မနက္ ၆ နာရီ ဆို ပံုမွန္ ၿဖစ္ေနတဲ့ သမင္မ်က္လံုးေလးနဲ႕ တူတဲ့ မ်က္၀န္းေလး ၁ စံု ပြင့္လုိ႕ လာပါၿပီ ..
အဟိ .. (ကိုယ့္စိတ္ၾကိဳက္ တင္စားလိုက္တယ္) ..

ၿပတင္းေပါက္ကေန မသိမသာေလး တိုက္ခတ္ေနတဲ့ မနက္ခင္း ေလညင္းေလး တစ္ခ်ိဳ႕ ကို အိပ္ယာေပၚကေနပဲ
အရင္ဆံုး တ၀ၾကီး ရွဴရိွဳက္လိုက္ပါတယ္ ..
အိပ္ခ်င္မူးတူး ၿဖစ္ေနတဲ့ မ်က္လံုး အစံု ရဲ႕ တြန္းအားေပးမွဳ႕နဲ႕ နာရီ၀က္ ေလာက္ နပ္မယ္ စိတ္ကူးလိုက္တိုင္း တစ္ေရးႏိုးလို႕ ၾကည့္လို႕ရင္ ေတာ့ ကြက္တိ ၇ နာရီ ..

မ်က္ႏွာသစ္ .. သြားတိုက္ .. ဘုရား ရိွခိုး ..

အားလံုး ၿပီး လို႕ ..
မနက္စာ ဘာစားရမလဲ စဥ္းစားလိုက္တိုင္း မ်က္လံုးထဲ အရင္ဆံုး ၀င္လာတာက ဘီဒိုထဲက တံုယမ္း ေခါက္ဆဲြၿပဳတ္ ၊ ပုစြန္ ေခါက္ဆဲြၿပဳတ္ ၊ spicy ေခါက္ဆဲြၿပဳတ္ ..
ဒါေပမယ့္ .. ဟိုေန႕ က ၀ယ္ထားတဲ့ ပလာတာ ထုတ္ စားဖို႕ ရိွတယ္ ဆိုတာ ဦးေႏွာက္က သတိေပးလိုက္တယ္ ..
ပလာတာ ထဲ ၾကက္အူေခ်ာင္း လိပ္ၿပီး စားၾကည့္ေတာ့ ေကာင္းသလိုလို ပဲ ..
ေကာ္ဖီ ေလး နဲ႕ ဆိုေတာ့ ....
မဆိုးပါဘူးး .. ခံတြင္း နဲနဲ ေတာ့ ေတြ႕သြားတယ္ ..

စားေသာက္ၿပီးလို႕ ဒီေန႕ တစ္ေန႕တာ ကိုေရာ ဘယ္လို လုပ္ရမလဲ စဥ္းစားလိုက္တယ္ ...

တကယ္ေၿပာတာပါ .. အဟုတ္ ေၿပာတာ .. ညာေၿပာတာ (ဟုတ္ပါဘူးး ) ..
ငယ္ငယ္ ေလးကတည္းက ခ်လန္းးး ခ်လန္းးး သြားခ်င္တဲ့ စိတ္က ရိွကို မရိွတာ ..
ေၿခေထာက္ ေတြ very tired ေလ ... မခံစားႏိုင္ဘူးးး ..

ဒီေတာ့ ..
ထံုးစံ အတိုင္း အၿပင္လည္း မထြက္ခ်င္ .. အိမ္ထဲမွာ ပဲ ေနခ်င္၏ ..
.... မထူးပါဘူးးး စာက်က္မယ္ ၿပင္ဆင္လုိက္ပါတယ္ ..
ရိုးအီေနတဲ့ စာေတြ .. ၿဖစ္ႏိုင္ရင္ လွည့္ကို မၾကည့္ခ်င္ေတာ့ဘူး ..
ဒါေပမယ့္ အဲ့လို လုပ္ လို႕ မၿဖစ္ ..
ကိုယ္ က သူ႕ကို မၾကည့္ လို႕ ရက္စက္ထားရင္ .. သူက ၾကည့္သြားၿပီး ရက္စက္သြားမွာေပါ့ ..
အဲ့ေတာ့မွာ စာေမးပဲြ မွာ ေမးခြန္းနဲ႕ ကိုယ္နဲ႕ မ်က္လံုးခ်င္းဆံုလို႕ ရင္ေတြ ခုန္ၿပီး ထိုင္ေနရမယ္ ..
မၿဖစ္ေခ် .. ၾကည့္ရမယ္ ဆိုတဲ့ အသိတရား က ေခါင္းထဲ ကို ေရာက္လာတယ္ ...
24 hr online radio ေလးကို အရင္ဆံုး ဖြင့္လုိက္ပါတယ္ ..
စၿပီး ခပ္တည္တည္ နဲ႕ က်က္ပါၿပီ ..
က်က္ .. က်က္ .. (ၾကာခ်ိန္ ၂ နာရီ)
က်က္ေနရင္း ၾကာလွေတာ့ ဇာတ္ေၾကာေတြ တက္လာေတာ့ မေအာင့္ႏိုင္ .. မခံစားႏိုင္ေတာ့ဘူးး ..
အေၾကာေၿပ .. အေညာင္း အညာေၿပ ..

Acid ရဲ႕ စတင္ၿခင္း က စပါၿပီ ေပါ့ ..

ၿပတင္းေပါက္ကေန အေ၀းကို ၾကည့္လိုက္ပါတယ္ .. လန္းလန္းဆန္းဆန္း လူသြားလူလာမ်ားၿမင္ရမလား အထင္နဲ႕ ေပါ့ .. ၿမင္လုိက္ပါတယ္ .. PIE မွာ သြားေနတဲ့ ကားေတြ...
ဟြန္းးး .. ကဲ .. အဲ့ဒီ့ေတာ့ computer မဖြင့္ပါဘူးလို႕ ေအာင့္ထားတဲ့ စိတ္က မရေတာ့ ...
online က သူငယ္ခ်င္း ေပါင္းေဖာ္စစ္စစ္ မ်ားနဲ႕ အရည္မရ ၊ အဖတ္မရ ေသာ စကားမ်ားကို ေၿပာဆိုပါၿပီ ေၿပာရင္း ... ဆိုရင္း ..
အခ်ိန္ကို အက်ိဳးရိွစြာ အသံုးခ်ရမယ္ ဆိုတာ သေဘာေပါက္ေတာ့ ေၿပာရင္းနဲ႕ ပဲ ေဖ့ဘြတ္ ဆိုလား ၊ ေမ့ဘြတ္ ဆိုလား ၊ အဲ့ဒီ့မွာ သြားၿပီး အပင္မ်ားစိုက္ရ ၊ ေပါင္းသင္ရ ၊ ေၿမၾသဇာၿဖန္းရ ၊ ေဗဒင္ စစ္ၾကည့္ရ ၊ Lucky % ခ်က္ၾကည့္ရနဲ႕ ... 13.3 လက္မ ရိွတဲ့ screen ကို လွပတဲ့ မ်က္၀န္း တစ္စံု (အဟိ) နဲ႕ ၾကည့္ရင္း keyboard မွာ တစ္ေယာက္တည္း လက္ ၁၀ ေခ်ာင္းနဲ႕ ရွဳပ္လို႕ ေနပါေတာ့တယ္ ..
သံုးေနရင္းနဲ႕ .. နဲနဲ စိတ္လန္းဆန္းၿပီ ဆိုေတာ့ ဘာလုပ္ရမလဲ ...

