tag:blogger.com,1999:blog-19453548654142422002012-01-23T11:29:31.680+08:00ေဆာင္းႏွင္းရြက္http://www.blogger.com/profile/17001566398373914216noreply@blogger.comBlogger681100tag:blogger.com,1999:blog-1945354865414242200.post-50399631393373044142011-08-29T02:01:00.014+08:002011-08-29T03:24:09.088+08:00<span style="font-size:100%;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/-dd1clKfY89s/TlqIOHVXAGI/AAAAAAAAAOk/BDD1F-7TWYI/s1600/badge_pink.gif"> <br /></a> <br />ကိုေအာင္ (ပ်ဴႏိုင္ငံ) စစခ်င္း ဘေလာ့ေဒးအတြက္ အမွတ္တရ ဆိုတာ ၿမင္တာနဲ႕ ဟိုးအရင္ စစခ်င္း စာေတြ ေရးတာေလး ကို သြားေတာ့ သတိရမိလိုက္တာေတာ့ အမွန္ပါပဲ .. အပိုင္း ၂ လည္း ဖတ္ေရာ တဂ္ထားတာ ေတြ႕ေတာ့ စိတ္ထဲ မွာ ကိုေအာင့္ ကို အားနာသြားမိတာေတာ့ အမွန္ပါပဲ .. ဘာလို႕လဲ ဆိုရင္ အလုပ္နဲနဲမ်ားေနတာနဲ႕ ခ်က္ခ်င္း မေရးေပးႏိုင္လို႕ပါ .. း)) <br /> <br />စာ စစခ်င္း ေရးၿဖစ္တာကေတာ့ ( ၂၀၀၇ )လြန္ခဲ့တဲ့ ၄ ႏွစ္ေလာက္က </span><span style="color: rgb(255, 0, 0);font-size:100%;" >စုဗူးဆိုတဲ့ ဆုိဒ္ေလး</span><span style="font-size:100%;"> ကပါ .. အဲ့ေန႕က အလုပ္ကေန အင္တာနက္ ဂ်ာနယ္ ဖတ္ေနရင္း အဲ့ဒီ့ ၀က္ဆိုဒ္ အသစ္ေလး အေၾကာင္း ေရးထားတာ ေလး ေတြ႕ေတာ့ ဖတ္လည္းၿပီးေရာ ခ်က္ခ်င္းပဲ အလုပ္ကေနအေကာင့္ဖြင့္လိုက္ပါတယ္ .. ေနာက္ အဲ့ဒီ့ ဆိုဒ္ေလးမွာ ဖြင့္ၿပီး ေနာက္ သိပ္မၾကာလုိက္ပါသလိုပဲ .. ဘေလာ့ဂါ ေဒး ဆိုၿပီး ၿမန္မာ အိုင္စီတီ ပတ္ခ္ မွာလား မသိဘူး လုပ္မယ္ ဆိုတာလည္း အင္တာနက္ ကေန ၾကားလိုက္ပါေသးတယ္ .. အဲ့ဒါ ဘေလာ့ဂါ ၄ ေယာက္လား ၊ ၅ ေယာက္လား မသိဘူး .. သူတို႕ ေတြ (..... ) ေၿပာၾကမွာေပါ့ ဆိုၿပီး အြန္လိုင္းမွာ ေၾကၿငာတာေတြ႕လိုက္ပါတယ္ .. အဲ့ဒါနဲ႕ ဘေလာ့ဂါ ေဒါ့ ကြန္း မွာ ဘေလာ့ တစ္ခုပါ ထပ္ဖြင့္လိုက္ပါေသးတယ္ (ေယးေတးေတးပဲ) .. ဒါေပမယ့္ အဲ့ဒီ့ ဘေလာ့ က လံုး၀ စာမရိွပဲ အေကာင့္ပဲ တတ္စတင္ အေနနဲ႕ ဖြင့္ၾကည့္ထားခဲ့တဲ့ ဘေလာ့ပါ .. <br /> <br />တကယ္ေတာ့ လြန္ခဲ့တဲ့ ၄ ႏွစ္ (၂၀၀၇) က စလို႕ စာေရးတယ္လို႕ ေၿပာေပမယ့္ လံုး၀ ဟုတ္တိပတ္တိ ေရးတဲ့ သူတစ္ေယာက္ မဟုတ္ပါဘူး .. ဒါေၾကာင့္ ကိုယ့္ ကိုယ္ကို စာေရးေနတဲ့ သူတစ္ေယာက္လို မသတ္မွတ္မိသလို ၊ ခုခ်ိန္ထိ စာေကာင္း ေပေကာင္း ေတြလည္း မေရးတတ္ေသးပါဘူး .. မအားလို႕ မေရးၿဖစ္တာ ေတြ နဲ႕ပဲ ကီးဘုတ္မွာ ႏိွပ္မိတဲ့ လင့္ခ္ ေတြ သြားရင္း သူမ်ားေရးထားတဲ့ စာေတြ ကိုပဲ လိုက္ဖတ္ခဲ့တာမ်ားပါတယ္ .. ဆိုဒ္ေတြ နဲ႕ လင့္ခ္ေတြ ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားကို ေရာက္ေပမယ့္ ကြန္မန္႕ေတြ ေတာ့ အရမ္း မေရးၿဖစ္ပါဘူး .. <br />အထူးသၿဖင့္ နာမည္ၾကီး ဆိုဒ္ေတြပါ .. ကိုယ္က ေပါ့ေပါ့ပါးပါးကြန္႕မန္႕ေလာက္ပဲ ေပးၿဖစ္ေတာ့ ကိုယ္ေရးတဲ့ ကြန္႕မန္႕နဲ႕ ေရးထားတဲ့ စာနဲ႕ မကိုက္ဘဲ တစ္မ်ိဳးထင္ၿပီး လြဲကုန္ရင္ မေကာင္းဘူးေလ .. အဲ့ဒါေၾကာင့္ပါ .. B-) ဒါေပမယ့္ ဆိုဒ္ေတြမွာ စကားလံုး ေဖာင့္ေသးေနတဲ့ ဆိုဒ္ေတြ ဆိုရင္ေတာ့ လံုး၀ မဖတ္ၿဖစ္ပါဘူး .. ဘာလို႕လဲ ဆိုရင္ မ်က္လံုး အာရံုစိုက္ရတဲ့ အတြက္ပါ ..(ကိုယ့္ဆိုဒ္က ေဖာင့္ေတာင္ ေသးေနေသးတယ္ ထင္တာ).. ပုဂိၢဳလ္စဲြ နဲ႕ ဖတ္တာ မဟုတ္ေပမယ့္ ကိုယ္ခင္တဲ့ သူငယ္ခ်င္း ဆိုဒ္ေတြကေတာ့ အၿမဲတမ္းတမ္း လိုလို ေရာက္ၿဖစ္ပါတယ္ .. <br /> <br />ၿပန္ဆက္ရမယ္ ဆိုရင္ အဲ့ဒီ့ စစခ်င္း စုဗူး ဖြင့္လိုက္တုန္းက လူ အေယာက္ ၅၀ ေလာက္ပဲ ရိွၿပီး တစ္ေယာက္နဲဲ႕ တစ္ေယာက္ နဲ႕ လည္း ေပ်ာ္ဖို႕ေကာင္းပါတယ္ .. ေနာက္ ၁ ေယာက္နဲ႕ ၁ ေယာက္ အၿပင္မွာ ေတြ႕ရေအာင္ ဆိုၿပီး ပထမဆံုး စုဗူး ေတြ႕ဆံုပဲြေလးကို ေၿမနီကုန္းမွာ လုပ္ခဲ့ၾကေတာ့ </span><span style="color: rgb(0, 0, 153);font-size:100%;" >ကိုလူလိန္ ၊ ကိုေရႊဘုန္းလူ ၊ ၀ိုင္ ၊ ကိုစိုးမိုး ၊ ကိုလူစိမ္း ၊ ေကာင္းကင္ၿပာ၊ မငယ္ ၊ သံေယာဇဥ္ေလး ၊ ဆာမူရိုင္း ( ၁၅ ေယာက္ ) ေလာက္ </span><span style="font-size:100%;">လာခဲ့ၾကေပမယ့္ က်န္တဲ့ သူေတြကို မမွတ္မိေတာ့တာ ခြင့္လႊတ္ပါ ..ေတြ႕ခဲ့ၾကတယ္ဆိုပါေတာ့ .. ေနာက္ ပရဟိတ ေတြ လုပ္ဖို႕ လည္း ေၿပာခဲ့ၾကတာ မွတ္မိပါေသးတယ္ .. အဲ့ဒီ့ေနာက္ပိုင္း မနက္ရံုးေရာက္ရင္ ဘယ္သူေတြ ဆိုဒ္မွာ စာအသစ္တင္လည္း အၿမန္ဖြင့္ၾကည့္ရတာ အေမာ .. း)) အဲ့ဆိုဒ္မွာ ေရးခဲ့မိတာလည္း စုစုေပါင္း ၁၀ ပုဒ္ ေလာက္ပဲ ၇ိွမယ္ ထင္ပါတယ္ .. ေနာက္ပိုင္း သူတို႕ေတြလည္း ကိုယ္ပိုင္ ဘေလာ့ဖြင့္ စာေရးတဲ့ အၿပင္ ဆိုရွယ္ဆိုဒ္ေတြပါ လုပ္လာခဲ့တယ္ .. <br /> <br />အဲ့ဒီ့ ဆိုဒ္ေလး မွာ အေကာင့္ဖြင့္ၿပီး ေနာက္ ၆ လ ေလာက္ ေနေတာ့ ဒီကို ထြက္လာေတာ့ ေရာက္ေရာက္ခ်င္း ကြန္ၿပဴတာ မရိွတဲ့ အတြက္ ၆ လ ေလာက္ ဆိုဒ္ထဲလည္း မ၀င္ၿဖစ္ေတာ့သလို ၊ ဘယ္လင့္ခ္ဆိုဒ္မွလည္း မေရာက္ၿဖစ္ေတာ့ပါဘူး .. ဒါေပမယ့္ ကြန္ၿပဴတာ ၀ယ္ ၿပီး ေနာက္ ဆိုဒ္ထဲ ၿပန္၀င္တဲ့အခါက်ေတာ့ အရင္လို ေပ်ာ္ဖို႕ မေကာင္းေတာ့သလို ၊ ၿပသာနာေတြ ကို ေတြ႕ေနေပမယ့္ အဲ့စုဗူးကေနပဲ သူငယ္ခ်င္း အသစ္ေတြ ထပ္ရခဲ့ပါတယ္ .. နာမည္မွတ္မိတာ</span><span style="color: rgb(51, 51, 255);font-size:100%;" > ဇီးရိုး ၊ သူရႆ၀ါ နဲ႕ ပင္ဂြင္း</span><span style="font-size:100%;"> မွတ္မိေတာ့လို႕ က်န္တဲ့သူမ်ား ခြင့္လြတ္ၾကပါ .. ေနာက္ </span><span style="color: rgb(51, 51, 255);font-size:100%;" >ဆက္ပိုင္ (ဗညားရိွန္ ၊ လင္းေခတ္ဒီႏို)</span><span style="font-size:100%;"> ကို စုဗူးကဓာတ္ပံုေတြထဲမွာ ေတာ့ ၿမင္ေနရေပမယ့္ အဲ့တုန္းကမၿမင္ဖူးေသး၊ မခင္ေသးပါဘူး .. အဲ့ေနာက္ဒီမွာ ပထမဆံဳး သိတာကေတာ့ </span><span style="color: rgb(153, 51, 153);font-size:100%;" > မက္ရိွမိုရိုး နာမည္နဲ႕ (ကိုသားေဇာ္)</span><span style="font-size:100%;"> ၊ သူကေန သိတာ နာမည္ ခဏ၊ ခဏ ေၿပာင္းရတာ ၀ါသနာ ပါတဲ့ </span><span style="color: rgb(153, 51, 153);font-size:100%;" >ညီညီေထြး (ခ) နာကာမူယာ (ေန၀သန္) ၊ ေမသဲ (မိုးခါး) ၊ ညီညီေက်ာ္ (ညီညီေက်ာ္)</span><span style="font-size:100%;"> ၊ သိၿပီး သိပ္မၾကာပါဘူး .. အၿပင္မွာပါ ေတြ႕ရေအာင္ပါ ဆိုၿပီး ခ်ိန္းလိုက္တာကေန လူခ်င္းပါေတြ႕ ၊ ပိုရင္းႏီွးသြားခဲ့တယ္ ... ေတြ႕ေတြ႕ခ်င္းေန႕ပဲ ေန၀သန္ ရဲ႕ လမ္းညႊန္မွဳ႕ ေၾကာင့္ ဂ်လန္းဂ်လန္း ထလိုက္ၾကတာ ေၿခေထာက္ေတြ ေတာင္ ကိုက္တယ္ .. ((မွတ္မိၾကလားေတာ့ သိဘူး)) :D <br /> <br />အဲ့ေနာက္ မိုးခါးက သူ စုဗူးမွာ စာမေရးေတာ့ဘဲ အၿပင္ ကိုယ္ပိုင္ ဆိုဒ္နဲ႕ ေရးေနပါတယ္ တဲ့ .. ေနာက္ ပိုးေတြကူးကုန္ၿပီး .:D ေန၀သန္ ကလည္း သူလည္း စာမေရးေတာ့ဘဲ ဘေလာ့ဂါ ေဒါ့ကြန္မွာ ေရး၊ ညီညီေက်ာ္ ကလည္း ဘေလာ့ဖြင့္ၿပီး ေရးၾကရာကေန ေဆာင္းႏွင္းရြက္ လည္း ဘေလာ့ဖြင့္ရေကာင္းႏိုးႏိုး ၊ မဖြင့္ရ ေကာင္းႏိုးႏိုးနဲ႕ မိုးခါး ၊ ေန၀သန္ ၊ ညီညီေက်ာ္ အကူအညီနဲ႕ပဲ အရင္ တတ္စတင္ လုပ္ထားတဲ့ ဘေလာ့စေပါ့ေဒါ့ကြန္းကို ပစ္ၿပီး ေဆာင္းႏွင္းရြက္ ဆိုၿပီး ဘေလာ့ ဖြင့္လိုက္ရာကေန ခု လက္ရိွ ဖြင့္ထားတဲ့ ဘန္နာမွာ ဆိုဒ္နာမည္ ေပ်ာက္ေနတဲ့ ေဆာင္းႏွင္းရြက္ ဆိုတဲ့ ဆိုဒ္ေလးပါပဲ .. <br /> <br />အဲ့ဒီ့ေနာက္ပိုင္း တစ္ေယာက္ နဲ႕ တစ္ေယာက္ ဟိုဆိုဒ္သြားဖတ္ၾကည့္ ၊ ဒီဆိုဒ္ သြားဖတ္ၾကည့္ ေၿပာရင္း စုဗူးၿပင္ပ ကေန ဘေလာ့ထဲက စသိလာတာ </span><span style="color: rgb(204, 0, 0);font-size:100%;" >ေတာင္ေပၚသား ၊ အဆိပ္ခြက္ ၊ ဦးရွင္ၾကီး ၊ ေမေလး ၊ မေကာင္းကင္ၿပာ ၊ ေမတၱာေရာင္ၿပန္ ၊ ဘိုဘိုဟန္(မိုးကုတ္) ၊ ရီႏိုမာန္ ၊ ဦးသီဟသစ္ ၊ ေႏြးေနၿခည္ ၊ မ၀ါ ၊ ေႏြးေႏြးသဲမြန္..