က်ေနာ္၊က်မ တို႔ စုေပါင္းအလွဴမဂၤလာ တြင္ က်ေနာ္၊က်မတို႔ ဘေလာ့ဂါ ေမာင္ႏွမမ်ား၊ စာဖတ္သူမ်ား ႏွင့္ အလွဴရွင္မ်ား ပါဝင္ လွဴဒါန္းႀကသည္မွာ စကာၤပူေဒၚလာ (၁၇၀၀)နီးပါးခန္႔ ရရွိထားၿပီး ၿဖစ္ပါသည္။ ခန္႔မွန္းပမာဏထက္ အလွဴေငြမ်ား ပိုမိုရရွိတဲ့အတြက္ က်ေနာ္တို႔အားလံုး ေပ်ာ္မဆံုး တၿပံဳးၿပံဳးၿဖစ္ရပါသည္။ ဆက္လက္လွဴဒါန္းလိုသူမ်ား အေႀကာင္းႀကား ဆက္သြယ္ လွဴဒါန္းႏိုင္ေအာင္ မနက္ဖန္ ႀကာသာပေတးေန႔ ညေန (၂၄.၁၂.၂၀၀၉)ထိ လက္ခံသြားမွာၿဖစ္ပါသည္။


ရရွိလာေသာ အလွဴေငြမ်ားထဲမွ ဘုန္းႀကီးေက်ာင္းအတြင္းထားရန္ ဘုရားတစ္ဆူ တြင္ အလွဴေငြ ထည့္ဝင္ထားပါတယ္။ အလွဴေန႔တြင္ ဘုရား အေနကဇာတင္မွာ ၿဖစ္ၿပီး ဘုရားရွင္အား ရည္မွန္း၍သကၤန္း၊ ထီး၊ဖိနပ္ ႏွင့္ အေနကထိုင္ တစ္စံုကို ဆက္ကပ္လွဴဒါန္းမွာ ၿဖစ္တဲ့အတြက္ ဘုရား ဒါယိကာ၊ ဒါယိကာမ မ်ားအၿဖစ္ ခံယူႏိုင္မွာ ၿဖစ္ပါသည္။


ထိုၿပင္ ေက်ာင္းေနဘုန္းေတာ္ႀကီးမ်ားကို လက္ခံရရွိထားေသာ ဝတၳဳေငြသားမ်ား ဆက္ကပ္လွဴဒါန္းမွာ ၿဖစ္ပါသည္။


အစီအစဥ္


မနက္(၉) နာရီ တိတိ တြင္ အလွဴေငြမ်ားၿဖင့္ စုေပါင္းလွဴဒါန္းမည့္ ဘုရားအား အေနကဇာ တင္ပါမည္။


မနက္(၁၀း၃၀) နာရီ တြင္ လွဴဒါန္းထားေသာ ဗုဒၵဆင္းထုေတာ္အားရည္စူးၿပီး သကၤန္း ၊ ထီး ၊ ဖိနပ္ ႏွင့္ အေနကထိုင္ ကိုကပ္လွဴ ပူေဇာ္ၿပီး ေက်ာင္းေန ဘုန္းႀကီး (၆)ပါးကို ဝတၳဳေငြ ဆက္ကပ္ လွဴဒါန္းမွာ ၿဖစ္ပါသည္။


ထိုေနာက္ပရိတ္တရားေတာ္ နာယူၿပီး လွဴဒါန္းမွဳ အစုစုတို႔ အတြက္ ေရစက္ခ် အမွ်ေဝ ပါမည္။

တရားနာၿပီးလွ်င္ ဘုန္းႀကီး(၆)ပါးကို ေမာင္ႏွမမ်ားကိုယ္တိုင္ ခ်က္ၿပဳတ္ထားေသာ ဆြမ္းထမင္း၊ ဆြမ္းဟင္းမ်ား ဆက္ကပ္လွဴဒါန္းမွာ ၿဖစ္ပါသည္။


မနက္(၁၁း၀၀)နာရီမွ မြန္းလြဲ (၁း၃၀)နာရီ ထိ တရားနာႀကြလာသူမ်ားႏွင့္ ဧည့္သည္ေတာ္မ်ားကို ေထာပတ္ထမင္းႏွင့္ ႀကက္သားဟင္း ၿဖင့္ ဧည့္ခံေကၽြးေမြးသြားမွာ ၿဖစ္ပါသည္။


