိဳက္ေတာ့ ဟင္းခ်ိဳေသာက္ မရိွရင္ ထမင္းစားခါနီးၿပီး ဆို အိမ္ေရွ႕က ဒန္႕သလြန္ ညႊန္႕ကို ခူးရင္ ခူး ၊ မခူးရင္ ေဂြးေတာက္ညႊန္႕ေတြကို ေမေမ က ဟင္းခ်ိဳ လုပ္ေပးတယ္ ..

အိမ္ရဲ႕ အေနာက္ဘက္မွာေတာ့ ကတတ္ပင္ ရိွတယ္ ... သပြတ္ပင္ ရိွတယ္ ..

သပြတ္အူလို မရွဳပ္နဲ႕ ဆိုတာ အပင္က သပြတ္သီး ေခၚတာနဲ႕ တူတယ္ .. ေၿခာက္သြားရင္ အထဲမွာ ၿမင္ရတယ္ .. အမွ်င္ေတြ ရွဴပ္ယွက္ခတ္ေနတာ .. အဲ့ခါက်မွ နားလည္ေတာ့တယ္ .. :D

ကတတ္ပင္ ကေတာ့ ေလးေလး အသည္းစဲြ ၊ တကယ္ေတာ့ အိမ္မွာ ကတတ္ပင္ က အရင္စိုက္တာပါ ၊ အိမ္ေရွ႕တမာ ၊ ေနာက္ေဖး ကတတ္ ၊ မလုပ္ဘဲ နဲ႕ စီးပြားတတ္ ဆိုတဲ့ ဆိုရိုး ရိွတယ္ ဆိုၿပီး လာဘ္လည္း ပြင့္ေအာင္ ေနာက္ေတာ့မွ တမာပင္ စိုက္တယ္ ထင္တာပဲ ..
အဲ့ဒီ့ ကတတ္ပင္ က အရမ္းေတာ့ ထူးထူးၿခားၿခား ၾကီးထြားမလာေပမယ့္ တပင္လံုး အညႊန္႕ေတြ နဲ႕ ခ်ည္း ၿပည့္ေနတတ္တယ္ .. ၿပည့္တာလည္း မေၿပာနဲ႕ေလ .. ေလးေလး က အၿမဲ အညႊန္႕အသစ္ ထြက္ၿပီဆို ကတတ္ရြက္ေတြ ဆားရည္စိမ္တယ္ .. တို႕စားတယ္ .. သုပ္စားတယ္ .. အိမ္နီးနားခ်င္း ေတြေပးတယ္ .. မိုးတြင္းဆို အပင္က အညႊန္႕ထြက္တာ ခူးလို႕ ႏိုင္ေတာင္ မႏိုင္ေတာ့ဘူး .. ေဆာင္းႏွင္းလည္း ကတတ္ရြက္ဆို အရမ္းၾကိဳက္တယ္ .. အိမ္က ကတတ္ရြက္ဆို ေလးေလး နဲ႕ ေဆာင္းႏွင္းက ဒိုင္ခံ စားတယ္ ..

အဲ့လို အပင္စံုတဲ့ ေဆာင္းႏွင္းတို႕အိမ္မွာ အရင္ကဆို ေန႕တိုင္း ဘုရားစင္မွာ အိမ္က ပန္းတစ္မ်ိဳးမ်ိဳးကို အၿမဲ ေတြ႕ေနရတယ္ .. အခုလို ပန္းပင္ေတြ စိုက္လို႕ ေဆာင္းႏွင္းတို႕ အိမ္ၿခံကို ေတာ္ေတာ္ ၾကီးလွတယ္ မထင္ပါနဲ႕ .. ပံုမွန္ၿခံ၀န္း အေနအထားကိုပဲ ေမၾကီး ၊ ေဖၾကီး နဲ႕ ေလးေလးတို႕က အိမ္ၿခံအၿပည့္ အပင္စိုက္ထားတာပါ ..
ဒါေပမယ့္ ခုခ်ိန္မွာ အိမ္အေဆာက္အဦး ကို တုိးခ်ဲ႕လိုက္တာ တစ္ပင္မွ ၿခံထဲမွာ မရိွေတာ့ဘဲ က်န္တဲ့ အပင္ဆိုလို႕ အိမ္ေရွ႕က ကုကိၠဳင္ပင္ ၊ တမာပင္ ၊ ဇီဇ၀ါ ပင္ နည္းနည္း နဲ႕ အိမ္ေနာက္ေဘးက ကတတ္ပင္ တို႕ပဲ ရိွပါေတာ့တယ္ .. း(


ပုဏၰရိတ္ ဆိုတာ စာလံုးေပါင္းမွန္ပါသလား .. သိတဲ့သူ ရိွရင္ ေၿပာၿပသြားေပးပါ ..

PS ... !...* ဒီအပင္ အေၾကာင္းကို ေရးခ်င္တာ ၁ လ ေလာက္ ရိွေနေပမယ့္ ခုမွပဲ ေရးၿဖစ္လုိက္ပါေတာ့တယ္ *...!

ေရးလိုက္တာ ေတာ္ေတာ္ေလးကို ရွည္သြားပါတယ္ .. သည္းခံ၍ အားေပးၾကပါ. း))

ႏွစ္တစ္ႏွစ္ ရဲ႕ ကုန္ဆံုးခ်ိန္ ဒီဇင္ဘာ လ မလို႕ တၿခား လ ေတြ ထက္ ပိုၿပီး ဆိုင္ေတြ လည္း ပရိုမိုးရွင္း လုပ္ေနၾကသလို လူေတြလည္း ေနရာတိုင္းတိုင္းလိုလို မွာ ၾကိတ္ၾကိတ္တိုး စည္းကားေန ေလရဲ႕ ..

မနက္ၿဖန္ဆိုရင္ ခရစ္စမတ္ေန႕ ...
ေနာက္ ၆ ရက္ ဆိုရင္ တစ္ႏွစ္ ကုန္လို႕ တစ္ႏွစ္ သစ္ၿပန္ေပလိမ့္အံုးမည္ ..

ၿမိဳ႕ထဲမွာလည္း လူေတြ အၿပည့္ၿဖစ္ေနလိမ့္မယ္ ဆိုတာ သြားၾကည့္စရာ မလိုေပ ... ဒါမွ မဟုတ္ ကမ္းေၿခေတြ သြားမလား .. ဘာဘီက်ဴ လုပ္စားေနၾကတဲ့ သူငယ္ခ်င္း အဖြဲ႕ ၊ မိသားစု ေတြ ....

xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx


တစ္ႏွစ္ ဆိုတာ တကယ္ေတာ့ ခဏေလးပါတဲ့ ... ေရွ႕ကို ၾကည့္ရင္ ရက္ေတြ က အရမ္းမ်ားေနသလို ၊ ကုန္ဆံုးသြားတဲ့ ေန႕ရက္ေတြကို ၿပန္ၾကည့္ေတာ့ အရာအားလံုးက မေန႕ တစ္ေန႕ အၿဖစ္အပ်က္ေတြ လိုလို ...
တစ္ခ်ိဳ႕ အရာေတြ ေၿပာင္းလဲသြားေပမယ့္ ၊ တစ္ခ်ိဳ႕ အရာေတြ မေၿပာင္းလဲေသးဘူး ...

ေန႕ရက္ေတြ ၊ အခ်ိန္ေတြ ေၿပာင္းလဲေနသြားသလို ေနထိုင္စားေသာက္ပံု ၊ အက်င့္ေတြေရာ ေၿပာင္းလဲသြားၿပီလား ... ဘာရယ္မဟုတ္ ... တစ္ေန႕ တစ္ေန႕ ငါ ဘာေတြလုပ္ခဲ့လဲဆိုတာ ညအိပ္ယာ ေပၚ ေရာက္ခ်ိန္ တစ္ခါတစ္ေလ ကိုယ့္ကိုယ္ကို ၿပန္သံုးသပ္မိတယ္ ...

တစ္ႏွစ္ကို အနည္းဆံုး ၃ ခါေလာက္ တတ္ၾကြတဲ့ စိတ္ဓာတ္ေတြနဲ႕ ႏွစ္သစ္ေတြ ၾကိဳဆိုဖူးတယ္ ဆိုရမလားပဲ ... ၿမန္မာႏွစ္ကူး ၊ အခုလို ဒီဇင္ဘာလ ႏွစ္ကူး ၊ ကိုယ့္ေမြးေန႕မွ ႏွစ္ကူး ... ႏွစ္ကူးတာေတြ က ေတာ္ေတာ္မ်ားတယ္ .. :D

ခုလည္း ႏွစ္ တစ္ႏွစ္ကို ကူးေတာ့မွာ ၿဖစ္သလို ၊ ဒီကို ေရာက္တာလည္း ၃ ႏွစ္ၿပည့္ဖို႕ ရက္ပိုင္းပဲ လိုေတာ့ ငါ ဘာေတြ မ်ား လိုအပ္ၿပီး ၊ ဘာေတြ မ်ား ေၿပာင္းလဲလို႕ ဘာေတြ မ်ား လုပ္ခဲ့လဲ ေပါ့ ...

အင္းးး ေဆာင္းတြင္းေရာက္တိုင္း ေလးေလးကို သတိရတယ္ ..
ေလးေလး ဆံုးၿပီးေနာက္ပိုင္းကတည္း နဲနဲ ေၿပာင္းလဲသြားတယ္ ဆိုရမလား ...
ႊအဲ့တုန္းကေတာ့ အသက္ ၂၀ ပတ္၀န္းက်င္ဆိုေတာ့ ေလာက အေၾကာင္း အစံု မသိေသးဘူးေပါ့ ...