</span><span style="font-size:100%;"> သူတို႕ေတြနဲ႕ သိလာခဲ့တယ္ .. ေနာက္</span><span style="color: rgb(204, 0, 0);font-size:100%;" > ကိုဖိုးစိန္၊ ေမသူ ၊ ၿမေရသွ်င္ ၊ မ်ိဳးထက္ေဇာ္ ၊ သက္ပိုင္သူ ၊ ေဆာင္းခ်မ္းမိုး ၊ သံလြင္ဟီးရိုး ၊ ညလင္းအိမ္ ၊ မင္းကိုခ်စ္တဲ့သူ ၊ တလႏြန္ </span><span style="font-size:100%;">(( ကိြဳင္ပဲ ေရးေနရင္း နာမည္ေတြ ေမ့ကုန္ၿပီ ..)) စိတ္မရိွၾကပါနဲ႕ ... ေနာက္ပိုင္း ဟိုသြား ၊ ဒီသြား အဖဲြ႕လိုက္ေတြ ရိွလာခဲ့ေပမယ့္ မအားတဲ့ေန႕ေတြက မ်ားေနေတာ့ ေတာ္ရံု တန္ရံု မသြားၿဖစ္တာ နဲ႕ ေနာက္ပိုင္းမွာ ဘယ္သူနဲ႕ အရမ္း မေတြ႕ၿဖစ္တာ က မ်ားလာခဲ့တယ္ .. :)) <br /> <br />ဒီထဲက ခုေနာက္ပိုင္း စာေရးတာ က်န္တာ ဆိုလို႕လည္း ေန၀သန္ ၊ မိုးခါး ၊ လင္းေခတ္ဒီႏို ၊ ညလင္းအိမ္ ၊ သက္ပိုင္သူ ၊ ကိုဖုိးစိန္ ၊ မင္းကိုခ်စ္တဲ့သူ ၊ ေလာက္ပဲ ရိွပါေတာ့တယ္ .. အဲ့ေနာက္ ဘေလာ့ ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားလည္း ပုိေရာက္ၿဖစ္လာတယ္ .. ဘယ္ဘေလာ့ ေတြ ေရာက္လည္း ဆိုရင္ ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားကို ေရာက္တယ္လို႕ ဆိုခ်င္ေပမယ့္ အကုန္ေတာ့ မဖတ္ၿဖစ္ပါဘူး .. ဘေလာ့ အသစ္ တစ္ခုေတြ႕တိုင္း ၊ စိတ္၀င္စားစရာေတြ ရိွတိုင္း အၿမဲ လင့္ခ္ယူၿပီး ခ်ိတ္ထားလုိက္ပါတယ္ . . ေရွ႕က သူဘာေတြ ေရးခဲ့လဲ ဆိုတာ မဖတ္ႏိုင္ေပမယ့္ ေနာက္ပိုင္း ေရးမယ့္ဟာေတြကို ဖတ္ခ်င္တာနဲ႕ တင္တိုင္းသိရေအာင္ လင့္ခ္ ယူလာတာပါ .. <br />ဥပမာ - ကိုေအာင္(ပ်ဴႏိုင္ငံ)ပဲ ဆိုပါစို႕ .. :D သူ႕လင့္ခ္ ကို စေတြ႕တုန္းက ဘန္နာ နဲ႕ ဘေလာ့နိမ္း ေၾကာင့္ စိတ္၀င္စားသြားတယ္ .. ေနာက္ အထဲမွာ ၀င္ဖတ္ၾကည့္ေတာ့ သရဲ အေၾကာင္း ေတြ ေရးထားတာ ေတြ ေတြ႕တယ္ .. ကိုယ္ကသာ သရဲ တုန္ေအာင္ ေၾကာက္ေပမယ့္ အဲ့လို ဖတ္ရတာေတြကို ၾကိဳက္တယ္ .. း)) <br />ေနာက္ ဟိုေန႕က ေမာင္မ်ိဳးရဲ႕ ဆားခ်က္ၿခင္းမွာ ေဆာင္းႏွင္းရြက္ သူ႕ကို သိပံုကိုပါ ခ်က္ထားတာ ေတြ႕လိုက္ပါေသးတယ္ .. အဲ့လိုေပါ့ .. သူဆိုရင္ သူရဲ႕ မဲေဆာက္ ကဗ်ာ ဖတ္ရင္း သိသြားရာက သူ႕ဘေလာ့ ဖတ္ၿဖစ္သြားတာ အဲ့လုိမ်ိဳးေတြေပါ့ ... <br />ဘေလာ့က လူေတြ ဘယ္လို သိလည္း ဆိုတာကို တစ္ေယာက္ခ်င္းစီကို ေရးေနရင္ အမ်ားၾကီး ၿဖစ္သြားမွာ စိုးလို႕ မေရးေတာ့ပါဘူး .. :)) <br />ခု ဘယ္ဘေလာ့ေတြ ေရာက္ၿဖစ္လည္းဆို စလံုးက စာေရးတဲ့ သူေတြရဲ႕ ဘေလာ့ေတြ ၊ စာဖတ္သူ အရမ္းမ်ားတဲ့ ဘေလာ့ေတြ ၊ ေန၀သန္ ၊ လင္းေခတ္ဒီႏို ၊ ကိုေအာင္ (ပ်ဴႏိုင္ငံ) ၊ ကိုေဇာ္ ၊ မေခ်ာ ၊ မရို႕စ္ ၊ ေမာင္မ်ိဳး ၊ ေငြလမင္း ၊ သက္တန္႕ခ်ိဳ ၊ မုိးယံ ၊ ၿမစ္က်ိဳးအင္း၊ ေရႊစင္ႏု၊ ေမဓာ၀ီ ၊ ညီလင္းသစ္ ၊ ကိုကိုေမာင္(ပန္းရနံ႕) ၊ အန္ဂ်ယ္လိွဳင္း ၊ သီဂီေက်ာ္ ၊ တီဆြီ ၊ မနတ္သမီး၊ ဦးဟန္ၾကည္ (</span><span style="color: rgb(255, 0, 0);font-size:100%;" >ေရာင္စံုေလးေတြ နဲ႕ ေရးလို႕ :P နာမည္ ၾကီးတာလား ၊ </span><span style="color: rgb(51, 51, 255);font-size:100%;" >ဘာလို႕လဲ မသိဘူး ..</span><span style="font-size:100%;"> </span><span style="color: rgb(0, 153, 0);font-size:100%;" >ခုေနာက္ပိုင္း နာမည္ ေတာ္ေတာ္ၾကီးေနသလိုပဲ .. :D</span><span style="font-size:100%;"> ) ၊ ရွဳပ္ပါတယ္ .. ခု ေဆာင္းႏွင္း ဆိုဒ္မွာ လင့္ခ္ခ်ိတ္ထားတဲ့ သူမွန္သမွ် ဆီ အကုန္ ေရာက္ပါတယ္ ပဲ ေၿပာလိုက္တာ ေကာင္းပါတယ္ .. ဟီး ;-) နာမည္ေတြ တပ္ၿပီး မေရးတာ စိတ္မဆိုးၾကပါနဲ႕ .. း) <br /> <br />ခုလို အြန္လိုင္းမွာ စာေရးတာ ၊ စာဖတ္တာ တကယ္ကို ေပ်ာ္ဖို႕ ေကာင္းပါတယ္ .. စိတ္လည္း ေၿပသလို ၊ ဗဟုသုတ ေတြလည္း ရပါတယ္ .. ခုလို စုဗူးက စလို႕ ခုခ်ိန္ထိ စာေရးေနရင္း သိတဲ့ သူငယ္ခ်င္းမ်ားအားလုံုး ထဲမွာ ေၿပာမနာ ၊ ဆိုမနာ ၊ တကယ္ ခင္ရတဲ့ သူငယ္ခ်င္းေတြ ၊ အကူအညီ လိုအပ္ခဲ့တဲ့ အခ်ိန္ေတြ မွာပဲ အကူအညီ ေပးခဲ့တဲ့ သူငယ္ခ်င္း ေတြ ၊ အေ၀းေရာက္သြားေပမယ့္ တတ္ႏိုင္သေလာက္ အၿမဲ ကူညီေပးခဲ့တဲ့ သူငယ္ခ်င္း ေန၀သန္ ၊ အားလံုးကိုေက်းဇူးတင္ပါတယ္လို႕ ေၿပာခ်င္ပါတယ္ .. <br /> <br />ေနာက္ .. ကြန္႕မန္႕ ေတြမွာ ေနာက္ေနာက္ေၿပာင္ေၿပာင္ နဲဲ႕ ေပးခဲ့တာေတြကိုလည္း စိတ္မဆိုးၾကပါနဲ႕ ေၿပာပါရေစ .. တစ္ခါတစ္ေလ ေပးလိုက္တဲ့ ကြန္႕မန္႕နဲ႕ စာနဲ႕ တစ္လဲႊ ၿဖစ္သြားမွန္း .. ကိုယ္ ကိုယ္တိုင္လည္း သိပါတယ္ .. အဲ့ဒီ့အတြက္လည္း စေကာပန္ပါတယ္ .. း))) <br />ဒါေၾကာင့္ ခုခ်ိန္မွာ ကိုယ္တိုင္သာ အေတြးေပၚ ၊ စိတ္ကူးေပါက္ မွ အရည္မရ ၊ အဖတ္မရ ေတြ ထေရး ၿပီး စာေတြ ေရးတာ အရမ္း က်ဲ ေပမယ့္ ဘေလာ့မွ ေရးတဲ့ သူေတြရဲ႕ စာေတြကို အားတာနဲ႕ ၀င္လာၿပီး အၿမဲ အားေပးေနရင္း ဆက္လက္ ၿပီး စာေတြ ေရးသားႏိုင္ၾကပါေစ လို႕ ေၿပာလိုက္ပါရေစ .. <br /> <br /></span><span style="font-style: italic; color: rgb(102, 51, 255);font-size:100%;" >တကယ္ေတာ့ ေဆာင္းႏွင္းရြက္ ဆိုတာ စာေရးတဲ့ သူတစ္ေယာက္ မဟုတ္ဘဲ အားရင္ ဘေလာ့က စာေတြ လိုက္လိုက္ဖတ္တဲ့့ ပရိတ္သတ္ တစ္ေယာက္ပါ .. </span><span style="font-size:100%;"> <br /> <br /></span><span style="color: rgb(153, 51, 153);font-size:100%;" >PS ... </span><span style="color: rgb(255, 102, 0);font-size:100%;" >!...*</span><span style="color: rgb(255, 102, 0);font-size:100%;" > စာတစ္ပုဒ္ေရးတိုင္း အေတြးနဲ႕ အေရးနဲ႕ တစ္ၿခားစီ ၿဖစ္ၿဖစ္သြားတတ္တာလည္း ခုခ်ိန္ထိ မေပ်ာက္ေသးသလို ၿမန္မာလက္ကြက္ ရိုက္ရာမွာလည္း စကားလံုး အဆင့္ေတြ နဲ႕ ရိုက္ရတဲ့ တစ္ခ်ိဳ႕ စကားလံုးကို မရိုက္တတ္တာေၾကာင့္ စာလံုးေပါင္းေတြ မွားေနပါတယ္ .. *...!</span><span style="font-size:100%;"> <br /> <br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1945354865414242200-5039963139337304414?l=saunghninywat.blogspot.com' alt='' /></div>ေဆာင္းႏွင္းရြက္http://www.blogger.com/profile/17001566398373914216noreply@blogger.com15tag:blogger.com,1999:blog-1945354865414242200.post-66707757021600439572011-08-12T22:43:00.016+08:002011-08-13T02:03:10.905+08:00 <p class="MsoNormal" style="font-family:Zawgyi-One;"><span style="line-height: 190%;font-size:100%;" lang="EN-US" > <br />သူမ .. <br /> <br />အၿပင္မွာ မိုးေတြ သည္းၾကီး မည္းၾကီး ရြာေနတဲ့ မိုးသံ နဲ႕ အတူ ေဆးရံုအခန္းတြင္းမွာ လည္း ရင္ေသြးငယ္ တစ္ေယာက္ကို လူ႕ေလာကထဲ ေရာက္ဖို႕ ေမြးဖြားေနတဲ့ အမ်ိဳးသမီး တစ္ေယာက္ ရဲ႕ အသံက လည္း မိုးသံ နဲ႕ အတူေပါ့ … ေသြးအရမ္း သြန္ေနလို႕ ဆရာ၀န္ေတြ ေခၽြးၿပန္ေနသလို ၊ အၿပင္ မွာ ေစာင့္ေနတဲ့ သူမ ရဲ႕ ခင္ပြန္း သည္ လည္း ေစာေခၽြးၿပန္ေနသည္ .. ဒါေပမယ့္ မနက္ ၂ နာရီ စြန္းစြန္းမွာပဲ ခက္ခက္ခဲခဲ နဲ႕ သူမ ကို သူမ ရဲ႕ မိခင္က လူ႕ေလာကထဲ ပို႕ေပးခဲ့တယ္ .. ေနာက္ေတာ့ ေမြးဖြားေပးတဲ့ ဆရာ၀န္ကုိ သမီးေလး ေၿခလက္ အဂါၤ ၿပည့္စံုရဲ႕လား .. မ်က္ႏွာ အေနအထား အားလံုး မွန္ကန္ရဲ႕လား<span style=""> </span>သူမ ေမးခ်င္တာေတြ ေမးၿပီး .. ဆရာ၀န္က အားလံုးၿပည့္စံုပါတယ္ ေနေကာင္း က်န္းမာပါတယ္ အေၿဖ ရရခ်င္းပဲ ေမေမ သတိလစ္သြားခဲ့တယ္ .. အဲ့ဒီ့ေန႕ က အဲ့ေဆးရံုမွာ သူမ နဲ႕ ရက္အတူတူ လူ႕ေလာကထဲ ေရာက္လာတာ ၇ ဦး ရိွတယ္လို႕ ဆရာ၀န္ ေၿပာၿပတာကို သူမ ေမေမ ၿပန္ ေၿပာ လို႕ သိခဲ့ရတယ္.. <br /><span style=""></span> <br />သူမ ကိုေမြးဖြားေနခ်ိန္မွာပဲ သူမ ေမေမရဲ႕ အေမ သည္လည္း အသည္း အသန္ ၿဖစ္ေနခဲ့တယ္ .. ဒါေပမယ့္ အိမ္က လူေတြ က အားလံုးကလံုး၀ မေၿပာဘဲ ႏွဳတ္ပိတ္ေနခဲ့ၾကေပမယ့္ .. ေနာက္ထပ္ ၁၅ ရက္အၾကာမွာ ပဲ ဆံုးသြားခဲ့တာကို မေၿပာမၿဖစ္လို႕ ေၿပာခဲ့ၾကရင္း ခ်က္ခ်င္းပဲ ေမေမ့ဆႏၵအတိုင္း ေက်ာက္ပန္းေတာင္းကို ၿပန္ခဲ့ၾကတယ္ .. ဒါေပမယ့္ အရမ္း ကို ေသြးႏု သားႏု ၿဖစ္ေနတဲ့ ေမေမ့အတြက္ လမ္း မွာတင္ ေသြး အရမ္းထပ္သြန္လို႕ ရထားကို ရပ္ခိုင္းၿပီး တပ္ကုန္းမွာ ေဆးရံုတတ္ခဲ့ရၿပန္တယ္ .. အဲ့ဒါနဲ႕ သူမ သည္ လည္း တပ္ကုန္းေဆးရံုက အမ်ိဳးသမီး တစ္ေယာက္ရဲ႕ ႏို႕နဲ႕ အသက္ရွင္ခဲ့ရတယ္ .. အဲ့လို အေၾကာင္း အမ်ိဳးမ်ိဳးေၾကာင့္ပဲ သူမ တစ္ေယာက္<span style=""> </span>သူမ ရဲ႕ မိခင္ ႏို႕နဲ႕ ေ၀းခဲ့တယ္ .. <br /> <br />အဲ့ဒီလို မိခင္ႏို႕နဲ႕ ကင္းကြာခဲ့တဲ့ အတြက္ပဲလား မသိ.. သူမ ၁ ႏွစ္ သမီး ေလာက္မွာ အသည္းေရာင္ အသည္း၀ါ ၿဖစ္ခဲ့တယ္ .. <span style=""> </span>ေနာက္ သူမကို ေမြးၿပီး ၁ ႏွစ္ေလာက္မွာ ရန္ကုန္ကေန ေရနီစကၠဴစက္ရံုကို ေမေမေၿပာငး္ခဲ့ရလို႕ ေမေမ ညီမ က ေမေမနဲ႕ လိုက္ေနခဲ့တယ္ .. ေဖေဖကေတာ့ ရန္ကုန္မွာ က်န္ေနခဲ့ပါတယ္ .. </span></p> <p class="MsoNormal" style="font-family:Zawgyi-One;"><span style="line-height: 190%;font-size:100%;" lang="EN-US" >ဒီလိုနဲ႕ သူမ ေမြးကတည္က သူမ ဆီမွာ မိခင္ပမာ ေစာင့္ေရွာင့္တဲ့ ေမေမရဲ႕ ညီမ(ေလးေလး) လက္ေပၚမွာ သူမ တစ္ေၿဖးေၿဖး ၾကီးၿပင္းလာခဲ့တယ္ … ေလးေလးသည္ပဲ သူမကို မီးငယ္ ဆိုတဲ့ နာမည္ ကို တစ္ေဆြလုံုး တစ္မ်ိဳးေခၚဖို႕ အစၿပဳခဲ့ေပမယ့္ ေရနီမွာ စကၠဴစက္ရံုက ေမေမ သူငယ္ခ်င္းက သဲသဲဆိုတဲ့ နာမည္ကို အစၿပဳလိုက္ရာက စက္ရံုကလူေတြ ေခၚရင္းေခၚရင္း သဲသဲ ဆိုတဲ့ နာမည္ကို သူငယ္ခ်င္းေတြ ေခၚဖို႕ေပးသလို ၿဖစ္သြားခဲ့တယ္ .. ဒီလုိနဲ႕ အစစ အရာရာ ေလးေလးသည္ပဲ သူမ တို႕ အတြက္ လိုေလးေသးမရိွေအာင္ ေဖေဖ နဲ႕ ေမေမ အလုပ္သြားေနခ်ိန္မွာ လုပ္ေပးခဲ့တယ္ .. ေလးေလးသည္ပဲ သူမ ကို က်ဴရွင္မယူေစဘဲ ၈ တန္းအထိ ေတာက္ေလွ်ာက္ စာၿပေပးခဲ့တယ္ .. တစ္ခါတစ္ေလ သခ်ၤာၿပတာနဲ႕ၾကံဳရင္ အၿမဲ အဆူခံရတတ္တယ္ .. ဘယ္ေလာက္ရွင္းၿပၿပ ၊ သခ်ၤာဆိုတဲ့အတိုင္း သင္ေလခ်ာေလ မ်ား ၿဖစ္ေနလားမသိဘူး ဆိုၿပီး အဆူခံ ၊ ေခါင္းေခါက္ခံ ၊ ေပတံစာ မိခံရတယ္ ..