စကာၤပူႏိုင္ငံတြင္ ရွိႀကေသာ ဘေလာဂါမ်ား၊ စာဖတ္သူမ်ား၊ အလွဴရွင္မ်ား မည္သူမဆို အလွဴသို႔ တရားနာႀကြေရာက္ဖို႔ ေလးစားစြာ ဖိတ္ႀကားအပ္ပါသည္ ခင္ဗ်ာ...။



အလွဴက်င္းပမည့္ေနရာ - NO.2, Jalan Kerayong,Sembawang Straits Estate, Singapore 759300.
Sembawang MRT ေရာက္ရင္ ဘတ္စ္ကား (882) ကို (၇)မွတ္တိုင္ စီးၿပီး (၁၀၀)မီတာေလာက္လမ္း ၿပန္
ေလွ်ာက္လွ်င္ Jalan Kerayong ကုိၿမင္ရမွာၿဖစ္ပါသည္ ။

မူလတန္းေက်ာင္းသူဘ၀ ရဲ႕ အၾကီးဆံုး အတန္းၿဖစ္တဲ့ ၄ တန္း ဆိုတဲ့ ႏွစ္ ...

အ.မ.က (၄၃) ဆိုတဲ့ ေက်ာင္းတြင္ သခ်ၤာဆရာမ ေဒၚခ်ိဳေလးမာ ဆိုတာ ဘယ္လို ဆိုတာကို အတန္းၾကီး ေက်ာင္းသား/သူတိုင္း သိၾကတယ္ ..
စာရတယ္ ဆိုၿပီး ထိုင္ေနခ်ိန္ ၊ ေမးလိုက္မွ မရလို႕ကေတာ့ ထို ေက်ာင္းသား/သူ ၾကိမ္စာႏွင့္ ႏွစ္ပါးသြားကလို႕ မ်က္ရည္ ေပါက္ေပါက္ က်ေအာင္ ငုိရတတ္တယ္ ဆိုတာ အကုန္လံုးသိၾကတယ္ ..
ဆရာမ ရဲ႕ ၾကိမ္လံုးစာ အစြမ္းထက္ေပမယ့္ ေက်ာင္းသား/သူ တိုင္း ဆရာမ ကို ခ်စ္ၾကတယ္ ..
ခ်စ္ ၊ ေၾကာက္ ၊ ရိုေသ ရတဲ့ ဆရာမ တစ္ ဦး ပါ ..


ထိုေန႕ ...

မေန႕က က်က္ခိုင္းလုိက္တဲ့ ပံုေသနည္း ေတြ မရတဲ့ အတန္း ေရွ႕ ထြက္ခဲ့ ...
အခု ေမးတုန္း ထြက္လာရင္ ဘယ္ ၊ ညာ ၁ ခ်က္ စီ (စုစုေပါင္း ၂ ခ်က္) အရုိက္ခံရၿပီး အတန္းေရွ႕ ထြက္ ဒူးေထာက္ရပ္ရမယ္ ..
ေနာက္ ေမးလို႕ မရရင္ ဘယ္၊ ညာ ၂ ခ်က္ စီ (စုစုေပါင္း ၄ ခ်က္) အရုိက္ခံရၿပီး အတန္းေရွ႕ နားရြက္ဆဲြ ၊ ထိုင္ထ ၊ လုပ္ၿပီး ဒူးေထာက္ ရပ္ ေနရမယ္ .. (ညာေၿပာတဲ့ အတြက္ ပို ခံရမယ္ ဆိုတဲ့ သေဘာပါ )...
အဲ့ေတာ့ ေသခ်ာ စဥ္းစားပါ ..

ေသခ်ာ စဥ္းစားလိုက္ပါတယ္ ..
ငါ တကယ္ စာ ရရဲ႕လား ..?? စိတ္ထဲမွာေတာ့ စေ၀စ၀ါ ၿဖစ္ေနသလိုပဲ ..

မေန႕က အိမ္က တစ္ဦးတည္းေသာ အေဒၚ နဲ႕ စကားမ်ားၿပီး ဆူေငါက္ခံရလို႕ အေစာၾကီး အိပ္လိုက္မိတယ္ ..
အေဒၚ ၿဖစ္တဲ့ အန္တီ ကလည္း တူမ ကို အရမ္းခ်စ္ၿပီး ပညာတတ္ၾကီး ၿဖစ္ေစဖို႕ ဆိုၿပီး အၿမဲ ေက်ာင္းက သင္လိုက္တဲ့ စာေတြကို အိမ္ၿပန္ေရာက္ ရင္ သူက တဖန္ ၿပန္သင္ ၊ ၿပန္ရွင္းၿပ နဲ႕ ..
ဒါေၾကာင့္ စာသင္ရင္း ဂရုဏာ ေဒါသ နဲ႕စကားမ်ားၾကရတာကလည္း တစ္ပတ္ကို ၆ ရက္ ေလာက္ ရိွတယ္ ..
ထားပါေတာ့ ...