ေသခ်ာတာကေတာ့ လိုအပ္ခ်က္ေတြကေတာ့ ကိုယ့္ကိုယ္ကို မ်ားေနေပမယ့္ သည္းခံႏိုင္တဲ့ ခႏီၱ ပါရမီ ေတာ့ ရိွလာတယ္ ထင္တာပဲ .. :D
အရင္ရန္ကုန္မွာတုန္းကေတာ့ စိတ္ထဲရိွရင္ ရိွသလိုပဲ ...
အဲ့ဒါေတြေၾကာင့္လည္း အိမ္ကလူေတြက ဒီကို လြတ္ရမွာ စိတ္မခ်တာေတြ .. ဟိုမွာ တစ္ေယာက္တည္း ေနရင္ ဘယ္လိုလုပ္မလဲတဲ့ ... ေၿပာလိုက္ပါတယ္ .. စိတ္မပူပါနဲ႕လို႕ ... :D

စားေသာက္ပံုလား .. အရင္အတိုင္းပဲ ... ဒါေပမယ့္ ဘာလို႕မွန္းမသိ ခုုရက္ပိုင္း ၾကက္သားကို တတ္ႏိုင္သမွ် ေရွာင္ေနတာ ၁ လ ေလာက္ရိွေတာ့မယ္ ... စားခ်င္စိတ္မရိွေတာ့လို႕ပါ ....
အစားနဲ႕ ပတ္သက္ရင္ အေဒၚရိွတုန္းက ေၿပာတာေတြကို သတိရမိတယ္ ... အစားဆိုလည္း ဂ်ီးမ်ားလြန္းလို႕ ၊ အသီးဆို ဟိုလို လွီးမွ စားတယ္ .. ဒီလို လီွးရင္မစားဘူး ... အဲ့ဒါေတြေၾကာင့္ အေဒၚရိွတုန္း အေဒၚက ေၿပာပါတယ္ ... နင္က ရူးေနတာတဲ့ ...
သူေၿပာလြန္းလို႕ တစ္ခါတစ္ေလ ကိုယ့္ဘာသာေတာင္ ၿပန္စဥ္းစားမိတယ္ ... ငါ စိတၱဇ ေရာဂါမ်ား ရိွေနလားလို႕ .. :D
သူေၿပာရင္လည္း ေၿပာခ်င္စရာ .... ဥပမာ ... နံနံပင္ မစားတာမ်ိဳး ... နာမည္ က ကိုက နံနံပင္တဲ့ .. နံမွာေပါ့လို႕ ... မစားခ်င္ပါဘူး ....အဲ့လိုမ်ိဳး ... နာမည္ၾကားရံုနဲ႕တင္ စားခ်င္စိတ္ကို မရိွတာ .... ေနာက္ ရံုပေတသီး .. အလြန္မုန္းတယ္ ... အသီးရဲ႕ အေပၚက အေမႊးေသးေသးေလးေတြကို ၾကည့္ၿပီး အူယားလြန္း လို႕ .... အဲ့လိုပဲ .. ရူးတယ္ပဲ ေၿပာေၿပာ ... ဇီဇာေၾကာင္တာပဲ ေၿပာေၿပာ ၊ အူေၾကာင္ေၾကာင္ ႏိုင္တာပဲ ေၿပာေၿပာ ထူးထူးဆန္းဆန္း ဆို မစားတာေတြ က ေတာ္ေတာ္မ်ားတယ္ ....

၀တ္စားပံု ... အရင္လိုပဲ ... ေဘာင္းဘီတုိ ၊ ရွည္နဲ႕ လံုၿခံဳမယ့္ အရာမ်ိဳးကိုပဲ ၀တ္ဆဲပဲ ... ခုတေလာ ေဒါက္ၿမင့္ ဖိနပ္ ေလးကို ၾကိဳက္လာသလိုလိုပဲ ... လူကို လည္း အရပ္ရွည္ေစတယ္လို႕ ၿမင္မိတယ္ .. :D ဟဲဟဲ ၾကိဳက္တာမွ ၂ လက္မ ေဒါက္ ဟုတ္ဘူးေနာ္ ... ၄ လက္မ ေဒါက္ .. :D

သြားလာၿခင္း ... မေရာက္ဖူးေသးတဲ့ ေနရာ ကလဲြလို႕ ဘယ္မွကို သြားခ်င္စိတ္ ေထြေထြထူးထူး ေလွ်ာက္လည္ ခ်င္စိတ္မရိွေပ ... ဒါေပမယ့္ တစ္ခါတစ္ေလ စိတ္ပါရင္ ေတာင္ဆို ေၿမာက္ေရာက္ခ်င္ ေရာက္သြားေနတတ္တယ္ .. ခုလည္း ေတာင္သြားရမလား ၊ ေၿမာက္သြားရမလား ... အိမ္မွာပဲ ေနၿပီး စာပဲ လုပ္ ေနရမလား .. စဥ္းစားရင္းနဲ႕ ပို႕စ္ ေရးေနတာပါ ... :D

စိတ္ပိုင္းဆိုင္ရာ ... ေလာေလာဆယ္ေတာ့ ဒီဇင္ဘာေက်ာင္းပိတ္ထားလို႕ နဲနဲေပ်ာ္ေနသလိုလို ... ဒါေပမယ့္ ေက်ာင္းဖြင့္ရင္ အပ္ဖို႕ ပေရာဂ်က္ ၅ ခုနဲ႕ အဆိုင္းမတ္ ၂ ခု လား သိဘူးး .. လုပ္ဖို႕ရိွတာ ေတြ ေတြး ၿပီး စိတ္ပိန္ေနတယ္ ... သို႕ေသာ္ၿငားလည္း အၿမင္ကတ္လြန္းလို႕ ခဏ ပစ္ထားတယ္ .. :D
ဒီလိုပါပဲ ... ပြင့္ပြင့္လင္းလင္းနဲ႕ ေၿပာစရာရိွ ေၿပာ ၊ ေမးစရာရိွ ေမး ၊ ေပ်ာ္ေပ်ာ္ ပဲ .. ဒါေပမယ့္ မသိမသာနဲ႕ ေၿပာင္းလဲေနတယ္ ... လူေတြ ေၾကာင့္ ေၿပာင္းလဲသြားသလို ၊ ကိုယ့္ဘာသာ လိုအပ္တယ္ ထင္တာေတြ ကို ၿပဳၿပင္ေနတယ္ .... း)) ခုတေလာ စကားလံုး ေလလံုးထြားတာေတြ နဲ႕ တိုးေနလို႕ ေၾသာ္ .. ေလာကၾကီးး .. ေလာကၾကီးး လို႕ လည္း အေတြး၀င္မိေနတယ္ ..


စားခ်ိန္ ၊ ေသာက္ခ်ိန္ ၊ အိပ္ခ်ိန္ အခ်ိန္ေတြ မမွန္သလို အခ်ိန္ေတြက တစ္ခါ တစ္ေလ အရမ္း ကုန္လြယ္ ၿမန္ေနတယ္ ... တစ္ခါတစ္ေလ ဆိုတာထက္ ၁ ပတ္ မွာ ၆ ရက္ က ေတာ္ေတာ္ကို အခ်ိန္ကုန္ ၿမန္ေနတယ္လို႕ ခံစားေနမိတယ္ ... အိပ္ခ်ိန္ ၆ နာရီ - ၇ နာရီ ပဲ ထားတာေတာင္ ၂၄ နာရီ ဆိုတာ က ဘယ္လို ကုန္သြားမွန္း မသိေပ ... ဒီလိုနဲ႕ ... ၿပဳၿပင္စရာေတြ ၿပဳၿပင္ လိုအပ္ခ်က္ေတြ ၾကိဳးစားသင္ယူ ရင္းနဲ႕ ပဲ ႏွစ္ တစ္ႏွစ္ သို႕ စိတ္သစ္လူသစ္ နဲ႕ ေရာက္လာေပလိမ့္ဦးမည္ ... ;))))



ႏွစ္သစ္မွာ အားလံုး စိတ္၏ ခ်မ္းသာၿခင္း ၊ ကိုယ္၏ က်န္းမာၿခင္းနဲ႕ ၿပည့္စံု ႏိုင္ၾကပါေစ ... :))

http://www.dancingsantacard.com/en/?santa=600266

မယ္ရီး ခရစ္စမတ္ & ဟက္ပီးနယူး ရီးယား ပါ

PS ... !...* အိမ္မွာေနရင္း ႏွစ္လည္း ကုန္ေတာ့မွာဆိုေတာ့ ေတြးမိေတြးရာ ေရးလိုက္မိၿခင္းပါ *...!

အရင္ဆို ၆ နာရီ ၄၅ အလန္းၿမည္ရင္ေတာင္ ၅ မိနစ္ေလာက္ ထပ္ၿပီး အိပ္လိုက္ရမွ ေက်နပ္တဲ့ ကၽြန္ေတာ္ .. ဒီေန႕ အလန္းမၿမည္ခင္ပင္ ႏွိဳးေနခဲ့သည္ .. ေဘးနားက နာရီ ႏိွဳးစက္ကို ၾကည့္လိုက္ေတာ့ ၆ နာရီ ၅ မိနစ္ ...

ယိုင္နဲ႕နဲ႕ ေၿခလွမ္းေတြနဲ႕ ေရခ်ိဳးခန္းဆီ ဦးတည္သြားရင္း ၾကားခဲ့ရတဲ့ စကားေတြဆီ အေတြးစေတြ ပ့်ံႏွံ႕ သြားသည္ ။ ေရခ်ိဳးခန္းထဲက မွန္မွာ ကိုယ့္မ်က္မွန္ကို ၾကည့္လုိက္ေတာ့ မ်က္လံုးေတြ အရမ္းရဲေနသည္ ။

ေရခ်ိဳး ၊ မ်က္ႏွာသစ္ရင္း ကၽြန္ေတာ္ ထပ္ၿပီး ငိုမိသြားသည္ ။ ကၽြန္ေတာ့္ကိုယ္ ကၽြန္ေတာ္ၿပန္ေမးလိုက္တဲ့ ေမးခြန္းက ဘာေၾကာင့္လဲ ။ ဘာအတြက္လဲတဲ့ ။ ကၽြန္ေတာ္ ေၿဖလုိက္တဲ့ အေၿဖက မသိဘူးတဲ့ ..

ဘုရားေသာက္ေတာ္ေရ လဲရင္း ေတာင္းမိလိုက္တဲ့ဆုေတာင္း "ေနာင္ဘ၀သာ ရိွခဲ့ရင္ ဒီလို ခံစားမွဳ႕မ်ိဳး မခံစားရပါေစနဲ႕ .. ၀ဋ္ေၾကြးတစ္ခုဆိုလည္း ဒီဘ၀နဲ႕တင္ ေက်ရပါလို၏ " ...

အၿမဲတမ္း ဖယ္ရီ မွီဖို႕ အေၿပးအလႊား သြားခဲ့ေပမယ့္ ဒီေန႕ေတာ့ ေၿဖးေၿဖးေဆးေဆး သီခ်င္းေလး နားေထာင္ရင္းနဲ႕ပဲ အိမ္က ထြက္လာလိုက္သည္ ။ အိမ္ၿပင္က မနက္ခင္းတစ္ခ်ိဳ႕ကို သက္ရိွဳက္မိလိုက္ေတာ့ ေခါင္းထဲ ေနာက္တာေတြ နဲနဲ သက္သာသြားသလိုလို ...

လမ္းၿဖတ္ကူးဖို႕ မီးစိမ္းေစာင့္ရင္း ကိုယ့္ေရွ႕နားကို လာရပ္တဲ့ အၿဖဴေရာင္ အကၤ်ီနဲ႕ ေကာင္မေလးကိုၾကည့္ရင္း ကၽြန္ေတာ္နဲ႕ သူမ စေတြ႕တဲ့ ေန႕က သူမ ၀တ္လာတဲ့ အၿဖဴေရာင္ အက်ီနဲ႕ ဂ်င္းပန္ ၀တ္ထားတဲ့ သူမရဲ႕ ပံုရိပ္ေတြ ေၾကာင့္ ရုတ္တရက္ ကၽြန္ေတာ့္ မ်က္လံုးေတြ ေ၀၀ါးသြားၿပန္တယ္ ..