</span></p> <p class="MsoNormal" style="font-family:Zawgyi-One;"><span style="line-height: 190%;font-size:100%;" lang="EN-US" >သူမ ေမြးေမြးခ်င္း ၀န္ထမ္း အိမ္ယာ မွာေနခဲ့ရေပမယ့္ သူမ ၃ ႏွစ္သမီးမွာ ေဖေဖ ရဲ႕ ၀န္ထမ္းက ရတဲ့ ေၿမကြက္ေလးမွာ အိမ္ေဆာက္ရင္း သူမ တို႕ မိသားစု ေၿပာငး္ ခဲ့ၾကတယ္ .. ေၿပာင္းၿပီး သိပ္မၾကာမွာပဲ သူမ အသည္းအသန္ ဖ်ားခဲ့တယ္ .. သူမ ရဲ႕ ေမေမေရာ ၊ ေဖေဖ ေရာ မ်က္လံုးေတြ ပ်ာေ၀သြားရေအာင္ကို သူမ အသည္းအသန္ ဖ်ားၿပီး ေဆးရံုၿပန္ေရာက္ခဲ့တယ္ .. <br />ေနာက္ သူမ ၃ ႏွစ္ သမီးအရြယ္မွာပဲ ေနာက္ထပ္ သူမအတြက္ ေန႕နံ႕တူ ၊ လတူ ၊ ရက္သိပ္မကြာတဲ့ ေမာင္ေလး တစ္ေယာက္ ၇ခဲ့တယ္ .. <br /> <br />၄ ႏွစ္သမီး အရြယ္မွာ သူမကို ေဖေဖက ၾကက္ေတာင္ရိုက္နည္း စ သင္ေပးခဲ့တယ္ .. ငယ္ငယ္ေလးကတည္းက ေဖေဖ့ရဲ႕ သင္ေပးခဲ့မွဳ႕ေၾကာင့္ ခုခ်ိန္မွာ သူမ ၀ါသနာ နဲ႕ အကၽြမ္းက်င္ဆံုး အားကစားဆို ရင္ ၾကက္ေတာင္ရိုက္ၿခင္း တစ္ခု ၿဖစ္လာခဲ့တယ္ .. ။ <br /> <br />သူမ ၅ ႏွစ္ သမီး အရြယ္ .. သူငယ္တန္း စတတ္မယ့္ ေန႕မွာပဲ ေက်ာင္းအၿဖဴအစိမ္း အက်ီ္ ၀တ္ၿပီးခါမွ ကၽြတ္ကၽြတ္ ပူ ေနတဲ့ မီးပူ ကို ခလုတ္ တိုက္မိရင္း ေပါင္ကို မီးပူလိုက္သြားလို႕ မသြားခဲ့၇ဘဲ ၂ ပတ္ေလာက္ ေဆးခရမ္းၿပာေတြ လိမ္းခဲ့ရပါေသးတယ္ .. <br />သူငယ္တန္းကစလို႕ အေဒၚ နဲ႕ ေမေမ ရဲ႕ သြန္သင္ဆံုးမ ေတြက တစ္ေၿဖးေၿဖးေခါင္းထဲ ၀င္လာခဲ့တယ္ .. ညတိုင္း ဘုရား ၇ိွခိုးၿပီးမွ အိမ္ရသလို၊ ေဖေဖနဲ႕ ေမေမကို ကန္ေတာ့ ၊ ေလးေလးကို ကန္ေတာ့ၿပီးမွ အိပ္ယာ၀င္ရတာကေတာ့ ခုခ်ိန္ထိ စဲြက်န္ေနေသးတဲ့ တစ္ခုပါ.. </span></p> <p class="MsoNormal" style="font-family:Zawgyi-One;"><span style="line-height: 190%;font-size:100%;" lang="EN-US" >သူမ ၄ တန္း အရြယ္မွာ သူမ ရဲ႕ ေလးေလး ၾကိဳးစားပမ္းစား သင္ေပးမွဳ႕ေၾကာင့္ သူမ စက္ဘီးစစီးတတ္ခဲ့တယ္ .. ။ အဲ့ဒီ့ သူမ ၄ တန္းအရြယ္ေလာက္မွာ တစ္ရက္ ..ငရုတ္သီး နဲ႕ မတည့္တဲ့ သူမ အတြက္ နဲနဲစားတာ မ်ားမ်ားစားသလိုၿဖစ္သြားရင္း<span style=""> </span>ဆီး သြားလြန္ေနခဲ့တယ္ .. ခဏေန ေမေမၿပန္လာေတာ့ ေဆးတိုက္ရင္း အိမ္နားက ၿမိဳ႕နယ္က်န္းမာေရး ေဆးခန္းကို သြားခဲ့ၾကတယ္ .. ခဏ သက္သာေပမယ့္ ညဘက္ ၈ နာရီ ေလာက္က စၿပီး တစ္ခါ ၿပန္ၿပီး ၅ မိနစ္ တစ္ခါ ေလာက္သြားလိုက္တာ ညတြင္းခ်င္း ေဆးရံုသြားတဲ့ လမ္းမွာတင္ ေမွ်ာသြားလို႕ အားလံုး ရင္ဘက္တုန္ခဲ့ရေသးတယ္.. ။ အဲ့ဒီ့ ၄ တန္း ႏွစ္မွာပဲ ေက်ာင္းမွာ ရန္ၿဖစ္ရင္း လက္မွာ ခဲတံ စိုက္၀င္သြားၿပီး ခဲဆစ္ ၁ ခုလံုး လက္ထဲ စိုက္၀င္သြားတဲ့ ဒဏ္ရာက ခုခ်ိန္ထိ လက္မွာ ၇ိွေနေသးတယ္ .. </span></p> <p class="MsoNormal" style="font-family:Zawgyi-One;"><span style="line-height: 190%;font-size:100%;" lang="EN-US" >ဒီလိုနဲ႕သူမ ၃၊ ၄ တနး္ေရာက္ေတာ့ အိ္မ္မွာ ေတာက္တိုမရ အေဒၚ လုပ္တဲ့ အိမ္တြင္းစီးပြားေရး ၿဖစ္တဲ့ စက္ခ်ဳပ္တဲ့ အလုပ္နဲ႕ ၊ ေရခဲထုပ္ ထုပ္တဲ့ အလုပ္လုိုက္လုပ္ရတယ္ .. ေနာက္ တစ္ေၿဖးေၿဖး ၆ တန္း ၊ ၇ တန္း ေရာက္လာေတာ့ ညေနဆို ေရခဲပံုးလိုက္သိမ္းရတယ္.. စေန၊ တနဂၤေႏြ ဆိုရင္ ေရခဲထုပ္ပံုးေတြ လိုက္ပို႕ရတယ္ .. ပိုက္ဆံ လိုက္ေကာက္ရတယ္ .. ညေနဆို ေရခဲပံုးထဲမွာ အေပါက္ ဘယ္ႏွစ္ထုပ္ ၊ က်န္တာ ဘယ္ႏွစ္ထုပ္နဲ႕ ပိုက္ဆံ မမွားေအာင္လည္း ေသခ်ာတြက္ရေသးတယ္ .. ေသခ်ာဘာလို႕တြက္ရသလဲဆိုရင္ သူမ အတြက္အခ်က္ဆို အ၇မ္းကို လွ်မ္းၿပီး ညံ့လည္း ည့ံလို႕ပါ .. ၀န္ထမ္းမိသားစု ၿဖစ္တဲ့ သူမ တို႕ မိသားစုမွာ ေငြပိုေငြလွ်ံဆိုတာ မရိွတဲ့ အတြက္ သူမ ရဲ႕ အေဒၚက အိမ္မွာေနၿပီး သူမ ၃၊ ၄ တန္းကစလို႕ အိမ္တြင္းစီးပြားေရး စက္ခ်ဳပ္ ၊ ေရခဲထုပ္ ၊ ပန္းကုံးညွပ္ .. အိမ္တြင္းစီးပြားေရး မွန္သမွ်အကုန္လုပ္တာ ေလးေလး သူမဆံုးသြားခင္အထိပါပဲ .. ေဖေဖ၊ ေမေမ နဲ႕ ေလးေလးတို႕ <span style=""> </span>ၿခိဳးၿခံေခၽြတာ စုၾကရင္းနဲ႕ပဲ<span style=""> </span>သူမ ၄ တန္းအရြယ္ အိမ္မွာ ကားၿပာေရာင္ေလး တစ္စီး၀ယ္ခဲ့တယ္ .. အဲ့ကားေလး ၀ယ္တာ ၇ ေသာင္း ေပးရတယ္ လို႕ စိတ္ထဲမွာ ဇေ၀ဇ၀ါ နဲ႕ေတာ့ ၿပန္ၾကားေနသလို ပဲ .. ၿခိဳးၿခံေခၽြတာဆိုလို႕ ငယ္ငယ္က စာေရးဖို႕ကို ခဲတံ ၁ ေခ်ာင္းကို ၂ ပိုင္း ၿဖတ္ၿပီး သံုးရတယ္.. ခဲတံ တစ္ေခ်ာင္းလံုး အရွည္ၾကီးေပ်ာက္ရင္ ႏွေၿမာစရာဆိုၿပီး ေတာ့ေပါ့ .. </span></p> <p class="MsoNormal" style="font-family:Zawgyi-One;"><span style="line-height: 190%;font-size:100%;" lang="EN-US" >ေနာက္ ၅ တန္း ေရာက္ေတာ့ သူမ အုန္းႏို႕ေခါက္ဆဲြစားတာ မ်ားသြားလို႕ အပူကန္ၿပီး ေခါင္းမွာ အဖု ေတြ ေပါက္တာကေန ၿပည့္ေတြတည္ အနာေတြ ၿဖစ္လို႕ ကတံုးမ ဆိုတဲ့ နာမည္ ခဏ တြင္သြားပါေသးတယ္ .. သူမ ၅ တန္းမွာပဲ သူမ ေဖေဖ ၀န္ထမ္းဘ၀ ကေန ထြက္လိုက္ၿပီး အၿပင္ အလုပ္ ကို လုပ္ခဲ့တယ္ .. ။ <br /> <br />ေနာက္ ၇ တန္းေရာက္ေတာ့ အိမ္ကို မႏၱေလးက ေဖေဖ့ညီနဲ႕ တူ အလည္လာရင္း သင္ေပးခဲ့လို႕ သူမ ဆိုင္ကယ္စီးတတ္ခဲ့သလို .. သူမကို ေဖေဖစၿပီး ခ်က္စ္ ကစားနည္းသင္ေပးခဲ့တယ္ .. ေနာက္ ေဖေဖရဲ႕ အိမ္ဆဲြတဲ့ ဒီဇိုင္းေတြ နဲနဲပါးပါးသိလာခဲ့တယ္ .. <span style=""> </span>သူမ ၇ တန္းေလာက္က စၿပီး သူမ ၾကီးလာတာနဲ႕ အမွ် ဘာေရာဂါမွ မၿဖစ္ေတာ့ေပမယ့္ သူမ လက္သည္းရွည္ထားရင္ ဖ်ားနာတတ္တာ တိုက္ဆိုင္မွဳလား ၊ ဘာလဲေတာ့ မသိေပမယ့္ လက္သည္းေတြရွည္လာရင္ ဖ်ားလာတတ္တယ္ .. (အယူမဆဲြေပမယ့္အၿမဲတိုက္ဆိုင္ေနတာ ခုထိပါပဲ) ။ <br /> <br /></span></p> <p class="MsoNormal" style="font-family:Zawgyi-One;"><span style="line-height: 190%;font-size:100%;" lang="EN-US" >၆ တန္း ၇ တန္း ေရာက္ေတာ့ ေမေမ ဟင္းခ်က္ရင္ ေဘးနားက ၀ိုင္းကူလုပ္ေပးရတာကို ၾကည့္ၿပီး ဟင္းခ်က္ရမွာကို ေၾကာက္လာတယ္.. အထူးသၿဖင့္ ငါးေၾကာ္လို႕ ဆီ မေတာ္မစ စင္ၿပီး ေမေမ့လက္မွာ အနာရည္ဖု ထြက္တိုင္း ဟင္းခ်က္ ရမွာဆို အ၇မ္းေၾကာက္တယ္ .. ဒါေပမယ့္ ေမေမ က ဘယ္ေတာ့မွ သူဒဏ္ရာရတာကို ဘယ္သူ႕ကိုမွ ၿပန္မေၿပာၿပဘူး .. အဲ့ဒါကို အလိုက္မသိတတ္တဲ့ သူမ ရဲ႕ ေမာင္ေလး ဟင္းဂ်ီးမ်ားတဲ့ အခါတိုင္း သူမ နဲ႕ ေမာင္ေလး နဲ႕ စကားမ်ားရတယ္ .. ဒီလိုနဲ႕ပဲ ေမေမေဘးမွာ ေဆးတဲ့ေၾကာတဲ့ လုပ္တဲ့ ေဆးေက်ာင္းပဲ တတ္ခဲ့တာ သူမ ေလးေလး ေဆးရံုတတ္ခဲ့တဲ့အခ်ိန္မွာ သူမ စၿပီး ခ်ာလည္လိုက္ေတာ့တာပါပဲ .. </span></p> <p class="MsoNormal" style="font-family:Zawgyi-One;"><span style="line-height: 190%;font-size:100%;" lang="EN-US" >ဒီလိုနဲ႕ စည္းစနစ္ ၾကီးတဲ့ အေဒၚ နဲ႕ ေမေမ ရဲ႕ သြန္သင္ၿပမွဳ႕ေအာက္မွာ သူမ ၾကီးၿပင္းလာခဲ့တယ္ .. ၾကီးၿပင္းလာတာနဲ႕အမွ် ၁၀ ခါ့ တစ္ခါေလာက္ အၿပင္သြားတာနဲ႕ ၾကံဳလို႕ ၿပန္လာရင္ ေၿပာသြားတဲ့ ေနရာအၿပင္ ဘယ္သြားခဲ့ေသးလဲ .. ဘယ္သူေတြ ပါေသးလဲ .. ဘာလုပ္ခဲ့လဲ .. ဘာစားခဲ့ေသးလဲ .. ဘယ္ေလာက္သံုးခဲ့လဲ .. ဘာလို႕ ေၿပာသြားထက္ အခ်ိန္ထက္ ေနာက္က်တာလဲ .. “ဘ” ကုန္းေပါင္းမ်ားစြာကို အၿပင္က ၿပန္လာတိုင္း ေၿဖရလြန္းလို႕ အိမ္ထဲက အိမ္ၿပင္ဆိုတာ အိမ္မက္ထဲမွာပဲ ထြက္ခ်င္ေတာ့တယ္ .. </span></p> <p class="MsoNormal" style="font-family:Zawgyi-One;"><span style="line-height: 190%;font-size:100%;" lang="EN-US" > <br />အိမ္က ေမေမက သူ သူနာၿပဳ ဆရာမ ၿဖစ္ေနလို႕ သားနဲ႕ သမီးကို ပိုၿပီး တက္ေစခ်င္တဲ့ ဆႏၵ ရယ္ ၊ ေလးေလး ရဲ႕ က်န္းမာေရး မေကာင္းတာေတြေၾကာင့္ <span style=""> </span>ဆရာ၀န္ အရမ္း ၿဖစ္ေစခ်င္တယ္ .. အဲ့ဒါေၾကာင့္လည္း ၁၀ တန္း မတိုင္ခင္အထိ ဘာလုပ္မွာလဲ ေမးရင္ သူမသည္ လည္း ဆရာ၀န္ ပဲ လုပ္မွာလို႕ ေၿပာခဲ့တယ္ .. ဒါေပမယ့္ သူမ လံုး၀ စိတ္မ၀င္စားခဲ့ေပ .. စိတ္မ၀င္စားဆို .. သူမ ရဲ႕ အဓိကအခ်က္က လူေသေတြကို ေၾကာက္တယ္ .. <br />အဲ့ဒါနဲ႕ပဲ သူမ အိုင္တီ ပိုင္းဆိုင္ရာ နဲ႕ ကယ္မီကယ္ပိုင္း ဆိုင္ရာ ႏွစ္ခုကို တဲြတတ္ခဲ့တယ္ .. သူမ ေက်ာင္းၿပီးသြားေတာ့<span style=""> </span>လူ႕ေလာက အေၾကာင္း သိေအာင္ ဆိုၿပီး ခဏ ေဖေဖက သူလုပ္ေနတဲ့ ကုမဏီမွာ လခ မေပးဘဲ အစစ အရာရာ သင္ေပးပါ ဆို ၿပီး ေက်ာင္းအပ္သလို အပ္ခဲ့တယ္ .. သူမ အဲ့အလုပ္စ၀င္ခါစမွာပဲ ေလးေလး တစ္ေယာက္ ဆံုးသြားခဲ့တယ္ .. <br /> <br />ဒီလိုနဲ႕ သူမ အဲ့အလုပ္ကုိ စလုပ္ရာကေန အစစ အရာရာ ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ား နားလည္ခဲ့တယ္ .. တစ္ေန႕လုပ္မွ တစ္ေန႕စား၇တဲ့ လူေတြ အဆင့္ကေန တစ္ေန႕တည္း ဆာလာအိတ္ခံြ နဲ႕ ၀င္ေငြ ရိွတဲ့ လူေတြ လုပ္ကိုင္ပံုအထိ သူမ သိခဲ့တဲ့ အခ်ိန္မွာ အၿပင္ေလာကမွာ လူေတြ ကြာဟ ေနၾကတာ ၊ သနားဖို႕ ေကာင္းတာေတြ ၊ ဘာလို႕ ေငြကို တမ္းတမ္းတတ ရွာေဖြေနရတာလည္းေတြ .. တစ္ေယာက္နဲ႕ တစ္ေယာက္ ကူညီ ၇ိုင္းပင္းတာ ၊ မ်က္ႏွာလဲႊလုပ္တာ ၊ မသိခ်င္ေယာင္ ေဆာင္တာ ေတြ .. ေၾသာ္ .. ေလာကၾကီးက ဒီလိုပါလား ဆိုတာ သိလာတယ္ .. တကယ္ေတာ့ ေလာကမွာ ေငြနဲ႕ ၀ယ္လို႕ ရတာေတြ ရိွသလို ၊ ၀ယ္လို႕ မရတာေတြလည္း အမ်ားၾကီး ရိွေနပါတယ္ … <br /> <br />၆ လ ေလာက္ ၾကာေတာ့ မလုပ္ေတာ့ဘဲ ကိုယ့္ဘာသာရပ္နဲ႕ ဆိုင္တဲ့အလုပ္ပဲ လုပ္ခဲ့တယ္ .. မွတ္မိပါေသးတယ္ .. စစခ်င္း ၃ ေသာင္း ခဲြ ပဲ ၇ခဲ့တယ္ .. လစာ ရတဲ့ေန႕က ေပ်ာ္လိုက္တာ .. ဘယ္လို ေပ်ာ္မွန္းမသိဘူး .. ဘာလုပ္ရမွန္းလည္းမသိဘူး.. ဒါနဲ႕ အိမ္ေရာက္ေတာ့ ေမၾကီးကို အကုန္ ေပးလိုက္တယ္ .. ေနာက္ ၃ လ ၿပီးေတာ့ သူမ ၁ သိန္း အထိ ၇တယ္ .. အဲ့ေန႕ကဆို ေပ်ာ္လို႕ မိုးေပၚေတာင္ တက္သြားလား ေအာင္ေမ့ရတယ္ .. <span style=""> </span>ဒါေပမယ့္ သူမ အဲ့အလုပ္မွာ မေပ်ာ္ေတာ့ေပ … ဘာလို႕လဲဆို မန္ေနဂ်ာ နဲ႕ အင္ဂ်င္နီယာ ေတြ ၾကားမွာ သူမ နဲ႕ မဆိုင္တဲ့ ကိုယ္ေရးကိုယ္တာ ဘာမဟုတ္တဲ့ ကိစၥ ေတြနဲ႕ သူမ ေၿဖရွင္း ရတာ ေတြ မလုပ္ခ်င္ေပ .. သူမ ဘာလုပ္ရမလဲ .. ႏိုင္ငံၿခားကိုပဲ သြားၿပီး အလုပ္<span style=""> </span>လုပ္ရမလား .. ေက်ာင္းဆက္တတ္၇မလား .. ဒါမွ မဟုတ္ ေမေမ့လိုပဲ အစိုးရ ၀န္ထမ္း လုပ္ရမလား .. သူမ ေ၀ခဲြမရ ၿဖစ္ေနခ်ိန္ .. သူမ အလုပ္ကေန သူမ ႏိုင္ငံၿခား အလုပ္နဲ႕ ေက်ာင္းေတြဆီ အီးေမလ္ေတြ ပို႕ခဲ့တယ္ .. အဲ့ခ်ိန္ သတင္းစာထဲမွာ ကယ္မီကယ္ပိုင္းဆိုင္ရာ အရာရိွစာေမးပဲြ ေၿဖဖို႕ ေခၚတာ ေတြ႕တာနဲ႕ ၀င္ေၿဖလိုက္ပါေသးတယ္ .. ၀င္ေၿဖလို႕ေအာင္ရင္ ေနာက္ထပ္ ၃ လ ဆို ေနာက္တစ္ဆင့္ ရာထူးကို ထပ္တတ္ေပးပါမယ္လို႕ပါတာနဲ႕ ဘာပဲၿဖစ္ၿဖစ္ ေမေမကလည္း သူ အစိုးရ ၀န္ထမ္းဆိုေတာ့ .. မဆိုးဘူးေပါ့ .. ေၿဖၾကည့္လိုက္ပါ ဆိုတာနဲ႕ ေၿဖလိုက္တာ .. ကံပဲေကာင္းတာလား ၊ ဘာလည္း မသိဘူး .. သူမ်ားေတြ အဲ့ ပိုေဆရွင္ ရဖို႕ ဟိုလူ႕ေၿပာ ၊ ဒီလူေၿပာ ေၿပာ၇တဲ့ အခ်ိန္မွာ သူမ အတြက္ ေလွ်ာေလွ်ာရွဴရွဴ ရသြားခဲ့တယ္ .. အဲ့ဒါနဲ႕ သူမ ကုမဏီကေန အလုပ္ထြက္လိုက္ ၿပီး ေဆး၀ါး စက္ရံုမွာ အလုပ္လုပ္ခဲ့ေသးတယ္ .. ေနာက္ လုပ္ေနရင္း ၁ လ ေလာက္ေနေတာ့ ေနာက္ထပ္ ရာထူးဆိုတာ ဘြန္းထိုး၇မွာတဲ့ .. ဟင္ .. အဲ့လိုလား .. သူမ ၿပန္စဥ္းစားရသည္ .. ဘာလုပ္ရမလဲ .. ေမေမကေတာ့ မိန္းကေလး အိေၿႏၵ ရိွရိွ ၀န္ထမ္းပဲ လုပ္ေစခ်င္တယ္ .. ဒါေပမယ့္ သူမ မလုပ္ခ်င္ပါ .. အဲ့ခ်ိန္မွာပဲ ေက်ာင္းေလွ်ာက္ထားတာ ၇တယ္ ဆိုၿပီး ၿဖစ္လာၿပန္တယ္ .. ေဖေဖကေတာ့ ဘာမွ မေၿပာ .. သြားခ်င္သြားပါ .. ဒါေပမယ့္ သြားၿပီးရင္ အခ်ိန္တန္ရင္ ၿပန္လာရမယ္.. သူမ်ားႏိုင္ငံမွာ သမီး တစ္ေယာက္တည္း တစ္သက္လံုးကိုေတာ့ ေနခြင့္မၿပဳဘူးတဲ့ .. သူမ စဥ္းစားရၿပန္ၿပီ .. သူမ မလုပ္ခ်င္တာ အတူတူ ထြက္လိုက္ၿပီး ပိုလည္း မ်က္စိ ပြင့္ေအာင္ ဆိုၿပီး သူမ သူမ်ား ႏိုင္ငံ သြားဖို႕ကို ေရြးလိုက္တယ္ .. <br /> <br />အဲ့ဒါနဲ႕ပဲ မ်က္စိလည္ၿပီး ေနရာ အသစ္ကို ေရာက္ခဲ့တယ္ .. <span style=""> </span>ခုေနရာအသစ္မွာပဲ သူငယ္ခ်င္းအသစ္ေတြ ရခဲ့တယ္ ၊ ခုခ်ိန္ထိ ေမ့လို႕မရတဲ့ အမွတ္တရ<span style=""> </span>ရိွခဲ့တာေတြလည္း ရိွေနခဲ့သလို သူမ ရဲ႕ မသိစိတ္ကို ပိုၿပီးေကာင္းမြန္ ရင့္က်က္ေအာင္ ေၿပာင္းလဲဲေပးခဲ့တဲ့ သူေတြနဲ႕လည္း ၾကံဳခဲ့တယ္ .. သူမ ဒီေရာက္ေနတဲ့ ပထမႏွစ္အတြင္းမွာပဲ ေဖေဖ အသည္းအသန္ ၿဖစ္ၿပီး ေဆးရံု ၂ ခါ တတ္ခဲ့ရေပမယ့့္ အိမ္က ေမေမက လံုး၀ မေၿပာဘဲ ဖံုးဖိထားတယ္ .. ေမးလိုက္တိုင္း ေနေကာင္းတယ္ .. ဟိုနားခဏ သြားတယ္ .. ဒီနား ခဏ သြားတယ္နဲ႕ ပဲ ေၿပာေနခဲ့တယ္ .. <br />အဲ့ဒါကို ဒီမွာ ေနတဲ့ သူမ မသိနားမလည္ဘဲ အိမ္ကို ကေလး တစ္ေယာက္လို တစ္တြတ္တြတ္နဲ႕ မေပ်ာ္တဲ့ အေၾကာင္း ၊ နဲနဲ အဆင္မေၿပတာ ေတြ႕တာနဲ႕ ေမေမ ပိုစိတ္ပူေအာင္ ေၿပာေနခဲ့တယ္ .. ေနာက္ တစ္ႏွစ္ အိမ္ကို ၿပန္မွ ေလဆိပ္မွာ ေဖေဖ အ၇မ္း ပိန္က်သြားတာကို ၿမင္ၿပီး ရင္ထဲမွာ တစ္ဆစ္ဆစ္ နဲ႕နာေနခဲ့တယ္ .. အဲ့လိုေတြ သိၿပီးေနာက္ပိုင္း ခုဆိုရင္ သူမ ဒီမွာ ၿဖစ္သမွ်သည္လည္း အားလံုးေၿပသည္ၿဖစ္ေစ ၊ မေၿပသည္ ၿဖစ္ေစ … အားလံုး အဆင္ေၿပသည္သာ ေၿပာခဲ့တယ္ .. ဒါေပမယ့္ သူမကို ေမြးထားတဲ့ ေဖေဖ နဲ႕ ေမေမပဲ သိတာေပါ့ .. တမင္ေၿဖမွန္း သိေနခဲ့တယ္ ..<span style=""> </span>သူမ သည္ လည္း အိမ္နဲ႕ ၃ ရက္ တစ္ခါ ေလာက္ အိမ္က အသံ ၾကားရမွ စိတ္ေအးရတဲ့ အထိ ၿဖစ္ခဲ့တယ္ .. <br />ဒီလိုနဲ႕ပဲ ဒီကၽြန္းေပၚမွာ ေက်ာင္းတတ္ ၊ ေက်ာင္းသြား ၊ စာလုပ္ ၊ ပတ္တိုင္း အလုပ္လုပ္ ၊ က်သြားတဲ့ စိတ္ဓာတ္ ၿပန္တင္လိုက္ ၊ စိတ္ညစ္စရာရိွရင္ ဒီဘက္နားက ၀င္ ဟိုဘက္နားက ထြက္လိုက္ နဲ႕ တစ္ေန႕တစ္ေန႕ ၂၄ နာရီ ပတ္ခ်ာလည္ ေနခဲ့တယ္ .. <br /></span></p> <p class="MsoNormal" style="font-family:Zawgyi-One;"><span style="color: rgb(153, 51, 153);font-size:100%;" > <br />ခုခ်ိန္မွာ အားလံုးကို ၿပန္စဥ္းစားၾကည့္ရင္ သူမ တို႕ မိသားစုမွာ တကယ္ေတာ့ အခက္အခဲ ေတြ အမ်ားၾကီး ရိွေနခဲ့ေပမယ့္ သားနဲ႕ သမီး မသိေစဘဲ .. လိုေလေသး မရိွေအာင္ အၿမဲ လုပ္ေပးတယ္ ..<span style=""> </span>လူၾကားထဲမွာ ဘယ္ေတာ့မွ မ်က္ႏွာ မငယ္ေစ၇ဘူး .. <span style=""> </span>အထူးသၿဖင့္ သူမ ကို ေမြးတဲ့ေန႕မွာ သူမ တို႕ မိသားစုမွာ ပိုက္ဆံ လံုလံုေလာက္ေလာက္ မရိွလို႕ ေနာက္ဆံုး ေဖေဖ က သူ႕ အလုပ္မွာ သံုးတဲ့ အၿမတ္တႏိုးေစ်းၾကီးေပး၀ယ္ထားတဲ့ ေဆဗဲလ္ နဲ႕ ဆိုင္တဲ့ ပစၥည္း အစစ္ အေကာင္းစားေတြ ကို ေရာင္းခဲ့ရတာ ၊ ေမေမ ႏို႕မထြက္လို႕ တစ္လ တစ္လ အလွ်င္မီွေအာင္ </span><span style="color: rgb(153, 51, 153);font-size:100%;" >ႏို႕မွဳန္႕ဘူး အတြက္ ဘယ္လို စုေဆာင္း </span><span style="color: rgb(153, 51, 153);font-size:100%;" >၀ယ္ခဲ့ရတာေတြ၊ ေနာက္ထပ္ ခက္ခဲခဲ့တဲ့ အခ်ိန္ေတြ အမ်ားၾကီး ရိွေနခဲ့တာေတြ ကို တစ္ခါတစ္ေလ ၿပန္ေၿပာၿပရင္ ရင္ထဲမွာ မေကာင္းေပ .. ဘယ္လို အခက္အခဲေတြ ရိွပါေစ .. သူမတို႕ မိသားစု ေလးဟာ တစ္ပတ္တစ္ခါ ေမေမက ရံုးပိတ္ရက္ စေန၊ တနဂၤေႏြ မွာ အပတ္တိုင္း သားနဲ႕ သမီး ၊ ေဖေဖ စားခ်င္တဲ့ မုန္႕မွန္သမွ် လုပ္ေကၽြးတာ .. မိသားစုအၿပင္သြားတာေတြ နဲ႕ ေပ်ာ္ရႊင္ဖြယ္ ေကာင္းခဲ့တယ္ .. ခုခ်ိန္ တစ္ေယာက္တည္း ေန ေနရတဲ့ အခ်ိန္မွာ တစ္ခါ တစ္ေလ သူမ စိတ္ဓာတ္က်ခ်ိန္တိုင္း ေဖေဖဆီက ခြန္အားသံေတြ ၾကားရင္း သူမ အားေတြ ၿပန္ၿဖည့္ခဲ့တယ္ သလို ေမေမ့ ရဲ႕ လမ္းမွားမေရာက္ေအာင္ ေဖးမ သြန္သင္ ဆံုးမ မွဳ႕ေတြနဲ႕ ေလွ်ာက္ေနခဲ့တယ္ … <br />စာတစ္ပုဒ္မွာ ဖတ္ဖူးတဲ့ အတိုင္း အေဖသည္ သားသမီးတို႕အတြက္ ေန႕မင္းၾကီး တစ္ခု ၿဖစ္ၿပီး မိခင္ရင္ခြင္သည္ သားသမီးတို႕ အတြက္ ေႏြးေထြးဆံုး ရင္ခြင္ၿဖစ္တယ္ ဆိုတာ တကယ္မွန္ပါလား ဆိုတာ စိတ္ထဲမွာ တစ္ခုခု ခံစားရတိုင္း ၀င္လာခဲ့မိပါတယ္ … <br /> <br /></span></p> <br /><div style="text-align: center;"><span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:100%;" ><object width="320" height="266" class="BLOG_video_class" id="BLOG_video-2d26194393854cbd" classid="clsid:D27CDB6E-AE6D-11cf-96B8-444553540000" codebase="http://download.macromedia.com/pub/shockwave/cabs/flash/swflash.cab#version=6,0,40,0"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/get_player"><param name="bgcolor" value="#FFFFFF"><param name="allowfullscreen" value="true"><param name="flashvars" value="flvurl=http://v20.nonxt1.googlevideo.com/videoplayback?id%3D2d26194393854cbd%26itag%3D5%26app%3Dblogger%26ip%3D0.0.0.0%26ipbits%3D0%26expire%3D1331347882%26sparams%3Did,itag,ip,ipbits,expire%26signature%3D517A6721FCD4D8DC34934845EF7CFAF18631F334.137FA1EAF57BEEBE27EEFED88425B6D25A0003E8%26key%3Dck1&amp;iurl=http://video.google.com/ThumbnailServer2?app%3Dblogger%26contentid%3D2d26194393854cbd%26offsetms%3D5000%26itag%3Dw160%26sigh%3Dvo59tknfSsdbr6tmiAdjAwuMQNo&amp;autoplay=0&amp;ps=blogger"><embed src="http://www.youtube.com/get_player" type="application/x-shockwave-flash"width="320" height="266" bgcolor="#FFFFFF"flashvars="flvurl=http://v20.nonxt1.googlevideo.com/videoplayback?id%3D2d26194393854cbd%26itag%3D5%26app%3Dblogger%26ip%3D0.0.0.0%26ipbits%3D0%26expire%3D1331347882%26sparams%3Did,itag,ip,ipbits,expire%26signature%3D517A6721FCD4D8DC34934845EF7CFAF18631F334.137FA1EAF57BEEBE27EEFED88425B6D25A0003E8%26key%3Dck1&iurl=http://video.google.com/ThumbnailServer2?app%3Dblogger%26contentid%3D2d26194393854cbd%26offsetms%3D5000%26itag%3Dw160%26sigh%3Dvo59tknfSsdbr6tmiAdjAwuMQNo&autoplay=0&ps=blogger"allowFullScreen="true" /></object> <br /> <br /></span><div style="text-align: left;"><span style="line-height: 190%;font-size:100%;" lang="EN-US" >ၿဖစ္သင့္တာေတြ ၊ ၿဖစ္ေနတာေတြ ၊ ၿဖစ္ခ်င္တာေတြ ထက္ ခုခ်ိန္မွာ အေကာင္းဆံုး ၿဖစ္ေအာင္ ၾကိဳးစားဖို႕ပါ .. အနာဂတ္ ဆိုတာ ဘာမွ မၿမင္ႏိုင္ပါဘူး .. <br /> <br /></span><span style="color: rgb(153, 51, 153);font-size:100%;" >PS ... </span><span style="color: rgb(255, 102, 0);font-size:100%;" >!...