screen ေဒါင့္နားက အခ်ိန္ကို တစ္ခ်က္ မ်က္လံုးေ၀့လိုက္ေတာ့ မန္မန္ စားရေတာ့မယ္ ..
ဘာနဲ႕ စားရမလဲ ေတြးၾကည့္လုိက္တယ္ ..
၀က္သားဟင္း ၊ ဘဲသားဟင္း ၊ ဆိတ္သားဟင္း ၊ အဲ့ဒါေတြ တစ္ခုမွ မစားဘူးလို႕ ေၿပာတာပါ ..
ဒါဆို ဘာေတြ စားလဲ .. (မေမးနဲ႕) .. အရမ္း ဟင္းေကာင္းတာ .. မေၿပာၿပဘူး .. း)
စားၿပီးေတာ့ ဟုိေလွ်ာက္ ၊ ဒီေလွ်ာက္ ၊ ဟုိလုပ္ ၊ ဒီလုပ္ ၊ စာက်က္သလိုလို ၊ ဘာလိုလို ၊ ေရွ႕၀င္ ၊ ေနာက္သြား ၊ ေရခ်ိဳး လိုက္ ၊ အိမ္သာ သြားလိုက္ ..
တစ္ေယာက္တည္း ေနရင္းး အလကားမေပးရတဲ့ အေတြးေတြကို ေတြးၾကည့္ၿပီး အခုမွ ေရွးေဟာင္းေႏွာင္းၿဖစ္ အေတြးေတြ ခ်ာခ်ာလည္ ရင္း အတိတ္ က အေၾကာင္း ၊ ပစၥဳပၸဳန္မွာ ၿဖစ္ပ်က္ေနတာေတြ ၊ ဘာၿဖစ္မယ္မွန္း မၿမင္ရတဲ့ အနာဂတ္္ ကို ေတြးၾကည့္လိုက္တာ တစ္ခ်ိဳ႕ ကိစၥ ေတြက ေတာ္ေတာ္ ေတာ့ ရယ္ဖို႕ ေကာင္းေနသလို ၊ တစ္ခ်ိဳ႕ ကိစၥ ေတြက ေတာ္ေတာ္လည္း လြမ္းေမာမိတဲ့ စိတ္ေတြ ၿဖစ္မိလိုက္ပါတယ္ ..
(၀မ္းနည္းလိုက္ ၊ ၀မ္းမ်ားလိုက္ နဲ႕ ေပ့ါ ) ... တရားပဲ ေပါက္သလိုလို .. ဘာလိုလို .. ညာလိုလို ..
ထိုသို႕ေသာ ...
အေတြးေလးမ်ားနဲ႕ တစ္ေယာက္တည္း တစ္အိမ္လံုးမွာ ေန႕နဲ႕ ည နဲ႕ မွားလို႕မွား ၊ ရံုးပိတ္ရက္နဲ႕ ရံုးဖြင့္ရက္ လည္း မွားလို႕မွားနဲ႕ ..
ၾကည့္လိုက္ရတဲ့ ေထြလာဆိုလား .. ေထာ္လာဆိုလားး နဲနဲပဲ ၿပတဲ့ ကားေတြ လည္း အၿမည္းလိုက္ၾကည့္ လို႕ ကုန္ေတာ့မယ္ ...
ဟို သတင္း လုိက္ဖတ္ ၊ ဒီ သတင္း လိုက္ဖတ္ ၊
အလုပ္ေတြ ရွဳပ္ေနတာပဲ ..

ကဲ ... ညဘက္ ေလး ေရာက္လာေတာ့ မီမီ၀င္းေဖရဲ႕ တစ္ကိုယ္ရည္ ညမ်ား ေပါ့ ..
အဲ့မွာ စေတြ႕တာပဲ .. ေၾကာက္ပါတယ္ ဆိုမွ ေနာ္ ..
သီခ်င္းကို အက်ယ္ဆံုး ဖြင့္ထားလို႕ ရဲေဆး တင္ထားတယ္ .. ဟြင္းးဟြင္းး .. ဘယ္ရမလဲ ...
နာကြ ... (တကယ္ေတာ့ မကြႏိုင္ပါ ) ...

PIE က ကားေတြ သြားေနတဲ့ အသံကိုပဲ ေၿခာက္ၿခားေနတယ္ ..
တစ္ခန္းလံုးမွာ ေဘးဘီကို ၀ဲ ၿပီး မၾကည့္ရဲ ၊ ၾကည့္ရဲ နဲ႕ အသာေလး ခိုးၾကည့္လုိက္ေတာ့ ကုတင္ေပၚမွာ တင္ထားတဲ့ ေခြးရုပ္ ၾကီး နဲ႕ ၀က္၀ံ ရုပ္ ..
ဟြန္းးး ၾကည့္ပါအံုးး .. ေခြးရုပ္ၾကီး က ၾကည့္ေနတဲ့ မ်က္လံုးကလည္း Feeling မလာလိုက္တာ .. ၿပဴးၿပဲေနတာပဲ .. ခံစားလို႕ကို မရဘူးးး .. တစ္ခ်ိဳ႕ ေခြးရုပ္ေတြ လွပါ့ရဲ႕ .. ဒီေခြးရုပ္က်မွ ဘယ္လို ၿဖစ္လို႕ Attraction မရိွၿဖစ္ေနပါလိမ့္ .. Attraction မရိွတဲ့ အၿပင္ ေၾကာက္ဖို႕ ေတာင္ ေကာင္းေနသလိုပဲ ..
စိတ္ပိန္ပိန္နဲ႕ မ်က္လံုးကို လႊဲပစ္လိုက္တယ္ ..
စာၿပန္က်က္တာပဲ ေကာင္းတယ္လို႕ ေတြးမိလိုက္ေပမယ့္ ..
အာရံု မလာ ...
ဒီေတာ့ ပ်င္းပ်င္းနဲ႕ ေၾကာက္ေၾကာက္လို႕ ရလာတဲ့ စိတ္နဲ႕ ပို႕စ္ ေရးရရင္ ေကာင္းမယ္ နဲ႕ တူတယ္ စဥ္းစားလိုက္တယ္ ..
မဆိုးပါဘူးးး .. နဲနဲ ေတာ့ Feeling လာသလိုပဲ ..
ေရးရင္း းး ေရးရင္းး ပို ၿပီး feel လာၿပီ ...
ကဲ ကဲ .. ဆက္ ေရးမယ္ ...
ေရးလိုက္တယ္ ... ေရးၿပီးသြားၿပီ ...