ဖယ္ရီ ေစာင့္တဲ့ေနရာ မွာ တစ္ေယာက္နဲ႕ တစ္ေယာက္ စကားေတြ တီးတိုး ေၿပာေနၾကတယ္ဆိုတာ ကၽြန္ေတာ္ မလွမ္းမကမ္း ကတည္းကပင္ ၿမင္ေနတယ္ .. ကၽြန္ေတာ့္ရဲ႕ အီးယားပိစ့္ တစ္ဘက္ကို ၿဖဳတ္ရင္း ဂြတ္ေမာနင္း ဆိုတာက လႊဲလို႕ ကၽြန္ေတာ္ ဘာမွ ဆက္ေၿပာခ်င္စိတ္မရိွပါ .. ဒါေၾကာင့္လည္း ကၽြန္ေတာ္ ကိုင္ထားတဲ့ အိုင္ေပါ့ နဲ႕ အလုပ္ရွဳပ္ခ်င္ေယာင္ေဆာင္ရင္း ဖယ္ရီ အလာ တစ္ေယာက္တည္း ငူငိုင္စြာ မတ္တပ္ရပ္ ေစာင့္ေနလိုက္မိတယ္ . ။

ဖယ္ရီ စီးရင္း နားေထာင္ေနတဲ့ သီခ်င္းနဲ႕ စိတ္ကူးေတြ လြင့္ပါးလို႕ေပါ့ .. တစ္ခ်ိဳ႕ သီခ်င္းေတြက ခံစားခ်က္ေတြ မဲ့ေနေပမယ့္ တစ္ခ်ိဳ႕ သီခ်င္းေတြ က ကၽြန္ေတာ့္ မ်က္လံုးေတြကို ရီေ၀ သြားေစၿပန္ၿပီ .. ရုတ္တရက္ ခံစားခ်က္ေတြ အၿပင္မထြက္သြားေအာင္ ကၽြန္ေတာ္ မ်က္လံုးအစံုကို အဆံုးစြန္ မိွတ္ပစ္လိုက္မိတယ္ ..

ယိုင္နဲ႕နဲ႕ ေၿခလွမ္း ၊ ေ၀၀ါးေနတဲ့ မ်က္လံုးေတြကို လူမသိေအာင္ အလုပ္ထဲမွာ ဖံုးဖိရင္း တစ္ခုခုကို ကၽြန္ေတာ္ ေစာင့္ေနမိသလိုလို ..

သို႕ေသာ္ .. ... သို႕ေသာ္ .. အခ်ိန္ေတြ သာ ကုန္သြားသည္ ... း((

အားလံုး တတ္ၾကြေနၾကတဲ့ ညေန ၆ နာရီ ... ေရာက္လာေပမယ့္ ကၽြန္ေတာ့္ အတြက္ကေတာ့ အရာအားလံုးက အဓိပယ္ မဲ့ေနဆဲ.. ။

ရင္ထဲက အပူေတြ သက္သာလို႕ ၊ သက္သာၿငား ေရေအး တစ္ခြက္ေသာက္ရင္း ေရခ်ိဳးခန္း ၀င္လိုက္သည္ .. ။

ေရခ်ိဳးခန္းက ထြက္လာေတာ့ "ထမင္းေပါင္း ပူပူေလး လာစားအံုးေနာ္" တဲ့ ..
ကၽြန္ေတာ္ ထမင္းေပါင္း အရမ္း ၾကိဳက္ေပမယ့္ .. "ဒီေန႕ အၿပင္မွာ စားလာလို႕ မစားေတာ့ဘူး " အမလို႕ပဲ ေၿပာၿပီး ထြက္လာေတာ့ အားလံုးက ဒါေၾကာင့္ ဒီေန႕ မိုးေတြ တစ္ေနကုန္ ရြာေနတာလို႕ ေၿပာသံ သဲ့သဲ့ ကို ေတာ့ ကၽြန္ေတာ္ၾကားလိုက္တယ္ ..

ခံစားခ်က္ တစ္ခ်ိဳ႕ ေၿပေပ်ာက္သြားေစဖို႕ သီခ်င္းသံ တစ္ခ်ိဳ႕ကို အခန္းထဲ လြင့္ရင္း အခန္းအၿပင္က လမင္းကို ၾကည့္ေတာ့ မိုးေကာင္းကင္ အနီေရာင္မွာ သာေနတဲ့ လမင္းတစ္ၿခမ္းက " တစ္ေန႕ ဒီလိုပဲ ၿဖစ္လာမယ္ ဆိုတာ ငါ ၾကိဳေၿပာထားတယ္လို႕ " ေလွာင္ၿပီး ေၿပာေနသလိုလို ... ခန္းစီး လုိက္ကာ ပိတ္ၿပီး သိမ္းထားခဲ့တဲ့ သူမ နဲ႕ ကၽြန္ေတာ္ ၾကိဳက္ခဲ့တဲ့ ဓာတ္ပံုေတြ ၊ သူမ တစ္ေယာက္တည္း ဓာတ္ပံု folder file ေတြ ကို ၿပန္ၾကည့္ေနမိလိုက္တယ္ ..

တစ္ခ်ိဳ႕ ဓာတ္ပံုေတြကလည္း ကၽြန္ေတာ့္ကို ေလွာင္ရယ္ ေနသလိုလို နဲ႕ ၿပန္ၾကားေနမိတဲ့ စကားလံုးေတြနဲ႕ ပံုရိပ္ေတြ ..


မိုးသံ သဲ့သဲ့ နားထဲ ၀င္လာလို႕ နာရီ ၾကည့္လုိက္ေတာ့ ၁၁ နာရီ ထိုးၿပီ .. အၿပင္က မိုးရည္ေတြ နဲ႕ အၿပိဳင္ ရင္ထဲမွာလည္း မိုးစက္ေတြ ပြင့္ေနတာ ဆိုတာ နားလည္ေပးရင္ ဘယ္ေလာက္ ေကာင္းမလဲ ..

အခ်စ္ဆိုတာ လူကို ေသေစႏိုင္တဲ့ အရာဆိုရင္ အဲ့အခ်စ္ကို မလိုခ်င္ခဲ့တာ အမွန္ပါ ...
အခုအၿပင္မွာ ရြာေနတဲ့ မိုးေတြနဲ႕ အၿပိဳင္ ငါ့ရင္ထဲမွာလည္း မိုးေတြ ရြာေနတယ္ ..

အခ်ိန္နာရီ ၊ ေန႕ရက္ ၊ ႏွစ္ ေတြ ေၿပာင္းသြားလဲ က်န္ေနခဲ့တဲ့ ပံုရိပ္ေတြ ၀ိုးတ၀ါး မၿဖစ္ေသးဘူး ...

ဟုတ္မွာပါ ...
နင္ကေတာ့ ငါ့ကို ဘာအလြမ္း ၊ ဘာအခ်စ္မွ မေပး ခဲ့ေပမယ့္
ငါကေတာ့ နင္မေပးတဲ့ အလြမ္းေတြနဲ႕ ........................................

PS ... !...* စာေရးရင္း မု႕ ပ်က္သြားလို႕ တိုသြားသည္ .. း))*...!

ဘေလာ့လည္း ေရးခ်င္စိတ္မရိွပါ ...
ဘာရယ္ ၊ ညာရယ္ မဟုတ္ တင္လုိက္တာပါ ...













လူၾကံဳ သူငယ္ခ်င္း တစ္ေယာက္ ၿပန္တာနဲ႕ ထည့္ေပးလိုက္တာေတြ ပါ ..
ေနာက္ထပ္ တိုလီ မိုလီ ၊ အေၾကာ္ထုပ္ ၊ ဘာထုပ္ ေတြ မပါေသးဘူး ...

သယ္လာေပးတဲ့ သူငယ္ခ်င္းကိုလည္း အရမ္း အားနာတာပါပဲ ..
((သူငယ္ခ်င္း အရင္းမလို႕သာေပါ့ ..)) ((ပစၥည္းေတြ အရမ္းမ်ားလို႕ ))

အိမ္က ေမၾကီး ကို လည္း အားနာတယ္ ...
အငန္နံ႕ေတြ ရရင္ ေခါင္းကိုက္တတ္တဲ့ ေမေမ ... ကိုယ့္သမီး စားေစခ်င္လို႕ ဆိုၿပီး အၿမဲ တကူးတက ေသခ်ာ ေၾကာ္ထည့္ေပးရွာတယ္ ..

လူၾကံဳမရိွလည္း ဘယ္လို ပို႕ေပးရမလဲ နဲ႕ .....
ေၾသာ္ ...
မိဘ ... မိဘ ...




PS ... !...* ေရးမိေရးရာ ၊ ေတြးမိေတြးရာ ၊ *...!

~ သမီး ဘာစားမွာလဲ .. ?
~ ေမၾကီး သမီး က မနက္ဆို အဲ့လို အစားမစားလို႕ လူက ေသးေနတာ ..
~ ဒီေန႕ အတြက္ စာရင္း လုပ္ၿပီးၿပီလား .. ?? ဘာေတြ ၀ယ္မွာလဲ ..
((အၿပင္သြားမယ္ဆိုရင္ ဒီေမးခြန္းေတြကို အရင္ ေၿဖၿပီးမွ သြားခြင့္ရတာေလ))
~ ဒီေန႕ က ဘယ္ကို သြားမွာလဲ ... ??
~ ဒီေန႕ ဘယ္သူနဲ႕ သြားမွာလဲ ... ??
~ ဒီေန႕ ဘယ္ကို သြားမွာလဲ ... ??
~ ဒီေန႕ ဘယ္ အခ်ိန္ ၿပန္ေရာက္မွာလဲ ... ?? ေစာေစာ ၿပန္လာခဲ့ေနာ္ .. ေနာက္မက်ေစနဲ႕ ..
~ ေတာင္ သြား မယ္ ေၿပာၿပီး ေၿမာက္ မသြားနဲ႕ ေနာ္ ...
~ ေမၾကီး .. ညေန ၄ နာရီေလာက္ အၿပင္သြားလို႕ရမလား ...
ေနာက္က်ေနၿပီ .... မသြားပါနဲ႕ေတာ့ သမီးရယ္ .... ((( ဟုတ္ကဲ့ .. ဟုတ္ကဲ့ ေပါ့ .. သမီးလိမၼာေလး .. း)))
~ ေမၾကီး .. ၿပန္လာရင္ မုန္႕လင္မယား ၀ယ္ခဲ့ေနာ္ ..

~ နင္ ငါ့အိမ္ကို ဖုန္းဆက္ေပး ..
~ ငါ့အိမ္ကို နင္ ကူေၿပာေပးရင္ ရပါတယ္ ..


~ ဟာာ .. နင့္ အိမ္ကလည္း .. ေအးပါ .. ငါလည္း နင့္အိမ္ကို လာေၿပာေပးမယ္ ..
~ သမီး .. ညေန အၿပန္ အိမ္မွာ ထမင္း စားသြားၿပီးမွ ၿပန္ေနာ္ .. (( ဟုတ္ကဲ့ .. ဟုတ္ကဲ့ .. အန္တီ ))
~ နင့္ အေဖေရာ .. ငါ ေၿပာေပးမယ္ေလ ..
~ ဟက္ .. ငါလာေတာ့မယ္ .. နင့္ ေခြးၾကီး သိမ္းထားအံုး ..
~ နင္ အိမ္ေရွ႕မွာ ထြက္ေစာင့္ေနေနာ္ ..
~ ဟက္ .. လုပ္ဦးး .. နင့္ ေၾကာင္ ၾကီး .. ငါ အဲ့ဒါေတြ ေၾကာင့္ နင့္ အိမ္ မလာခ်င္တာ ..
~ ေအးး .. ဘယ္လို သြားရရင္ ေကာင္းမလဲ ..
ဟင္ .. . နင္လည္း မသြားတတ္ဘူး .. ငါ လည္း မသြားတတ္ဘူးေလ .. ဟာာာ... !!!!
~ အင္းး .. ငါ အဲ့ဒါ စားခ်င္ ေပမယ့္ အဲ့ထဲက အဖတ္ေတြ ငါ မၾကိဳက္ဘူး ..