*</span><span style="color: rgb(255, 102, 0);font-size:100%;" > အသက္ၾကီးလာတာနဲ႕ အမွ် ငယ္ငယ္က ပံုရိပ္ ေတြ ကို အမွတ္တရ ေရးလိုက္တာပါ .. တစ္ခ်ိဳ႕ စာလံုးေပါင္း ဆင့္ၿပီး ရိုက္ရတဲ့ စကားလံုးေတြ လည္း လက္ကြက္ မရိုက္တတ္တဲ့အတြက္ မွားေနပါတယ္ *...!</span> <br /></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1945354865414242200-6670775702160043957?l=saunghninywat.blogspot.com' alt='' /></div>ေဆာင္းႏွင္းရြက္http://www.blogger.com/profile/17001566398373914216noreply@blogger.com9tag:blogger.com,1999:blog-1945354865414242200.post-38218123025732590862011-07-04T01:00:00.008+08:002011-07-04T01:38:41.529+08:00ဘေလာ့လည္း ဖုန္ဒေလာေဟာ ၿဖစ္ေနၿပီ .. အဲ့လိုပဲ .. ေရးခ်င္စိတ္ ရိွရင္ ထေရး ၊ မေရးခ်င္ရင္ ပစ္ထားလိုက္နဲ႕ .. သူ႕ခမ်ာလည္း သနားပါတယ္ .. လိုမွ ေခၚသံုးသလို ၿဖစ္ေနတယ္ ..<br />ခုတေလာလည္း မ်က္လံုးေတြထဲမွာ ေတြ႕ရတာေတြက သိပ္အဆင္မေၿပတာေတြ က မ်ားေနေတာ့ စိတ္ေၿပလက္ေၿပ လုပ္တာေတြ မ်ားေနထဲက ဘေလာ့လည္း ေရးအံုးမယ္ ဆုိၿပီး ေရာက္လာၿပန္ၿပီ ... ဒါေၾကာင့္ ဒီေနရာေလးကို အၿမဲ ေက်းဇူးတင္ပါတယ္ ..<br />ဒါေပမယ့္ စာေရးမယ္ ဆိုၿပီး အေတြးသာ ၀င္ေပမယ့္ ေရးခ်င္စိတ္က ေသခ်ာ ဖီးလ္မလာေသးဘူး ၊ ေနာက္ စာေဖာေဖာသီသီ ေရးေနက် မဟုတ္ေတာ့ လည္း ဘာေရးလို႕ ေရးရမွာမွန္း မသိဘူး ၿဖစ္ေနတာနဲ႕ ..<br />ခုတစ္ေလာ နားေထာင္ၿဖစ္ေနတဲ့ အိုး အိုး ေစာင္း ေတြ ထဲက နားထဲ စဲြေနတဲ့ သီခ်င္းႏွစ္ပုဒ္ပဲ အရင္ တင္လိုက္တယ္ ..<br /><br /><br /><br /><br /><div style="text-align: center;"><object width="400" height="285" class="BLOG_video_class" id="BLOG_video-1462544d617d904a" classid="clsid:D27CDB6E-AE6D-11cf-96B8-444553540000" codebase="http://download.macromedia.com/pub/shockwave/cabs/flash/swflash.cab#version=6,0,40,0"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/get_player"><param name="bgcolor" value="#FFFFFF"><param name="allowfullscreen" value="true"><param name="flashvars" value="flvurl=http://v13.nonxt5.googlevideo.com/videoplayback?id%3D1462544d617d904a%26itag%3D5%26app%3Dblogger%26ip%3D0.0.0.0%26ipbits%3D0%26expire%3D1331347882%26sparams%3Did,itag,ip,ipbits,expire%26signature%3D55441F986395BE003401921BA68B3612CF5ABD4A.AFF7F9F9BAF9D0DA575977F8D4809675D8ACC82%26key%3Dck1&amp;iurl=http://video.google.com/ThumbnailServer2?app%3Dblogger%26contentid%3D1462544d617d904a%26offsetms%3D5000%26itag%3Dw160%26sigh%3Dpud03bQAKdbYxu_wsBe2cIKpxyg&amp;autoplay=0&amp;ps=blogger"><embed src="http://www.youtube.com/get_player" type="application/x-shockwave-flash"width="400" height="285" bgcolor="#FFFFFF"flashvars="flvurl=http://v13.nonxt5.googlevideo.com/videoplayback?id%3D1462544d617d904a%26itag%3D5%26app%3Dblogger%26ip%3D0.0.0.0%26ipbits%3D0%26expire%3D1331347882%26sparams%3Did,itag,ip,ipbits,expire%26signature%3D55441F986395BE003401921BA68B3612CF5ABD4A.AFF7F9F9BAF9D0DA575977F8D4809675D8ACC82%26key%3Dck1&iurl=http://video.google.com/ThumbnailServer2?app%3Dblogger%26contentid%3D1462544d617d904a%26offsetms%3D5000%26itag%3Dw160%26sigh%3Dpud03bQAKdbYxu_wsBe2cIKpxyg&autoplay=0&ps=blogger"allowFullScreen="true" /></object><br /></div><br /><br /><br /><div style="text-align: center;"><object width="402" height="277" class="BLOG_video_class" id="BLOG_video-e81da37ba508aa5f" classid="clsid:D27CDB6E-AE6D-11cf-96B8-444553540000" codebase="http://download.macromedia.com/pub/shockwave/cabs/flash/swflash.cab#version=6,0,40,0"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/get_player"><param name="bgcolor" value="#FFFFFF"><param name="allowfullscreen" value="true"><param name="flashvars" value="flvurl=http://v7.nonxt5.googlevideo.com/videoplayback?id%3De81da37ba508aa5f%26itag%3D5%26app%3Dblogger%26ip%3D0.0.0.0%26ipbits%3D0%26expire%3D1331347882%26sparams%3Did,itag,ip,ipbits,expire%26signature%3D63C30B1E207ECA55F3699BBAB7683D666931A190.70D97E4B93ACB56052C3E4BAC6B757BCDE30DA2E%26key%3Dck1&amp;iurl=http://video.google.com/ThumbnailServer2?app%3Dblogger%26contentid%3De81da37ba508aa5f%26offsetms%3D5000%26itag%3Dw160%26sigh%3DFBSrGnyFuPPfyIgum9_Ly0Fuq7Y&amp;autoplay=0&amp;ps=blogger"><embed src="http://www.youtube.com/get_player" type="application/x-shockwave-flash"width="402" height="277" bgcolor="#FFFFFF"flashvars="flvurl=http://v7.nonxt5.googlevideo.com/videoplayback?id%3De81da37ba508aa5f%26itag%3D5%26app%3Dblogger%26ip%3D0.0.0.0%26ipbits%3D0%26expire%3D1331347882%26sparams%3Did,itag,ip,ipbits,expire%26signature%3D63C30B1E207ECA55F3699BBAB7683D666931A190.70D97E4B93ACB56052C3E4BAC6B757BCDE30DA2E%26key%3Dck1&iurl=http://video.google.com/ThumbnailServer2?app%3Dblogger%26contentid%3De81da37ba508aa5f%26offsetms%3D5000%26itag%3Dw160%26sigh%3DFBSrGnyFuPPfyIgum9_Ly0Fuq7Y&autoplay=0&ps=blogger"allowFullScreen="true" /></object><br /><br /><p class="MsoNormal"><span style="color: rgb(153, 51, 153);font-size:85%;" ><br /></span></p><p class="MsoNormal"><span style="color: rgb(153, 51, 153);font-size:85%;" >PS ... </span><span style="color: rgb(255, 102, 0);font-size:85%;" >!...*</span><span style="font-size:85%;"><i><span style="color:black;"> </span></i></span><span style="color: rgb(255, 102, 0);font-size:85%;" ><span style="font-style: italic;">.twenty ကာရက္ ဂိုးဒင္း ရင္း ပဲ ၿဖစ္ၿဖစ္ ဒိုင္မန္း ၾကီးပဲ ၿဖစ္ၿဖစ္ ၀ယ္ေပးခ်င္တဲ့ သူ မ်ား ရိွရင္ လည္း ေၿပာပါ .. လွိဳက္လိွဳက္လွဲလွဲ လက္ခံလွ်က္ရိွေၾကာင္းပါ .. :D .. </span> *...!</span></p></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1945354865414242200-3821812302573259086?l=saunghninywat.blogspot.com' alt='' /></div>ေဆာင္းႏွင္းရြက္http://www.blogger.com/profile/17001566398373914216noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-1945354865414242200.post-57356529118175659402011-04-09T23:56:00.004+08:002011-04-10T00:17:21.210+08:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/-0Y-c8C6xa3Q/TaCB-0yrYcI/AAAAAAAAAOQ/07qViE4Xu3M/s1600/8528.gif"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 300px;" src="http://1.bp.blogspot.com/-0Y-c8C6xa3Q/TaCB-0yrYcI/AAAAAAAAAOQ/07qViE4Xu3M/s400/8528.gif" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5593613653517230530" border="0" /></a><br /><br />ယဥ္ေက်း နား၀င္ခ်ိဳသာစြာ ေၿပာရင္ေတာ့ ဘ၀ၿခားမ်ား ..