အိပ္ေတာ့မယ္ ... ဂြတ္ႏိုက္ .....

ဒါနဲ႕ စကားမစပ္ ကြိစိ ကြစ ... (ဆိုင္းဆိုင္းခန္းလိွဳင္)
ေၿပာလို႕ ေၿပာတာ မဟုတ္ဘူးေနာ္ ... အလုပ္သြားရတာ ၊ ေက်ာင္းသြားရတာ ပင္ပန္းလိုက္တာ ဆိုၿပီး .. အိမ္ထဲမွာ ၄ ၊ ၅ ရက္ေလာက္ ေနၿပီး အနာယူလို႕ရရင္ ေကာင္းမယ္လို႕ ေတြးမိတဲ့ ကိုကို ၊ မမ ေတြ ဘယ္မွာ မသြားဘဲ ေနၾကည့္ပါ .. အမ်ားဆံုး ေနႏိုင္ ၅ ရက္ ေလာက္ ပါပဲ .. ၿပီးရင္ အသံမ်ား ထြက္လာမွာ ေသခ်ာပါတယ္ ..
မွတ္ခ်က္ .... ခံစားဖူးမွ သိ၏ စကားလံုးေလးက ေတာ္ေတာ္မွန္တယ္ ...


PS ... !...* ထိုကဲ့သို႕ ေနတာ ၂ ပတ္ရိွေတာ့မယ္ .. ပ်င္းၿပီး အရိုးေဆြးေတာ့မယ္ *...!

ေလွကားတက္ေနရင္း လည္း ေၾကာက္၏ ..

ဓာတ္ေလွကား စီးေနရင္း လည္း ေၾကာက္၏ ..

အိမ္ေရွ႕က ဆံုလည္ ကုလားထိုင္ ၾကီး ၾကည့္ၿပီး လည္း ေၾကာက္၏ ..

အိမ္တံခါး ဖြင့္ဖြင့္ ခ်င္း ၿမင္ေနရသည့္ store တံခါး ပြင့္ပြင့္ ေနသည္ကို လည္း ေၾကာက္၏ ..

အိပ္သာ သြားရမည္ ကိုလည္း ေၾကာက္၏ ..

မီးဖိုေခ်ာင္ထဲ သြားရမည္ ကိုလည္း ေၾကာက္၏ ..

ညဘက္ ၿပတင္းေပါက္က ေလတိုက္လာသည္ကိုလည္း ေၾကာက္၏ ..

ညဘက္ တံခါး လာေခါက္လာမည္ကိုလည္း ေၾကာက္၏ ....

ညဘက္ အခန္းထဲ က အၿပင္ ထြက္ရမည္ကိုလည္း ေၾကာက္၏ ..

ဆုေတာင္းေနမိသည္ ..... တည့္တည့္ မတုိးမိရန္ ....။



လန္႕မွာ စိုး၍ တိုးတိုးေၿပာေနၾကေသာ အသံမ်ားကိုလည္း သဲ့သဲ့ ၾကားေနရပါသည္ ...
ေၾကာက္စိတ္နဲ႕ ကိုယ္တိုင္ တည့္တည့္ တိုးမည့္ ေန႕တြင္ သတိလစ္သြားႏိုင္သည္ ..



ၾကားရသည့္ ေန႕မွ စ၍ အၿပင္မသြားသည္မွာ ၂ ပတ္ ရိွေသာ္လည္း
ယေန႕ညဘက္ အိမ္သို႕ 1 နာရီ မွ ၿပန္ေရာက္မည္ ကို ေတြးမိၿပီး ၾကက္သီးမ်ား ထမိပါတယ္ ....


စိတ္ပိန္ လြန္း လို႕....................................
ေတြးရင္း ေခါင္းေတြ ကိုက္လာသည္ .......