~ သမီး က ဒီေန႕ဘာလို႕ ညေနစာ ဗိုက္မဆာရတာလဲ ..
~ အဲ့လိုပဲ အၿပင္က ေပါက္ကရ အစာဆို အကုန္စားတယ္ ..
~ အိမ္က ထမင္း ၊ ဟင္း ဆို မစားဘူး ...
~ ကဲ .. ဒီအပတ္ စေန ၊ တနဂၤေႏြ အလုပ္ပိတ္ရက္မွာ ေမၾကီး ဘာလုပ္ေကၽြးရမလဲ ..
သမီးက ရွမ္းေခါက္ဆဲြ နဲ႕ ထမင္းေပါင္း ... !!
~ ကဲ ... အားလံုး စားခ်င္တဲ့ .... " .......... " လုပ္ေကၽြးေတာ့မယ္ ..
~ မိုးေအးပါတယ္ ဆို ေခါင္းေလွ်ာ္ၿပန္ၿပီ ...
~ ၿပီးရင္ ေၿခေထာက္ေတြ ၊ လက္ေတြ ကိုက္တယ္ မေၿပာနဲ႕ ... :(
~ သမီးရယ္ ... စိတ္ေလွ်ာ့ပါ ..
~ ေမၾကီးကလည္း .. ဘာၾကီးၿဖစ္ၿဖစ္ ... စိတ္မွ မပါတာ ကိုလုိ႕ .. ဇြတ္ပဲ ..
~ အဲ့လို မိန္းမေလး ဆန္ဆန္ အက်ီၾကီးေတြ မၾကိဳက္ပါဘူး ဆို ... !!!!


***********************************************


~ ေန႕လည္ ၂ နာရီ ထိုးၿပီ ၊ ခုမွ စားမွာ ...
~ ညေန ၅ နာရီလား .. ရတယ္ ေလ .. နင္ ဘယ္ MRT မွာ ေစာင့္ေနမွာလဲ ..
~ ဟာာာာာ .. ပ်င္းတယ္ ဟာ .. မၿပင္မသြားခ်င္ဘူး ...
~(( တစ္ခါတစ္ေလက်ေတာ့ ,, .. ဒီေန႕ ညေန လား .. ငါ မအားဘူး .. အလုပ္သြားရအံုးမယ္ .. ))
~ ဟက္ .. ရွမ္းေခါက္ဆဲြ သြားစားမလား ..
~ စီးတီး ေဟာ က ဟာေတြ တစ္ခုမွ စားလို႕မေကာင္းပါဘူး ...
~ အဲ့ဒါေတြ မၾကိဳက္ရင္လည္း ေရြးစားရမွာေပါ့ ေနာ္ ...
~ ဒီအပတ္ စေန ၊ တနဂၤေႏြ မနက္ကတည္းက အလုပ္သြားစရာရိွတယ္ .. အားဘူး ...
~ မိုးေအးလည္း ေခါင္းေလွ်ာ္ရမွာပဲ .. တတ္ႏိုင္ဘူး ..
~ ငါ ဘာမွ မၿဖစ္ပါဘူး .. အေနသာၾကီး ..
သူဘာသာ ဘာၿဖစ္ၿဖစ္ .. ဂရုကို စိုက္ဘူး .. ေဒါသလည္း ၿဖစ္ဘူး .. စိတ္လည္း တိုပါဘူး ..


~ ဟင္းးး


~ ေနာက္ထပ္ ဘယ္ ႏွစ္ ႏွစ္ တဲ့ လဲ ... း(((



PS ... !...* ေက်ာင္းပိတ္ေတာ့ အိမ္ကို ပိုသတိရေတာ့ေပါ့ *...!

မ .... -ဲ -ဲ ေဆးခန္းသြားမလို႕ ... လိုက္ခဲ့အံုးမလား ..?
-ဲ -ဲ .... ေ၀းလား မမ .. ေ၀းရင္ေတာ့ လိုက္ခ်င္ေတာ့ဘူး .. :D
မ .... ၀ပ္မာ့ကဒ္ နားမွာ .. ၀ပ္မာ့ကဒ္ ေနရာသိရေအာင္ လိုက္ခဲ့ေလ ..

ေဘးခန္းက အမၾကီး အသည္းအသန္ ဖ်ားတာ (မဟုတ္ဘူးလို႕) အီစီကလီ ၊ မူယာမာယာ မ်ားေနတဲ့ အပ်င္းေရာဂါ အတြက္ အန္မ္စီ သြားယူတာပါ .. (ၾကားရင္လုပ္လိမ့္မယ္) ..
ေဆးခန္းေရာက္ေတာ့ တုံကင္ ယူေတာ့ ၁၀ ေယာက္ ေတာင္ ေစာင့္အံုးမယ္ တဲ့ ..
အဲ့ဒါနဲ႕ ၂ ေယာက္သား ဘယ္သြားရမွာလဲ ေပါ့ .. ေဆးခန္း အၿပင္ထြက္လို႕ မ်က္လံုးကစားလိုက္တာ အဲ့ "မ" က ထီ ထိုးမလားတဲ့ .. အင္းးး တစ္ခါမွ ဒီေရာက္ကတည္းက မထိုးဖူးဘူး လို႕ .. ၾကားေတာ့ ၾကားဖူးတယ္ .. တိုတို ၊ ရွည္ရွည္ ၊ ဖိုးဒီ ၊ ဖိုက္ဒီ .. ေနာက္ 2.2 Million ဆိုလားပဲလို႕ ... အင္းး.. ဒါဆို ၂ ေယာက္ စပ္လို႕ ကံ ဘယ္ေလာက္ပါလဲ စမ္းၾကည့္ၾကတာေပါ့တဲ့ ...

တကယ္ေတာ့ ၿမန္မာႏိုင္ငံမွာ ကတည္းက ေယာင္လို႕ေတာင္ ဘာ၂ လံုး ၊ ၃ လံုး မွ မထိုးဖူးေပ ... စိတ္လည္း မ၀င္စား .. ထိုးတဲ့သူေတြ ၾကည့္ၿပီး ပိုက္ဆံပဲ ကုန္တယ္ လို႕ .... အိမ္ကလူေတြ လည္း ၁ ေယာက္မွ မထိုးေပ .. ဒါေပမယ့္ ေအာင္ဘာေလ ထီကိုေတာ့ အနည္းနဲ႕ အမ်ား ထိုးၿဖစ္ၾကပါတယ္ ... :))

Q တန္းစီ ေနတဲ့ အခ်ိန္ အဲ့ အမ က ေသခ်ာရွင္းၿပေပါ့ ...
" ...... ....... ...... Singapore Sweet ထိုးလို႕ ေပါက္ရင္ 2.2 Million ရမွာ ... .......... ........... "
ဟိုက္ရွားလပါးးးးးးးး ....!!!!!!
"ေဆာင္းႏွင္းရြက္ တို႕ အဲ့ အခ်ိန္ အံၾသတၾကီး နဲ႕ မ်က္လံုးထဲ နဲ႕ အေတြးထဲမွာ ၁ စကၠန္႕ ေလာက္ စိတ္ကူးအၿမန္ယဥ္ လိုက္တယ္ေလ ... :D .. "

အင္း .. ဒါဆိုလည္း ထိုးၾကတာေပါ့ လို႕ .... ((အဲ့လိုမ်ိဳးဆို ဆံုးၿဖတ္ခ်က္ အရမ္းၿမန္တယ္)) ..

ထီထိုးၿပီးေတာ့ ေဆးခန္းၿပန္ေရာက္ေတာ့လည္း LED ေလး ၾကည့္လုိက္ေတာ့ လူက ၅ ေယာက္ ၊ ၆ ေယာက္ ေလာက္ ေစာင့္ရအံုးမယ္. .
ကဲ .. အဲ့မွာ ဇာတ္လမ္း စေတြ႕တာပဲ ...
" မ " 2.2 မီလီယံ ဆိုေတာ့ ၿမန္မာေငြ ဘယ္ေလာက္ရမွာလဲ လို႕ ... (ေပါက္တာ မေပါက္တာ မသိဘူး) .. စၿပီး တြက္ေနၿပီ ... သုည ဘယ္နဲလံုး ... ဘယ္ေလာက္ ေပါ့ ...
သာမီး ရဲ႕ ရိုးရိုး ဖုန္းေလးနဲ႕ တြက္လိုက္တာ အေၿဖက 1650 တဲ့ ... ဟုတ္ေသးပါဘူးေပါ့ ...
တြက္နည္းေလးၿပမယ္ေနာ္ ... :D (2.200000 x 750 = 1650) .... အဲ့လို သခ်ၤာ အရမ္း ေတာ္တာ ..

အဲ့ဒါနဲ႕ မမ က သူ႕ ရဲ႕ အိုင္ဖုန္း ၾကီး နဲ႕ တြက္တာေပါ့ .. တြက္ေတာ့ အဲရာ ၿပတယ္ ေလ ... ၿမန္မာေငြ တန္ဖိုး ၾကီးမားပံုမ်ားးးး .... :))

သူကရွင္းၿပေပါ့ .... ဒီလို ... ဒီလို .... ခန္႕မွန္းေၿခ ဘယ္ေလာက္ ဆိုတာကို .....

အယ္ .... ၿမန္မာႏိုင္ငံက " ...... " ေလာက္ေတာ့ သနားတယ္ ဆိုတဲ့ အေမာက္ဗ်ာ .... !
ေဆးခန္း ၁ ခုလံုးလည္း ေဆာင္းႏွင္း တို႕ ၂ ေယာက္ အသံခ်ညး္ပဲ .... အဲ့လို ေပါက္တတ္ကရ စိတ္ကူးယဥ္ စကားမ်ားကို ေၿပာေနတဲ့ အခ်ိန္ ေပါ့ ... ဟို ေထာင့္ တစ္ေနရာ က ေကာင္မေလး ၁ ေယာက္ကလည္း ၿပံဳးစိစိ ဆိုတာကိုေတာ့ သတိထားမိသားပဲ .... ေနာက္ေတာ့ တူေလးးလည္း ၿမန္မာ ၿဖစ္ေနတယ္ .... :D

အိမ္ၿပန္ေရာက္ေတာ့
စာက်က္မယ္လုပ္ေတာ့ စဥ္းစားမိလိုက္တယ္ ....

ငယ္ငယ္ကလို ထီ ေပါက္ခဲ့ရင္ေပါ့ ... သာမီးးငယ္ငယ္က ထီ ၃ ၾကိမ္ ဆက္တိုက္ တိတိ ေပါက္ဖူးတယ္လို႕ ... ေပါက္တာက ေတာ့ ၂ ေသာင္းဆုပါ ... အၾကိမ္ အေရအတြက္ က မွတ္မိလြယ္တဲ့ အၾကိမ္ ဆိုေတာ့ မွတ္မိေသးတယ္ .. ( အၾကိမ္ ၁၂၃ ၊ ၁၂၄ ၊ ၁၂၅ မွာ) ... :)) ... ကံေကာင္းတာကို ေၿပာပါဒယ္ ...