<br />နဲနဲ လန္႕ေအာင္ ေၿပာရရင္ေတာ့ သရဲမ်ား ... :D<br /><br />သရဲ .. သရဲ .. လို႕ပဲ ေခၚရမလား .. ဘယ္လို နာမည္ တပ္ရမလဲ ..<br /><br />ထိုထုိေသာ ဘ၀ၿခားမ်ားကို ေတြ႕ရမွာကို ေသေအာင္ေၾကာက္သည္ . .. ဘ၀ၿခားမ်ားကို ေၾကက္သလို .. အေမွာင္ကိုလည္း ေၾကာက္သည္ .. ငယ္ငယ္ကဆို မီးၿပတ္သြားၿပီဆိုရင္ ေသြးၿပတ္မတတ္ ေၾကာက္သည္ .. ငယ္ငယ္မဟုတ္ဘူး .. ခုခ်ိန္ထိ ရန္ကုန္ၿပန္သြားလို႕ မီးၿပတ္တာနဲ႕ တိုးရင္ ေၾကာက္တုန္း ... မီးပ်က္ၿပီ ဆိုတာနဲ႕ အနားရိွတဲ့ သူနား ေၿပးကပ္တာပဲ.. မေတာ္လို႕မ်ား ေမွာင္ထဲမွာ ရုတ္တရက္ ၀ါးကနဲ လာေပၚလိုက္ရင္ ဆုိၿပီး ေတြးၿပီး အေသေၾကာက္သည္ .. ဒါမွ မဟုတ္ ဇာတ္လမ္းေတြထဲကလို ေမွာင္ထဲမွာ လက္လာဆဲြသြားတို႕ .. တစ္ခုခု ကိုယ့္ကို လာေၿခာက္မွာ အ၇မ္းေၾကာက္သည္ .. တစ္ေယာက္ေယာက္ လက္ကို ကိုင္ထားရင္းနဲ႕ပဲ "သမီးနားမွာ မီးၿခစ္ရိွတယ္ ၊ ဓာတ္မီး ရိွတယ္ " ဆိုၿပီး ေၿပာရင္လည္း စမ္းရမွာ အရမ္းေၾကာက္သည္ .. မေတာ္လို႕ သူက လာမထိပါဘူး .. ကိုယ္က သြားထိလိုက္မွၿဖင့္ ဆိုၿပီး ေတြးၿပီး ေၿခာက္ၿခားေနတာ .. အဲ့လိုေတြ မဟုတ္တာေတြကို ေၾကာက္လြန္းလို႕ အခန္႕မသင့္ရင္ မီးၿပတ္တိုင္း အဆူခံရသည္ .. အထူးသၿဖင့္ အေဒၚ နဲ႕ ေမၾကီး ရဲ႕ ေအာ္တာကို ေတာ္ေတာ္ ခံရတယ္ .. " မဟုတ္တာ ေတြ ေလွ်ာက္ေလွ်ာက္မေတြးနဲ႕ တဲ့ .. ကိုယ့္အိမ့္မွာ ဘုရားနဲ႕ တရား နဲ႕ ေနတာ ဘာမွ မရိွဘူး တဲ့ " ဟုတ္ေတာ့လည္း ဟုတ္တာပဲ .. ေဆာင္းႏွင္း ကိုယ္တိုင္ကကို လြန္လြန္းေနတာ ... :D<br /><br />ခုေၿပာမွာက ဘ၀ၿခားေတြ ပါ .. လူတိုင္း ေတာ့ ၾကံဳဖူးမွာမဟုတ္ပါဘူး .. လူတိုင္းမွာ ကံႏွိမ့္တဲ့ အခ်ိန္ ၊ ကံ ၿမင့္ခ်ိန္ ဆိုတာ ရိွတာပဲ ...<br />ေတြ႕ဖူးရင္ ကံႏွိမ့္တယ္လို႕လည္း မဆိုႏိုင္ပါဘူး .. ဘာလို႕လည္းဆို တစ္ဘက္က ဘ၀ၿခားသြားေပမယ့္ အရမ္း ကိုယ့္ကို အစဲြအလန္း ၾကီးေနတာလည္း ၿဖစ္ႏုိုင္တာပါပဲ .. ထားပါေတာ့ .. ကိုယ္ေရးခ်င္တာပဲ ဆက္ေရးေတာ့မယ္ .. :D<br /><br />ဘ၀ၿခား လားး .. ပထမဆံုး ၿမင္ဖူးတာကေတာ့ မူလတန္း တတ္ခဲ့တဲ့ ေက်ာင္းေလးမွာပါ .. (ဒီအၿဖစ္အပ်က္ကေလးကို ေကာင္းေကာင္းကို မွတ္မိေနပါေသးတယ္) အရြယ္ကေတာ့ မူလတန္း ေက်ာင္း စတတ္ေနတဲ့ အရြယ္ သူငယ္တန္းေပါ့.. လန္႕ၿပီး ဖ်ားတာ ေနာက္ေန႕ ေက်ာင္းမတတ္ႏိုင္ေတာ့ဘူး ... း)) ေဆာင္းႏွင္းတို႕ ေက်ာင္းရဲ႕ အေနာက္ဖက္မွာ လမ္းကြင္းၿပင္ၾကီး တစ္ခု ရိွတယ္ .. ေယာက်ာၤေလး ၊ မိန္းကေလး အိမ္သာေတြကလည္း ေက်ာင္းရဲ႕ အေနာက္ဖက္ ေတာ္ေတာ္ေ၀းေ၀းမွာ ရိွတာပါ .. အိပ္သာေတြရဲ႕ အေနာက္ဖက္မွာ ေက်ာင္းၿခံစည္း၇ိုးက လဲႊလို႕ ဘာမွ မရိွဘဲ ေၿမကြင္းၿပင္ၾကီးပဲ ရိွပါတယ္ ... တစ္ေန႕ ေဆာင္းႏွင္းတို႕ သူငယ္ခ်ငး္ ေတြ အိပ္သာ သြားရင္း အိပ္သာ မ၀င္ခင္ ရုတ္တရက္ ကြင္းၿပင္ထဲကို ၿမင္လိုက္တာ .. လက္ၾကီးးးး .. လက္ၾကီးးး .. ေၿမၾကီးထဲကေန ထြက္လာၿပီး ေဆာင္းႏွင္းတို႕ကို ေခၚတာပါ .. ဘယ္ေၿပာေကာင္းမလဲ ... ေၿပးလိုက္တာ တန္းစီေနတာပဲ ... ဆရာမကိုလည္း ၿပန္ေၿပာၿပ .. အိမ္ကိုလည္း ၿပန္ေၿပာၿပနဲ႕ .. ေက်ာငး္အုပ္ဆရာမၾကီးက ဘယ္ကေန ၊ ဘယ္လို စံုစမ္းလဲ အဲ့ဒါေတာ့ မသိေတာ့ဘူး .. အဲ့ဒါ ကြင္းၿပင္ေစာင့္တာေတြ .. ၊ ပသီ ေမာင္ႏွမ ေတြတဲ့ ... အဲ့ဒါနဲ႕ ေက်ာင္းမွာ တရားေတြ ဘာေတြနား .. ၊ အမွ်အတန္းေတြ ေပးေ၀တာေတြ လုပ္ၾကေပမယ့္ ေနာက္ေန႕ ေက်ာင္းမသြားႏိုင္ေတာ့သလို ၊ မ်က္လံုးထဲကေနလည္း မထြက္ဘူး ...<br /><br />ေနာက္ ၄ တန္းၿပီးေတာ့ အဲ့ဒီ့ မူလတန္း ေက်ာင္းေလးကေန ၿမိဳ႕ထဲက အထက္တန္းေက်ာင္းတစ္ေက်ာင္းကို ေၿပာင္းၿဖစ္သြားတယ္ .. အဲ့ဒီ့ ေက်ာင္းက ၿဗိတိသွ် လက္ထက္ က အဂၤလိပ္ေတြ အေၿခခ် ေနထိုင္သြားတဲ့ေနရာတဲ့ .. ဟုတ္လား မဟုတ္လားေတာ့ မသိပါ .. ေက်ာင္းမွာ မ၇မ္းပင္ အၾကီးၾကီးေတြ ၊ ညေမႊပန္း အပင္ေတြ နဲ႕ ေဘာ္ဒါေဆာင္ ကို ၾကည့္ရတာ စိတ္ေၿခာက္ၿခားလွတယ္ ... ေဆာင္းႏွင္းကေတာ့ ေက်ာင္းက ေဘာ္ဒါမွာ မေနခဲ့ေပမယ့္ အေဆာင္က လူေတြေၿပာတာေတာ့ .. ဆပ္ၿပာခြက္ေတြ ဘာၿဖစ္တယ္ .. ေရက်သံေတြ ဘာၿဖစ္တယ္ဆိုတာ ေနာက္ေန႕ မနက္ ေက်ာင္းကို ေရာက္ရင္ ၾကားရတတ္ပါတယ္ .. တကယ္ေတာ့ သူတို႕ေတြလည္း ေသြးေၿခာက္ၿခားတာၿဖစ္မွာပါ ... း)) အဲ့လိုပဲ ေက်ာင္းမွာ ၅ တန္းေဆာင္ အီးခန္း က ေၿခာက္တာတို႕ .. ၉ တန္းေဆာင္ဘက္မွာ စပရစ္ ေခၚရင္ ခဏေလးနဲ႕ ၀င္တာတို႕ .. အေၾကြေစ့ နဲ႕ေခၚတာေတြ .. အမ်ိဳးမ်ိဳးေတြ နဲ႕ပဲ ကိုယ့္စိတ္ကိုယ္ ေၿခာက္ၿခားေအာင္ လုပ္မိသလိုပဲ ..<br /><br />ေနာက္ ၇ တန္းတုန္းက အဖိုး ဆံုးေတာ့ တစ္ခါ ... အဖိုးက ေက်ာက္ပန္းေတာင္းက ဆိုေပမယ့္ ဆံုးေတာ့ မန္းတေလး ေဆာင္းႏွင္းတို႕ ရွင္ၿပဳ ၊ နားသ အလွဴ ကို လာရင္းနဲ႕ ရုတ္တရက္ ဆံုးသြားတယ္ .. မ်က္စိေရွ႕မွာတင္ ပထမဆံုး အၾကိမ္ ၿမင္ဖူးေတာ့ အရမ္းလန္႕သြားတယ္ .. အိပ္လို႕လည္း မေပ်ာ္သလို ၊ အရမ္းေၾကာက္မိတယ္ .. ေနာက္ဆံုး အလွဴ ေရစက္ခ် လုပ္တဲ့ေန႕ကေတာ့ အဖိုးလာသြားတယ္လို႕ ေၿပာေတာ့ ဘာမွန္းမသိ လူက တုန္ေနတယ္ .. ေနာက္ အလွဴၿပီးေတာ့ ေက်ာက္ပန္းေတာင္းဘက္ ဆက္သြားေတာ့လည္း ညဘက္တုန္းကဆိုရင္ အေဖ့ လိမ္းေနက် ေပါင္ဒါနံ႕ ရတယ္လို႕ မနက္ဘက္ အေဒၚေတြ ေၿပာတာ ၾကားေတာ့ ညဆို အိပ္ေပၚထပ္ မတတ္ရဲၿပန္ဘူး ... ( တကယ္ေတာ့ ရက္လည္ၿပီးၿပီ ပဲကိုး .. )<br /><br />အဖိုးၿပီးေတာ့ ေဆာင္းႏွင္းရဲ႕ အခ်စ္ဆံုး အေဒၚ ၊ ၀မ္းနဲ႕ လြယ္ၿပီးေဆာင္းႏွင္း ကို မေမြးခဲ့ေပမယ့္ အေမရင္း မၿခား ေဆာင္းႏွင္းတို႕ ေမာင္ႏွမ အေပၚ အရမ္း ဂရုစိုက္တဲ့ အေမ့ရဲ႕ ညီမ .. ေဆာင္းႏွင္းရဲ႕ ခ်စ္ဆံုး ေလးေလး .. (ေလးေလးဆိုတာ မန္းတေလး ဘက္ က အန္တီေတြကို သံုးႏွဳန္းတာတဲ့) .. အဲ့တုန္းကေတာ့ ေဆာင္းႏွင္းမေၾကာက္ခဲ့ဘူး .. ေလးေလးကို ေတြ႕ေတာင္ ေတြ႕ခ်င္ေနမိတယ္ .. ဒါေပမယ့္ လံုး၀ ဘာဆို ၊ ဘာမွ မေတြ႕ခဲ့မိဘူး .. ေမၾကီးက ေၿပာတာေတာ့ သမီး ေၾကာက္တတ္မွန္းသိလို႕ ေနမွာေပါ့ ဆိုၿပီး ခုခ်ိန္မွာ ရယ္စရာ အေနနဲ႕ တစ္ခါတစ္ေလ ေနာက္ေနပါေသးတယ္ ...<br />ေနာက္ အကို တစ္၀မ္းကဲြ ဆံုးေတာ့ လည္း အိမ္မွာ ကိုယ့္ဘာသာ ေၿခာက္ၿခားတာ ေၿပာမေနနဲ႕ေတာ့ .. ေၿခာက္ၿခားဆို အကို က မန္းတေလး မွာ ဆံုးၿပီး ရက္မလည္ခင္ပဲ အိမ္ေရွ႕မွာ ေဆာင္းႏွင္းနဲ႕ ေဆာင္းႏွင္း အမ ၀မ္းကဲြ တစ္ေယာက္နဲ႕ ရပ္ေနရင္း အိမ္ထဲကို အၿဖဴေရာင္ ၀တ္စံုနဲ႕ ေကာင္ေလးတစ္ေယာက္ ၀င္လာတယ္ဆိုတာ ေတြ႕လို႕ မတ္တပ္ထၿပီး တံခါးနားသြားမယ္ အလုပ္မွာ ဘယ္ေပ်ာက္သြားမွန္း မသိ .. ေပ်ာက္သြားလိုက္တာ ညီမ ၂ ေယာက္လံုး ဒူးကိုတုန္လို႕ .. း))<br /><br />ေနာက္ ဒီကို ေရာက္လာေတာ့ ပိုဆိုးတယ္ .. ဒီမွာ အဲ့လို ဘ၀ၿခားေတြ အရမ္းေပါတဲ့ အေၾကာင္း .. အထူးသၿဖင့္ တေစၦၾကီးမ်ား ကန္ေတာ့တဲ့ လေတြမွာဆို ပိုဆိုးတယ္တဲ့ ...<br />အလုပ္က ၿပန္လာတာ တစ္ခါတစ္ေလ ေနာက္က်တဲ့ေန႕ဆိုရင္ ဓာတ္ေလွကား စီးရင္းနဲ႕ အေနာက္ဘက္မွာ ေပၚလာမွာတို႕ .. အိမ္တံခါး ဖြင့္ေနရင္း အေနာက္ဘက္ က ေန ကိုယ့္ကို လက္နဲ႕ ပုတ္လိုက္မွာတို႕ ဇာတ္လမ္းေတြ ၾကည့္ၾကည့္ၿပီး ေသြးေၿခာက္ၿခားၿပီး လန္႕တာ .. :D တကယ္ေတာ့ အဲ့လို ဇာတ္လမ္းကလည္း အရမ္းၾကည့္ၿဖစ္တာ မဟုတ္ေပမယ့္ ၁ ကားၾကည့္ၿပီးရင္ ၁ လ ေလာက္ လန္႕ေနတယ္ ... :D ခုလည္း အေစာန (husk) ဆိုတဲ့ သရဲကား ၾကည့္ၿပီး စိတ္ကူးေပါက္တာ ပို႕စ္ေရးလိုက္တာ .. ;))<br />လူက ေၾကာက္သာ ေၾကာက္တယ္ .. နားေထာင္ခ်င္လိုက္တဲ့ သရဲ အေၾကာင္း ၊ ၾကည့္ခ်င္လိုက္တဲ့ သရဲကား .. ဖတ္ခ်င္လိုက္တဲ့ သရဲ အေၾကာင္းေတြ .. စိတ္၀င္စားသလား မေမးနဲ႕ .. ၿဖစ္ႏိုင္ရင္ ခရမ္းေရာင္လိုင္းက ပိတ္ထားတဲ့ အမ္အာရ္တီ စေတးရွင္းကိုေတာင္ သြားၾကည့္ခ်င္တာ .. တကယ္ေၿပာတာ .. :D<br />ေက်ာင္းမွာဆို လည္း သူငယ္ခ်င္းေတြ ေၿပာရင္ အရမ္း စိတ္၀င္စားတာ .. ညဘက္ ဘာဘယ္အလံုးေခါက္သံ ၾကားရင္ အဲ့ဒါ ကေလး သရဲ တဲ့ .. အစံု .. အစံုပဲ .. သူတို႕ ေၿပာၿပတာ .. B-)<br /><br />အင္းး .. ဒါနဲ႕ .. ေၿပာၿပအံုးမယ္.. ေနာက္တစ္ခု ..