မ်က္လံုး ၿမင္ေယာင္ေနတာကေတာ့ မနက္ ကမွ ကပ်ာကယာ က်က္လာတဲ့ စာေတြ ဟုိေရာက္ ဒီေရာက္ နဲ႕ .. တကယ္ေတာ့ ေသခ်ာ တစ္လံုးခ်င္းစီ မမွတ္မိေနပါ ..
ဆရာမရဲ႕ ၾကိမ္စာ ကို ေၾကာက္သလို ၊ တစ္ခါမွ သူငယ္တန္း ကတည္းက အတန္းေရွ႕မွာ စာမရလို႕ ထြက္ မရပ္ခဲ့ဘူးလို႕ ထြက္ ရပ္ ရမွာကိုလည္း ရွက္ေနမိတယ္ ..
ငါ ဘယ္လို လုပ္ရမလဲ ..
ဘာၿဖစ္လဲ .. ဆရာမ ငါ့ကို ေမးခ်င္မွ ေမးမွာပါ ..
ေမးေတာ့ေရာ ... ငါ စိတ္ေအးေအး ထားၿပီး ေၿဖရင္ က်က္ထားတာေတြ မွတ္မိမွာပါ ..
စိုးရိပ္ ေနလို႕ ၿဖစ္မယ္ ဆိုၿပီး ကိုယ့္ဘာသာ ေတြးရင္ ခပ္တည္တည္ နဲ႕ပဲ ထိုင္ခံု မွာ ပဲ ထိုင္ေနလိုက္တယ္ ..
မ်က္ႏွာမွာ စိုးရိမ္ တဲ့ ပံု မေပၚေအာင္ လုပ္ထားတဲ့ အသြင္ကပဲ ဆရာမ ရဲ႕ စာေမးၿခင္းကို ခံရေအာင္ ပိုၿပီး ဆဲြေဆာင္ ေနလိုက္သလို ၿဖစ္သြားလားမသိပါ ..
ေနာက္ဆံုးတန္းက သူ ေတြ ကို စာေမးေနရာကေန အေရွ႕အထိ ေလွ်ာက္ လာၿပီး
" . . . . " မတ္တပ္ရပ္ ၊ စာေမးမယ္ ဆိုၿပီး ေၿပာလိုက္တဲ့ အသံက လူကို ရင္ခုန္ႏွဳန္း 100 heart beat ေလာက္ ၿဖစ္သြားေစတယ္ ..
အဲ့ အခ်ိန္ ရင္ ထဲမွာ တုန္ေနတဲ့ ရင္ခုန္ႏွဳန္းေတြ က အနားက ရပ္ေနတဲ့ ဆရာမ ေတာင္ ၾကားေလာက္ တဲ့ အသံႏွဳန္း ..
အစကေတာ့ ေမးတာေတြ ေၿဖေနတာ ၂ ေၾကာင္း ၊ ၃ ေၾကာင္း အထိ ထစ္ အ အ နဲ႕ ဟုတ္သလို လို နဲ႕ တစ္ေၿဖးေၿဖး ဆရာမ ကို ေၾကာက္ေနသလား ၊ ၾကိမ္စာကို ပဲ ေၾကာက္ေနသလား .. ဘာမွန္း မသိဘဲ ေမးတဲ့ ေမးခြန္းကို မေၿဖႏိုင္ေတာ့ပါ ...

သြားၿပီ .... ငါ ေတာ့ အရုိက္ခံရေတာ့မယ္ ဆိုတဲ့ အေတြးက ဦးေႏွာက္ထဲကို ေၿပးေဆာင့္တတ္လာတယ္ ..