ခုလည္း ငါသာ အဲ့ဒီ 2.2 Million ဆု ေပါက္ခဲ့ေသာ္၀္ ေပါ့ ..... =D
ဟုတ္တယ္ေလ ေၿပာလို႕မွ မရတာ ... မေပါက္ခ်င္ရင္ မေပါက္ဘူးေပါ့ ... ေပါက္ခ်င္ရင္လည္း ေပါက္မွာေပါ့ .. တကယ္လို႕ ကံတရားက မ်က္စိလည္ လမ္းမွားၿပီး ကိုယ့္ဘက္ ပါလာရင္ .... ဒန္႕တန္႕တန္႕ .. :)))

တိုက္ၾကီးၾကီးမွာ ေနမယ္ .. ဇိမ္နဲ႕စားလို႕ ဇိမ္နဲ႕ ေသာက္မယ္ (သားစိုး သီခ်ငး္ ေၿပာတာပါ ) အဲ့လို မေနပါဘူး .. က်န္းမာေရးနဲ႕ မညီညႊတ္ဘူး ...


ကဲကဲ .. ေၿပာၿပမယ္ .. စီမံကိန္းးးကို
မုဒိတာ ေလးေတြ ပြားၾကေနာ္ .... ~!

၁ ။ စ လံုး မွာ ေက်ာင္းတတ္ေနသမွ် ကာလပတ္လံုး လံုး၀ လံုး၀ PART TIME အလုပ္ လံုး၀ မလုပ္ဘူးးးးးးးးးးးး .... ဘူးဆို ဘူးပဲ ..... ဟြင္း ဟြင္းး ...... B-)

၂ ။ အဲ့ အခ်ိန္ ေက်ာင္း စရိတ္ ေလာက္ကေတာ့ ပ်င္းသနားတယ္ ပဲ .... ဌဲေလ်ာင္းးး .. ဌဲေလ်ာင္းးးး ...

၃ ။ လွဴဒါန္းေရးေတြ လုပ္မယ္ ... ၿမန္မာႏိုင္ငံမွာ လွဴဒါန္းဖို႕လုပ္စရာ ေတြ အမ်ားၾကီးပဲ ... နယ္ဘက္ေတြမွာဆို ပိုဆိုးးးး ..... မတတ္သာလို႕ မ်က္လံုး မိွတ္ထားရတာေတြ တစ္ပံုၾကီးးး ....

၄ ။ ဘုရား ဆင္းတုေတာ္ လုပ္ၿပီး လွဴမယ္လို႕ စိတ္ကူးတယ္ ..(ၿပီးခဲ့တဲ့ ၁ ႏွစ္ ေက်ာ္ နယ္ၿပန္ေတာ့ စိတ္ကူး ေပၚလာခဲ့တာ)..

၅ ။ ပါးပါးနဲ႕ မာမား နဲ႕ အတူ ဗုဒၶဂါယာ ကို ခရီးသြားမယ္ ..

၆ ။ ပါးပါးနဲ႕ မာမား က်န္းမာေရး အတြက္ စီစဥ္ စရာေတြ စီစဥ္ ရမယ္ ...

၇ ။ ၿမန္မာၿပည္ အႏွံ႕ မေရာက္ဖူးေသးတဲ့ ေနရာ ေတြ သြားရင္း ဘုရားစံု လိုက္ဖူးမယ္ ...

၈ ။ သြားခ်င္တဲ့ ႏိုင္ငံေတြ ကိုေလွ်ာက္သြားမယ္ ... ကမာၻလွည့္ တိုရစ္ဇင္ လုပ္မယ္ေပါ့ကြယ္ ....

၉ ။ စီၤးပြားေရး လုပ္ငန္း တစ္ခ်ိဳ႕လည္း လုပ္မယ္ေပါ့ ...
(အသက္ရွင္ေနသမွ်ေတာ့ အလုပ္ လုပ္ရအံုးမွာပဲ ... ႏို႕မိုဆို ဥာဏ္ရည္တံုးလိမ့္မယ္ လို႕ .. )

၁၀ ။ ေလာေလာဆယ္ အၾကမ္းဖ်င္းေတာ့ အဲ့ေလာက္ပဲ ေတြးႏိုင္ေသးတယ္ .... :D

အဲ့ဒါ ထီက ေနာက္ လ ပထမ အပတ္ ဖြင့္မယ္ ဆိုလားပဲ .. ေသခ်ာေတာ့ မခ်က္ ရေသးဘူး ... း))


ကဲကဲ ..... ေဆာင္းႏွင္းရြက္ ကို ကပ္ထားၾကေနာ္ .... ((ေကာ္နဲ႕ ... ေကာ္နဲ႕ ... :D .. ))


ဘိုင္သယ္ေ၀းးး
တန္းပလိတ္ ဘာၿဖစ္တြားမွန္းးး မသိဘူးးးး ..... :(


စာၾကြင္း .... ေခါင္းစဥ္နဲ႕ စာနဲ႕ ဘာမွ မဆိုင္သလိုပဲ .... စာက်က္ေနရင္း ေကာင္းကင္ေမာ့ၾကည့္ၿပီး လၿပည့္ေနတာ ေတြ႕တာနဲ႕ လွမ္းရိုက္လိုက္တာ ... အဲ့ဒါနဲ႕ပဲ ဓာတ္ပံု နဲ႕ လိုက္ေလ်ာ ညီေထြ တဲ့ ေခါင္းစဥ္ပဲ ေပးလုိက္ပါေတာ့တယ္ ...




PS ... !...* ေန႕လည္က အေတြး ညဘက္ မွ ... မီမီ .. မီမီ ... ၿပန္ေခၚၿပီးးး ေရးလိုက္သွ္ *...!

Hi, Mommy.
I'm your baby. You don't know me yet, I'm only a few weeks old. You're going to find out about me soon, though, I promise. Let me tell you some things about me. My name is John, and I've got beautiful brown eyes and black hair. Well, I don't have it yet, but I will when I'm born. I'm going to be your only child, and you'll call me your one and only. I'm going to grow up without a daddy mostly, but we have each other. We'll help each other, and love each other. I want to be a doctor when I grow up.

You found out about me today, Mommy! You were so excited, you couldn't wait to tell everyone. All you could do all day was smile, and life was perfect. You have a beautiful smile, Mommy. It will be the first face I will see in my life, and it will be the best thing I see in my life. I know it already.

Today was the day you told Daddy. You were so excited to tell him about me! ...He wasn't happy, Mommy. He kind of got angry. I don't think that you noticed, but he did. He started to talk about something called wedlock, and money, and bills, and stuff I don't think I understand yet. You were still happy, though, so it was okay. Then he did something scary, Mommy. He hit you. I could feel you fall backward, and your hands flying up to protect me. I was okay... but I was very sad for you. You were crying then, Mommy. That's a sound I don't like. It doesn't make me feel good. It made me cry, too. He said sorry after, and he hugged you again. You forgave him, Mommy, but I'm not sure if I do. It wasn't right. You say he loves you... why would he hurt you? I don't like it, Mommy.

Finally, you can see me! Your stomach is a little bit bigger, and you're so proud of me! You went out with your mommy to buy new clothes, and you were so so so happy. You sing to me, too. You have the most beautiful voice in the whole wide world. When you sing is when I'm happiest. And you talk to me, and I feel safe. So safe. You just wait and see, Mommy. When I am born I will be perfect just for you. I will make you proud, and I will love you with all of my heart.

I can move my hands and feet now, Mommy. I do it because you put your hands on your belly to feel me, and I giggle. You giggle, too. I love you, Mommy.

Daddy came to see you today, Mommy. I got really scared. He was acting funny and he wasn't talking right. He said he didn't want you. I don't know why, but that's what he said. And he hit you again. I got angry, Mommy. When I grow up I promise I won't let you get hurt! I promise to protect you. Daddy is bad. I don't care if you think that he is a good person, I think he's bad. But he hit you, and he said he didn't want us. He doesn't like me. Why doesn't he like me, Mommy?

You didn't talk to me tonight, Mommy. Is everything okay?

It's been three days since you saw Daddy. You haven't talked to me or touched me or anything since that. Don't you still love me, Mommy? I still love you. I think you feel sad. The only time I feel you is when you sleep. You sleep funny, kind of curled up on your side. And you hug me with your arms, and I feel safe and warm again. Why don't you do that when you're awake, any more?

I'm 21 weeks old today, Mommy. Aren't you proud of me? We're going somewhere today, and it's somewhere new. I'm excited. It looks like a hospital, too. I want to be a doctor when I grow up, Mommy. Did I tell you that? I hope you're as excited as I am. I can't wait.

...Mommy, I'm getting scared. Your heart is still beating, but I don't know what you are thinking. The doctor is talking to you. I think something's going to happen soon. I'm really, really, really scared, Mommy. Please tell me you love me. Then I will feel safe again. I love you!

Mommy, what are they doing to me!? It hurts! Please make them stop! It feels bad! Please, Mommy, please please help me! Make them stop!

Don't worry Mommy, I'm safe. I'm in heaven with the angels now. They told me what you did, and they said it's called an abortion.

Why, Mommy? Why did you do it? Don't you love me any more? Why did you get rid of me? I'm really, really, really sorry if I did something wrong, Mommy. I love you, Mommy! I love you with all of my heart. Why don't you love me? What did I do to deserve what they did to me? I want to live, Mommy! Please! It really, really hurts to see you not care about me, and not talk to me. Didn't I love you enough? Please say you'll keep me, Mommy! I want to live smile and watch the clouds and see your face and grow up and be a doctor. I don't want to be here, I want you to love me again! I'm really really really sorry if I did something wrong. I love you!


I love you, Mommy.

Every abortion is just…

One more heart that was stopped.
Two more eyes that will never see.
Two more hands that will never touch.
Two more legs that will never run.
One more mouth that will never speak.

If you’re against abortion, reblog.


written by
Marian Alvear
Manila, Philippines


PS ... !...* I've read this on facebook since last two weeks *...!

ဘာလိုလိုနဲ႕ အေ၀း တစ္ေနရာမွ ေနလာတာ ေတာ္ေတာ္ၾကာေတာ့မယ္ ..

ဘာလိုလို နဲ႕ ခ်စ္တဲ့ မိသားစုနဲ႕ ေ၀းရာမွ ၃ ႏွစ္ ၿပည့္ေတာ့မယ္ ..

ဘာလိုလိုနဲ႕ အရမ္းခ်စ္တဲ့ အန္တီ ဆံုးတာလည္း ၅ ႏွစ္ ၿပည့္ေတာ့မယ္ ..

ဘာလိုလိုနဲ႕ အရမ္းခ်စ္တဲ့ အကို တစ္ေယာက္ ဆံုးတာလည္း ၇ ႏွစ္ ၿပည့္ေတာ့မယ္ ..

ဘာလိုလိုနဲ႕ အရမ္းခ်စ္တဲ့ သူငယ္ခ်င္း တစ္ေယာက္နဲ႕ ခင္တာလည္း ႏွစ္ ၂၀ ၿပည့္ေတာ့မယ္ ..