<br />ဒီေရာက္ေတာ့ အဲ့လိုမ်ိဳးေတြ တစ္ခါမွ မၾကံဳဖူးေပမယ့္ ကိုယ့္ေဘး နားက တစ္ေယာက္ ၾကံဳသြားတာေလးပါ .. တစ္ေန႕ ၾကက္ေတာင္ရိုက္ကအၿပန္ ညဘက္ ၁၁ နာရီေလာက္ရိွေနပါၿပီ .. အခန္းက အမ တစ္ေယာက္ရယ္ .. ေနာက္ ေကာင္ေလးတစ္ေယာက္ ရယ္ .. ေဆာင္းႏွင္းရယ္ .. စုစုေပါင္း ၃ ေယာက္.. အဲ့ဒီ့ ေကာင္ေလးမွာ ကားပါ ေတာ့ ေဆာင္းႏွင္းတို႕ သူ႕ကားနဲ႕ ၿပန္လာရင္း အိမ္နားက ေရွာ့ အန္ ေဆ့ ဆိုင္ မွာ အခ်ိဳရည္ဗူး ၀ယ္ၾကတဲ့ အခ်ိန္ေပါ့ .. ေဆာင္းႏွင္းတို႕ ခ်ေပးၿပီး သူကားပါကင္သြားထိုးလိုက္မယ္တဲ့ .. သူလည္း အိမ္သာ သြားခ်င္ေနလို႕တဲ့ .. အဲ့ဒါနဲ႕ ေဆာင္းႏွင္းတို႕လည္း သူခ်ေပးတဲ့ ဆိုင္နဲ႕ ဒလြဲခုတ္ ေနရာေလးကေန ဆင္း ၿပီး ၊ ဆိုင္မွာ အေအး၀ယ္ၾကတာေပါ့ .. အေအး၀ယ္ၿပီးလို႕ ၿပန္ထြက္လာတဲ့ အခ်ိန္မွာ အဲ့ဒီ့ေကာင္ေလးလည္း ၿပန္ေရာက္လာေတာ့ ကားဘယ္နား ထားခဲ့လည္းလို႕ အမေမးလိုက္ေတာ့ .. " ကားက ဒီမွာပဲေလ " တဲ့ .. အခန္းက အမ က မ်က္လံုးၿပဴးသြားတယ္ .. ဒါဆို အဲ့ကားေပၚကေန အေစာက ဆံပင္ အရွည္ၾကီးနဲ႕ ေကာင္မေလး တစ္ေယာက္ဆင္းသြားတယ္တဲ့ .. ဆံပင္ရွည္တာမွ တင္ပါးေလာက္ေတာင္ အထိ ဆိုပဲ .. သူကလည္း သူဘယ္လုိ ၿမင္လိုက္တဲ့အေၾကာင္း .. ေဆာင္းႏွင္းေရာ ၊ သူေရာ က ကားကို ကားပတ္ခ့္ မွာ သြားရပ္ထားတယ္ ထင္ေတာ့ အဲ့ကားကို သူမ်ား ကားပဲ ထင္ၿပီး ေဆာင္းႏွင္းက သတိမထားလိုက္ေပမယ့္ အခန္းက အမကေတာ့ သူေသခ်ာ ၿမင္လိုက္ရတဲ့ အေၾကာင္း ေၿပာေတာ့ ၂ ေယာက္သား ၊ ကားေပၚ တတ္ၿပီး အိမ္ၿပန္ရမလား .. ဒီအတိုင္းၿပန္ရမလား .. ဒါနဲ႕ပဲ ကားေနာက္ခန္းထဲမွာ စီးေနရင္း အေနာက္ဘက္ကေန ေ၀ါကနဲ ေပၚလာမလား .. အေတြးေတြနဲ႕ .. အိမ္ၿပန္ေရာက္ေတာ့ အိပ္ခန္းထဲက အိပ္ၿပင္ေတာင္ မထြက္ရဲေတာ့ဘူး ... :D<br /><br />ေနာက္ရိွေသးတယ္ .. အိမ္ေရွ႕ ဖိနပ္ စီးတဲ့ ခံုေပၚမွာ ဟိုဘက္အခန္းက အမ ၿမင္တာေတြ .. က်န္ေသးတယ္ ..<br /><br />ေရးရမယ္ဆိုရင္ အမ်ားၾကီးရိွေနေသးသလိုပဲ .. ဒါေပမယ့္ ဆက္ေရးရမွာ ကိုယ့္ဘာသာ ကိုယ္ ေၾကာက္ေနၿပီ ..<br />ေရးေတာ့ဘူး .. ဒီမွာပဲ ရပ္ေတာ့မယ္ ...<br /><br /><br /><p class="MsoNormal" style=""><span style="color: rgb(153, 51, 153);font-size:85%;" >PS ... </span><span style="color: rgb(255, 102, 0);font-size:85%;" >!...*</span><span style="font-size:85%;"><i><span style="color:black;"> </span></i></span><span style="color: rgb(255, 102, 0);font-size:85%;" ><span style="font-style: italic;">ေရးခ်င္တာ တစ္ၿခား ၊ ေရးမိလိုက္တာ တစ္ၿခားေတြ ၿဖစ္တြားတယ္ . :D .. </span> *...!</span></p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1945354865414242200-5735652911817565940?l=saunghninywat.blogspot.com' alt='' /></div>ေဆာင္းႏွင္းရြက္http://www.blogger.com/profile/17001566398373914216noreply@blogger.com10tag:blogger.com,1999:blog-1945354865414242200.post-80288727855339319542011-04-01T22:19:00.006+08:002011-04-01T22:40:20.519+08:00သူမ်ားေတြ ဧပယ္ရယ္လ္ ဖူးလ္ လား မဖူးလ္လား မသိ ၊ ေဆာင္းႏွင္းကေတာ့ မဖူးလ္ ေပမယ့္ ဘူတဲ့ေန႕ပဲ ..<br /><br />ဒီေန႕ ညေနဘက္ ၆ နာရီက စလို႕ ေဆာင္းႏွင္းတို႕ အခန္းထဲက သူငယ္ခ်င္းေတြ စုၿပီး ပါဆားရစ္ကေန ေအာ့ခ်က္ ၊ ေအာ့ခ်က္ ကေန ပါဆားရစ္ ၊ (သို႕) တစ္ေနရာရာ ကို ညလံုးေပါက္ စက္ဘီးစီးဖို႕ တိုင္ပင္ထားပါတယ္ .. ေနာက္ေန႕ မနက္ ၇ နာရီ အထိေပါ့ ...<br /><br />****************************<br /><br />ငါ့ကို မနက္ ၈နာရီ ၁၅ မိနစ္ မတိုင္ခင္ လိုက္ၿဖစ္တယ္၊ မလိုက္ၿဖစ္တယ္ဆိုတာကို မက္ေဆ့ခ်္ ပို႕ ၊ နင္ မလိုက္ၿဖစ္ရင္ အထုပ္ေတြ နဲ႕ အလုပ္ကို မသြားေတာ့ဘူး .. အဲ့ဒါ မနက္အေၾကာင္းၿပန္ပါလို႕ မွာထားတဲ့ သူငယ္ခ်င္းက ၈ နာရီ ၄၅ မွ မက္ေဆ့ခ်္ပို႕တာေနာက္က်ေတာ့ ၊ လိုအပ္တာေရာ ၊ မလုိအပ္တဲ့ ပစၥည္း ေတြေရာကို ေက်ာပိုးအိတ္နဲ႕ အၿပည့္သယ္လို႕ အလုပ္ ကို သြားေပါ့ ... ကိစၥမရိွပါဘူး .. နဲနဲ ပဲ ပိုသယ္သြား၇တာလို႕မွတ္ယူလိုက္ပါတယ္ ...<br /><br />^^^^^^^^^^^^~~~~~~^^^^^^^^^^^^^^<br /><br />ေက်ာင္းပိတ္တုန္းမလို႕ ပတ္တိုင္းအလုပ္ပိုလုပ္ခ်င္တာနဲ႕ ကိုယ္လုပ္ေနက် အလုပ္အၿပင္ အလုပ္ေတြ လိုက္ေလွ်ာက္ေနတာ ၿပီးခဲ့တဲ့ ၁ ပတ္ေလာက္ကတည္းကေပါ့ ..(သူငယ္ခ်င္း တစ္ေယာက္နဲ႕အတူ) ဒါနဲ႕ပဲ အလုပ္အသစ္ တစ္ခုမွာ အတူတူ ရတယ္ပဲ ဆိုပါေတာ့ .. အင္တာဗ်ဴးတဲ့ေန႕က ဘာလုပ္ရမယ္ ၊ ဘာလုပ္ရမယ္ ဆိုၿပီး ေၿပာထားၿပီး .. ဒီေန႕ အလုပ္သြားလုပ္ေတာ့ မေၿပာထားတာေတြပါ လုပ္ခိုင္းတာ ဆိုေတာ့ စိတ္ထဲမွာ တင္းသြားတယ္ .. အဲ့ဒါနဲ႕ ေန႕လည္ထမင္းစားေတာ့ စားေနရင္း သူငယ္ခ်င္း ၂ ေယာက္ ငါတို႕တို႕ ၿပန္စဥ္းစားရေတာ့မယ္လို႕ ...ေနာက္စားေနရင္မွ ၾကည့္မိလိုက္တယ္ .. ေသာက္ေနတဲ့ ကင္ခ်ီဟင္းခ်ိဳက ၀က္သားေတြနဲ႕ .. ေသေရာ .. ထားလိုက္ပါေတာ့ .. မသိလို႕စားမိလိုက္တယ္ပဲ သေဘာထားလိုက္တယ္ .. ;)<br />ဒါနဲ႕ ညေန အလုပ္လည္း ၿပီးေရာ ဘာေၾကာင့္မလုပ္ႏိုင္ေတာ့တဲ့ အေၾကာင္း ဆိုတာကို မက္ေဆ့ခ်္ အရွည္ၾကီး ရိုက္ ရွင္းၿပၿပီး ပို႕ေပးလိုက္တယ္ .. ဒီေန႕လုပ္တာ ကံေကာင္းရင္ေတာ့ ရမွာေပါ့ .. ကံမေကာင္းရင္ေတာ့ ဧပရယ္ဖူးလ္မွာ ေပ်ာ္လြန္းလို႕ ရက္ေရာစြာနဲ႕ သူမ်ားဆီမွာ အလုပ္ အလကား သြားလုပ္ေပးလိုက္ပါတယ္ လို႕ပဲ သေဘာထားလိုက္ပါတယ္ .. :D<br /><br /><br />အလုပ္ၿပီးေတာ့ ဖုန္းထဲကို မက္ေဆ့ခ်္၀င္လာပါတယ္... ငါတို႕ ဒီေန႕ စက္ဘီးမစီးၿဖစ္ၾကေတာ့ဘူးတဲ့ .. ကန္ဆယ္ တဲ့ .. မ်က္ႏွာ က ပိုၿပီး မွဳန္သုန္သြားတယ္ ... -.- ဘာလို႕လဲဆိုေတာ့ ဟိုလူေၾကာင့္ ၊ ဒီလူေၾကာင့္ နဲ႕ တစ္တန္းလံုးမွာ ၃ ေယာက္ပဲ မပါႏိုင္တဲ့ ကိစၥ က ဘာကိစၥ နဲ႕ ဒီေန႕ ညေန ၄ နာရီက်မွ ရုတ္တရက္ ပ်က္သြားရတာလဲေပါ့ .. အဲ့ဒီ့ ၃ ေယာက္ကလည္း အစကတည္းက မလိုက္ႏိုင္ေၾကာင္း အေစာၾကီးကတည္းက ေၿပာထားတဲ့ ဟာကို .. နင္တို႕ အဓိပယ္ ကို မ၇ိွဘူးလို႕ .. နဂိုကမွ လူက ၾကည္ၾကည္လင္လင္ မရိွတာ ေဒါသက ပိုထြက္သြားတယ္ .. အထုပ္ကလည္း သယ္ရေသးတယ္ .. (ေၿပာရင္းေတာင္ စိတ္တိုတယ္) ... အဲ့ဒါနဲ႕ ဘာတဲ့ .. အိုင္စ္စကိတ္စီးမယ္တဲ့ .. မစီးခ်င္ရင္ မုန္႕သြားစားၿပီး ရုပ္ရွင္ၾကည့္မယ္တဲ့ .. ေတာ္လို႕ .. မသြားေတာ့ဘူးလို႕ .. စိတ္တိုလိုက္တာ ... ဂူးးးဂူးးး ဂါးးးးဂါးးးး ပဲ ...<br /><br /><br />အဲ့ဒါနဲ႕ ညေန အလုပ္ကၿပန္ေတာ့ ဆီးသီးေတာမွာ သူက ဘီးဇီး၊ ကိုယ္က ဘီးဇီး နဲ႕ မေတြ႕ၿဖစ္တာ ၾကာတဲ့ သူငယ္ခ်င္း တစ္ေယာက္နဲ႕အတူ အကင္ဆိုင္အသစ္ တစ္ခုမွာ ထမင္းသြားစားပါတယ္ .. ခဏေနေတာ့ သူ႕သူငယ္ခ်င္း တစ္ေယာက္ပါ လာမယ္ဆိုၿပီး ေရာက္ခ်လာပါတယ္ .. အဲ့ဒါနဲ႕ စားစရာေတြ မွာေပါ့ .. မန္းၿမီးရွည္နဲ႕ ေခါက္ဆဲြေၾကာ္ ၃ ပဲြ ၊ ငါးကင္ ၊ ၾကက္ဖင္ဆီဖူးကင္ ၊ အသဲအၿမစ္ ကင္ နဲ႕ ၀က္နံရိုးကင္ပါ ...<br />ေၿပာခ်င္တဲ့ဆီ မေရာက္ေသးဘူး .. ေဆာင္းႏွင္းက ၀က္သားမစားေတာ့ အကင္ေတြကို ပန္းကန္ထဲ အကုန္စုထည့္မလာခဲ့ဖို႕ မွာလိုက္ပါတယ္ ..ခဲြၿပီး ထည့္ေပးပါတယ္ .. ဒုတိယ တစ္ေခါက္ အကင္ေတြ ထပ္မွာတဲ့ အခ်ိန္မွာေတာ့ အကင္ကို ဘယ္လိုလာခ်လည္း ေၿပာၿပပါမယ္ ... ၀က္နံရိုးကင္ေတြကို ေတာ့ ပန္းကန္နဲ႕ ထည့္လာၿပီး တစ္ၿခားအကင္ေတြကို လက္နဲ႕ ကိုင္လာပါတယ္.. ကိုင္လာၿပီး ေဆာင္းႏွင္းေရွ႕က ငါးကင္အရိုးေတြထည့္ထားတဲ့ ပန္းကန္းထဲ ထည့္သြားပါတယ္ ..( ငါးကင္ ပန္းကန္ မဟုတ္ပါ ) ထိုင္ေနတဲ့ ၃ ေယာက္လည္း မ်က္လံုးၿပဴး .. ေဆာင္းႏွင္းကေတာ့ ပြစိ ပြစိေပါ့ .. စိတ္ထဲမွာ ေကာင္မေလးကို ေခၚၿပီး အသစ္ၿပန္လုပ္ခိုင္းမယ္ ဆိုၿပီးေခၚမလို႕ လုပ္လိုက္ပါေသးတယ္ ..ေဆာင္းႏွင္း သူငယ္ခ်င္းရဲ႕ သူငယ္ခ်င္းကို အားနာတာပါ .. ေဆာင္းႏွင္း သူငယ္ခ်င္းလည္း မဟုတ္ ၊ ဘယ္လိုလုပ္ၿပီး ဒီအရိုးပန္းကန္ထဲက ဟာကို ယူစားပါ့မလဲ .. ေဆာင္းႏွင္း သူငယ္ခ်င္းကေတာ့ သူငယ္ခ်င္း အခ်င္းခ်င္း မလို႕ ထားလိုက္ပါေတာ့.. .. သူငယ္ခ်င္း က စိတ္ေလွ်ာ့လိုက္ပါတဲ့ .. ေယာက္က်ၤားေလး ၀ိုင္း ဆိုေတာ့ ေကာင္မေလး ရွက္ကိုးရွက္ကန္းနဲ႕ လုပ္မိလုပ္ရာ လုပ္လိုက္တာ ေနမွာပါတဲ့ .. သူတို႕ ၂ ေယာက္က ေလွ်ာက္ေနာက္ေနေပမယ့္ ေဆာင္းႏွင္း စိတ္ထဲမွာ က်လိက်လိနဲ႕ တစ္ခုခုကို ေၿပာခ်င္ေနတယ္ .. ဒါနဲ႕ ေဘလ္ရွင္းေတာ့ ဆိုင္ရွင္လား ၊ ဘာလားေတာ့ မသိ ၊ အကိုၾကီးလား ၊ ေမာင္ေလး လား ၊ ရြယ္တူ ပဲလား ..သန္႕သန္႕ ၿပန္႕ၿပန္႕နဲ႕ တစ္ေယာက္ လာရွင္းပါတယ္ .. "အကို ေမးၾကည့္လို႕ ရမွာလား လို႕ .. ဘယ္လို မွေတာ့ စိတ္မရိွပါနဲ႕ .. ဒုတိယ တစ္ေခါက္ အကင္မွာတဲ့ အခ်ိန္မွာ ဘာလို႕ ပန္းကန္အသစ္နဲ႕မခ်ေပးဘဲ စားၿပီးသား အရိုးပန္းကန္ထဲကို ထည့္ေပးသြားတာလဲလို႕ " .. သူငယ္ခ်င္းက ၀င္ေၿဖပါတယ္ .. " ကၽြန္ေတာ္တို႕က ကိစၥ မရိွပါဘူးတဲ့ .. အေစာက !@#$%^&amp;*()_ ေနာင္ ဧည့္သည္ ေတြက်ေတာ့ မေကာင္းဘူးေပါ့လို႕ " ေၿပာလည္း ၿပီးေရာ .. ေဆာင္းႏွင္းကို လွ်ာရွည္လို႕တဲ့ .. အဲ့ဒါ လွ်ာရွည္တာမွ မဟုတ္တာ ...<br />(( ေစတနာ ဗလပြ နဲ႕ ပိုေကာင္းလာေစခ်င္လို႕ ဖိ့ဘက္ခ္ ေပးတာလို႕ ေခၚတယ္လို႕ .. :D ))<br />ဟုတ္တယ္ေလ ... စားလို႕ အရသာလည္း မဆိုးဘဲ ေရာင္းအား ေကာင္းတဲ့ ဆိုင္ကို ပိုၿပီး ေရာင္းအား တက္ေစခ်င္လုိ႕ ေၿပာတာ .. း))<br /><br />မၿပီးေသးပါဘူး .. ေနာက္တစ္ခု<br />မနက္ကတည္းက လူက ေနမထိ ၊ ထိုင္မသာ ၿဖစ္တဲ့ အထဲမွာ လက္ရိွလုပ္ေနတဲ့ ပံုမွန္အလုပ္က ဘဏ္ထဲကို ၁ ရက္ေန႕ ၀င္ရမယ့္ ဟာကို မနက္ကတည္းက ညေန အထိ ခ်က္ေနတာ ပိုက္ပိုက္ ၀င္မလာေသးဘူး ..