၃ တန္း တုန္းကလည္း ဒီဆရာမ နဲ႕ပဲ စာသင္ခဲ့ရလို႕ ဆရာမ အေၾကာင္း ေကာင္းေကာင္း သိေနခဲ့တယ္ ..
ဟုတ္ပါတယ္ ..
အဲ့ေန႕ က
ေက်ာင္းသူဘ၀ မွာ တစ္ေန႕တည္းေသာ ဘယ္၊ ညာ ၂ ခ်က္ စီ (စုစုေပါင္း ၄ ခ်က္) အရုိက္ခံရၿပီး အတန္းေရွ႕ နားရြက္ဆဲြ ၊ ထိုင္ထ ၊ လုပ္ၿပီး ဒူးေထာက္ ရပ္ လိုက္ရတာ ခုခ်ိန္ထိ မ်က္စိ ၿမင္ေနတုန္းပါပဲ ..

ဆရာမ ရိုက္တဲ့ ၄ ခ်က္ ဆိုတဲ့ အခ်ိန္ အတိုင္း အတာ ဟာ ခဏေလး ဆိုေပမယ့္ ၾကိမ္ နဲ႕ ေၿခေထာက္ နဲ႕ ထိ တဲ့ အခ်ိန္မွာ ခံစားလိုက္ရတဲ့ ခံစားမွဳ႕ ေၿပာမၿပတတ္ေလာက္ေအာင္ နာက်င္ ခံစားရတယ္ ..
က်မ အရမ္းကို ငိုခ်င္ေနခဲ့တယ္ ..
ဒါေပမယ့္ အရမ္းကို စိတ္ထိန္းလို႕ ႏွဳတ္ခမ္း တင္းတင္း ေစ့ ရင္း နားရြက္ ဆဲြ ၊ ထိုင္ထ လုပ္ခဲ့တယ္ .. အေဒၚ ကိုလည္း ပိုၿပီး စိတ္ဆိုးမိသြားတယ္ .. သူ နဲ႕ စကားမ်ားေနခဲ့လို႕ ငါ စာမရခဲ့တာေပါ့ .. (ၿပစ္မွားလိုက္မိတာ)

ၿဖစ္ခ်င္ေတာ့ အဲ့ေန႕ က ေက်ာင္းဆင္း မိုးအ၇မ္း ရြာေနလို႕ အေဒၚ လာၾကိဳတာ ေနာက္က်ေနခဲ့တယ္ ..
(( အိမ္ နဲ႕ ေက်ာင္း နဲ႕ က နီးလို႕ လမ္းေလွ်ာက္ၿပန္လို႕ရေနပါတယ္ ))
ေၿခေထာက္ က ရထားတဲ့ ၾကိမ္ဒဏ္ေၾကာင့္ လမ္းမေလွ်ာက္ ႏိုင္ခဲ့ပါ ..
ဒါေပမယ့္ စိတ္ညစ္ညစ္ နဲ႕ နာေနတဲ့ ေၿခေထာက္ ကို မနည္း အားၿပဳလို႕ မိုးရြာထဲမွာ လမ္းေလွ်ာက္ၿပန္ခဲ့တယ္ ..
၀တ္ထားတဲ့ စကပ္ ေအာက္အဖ်ားနဲ႕ အလ်ိဳးရာ နဲ႕ က ကြက္တိ .. ေၿခလွမ္းေတြ လွမ္း လိုက္ တိုင္း စကပ္ ေအာက္ အဖ်ားနဲ႕ ထိလို႕ ပုိၿပီး တစ္ဆစ္ဆစ္ နဲ႕ နာက်င္ေစခဲ့တယ္ ..
မိုးရြာထဲ အၿပန္လမ္းမွာ တစ္ေယာက္တည္း လမ္းေလွ်ာက္ရင္း တင္းထားတဲ့ မ်က္ရည္ေတြ က်သြားခဲ့ရတယ္ ..

ေနာက္ေန႕ ..
က်မ ေၿခသလံုး ေတြ ေယာင္လို႕ ၊ အသည္းအသန္ ဖ်ားတဲ့ ေန႕ ....


အခုခ်ိန္ထိ ဆရာမ ကို အၿမဲ မွတ္မိေနပါတယ္ .. ၿပီးခဲ့ တဲ့ June,09 ၿပန္တုန္းက ဆရာမ မွာ ႏွလံုးေရာဂါ ရိွတယ္ ဆိုတာ ၾကားလိုက္ရလို႕ စိတ္မေကာင္းၿဖစ္မိတယ္ ..





PS ... !...* အၿမဲ ေၿပာေနတဲ့ ဆရာမ ရဲ႕ စကားေလး တစ္ခြန္းကို လည္း အခုခ်ိန္ထိ ၾကားေနစဲပါ ..*...!