ဘာလိုလိုနဲ႕ ေနာက္ အရမ္းခင္တဲ့ သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္နဲ႕ ခင္တာလည္း ၇ ႏွစ္ ၿပည့္ေတာ့မယ္ ..

ဘာလုိလိုနဲ႕ ေနာက္ထပ္ အရမ္းခ်စ္တဲ့ သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္ ခဲြသြားတာလည္း ၄ လ ေက်ာ္သြားၿပီ ..

ဘာလိုလိုနဲ႕ ၀မ္းနည္းခဲ့တဲ့ ေန႕ရက္ေတြ ရိွသလို ၊ ေပ်ာ္ခဲ့တဲ့ ေန႕ရက္ေတြလည္း ရိွခဲ့တယ္ ..

ဘာလိုလိုနဲ႕ မ်က္လံုးေတြ ေယာင္ေအာင္ ငိုခဲ့ဖူးတဲ့ ေန႕ရက္ေတြ လည္း ရိွခဲ့တယ္ ..

ဘာလိုလိုနဲ႕ ၿပန္မေတြ႕ေတာ့ဘူး ထင္ထားတာေတြလည္း ခဏတာ ၿပန္ေတြ႕ခဲ့တယ္ ..

ဘာလိုလိုနဲ႕ MRT နားမွာ သီခ်င္းဆိုတဲ့ အဘိုးၾကီးကုိ မေတြ႕ရတာလည္း ေတာ္ေတာ္ ၾကာၿပီ ..

ဘာလိုလိုနဲ႕ တစ္ေန႕ တစ္ေန႕ အိပ္ခ်ိန္ ၇ နာရီ ေလာက္ မအိပ္ရရင္လည္း ေခါင္းကိုက္တတ္လာၿပီ ..

ဘာလိုလိုနဲ႕ အိမ္ကို ဖုန္းမေခၚၿဖစ္တာ လည္း ေတာ္ေတာ္ၾကာၿပီ ..(အိမ္ကပဲ ေခၚေနလို႕ပါ .. :) )

ဘာလိုလိုနဲ႕ ဘေလာ့စေရးလာတာလည္း ၃ ႏွစ္ ရိွေတာ့မယ္ ..

ဘာလိုလိုနဲ႕ ဘေလာ့ မေရးၿဖစ္တာလည္း ေတာ္ေတာ္ၾကာေနသလိုပဲ ..

ဘာလိုလိုနဲ႕ ေဖ့ဘြတ္ က ကစားေနတဲ့ ဂိမ္းေတြလည္း အဆင့္ ၃၀ ေက်ာ္ၿပီ ..

ဘာလိုလိုနဲ႕ ၾကက္ေတာင္ မရိုက္ၿဖစ္တာေတာင္ ေတာ္ေတာ္ၾကာသြားၿပီ ..

ဘာလိုလုိနဲ႕ ေတာ္ေတာ္ေလးကိုလည္း ၀ လာၿပီ .. (လူပါး )

ဘာလိုလိုနဲ႕ ဆံပင္ ေၿဖာင့္တာလည္း ၅ ခါ မက ရိွေနၿပီ ..

ဘာလိုလိုနဲ႕ ..

ဘာလိုလိုနဲ႕ ..

ဘာလိုလိုနဲ႕ ..

ဘာလိုလိုနဲ႕ ..


PS ... !...* ဘာလိုလိုနဲ႕ ပဲ ခုတေလာ *...!

အေပ်ာ္ လြန္ေနတာလား .. ??

အပ်င္းထူ ေနတာလား .. ??

လမ္းမ်ား ေနတာလား .. ??

Chess ကိုက္ေနတာလား .. ??

နား ပူ လို႕ ညစ္ေနတာလား .. ??

အအိပ္ လြန္ေနတာလား .. ??


ဘာၿဖစ္ေနမွန္း မသိ .. မသိ နဲ႕ ။ " . . . " ရဲ႕ ပြစိပြစိ ကို အေၾကာင္းၿပဳ၍ စိတ္ေလလြင့္ကာ စိတ္အလုိလိုက္တာေတြ ေတာ္ေတာ္ကို မ်ားေနပါၿပီ ...

ထိုေၾကာင့္ အခ်ိန္မေႏွာငး္ခင္ ၿပန္ၿပီး ၿပင္ဆင္စရာရိွသည္မ်ား ၿပင္ဆင္၍ အရင္လိုပဲ လိလိမၼာမၼာ (( ခုလည္း လိမ္မာပါတယ္ .. :)) နဲ႕ စာေမးပဲြမွာ ဂရိတ္ေကာင္းေကာင္း နဲ႕ ေအာင္ဖို႕ ၾကိဳးစားရေပမည္ ... ။





PS ... !...* စာေမးပဲြ ေၿဖဆိုရန္ ၂ လ တိတိ သာ လိုပါေတာ့သည္ *...!

ေဆာင္းႏွင္းနဲ႕ သူနဲ႕ ေ၀းကြာခဲ့သည္မွာ ေတာ္ေတာ္ၾကာပါၿပီ .. ၾကာဆို ေဆာင္းႏွင္း ဒီေရာက္ကတည္းက သူနဲ႕ မေတြ႕ၿဖစ္ခဲ့ပါ .. ေဆာင္းႏွင္း ရဲ႕ ၂၄ နာရီထဲမွာ သူ႕ကို အခ်ိန္ေပးခ်ိန္မရေအာင္ ဘာေတြနဲ႕ ၿပည့္ေနမွန္း မသိၿပည့္ေနခဲ့တယ္ေလ .. ဒါေပမယ့္ ေဆာင္းႏွင္း သူ႕ကို တစ္ရက္မွ ေမ့မရခဲ့ပါ .. အခ်ိန္ရတိုင္း အြန္လိုင္းမွာ သူ႕အေၾကာင္း စံုစမ္း ရတာ အေမာေပါ့ .. ေဆာင္းႏွင္း သူ႕ကို သတိရသေလာက္ သူကေတာ့ ေဆာင္းႏွင္းကို ဖုတ္ေလတဲ့ ငါးပိ ရိွတယ္လို႕ ထင္မွာေတာင္ မဟုတ္ပါဘူး .. ေတာ္ေတာ္ ရက္စက္တယ္ေနာ္ .. း(

သူ႕ကို ေဆာင္းႏွင္း အကို မိတ္ဆက္ေပးလို႕ စသိခဲ့တာပါ .. ေဆာင္းႏွင္း သူ႕ကို ေတာ္ေတာ္ေလး သေဘာက်၊ ႏွစ္သက္တယ္ ဆိုတာ တစ္အိမ္လံုးလည္း သိပါတယ္ .. တစ္ေဆြမ်ိဳးလံုးလည္း သိသလို ေဆာင္းႏွင္းနဲ႕ ေတာ္ေတာ္ေလးခင္တဲ့ သူငယ္ခ်င္းမ်ားလည္း သိပါတယ္ .. ေဖေဖကလည္း သူ႕ကို သေဘာက်၊ ႏွစ္သက္သလို အကို နဲ႕ ေမာင္ေလးကလည္း ႏွစ္ၾကိဳက္ၾကတယ္ .. အန္တီကေတာ့ တစ္ခါတစ္ေလ သူ႕စိတ္ မၾကည္တာနဲ႕ေတြ႕ရင္ ကန္႕ကြက္ခ်င္ ကန္႕ကြက္ ပါတယ္ .. ဒါေပမယ့္ ေဆာင္းႏွင္း ေမေမ ကေတာ့ သေဘာမက် ၊ မႏွစ္သက္ လို႕ လားမသိ အစဥ္အၿမဲ ကန္႕ကြက္ေနတတ္တယ္.. ((သို႕ေသာ္၀္)) အမ်ားနဲ႕ အနည္း မလို႕ ေမေမလည္း အရမ္းေတာ့ မကန္႕ကြက္ႏိုင္ေပ .. းD

အခု ကံၾကမၼာ က မ်က္ႏွာသာ ေပးတယ္ ေၿပာရမလား .. ေဆာင္းႏွင္း နဲ႕ သူ႕ကို ေတြ႕ဆံုခြင့္ ရေအာင္ လုပ္ေပးခဲ့တယ္ .. တိုက္တိုက္ ဆိုင္ဆိုင္ ေဆာင္းႏွင္းရဲ႕ team break holidays နဲ႕ ၾကံဳေနေတာ့ ေဆာင္းႏွင္း သူ႕ကို ေတြ႕ခြင့္ရခဲ့တယ္ .. ((တိုက္ဆိုင္လိုက္တာမ်ားကြာ)) .. holidays ရဲ႕ ပထမဆံုး ေန႕မွာပဲ သူ တို႕အဖဲြ႕ေတြ ေရာက္လာခဲ့တယ္ .. ႏွစ္ ႏွစ္ခဲြ ေက်ာ္ေလာက္ ကင္းကြာ ေနရာကေန ခု ၿပန္လည္ ဆံုေတြ႕ခြင့္ ရၿပီ ဆိုေတာ့ ေဆာင္းႏွင္း ေတာ္ေတာ္ ၀မ္းသြား သြားးတယ္ .. းP

ေဆာင္းႏွင္း သူ႕ကို အက်ီၤ အစိမ္းေရာင္ေလးေၾကာင့္ပဲ စဲြလမ္းခဲ့ေလသလား.. ေသခ်ာ ေရရာတဲ့ အေၾကာင္းၿပခ်က္မရိွေပမယ့္ သူ႕ကို ေတာ္ေတာ္ ရူးရူးမူးမူးကို စဲြလမ္းပါတယ္ .. စဲြလမ္းဆို ေဆာင္းႏွင္း အထင္ ၁၉၉၆ ေလာက္ ကတည္းကမ်ား စဲြလမ္းခဲ့ေလသလား မသိပါဘူး .. ေသခ်ာေတာ့ ခုႏွစ္ အတိအက် မမွတ္မိေပမယ့္ အဲ့ေန႕ က သူ လုပ္သြားတာေတြကို မ်က္စိထဲမွာ ေတာ္ေတာ္ စဲြေနတယ္ .. အဲ့အခ်ိန္တုန္းကဆို ေဆာင္းႏွင္း ေတာ္ေတာ္ငယ္ပါေသးတယ္ .. ဒါေပမယ့္ ေဆာင္းႏွင္း ေလ သူဘာလုပ္လုပ္ အေကာင္းပဲ ၿမင္တယ္ .. သူတင္ မက သူ႕ရဲ႕ ကိုယ္ပြားေလ ေတြ ဘာပဲလုပ္ လုပ္ လည္း အေကာင္းပဲ ၿမင္ေနတယ္ ..

သူဆိုတာလည္း သူ႕ကိုယ္ပြားေလးေတြ ေၾကာင့္ ၿဖစ္လာရတာေတာ့ အမွန္အတိုင္း ေၿပာရရင္ ေဆာင္းႏွင္း သူ႕ရဲ႕ ကိုယ္ပြားေလးေတြ ကို ပိုၿပီး ႏွစ္သက္မိတယ္ ..သူ႕ရဲ႕ ကိုယ္ပြားေလးေတြနဲ႕ အလားသ႑ာန္ တူတာေတြ တစ္ၿခားေနရာေတြ ၿမင္ေနရေပမယ့္ မ်က္စိထဲမွာ ဘယ္လိုမွ အဆင္မေၿပလွေပ .. တကယ္ေတာ့ သူ႕ရဲ႕ မ်ိဳးရိုး(ကိုယ္ပြား) တစ္၀က္ေလာက္က ေတာ္ေတာ္ေလးကို အသားမဲပါတယ္ .. ဘယ္ေလာက္မည္းလဲဆို သြားေလးေတြပဲ ၿမင္ရၿပီး ထိုသြားေလးမ်ားကလည္း အုန္းၿခစ္ေလးမ်ားနဲ႕ တူေလရဲ႕ .. ဒါေၾကာင့္လည္း ေဆာင္းႏွင္း သူ႕ကို ပိုၿပီး သံေယာဇဥ္ ၿဖစ္မိ၊ တြယ္တာမိတာ ၿဖစ္ေကာင္းၿဖစ္လိမ့္ပါလိမ့္မယ္ .. B-)

သူက တစ္ခါတစ္ေလ စိတ္ေက်နပ္ေအာင္ ေပးစြမ္းႏိုင္ေပမယ့္ တစ္ခါတစ္ေလမွ ေဆာင္းႏွင္း ရဲ႕ heart beat ကို ေတာ္ေတာ္ ၿမန္ေအာင္ လုပ္ၿပီး စိတ္ညစ္ေအာင္ လည္း လုပ္ခဲ့ဖူးပါတယ္.. ဒါေပမယ့္ ေဆာင္းႏွင္း လံုး၀ စိတ္မနာႏိုင္ခဲ့တာ ခုခ်ိန္အထိပါပဲ .. သူ႕ကို စသိတဲ့ အခ်ိန္ ကေန ခုခ်ိန္ထိဆို ေဆာင္းႏွင္း သူ႕အတြက္ ေပ်ာ္ခဲ့၇တယ္ ဆိုတဲ့ အခ်ိန္က နည္းလြန္းလွပါတယ္ .. တစ္ခါတစ္ေလဆို သူေပးတဲ့ အရာေတြက ေတာ္ေတာ္ ကို စိတ္ပ်က္ဖြယ္ေကာင္းလြန္းတာ အမွန္ပါ .. အဲ့လိုနဲ႕ပဲ ခုဆိုရင္ ၁၀ စု ႏွစ္ တစ္ခုလည္း ေက်ာ္သြားပါၿပီ ...


!@#$%^&*()_+...................!@#$%^&*()_+


ဒါဆို ခု ၂ ႏွစ္ခဲြေက်ာ္ကေန ၿပန္ေတြ႕ေတာ့ေရာ .....
ထိုနည္း ၄င္းပါပဲ ......
မၿဖစ္သင့္တာေတြ ၿဖစ္သြားတယ္ .. မေပးသင့္တာေတြ ေပးလိုက္ရတယ္ ..
အဲ့လိုေတြေၾကာင့္ သူ႕ ပါပါးဆို ထိုင္ရမလို ၊ ထရမလို ကို ၿဖစ္ေနေလရက္ ....

ဒါေပမယ့္လည္းေလး သူ႕ကို ခြင့္လြတ္သည္းခံလိုက္ပါတယ္ ...
ခြင့္မလြတ္ဘူး ေၿပာရင္ လည္း ေၿပာင္းလဲလို႕မွ မ၇ေတာ့တာ .. ဘာမွ မတတ္ႏိုင္ေပ ... ၿပီးတာေတြ က ၿပီးသြားၿပီး ၿပီေလ .. ဘာလုပ္လို႕ ရမွာလဲ ...
ဒီေတာ့ ကိုယ့္စိတ္ ကိုယ္ပဲ အၿပစ္တင္လိုက္ပါတယ္ ...

ဟင္းးးးးး ......... သူရယ္
အခု အစမွာေတာင္ အဲ့လိုဆိုရင္ ေရွ႕ေလွ်ာက္ ဘယ္လို လုပ္မလဲ ... ထပ္လဲြအံုးမွာပဲလား ဟင္ ...!

စိတ္ပူတယ္ကြာ .... !!!!




PS ... !...* တကယ္ေတာ့ အဓိက မၿဖစ္သင့္ပဲၿဖစ္သြားတာ ဂရင္း ေၾကာင့္ပါ *...!

မနက္ .....
အိပ္ေကာင္းေနရင္းနဲ႕ ၀င္လာတဲ့ ဖုန္းအလန္း ေၾကာင့္ ထရေတာ့မယ္ ...အိပ္ခ်င္မူးတူးနဲ႕ ေရခ်ိဳးခန္းထဲ၀င္ ၊ ေရခ်ိဳး ဖီးလိမ္း ၿပင္ဆင္ ၊ ေကာ္ဖီ တစ္ခြက္ ေသာက္ ၊ စာရြက္စာတမ္း ၊ ဘြတ္ခ္ ၊ ေက်ာင္းသားကဒ္ ၊ ပစၥည္းစစ္ထည့္ ၊ အိမ္တစ္ခါး ေသာ့ပိတ္လို႕ ေၿခတစ္လွမ္း ကုေဋတစ္သန္းမဟုတ္တဲ့ လမ္းေလွ်ာက္ႏွဳန္းနဲ႕ ေက်ာင္းသို႕ သြားေပေတာ့ ..


ေန႕လည္ .....
ေန႕လည္ ထမင္းစားခ်ိန္  ခ်ိဳေပါ့ရြတ္ ေနတဲ့ ေပါက္ေဖာ္ၾကီးလက္ရာ စားမလား .. အီစိမ့္စပ္ ေနတဲ့ မေလးဆိုင္က ဟာ စားမလား .. ဒါမွ မဟုတ္ မက္ေဒါနားရဲ႕ အကို မက္ေဒါနယ္ ဆီကို ဦးတည္မလား .. ေဆာက္ကန္တင္း ၊ ေႏွာက္ကန္တင္း ၊ အီ့စ္ကန္တင္း ၊ ၀က္စ္ကန္တင္း အကုန္လံုး ခ်က္တဲ့သူနဲ႕ ဆိုင္နာမည္သာကဲြလဲြမယ္ .. ထပ္တလဲလဲ နဲ႕ တူညီေနတဲ့ အရသာေတြ .. ေရွာင္လဲႊ၍လည္း မရ၊ စားရေပအံုးမည္ ..


ညေနေက်ာင္းဆင္း အိမ္သို႕ တစ္လွမ္းခ်င္း ေၿဖးညင္းစြာနဲ႕ အသာအယာ ေလွ်ာက္လို႕ၿပန္ .။ အိမ္တံခါးေလး ေသာ့ဖြင့္လို႕ အိမ္ထဲ၀င္ ၊ အခန္းတံခါးဖြင့္ ၊ လြယ္အိတ္ခ် ၊ မ်က္ႏွာသစ္လို႕ ညေန ထမင္းစားရန္ ခ်က္ၿပဳတ္ၿပင္ဆင္ ...။ ေရမိုးခ်ိဳးၿပီးလို႕ ကုိယ္ခ်က္ထားတဲ့ လက္ရာ နဲ႕ ထမင္းစားရတာမွ အရသာရိွေသးတယ္.. ။


စာေလး၊ ဘာေလး နဲနဲပါးပါး ၾကည့္ ၊ အမ်ားၾကီး ၾကည့္မိရင္ ကရက္ဒဒ္ ထြက္မွာ ဆိုးလို႕ နဲနဲပါးပါး ပံုမွန္ေလာက္နဲ႕ စာေၾကြးမရိွဘူးဆို ေတာ္ၿပီ ... လူကစာကိုႏိုင္ၿပီး ၊ စာကလူကိုမႏိုင္ဖို႕ပဲ အေရးၾကီးတာ .. ေသြ႕ပုေသြ႕ .. B-)

!@#$%^&*()_+

ေနာက္ေန႕ တစ္ဖန္ ေရာက္လို႕ လာၿပန္ၿပီ ... မန္းေဒး တူ ဖရိုက္ေဒး ေတာ့ အဲ့လိုနဲ႕ပဲ ခ်ာခ်ာလည္..

စေန၊ တနဂၤေႏြ ပတ္တိုင္း နဲ႕ အခ်ိန္ၿပည့္ ..... :(
အံမယ္ .. ကိုဖီအာနန္ ၊ လီကြန္ယု ၊ ဗခမၾကီး သရ တို႕ထက္ေတာင္ အလုပ္မ်ားေနလို႕ သူတို႕ေတာင္ ေဘးနားက ထိုင္ငိုေနေလရက္ ...


ဒီလိုနဲ႕ပဲ ေနာင္ ၃ ႏွစ္ ဆိုတာ ကို လည္ပတ္သြားရမွာ မလဲႊဧကန္ ... ေက်ာင္း ၃ ႏွစ္ ၿပီးရင္ ဘာလုပ္မလဲ.. ေရစက္ခ် .. အလွဴလုပ္မွာေပါ့ ...(အဲ့လိုမဟုတ္ပါဘူး) ..ဒါဆို ယူနီ ဆက္တတ္ေပါ့ .. တတ္စရာလားး.. စိတ္ကူးထဲ ကို မရိွဘူး .. ထပ္ဆင့္အကယ္ဒမီ ေရႊစင္ဘြန္းေတြ ရၿပီး ဒီႏိုင္ငံမွာ တစ္သက္လံုးေနသြားရမွာ စိုးရိမ္လို႕ပါ .. ခုေတာင္ မ်က္စိထဲမွာ ၿမင္ေနမိတဲ့ ဘြန္းစာခ်ဳပ္ၾကီး .. အားလားလား ၃ ႏွစ္ အလုပ္ လုပ္ရေပအံုးမည္ ။ ((အလုပ္လုပ္ေနရင္း အလကား ဖရီးတတ္ခြင့္ရခဲ့ရင္ေတာ့ စဥ္းစားမယ္လို႕.. စလံုး စတိုင္လ္)) ..  ၿပီးရင္ေတာ့ မိသားစု ရိွတဲ့ ေနရာေလးကိုပဲ အၿပီးၿပန္ပါေတာ့မယ္ .. ၾကိဳက္တဲ့ အခ်ိန္မေရြး ၿပန္လာလို႕ ရတယ္လို႕ ေၿပာေနေပမယ့္ ခုခ်ိန္ မွာ ဘာလို႕ မၿပန္ခ်င္ေသးတာလဲ ဆိုတာေတာ့ ကိုယ့္ဘာသာလည္း ေသခ်ာမသိသလိုပဲ ..

ဒါဆို ေနာင္ ၆ ႏွစ္ အတြင္း ဒီကၽြန္းႏိုင္ငံမွာပဲ ရိွေနရအံုးမယ္ ေပါ့ ..ေနာင္ ၅ ႏွစ္ ၊ ၆ႏွစ္ အတြင္း ေဆာင္းႏွင္းကိုယ္တိုင္ ဘာေတြေၿပာင္းလဲ သြားႏိုင္လည္း ခုခ်ိန္မွာ စဥ္းစားၾကည့္ရင္ အရြယ္ေရာက္လာတဲ့ သူတိုင္းအတြက္ အိမ္ေထာင္မွဳ႕ ဘုရားတည္ ဆိုတာ ေရွာင္လဲြလို႕မွ မရတာ .. ကိုယ္ အသက္ၾကီးတဲ့ အခ်ိန္ထိ ေဖေဖနဲ႕ ေမေမ ေဘးနားမွ ေနသြားႏိုင္ရင္ေတာ့ အပ်ိဳၾကီးပဲ လုပ္မွာေပါ့ ..:P  ခုေတာင္ မိသားစု မရိွပဲ ၁ ေယာက္တည္း ေန ေန၇တာ အထီးက်န္ ၊ အမက်န္လို႕ ... အင္းး.. အဲ့လိုေတြ ညည္းလြန္းလို႕ ေဖေဖနဲ႕ ေမေမကလည္း စိတ္မခ် ၿဖစ္ေနတာ ေနမွာပါ .. ဒါေပမယ့္လည္း ကိုယ္ခ်စ္ ၊ သူခ်စ္ ပဲလိုခ်င္တာေပါ့ .. မတိုက္ဆိုင္ေတာ့လည္း အိမ္က စီမံရာေပါ့ .. သမီးလိမၼာေလးပဲ လုပ္ေတာ့မယ္ .... !

စီးပြားေရး စဥ္းစားၾကည့္ၿပန္ေတာ့လည္း ယာယီ စဥ္းစားထားတာေတြ ရိွေနေပမယ့္ ေနာင္ ႏွစ္ အမ်ားၾကီးလိုေသးေတာ့ ........
ဘယ္လို ေၿပာမလဲေပါ့ေနာ္ ..(( လက္နဲ႕စာရိုက္ၿပီးပဲ ေၿပာရမွာေပါ့ ..)) စီးပြားေရးဆိုတာ က စဥ္းစားထားေပမယ့္ အခ်ိန္အခါ နဲ႕ အေၿခအေန ေပၚမွာ မူတည္ေသးတယ္ ေလ ...

ဘာပဲၿဖစ္ၿဖစ္ အသက္လည္း မငယ္တဲ့ အရြယ္ ေရာက္ေနတဲ့ အတြက္  ကိုယ့္ရဲ႕ life plan တစ္ခုေတာ့ ရိွသင့္တယ္ ထင္တယ္ .. ကိုယ္ဘာၿဖစ္ခ်င္တာလဲ ... ကိုယ့္ကို ဘာၿဖစ္ေစခ်င္ၾကတာလဲ ေပါ့ ..

စိတ္ရိွသမွ်သာလုပ္ရရင္ေတာ့ ......... လုပ္ခ်င္တာေတြ ေတာ္ေတာ္မ်ားေနတယ္လို႕ ...
ဂယ္ ...
ဂယ္ ...
ဂယ္ ေၿပာတာ ....




PS ... !.. မ၀ါ တဂ္ထားတာလည္း ၄ ၊ ၅ လ ေလာက္ ရိွၿပီထင္ပါတယ္.. ခုမွ ဖီးလ္လာလို႕ပါ*...! 

ႏွစ္သစ္ကူးမွာ အားလံုး စိတ္၏ ခ်မ္းသာၿခင္း ၊ ကိုယ္၏ က်န္းမာၿခင္း ၿဖင့္ ၿပည့္စံုႏိုင္ၾကပါေစ လို႕ ပို႕စ္ မေရးခင္ ႏွစ္သစ္ကူးမွာ ဆုမြန္ေကာင္း ေၿခြလိုက္ပါတယ္ ..။


စိတ္ထဲ ရိွသမွ် ခ်ေရးၿပီေနာ္ ...

~ အိမ္ကို အရမ္းသတိရေနတယ္ ..။ အထူးသၿဖင့္ ေဖေဖနဲ႕ ေမေမကိုေပါ့ .. ေနာက္တစ္ခါ အိမ္ၿပန္တဲ့ အခ်ိန္မွာ ေဖေဖ နဲ႕ ေမေမ မ်က္ႏွာကို ၿမင္ရဖို႕ အၿမဲ ေမွ်ာ္လင့္ေနတယ္ .။
~ မနက္ဖန္ဆို ေက်ာင္းစဖြင့္ေတာ့မယ္ .။ ေနာင္ ၆ ဆိုတဲ့ အေတြးက မေတြးပဲ မေနႏိုင္ေအာင္ ၀င္၀င္လာတယ္ .။
~ ၃ ႏွစ္ ေက်ာင္းတတ္ၿပီးတဲ့ အခ်ိန္ ေဖေဖနဲ႕ ေမေမ သက္ရိွထင္ရွား ရိွေနဖို႕ အၿမဲေမွ်ာ္လင့္ေနမိတယ္ .။
~ မိသားစုနဲ႕ ေနရတာ ဘယ္ေလာက္ ေႏြးေထြးဖို႕ေကာင္းတယ္ဆိုတာလည္း တစ္ေန႕တစ္ၿခား ပိုသိလာတယ္ .။

~ ေက်ာင္းတတ္ရမယ့္ ၅ ရက္မွာ ၃ ရက္ က မနက္အေစာ မသြားရေတာ့ အိပ္ေရး၀၀ေတာ့ အိပ္ႏိုင္လိမ့္မယ္လို႕ ေမွ်ာ္လင့္ပါတယ္.။
~ ဒါေပမယ့္ ညေန ၆ နာရီ အထိ တတ္ရမယ့္ ေန႕ကိုေတာ့ ရင္ေမာတယ္ . :(
~ စေကာလားရွစ္နဲ႕ တတ္ရဖို႕လည္း Citizen ရွာလိုက္ရရင္ေကာင္းမလား မသိဘူး .:P
~ ေက်ာင္းက မတတ္ရေသးဘူး .. Attachment ကိုလည္း Oversea မွာ ဆင္းခ်င္ေနတယ္.. B-)
(မုန္႕ဆီေၾကာ္ ဘယ္နားေနမွန္းမသိေသးဘူးး ... ((ဆက္ေၿပာၾကရန္))..)

~ ရန္ကုန္ က ဆံပင္ညွက္ေပးလိုက္တဲ့ ဆံပင္ညွက္ဆိုင္က အမၾကီးကိုလည္း စိတ္တိုေနတယ္ .။
~ ဒီက ေၿပာတဲ့စကားလံုးအတိုင္း ေၿပာရရင္ Chicken Back Side ပံုစံ ေၿပာင္းဖို႕ စိတ္ကူးေနရတယ္ .။

~ အလုပ္က ဆယ္ၿပားေစ့မ်က္ႏွာ နဲ႕ တရုတ္ေကာင္ကိုလည္း အၿမင္ကပ္တယ္ .။
~ ဆရာၾကီးဒီဇိုင္းနဲ႕ ဘယ္လိုၾကည့္ၾကည့္ မ်က္စိထဲမွာ ၾကည့္လို႕ကို မရဘူး.။
~ ခဏ၊ ခဏ စကားမမ်ားခ်င္လို႕ ေရွာင္ရင္လည္း မရၿပန္ဘူး.။

~ အေနာက္တိုက္က သူငယ္ခ်င္း Malaysian မေလးအိမ္မွာ အၿမဲ ထမင္းစားရရင္ေကာင္းမလဲေနာ္ ..
~ ခ်ိဳ၊ ေပါ့ ေနတဲ့ ေပါက္ေဖာ္ၾကီးလက္ရာရိုးသြားလို႕ မေလးေတြရဲ႕ အုန္းႏို႕နဲ႕ ခ်က္တဲ့ ဟင္းေတြကို ခံတြင္းေတြ႕ေနတယ္.:)

~ မေလး ဘာသာစကားလည္း အရမ္းကို တတ္ခ်င္ေနတယ္.။ တစ္ေန႕ကို ၁၀ လံုးႏွဳန္း နဲ႕ က်က္ေနတာလည္း ေမ့ေမ့သြားတယ္.။
~ ဒါေပမယ့္ "အာကု ခ်င္သ ေကာင္းမွဳ" က်ေတာ့ ေမ့ဘူးဗ်ာ .။ ညဏ္ေကာင္းတာ ေတြ႕တယ္မလား.?

~ Fujitsu & hp ထဲက Laptop အသစ္ ၁ လံုးလည္း လိုခ်င္တယ္ .။

~ ပေရာ္ဖက္ရွင္နယ္လ္ ရိုက္တဲ့ ကင္မရာ ေကာင္းေကာင္းလည္း တစ္လံုးလည္း လိုခ်င္တယ္ .။

~ SonyEricsson ဖုန္း အသစ္ ၁ လံုး လည္း လိုခ်င္ေနတယ္ .။ ခုဖုန္းက ႏွာေစးေခ်ာင္းဆိုး၀င္ေနၿပီ .။

~ Student Ezlink Card လည္း ၿမန္ၿမန္ရဖို႕ ေမွ်ာ္လင့္တယ္ .။ Adult Fees ေၾကာင့္ ညစ္ေနတယ္.:(

~ မေလးရွားလည္း သြားလည္ခ်င္ေနတယ္ .။ ဂ်ဳိဟို ေတာင္ မေရာက္ဖူးေသးတဲ့ ဘ၀.. :(
သူမ်ားေတြ ေၿပာတာေတာ့ JB မွာ ဘာမွ ရိွဘူးတဲ့ ၊ မရိွလည္း သြားဖူးခ်င္တာ ..။

~ ၿမန္မာႏိုင္ငံက မသြားၿဖစ္ခဲ့တဲ့ က်ိဳက္ထီးရိုးလည္း သြားခ်င္တယ္ .။ ၿမစ္ဆံုလည္း သြားခ်င္တယ္ .။ ေတာင္ၾကီးလည္း သြားခ်င္တယ္ .။ အေလာင္းေတာ္ ကႆဖ လည္း သြားဖူးခ်င္တယ္ .။

~ ဒီေန႕က စလို႕ စကားလည္း တည္တည္တံ့တံ့နဲ႕ ေမးတာကိုပဲ ေၿဖေတာ့မယ္ လို႕ စိတ္ကူးထားတယ္ .။
ၿမန္မာဘာသာစကားသင္တန္းေက်ာင္း သြားၿပန္တတ္ရရင္ေတာင္ ေကာင္းမလား မသိဘူး . B-)

~ သတိရတဲ့ စိတ္ေတြေၾကာင့္ ငိုေနမိတာေတြလည္း မရိွခ်င္ဘူး .။
~ ဒါေပမယ့္ ငိုခ်င္ရက္လက္တို႕ဆိုေတာ့ ငိုေနဆဲပဲ .. အဟင့္ .!




ကဲ .. ကိုဏီလင္းညိဳေရ ..
ေလာေလာဆယ္ ေခါင္းထဲ ရိွသမွ် အေတြးေတြနဲ႕ ခံစားရတာေတြကို ေရးတတ္သလိုပဲ ေရးလိုက္တယ္..
အေပ်ာ္တမ္း၊ စိတ္ထဲရိွတဲ့အရာေလးေတြပဲ ေပၚလာမွ ေရးတာဆိုေတာ့ ကိုဏီလင္းညိဳေရးသေလာက္ေတာ့ ဖတ္လို႕ေကာင္းမယ္ မထင္ပါ ..
ေရးတာ ေနာက္က်ေနတာ စိတ္မရိွပါနဲ႕ .. တကယ္ကို မအားလို႕ပါ .. ။