<br />... ခု စာေရးေနတဲ့ ည ၁၀ နာရီ အထိ လည္း ၀င္ေသးဘူး ... ;(<br />အရင္ဆို ေနာက္မက်တတ္ဘဲ ဒီေန႕ မွ တမင္ ဖူးလ္ ေအာင္မ်ား တမင္ ေနာက္က်တာလား မသိဘူး .. း))<br /><br />မဖူးလ္ပါ .. သို႕ေသာ္ .. ညစ္တယ္ ...<br /><br /><br /><br /><p class="MsoNormal" style=""><span style="color: rgb(153, 51, 153);font-size:85%;" >PS ... </span><span style="color: rgb(255, 102, 0);font-size:85%;" >!...*</span><span style="font-size:85%;"><i><span style="color:black;"> </span></i></span><span style="color: rgb(255, 102, 0);font-size:85%;" >မဖူးလ္ ေသာ္လည္း .. ဒီေန႕ ေရေရလည္လည္ ညစ္တယ္.. ခုထိ စိတ္မၾကည္ဘူးးး .. *...!</span></p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1945354865414242200-8028872785533931954?l=saunghninywat.blogspot.com' alt='' /></div>ေဆာင္းႏွင္းရြက္http://www.blogger.com/profile/17001566398373914216noreply@blogger.com7tag:blogger.com,1999:blog-1945354865414242200.post-10254695223514342182011-03-27T02:48:00.006+08:002011-03-28T12:03:04.883+08:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/-oZ4NO8aP3tA/TY41-MLC1KI/AAAAAAAAAOI/zV8BaDsfkUM/s1600/Mom.jpg"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 225px; height: 225px;" src="http://3.bp.blogspot.com/-oZ4NO8aP3tA/TY41-MLC1KI/AAAAAAAAAOI/zV8BaDsfkUM/s400/Mom.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5588463530149074082" border="0" /></a><br /><div style="text-align: center;">ၿဖဴစင္ရွင္းသန္႕<br /> ၿမင့္ၿမတ္စိတ္ထား<br /> ေအးၿမၾကည္လင္<br /> ေမတၱာ ႏွလံုးသား<br /> ၿမင့္မိုရ္ေတာင္မက<br /> ၾကီးမားလွေသာ<br /> ေမေမ့ ေမတၱာ ။ ။<br /><br /> သေႏၶမွတည္<br /> ၾကီးရင့္ေသာ္လည္း<br /> မည္သည့္ အရာ<br /> မည္သို႕မွ်ပင္<br /> တုႏွိဳင္းမယွဥ္သာ<br /> ခ်စ္ခင္ယုယ<br /> ေပးစြမ္းႏိုင္ေသာ<br /> ေမေမ့ ကရုဏာ ။ ။<br /><br /> ဘယ္သို႕အခ်ိန္<br /> မည္သည့္ခါမွ်<br /> မေၿပာင္းလဲေသာ<br /> တုႏွိဳင္းမရိွသည့္<br /> အၾကင္နာေႏြးေထြး<br /> ေမေမ့ရင္ခြင္ ။ ။<br /></div><br />xx. x. ၂၀၀၂ ။ ၂၀၀၆<br /><br /><br />၂၀၀၂ မွာ က်ေရာက္ခဲ့တဲ့ ေဆာင္းႏွင္းရဲ႕ ေမြးေန႕မွာ ေမေမ့ကို ေပးမယ္ဆိုၿပီး ပထမဆံုး စပ္ခဲ့တဲ့ ကဗ်ာေလး တစ္ပုဒ္ပါ ... ေဆာင္းႏွင္းလည္း အရမ္း ငယ္ေသးေတာ့ ကိုယ့္ ေမြးေန႕မွာ အဲ့လိုၾကီး ေပးရမွာ ေကာင္းပါ့မလား .. ဒါမွ မဟုတ္ ရွက္ေနခဲ့တာလား ဘာေၾကာင့္မွန္းမသိဘဲ ေမေမ့ကို မေပးၿဖစ္ခဲ့ပါဘူး ..<br /><br />ေနာက္ ၂၀၀၆ မွာ တစ္ခါ ၊ ဒီကဗ်ာေလးနဲ႕ ပစၥည္း တစ္ခု ေပးမယ္ ဆိုၿပီး ထပ္ ရည္ရြယ္ခဲ့ပါေသးတယ္ ..<br />အဲ့ဒါလည္း အေၾကာင္း အမ်ိဳးမ်ိဳးေၾကာင့္ ပစၥည္း ေလးပဲ ေပးၿဖစ္ခဲ့ၿပီး .. စာရြက္အိတ္ေလးကို သိမ္းထားခဲ့မိၿပန္ပါတယ္ ..<br /><br />ဒီကဗ်ာေလးဟာ ခုခ်ိန္ထိ ေဆာင္းႏွင္း ကိုယ္တိုင္ပဲ ဖတ္ၿဖစ္ေနတဲ့ ကဗ်ာေလး တစ္ပုဒ္ပါ ...<br />တကယ္ေတာ့ အစက ဒီေန႕ က်ေရာက္တဲ့ ေမေမ့ ေမြးေန႕မွာ ဒီကဗ်ာေလးနဲ႕ အတူ ပစၥည္းလက္ေဆာင္ေလး ထည့္ေပးမလို႕ စိတ္ကူးထားပါေသးတယ္ ..<br />ဒါေပမယ့္ လက္ေဆာင္ သာ ပို႕ေပးၿဖစ္ၿပီး ၊ ဒီ ကဗ်ာေလးကေတာ့ ဒီအတိုင္း က်န္ေနခဲ့ပါေသးတယ္ ...<br />ဒါေၾကာင့္ ဒီကဗ်ာေလးကို ဒီေန႕ က်ေရာက္တဲ့ ေမေမ့ ေမြးေန႕အတြက္ အမွတ္တရ လက္ေဆာင္ အၿဖစ္ စာအိတ္ေလး ေပ်ာက္သြားခဲ့ရင္ေတာင္မွ အၿမဲ အမွတ္တရ က်န္ေနေအာင္ မိမိရဲ႕ ဘေလာ့မွာပဲ ၿပန္သိမ္းထားလိုက္ပါတယ္ ..<br /><br />ေမေမ စိတ္၏ခ်မ္းသာၿခင္း ၊ ကိုယ္၏ က်န္းမာၿခင္း ၿဖင့္ ၿပည့္စံု၍ အစဥ္သၿဖင့္ က်န္းမာေပ်ာ္ရႊင္စြာ ေမေမခ်စ္တဲ့ သားနဲ႕ သမီး နဲ႕အတူ ေနႏိုင္သြားႏိုင္ပါေစ ...<br /><br /><br /><br /><p class="MsoNormal" style=""><span style="color: rgb(153, 51, 153);font-size:85%;" >PS ... </span><span style="color: rgb(255, 102, 0);font-size:85%;" >!...*</span><span style="font-size:85%;"><i><span style="color:black;"> </span></i></span><span style="color: rgb(255, 102, 0);font-size:85%;" >အေ၀းေရာက္ေနတဲ့ သမီးငယ္ေလး ဆီမွ *...!</span></p><p class="MsoNormal" style="">(သေႏၵ ဆိုတာ <span style="font-weight: bold; color: rgb(204, 0, 0);">ဓ</span> နဲ႕ ေပါင္းေပ့မယ့္ လက္ကြက္ မရိုက္တတ္လို႕ <span style="font-weight: bold; color: rgb(204, 0, 0);">ဒ</span> နဲ႕ စာလံုးေပါင္းလုိက္တာပါ)<br /></p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1945354865414242200-1025469522351434218?l=saunghninywat.blogspot.com' alt='' /></div>ေဆာင္းႏွင္းရြက္http://www.blogger.com/profile/17001566398373914216noreply@blogger.com11tag:blogger.com,1999:blog-1945354865414242200.post-64741825056513318982011-03-03T19:27:00.006+08:002011-03-07T16:27:06.110+08:00ေဆာင္းႏွင္းတို႕ အိမ္မွာဆို ငယ္ငယ္က အပင္ေတာ္ေတာ္စံုတယ္ ေၿပာရမလား .. အိမ္ေရွ႕ မွာလည္း အပင္ေတြ မ်ားလို႕ လမ္းေပၚကေန ၾကည့္ရင္ အိမ္ကို ေတာင္ ေသခ်ာ မၿမင္ရေပ ..<br />ေဆာင္းႏွင္းတို႕ မိသားစု ဒီအိမ္ေနရာကို ေၿပာင္းလာေတာ့ ေဆာင္းႏွင္း ၃ ႏွစ္ သမီးပဲ ရိွပါေသးတယ္ ..<br /><br />အဲ့ဒီ့အခ်ိန္ အိမ္ေရွ႕မွာ ဘာပင္မွ မရိွသလို ၊ တစ္ရပ္ကြက္လံုးမွာလည္း အပင္ဆိုတာ ေတာ္ေတာ္ရွားပါးတယ္တဲ့ .. အဲ့ဒါနဲ႕ပဲ ေဖၾကီးက လမ္းသြားလမ္းလာေတြလည္း အရိပ္ရေအာင္ ဆိုၿပီး ၿမန္ၿမန္ ၾကီးလြယ္တဲ့ ကုကိၠဳပင္ ကို အရင္စိုက္လိုက္တယ္လို႕ ေတာ့ အိမ္က ေမၾကီး နဲဲ႕ ေဖၾကီး ခဏ ၊ ခဏ ေၿပာလို႕ ၾကားဖူးပါတယ္ ..<br />အဲ့ဒါနဲ႕ပဲ ေဆာင္းႏွင္းတို႕ အိမ္ေရွ႕မွာ ကုကိၠဳပင္ ၾကီး တစ္ပင္ ရိွတယ္ေပါ့ .. (မွတ္ထားေနာ္ .. လိပ္စာ) .. :D<br /><br />အိမ္မွာ ေဖၾကီး ၊ ေမၾကီး နဲ႕ ေလးေလး တို႕ကေတာ့ အပင္ ဘာစိုက္သလဲ မေမးပါနဲ႕ .. အေသးကအစ ၊ အၾကီးအထိ တစ္ခုခု ဆို စိုက္မယ္ဆိုတာခ်ည္းပဲ .. ေဆာင္းႏွင္းလည္း အပင္စိုက္တာ ၀ါသနာ ပါေပမယ့္ ေၿမၾသဇာ ကိုင္ရတာေလာက္ စိတ္ညစ္တာ မရိွပါဘူး ... ဘာလို႕လဲ ဆို တစ္ခါ ေဖၾကီး က ေၿမၾသဇာ အစစ္ဆိုတာ ႏြားေၿခေတြလည္း ပါတယ္လို႕ ေၿပာကတည္းက အပင္ထဲကို ေၿမၾသဇာ ထည့္ရမယ္ဆို လံုး၀ မထည့္ခ်င္ေပ .... အဲ့ဒါနဲ႕ ပဲ ဘယ္က၀ယ္၀ယ္လာမွန္းမသိတဲ့ ေၿမၾသဇာဆိုတာေတြကို အုန္းပင္နားမွာ ထား ထားတာလည္း မွတ္မိေနပါေသးတယ္ ...<br /><br />ေနာက္ အိမ္ၿခံေရွ႕အ၀င္၀ လမ္းတစ္ေလွ်ာက္နဲ႕ ၿခံစည္းရိုးေရွ႕မွာ စံပယ္ပင္ေတြ စိုက္ထားတယ္ .. စံပယ္ပန္း ပြင့္ခ်ိန္ဆိုရင္ စံပယ္ပြင့္ေတြ ခူးရတာ မနက္မနက္ ဆို အေမာေပါ့ .. မနက္ မိုးလင္း လမ္းသြားလမ္းလာေတြ အိမ္ေရွ႕အ၀င္၀ က စံပယ္ေတြ ခူးသြားတာေတာင္ မနက္ ၇ နာရီ ေဆာင္းႏွင္း ခူးတဲ့အခ်ိန္ဆို ၿခင္း ၁ ၿခင္းနဲ႕ ေတာ္ေတာ္အၿပည့္ရတယ္ .. ၿခံထဲမွာလည္း စံပယ္ရံုက တစ္ရံု ရိွေသးေတာ့ .. တစ္ခ်ိဳ႕ အပြင့္ေတြကို အခက္လိုက္ ဘုရားကပ္ ၊ တစ္ခ်ိဳ႕ အပြင့္ေတြကို အပ္ခ်ည္ၾကိဳးနဲ႕သီ ၊ တစ္ခ်ိဳ႕အပြင့္ေတြကို အိမ္ေရွ႕ အိမ္နီးနားခ်င္းေတြ ေပးနဲ႕ မနက္ဆို ေဆာင္းႏွင္း လုပ္ရတဲ့ အလုပ္ေတြထဲမွာ တစ္ခုအပါေပ့ါ .. း) (( ေပ်ာ္ဖို႕ေကာင္းတယ္ ))<br /><br />အဲ့လို ၿခံ အ၀င္၀မွာ လမ္းတစ္ေလွ်ာက္မွာ စံပယ္ပင္ေတြ နဲ႕ အတူ ဇီဇ၀ါ ပန္း အၿဖဴေတြ စိုက္ထားတာေတြလည္း ရိွေသးတယ္ .. ေန႕တိုင္းေတာ့ မခူးၿဖစ္ေပမယ့္ ခူးၿဖစ္တဲ့ေန႕ဆိုရင္ေတာ့ ဘုရားပန္းကပ္ေပါ့ ..<br />ေနာက္ အဲ့ဒီ့ စံပယ္ပန္းေတြ နဲ႕ ဇီဇ၀ါပင္ေတြ ၿခားထဲမွာ ထီးထီးၾကီး တစ္ပင္တည္း ရိွေနတာ က ဒန္႕သလြန္ပင္ ... အိမ္ကေဖၾကီးက အိမ္ေရွ႕အိမ္က ဒန္႕သလြန္ပင္ က ဒန္႕သလြန္သီး သီးေနတာေတြ သေဘာက်တာ ရယ္ ၊ ကိုယ္တိုင္ ဒန္႕သလြန္ရြက္ ဟင္းခ်ိဳ ၾကိဳက္တာရယ္ ေၾကာင့္ တစ္ပင္တည္း စိုက္လိုက္ပါေသးတယ္ ...<br /><br />အိမ္ေရွ႕ ၿခံစည္းရိုး အေရွ႕မွာ စံပယ္ပင္ ေတြ နဲ႕အတူ ဒီဘက္ ၿခံ အ၀င္ စြန္းနားမွာ ငရုတ္ပင္လည္း စိုက္ဖူးေသးတယ္ .. ငရုတ္သီးေလးေတြ သီးေနၿပီ ဆိုရင္ အပင္မွာ စိမ္းစိမ္းအေတာင့္ေလးေတြနဲ႕ အရမ္း ၾကည့္လို႕ ေကာင္းတာပဲ .. ဟင္းခ်က္ေနရင္း ငရုတ္သီးလိုလို႕ သြားခူးခ်ည္းဆိုရင္ ကေလးပီပီ သြားခူးရေသးတယ္ .. အဲ့လိုခူးေနတဲ့ အခ်ိန္ မေတာ္ အိမ္ေရွ႕ ေရေၿမာင္းထဲ ၿပဳတ္က်သြားရင္ ဘယ္သူမွေတာင္ သိလုိက္မွာေတာင္ မဟုတ္ဘူးေနာ္ .. း(<br /><br />ေဆာင္းႏွင္း ၃ ၊ ၄ တန္းေလာက္မွာေတာ့ ၿခံထဲအ၀င္လမ္းထိပ္မွာ ေဖၾကီး တယုတယ နဲ႕ စိုက္လုိက္တဲ့ မေလးရွား ပိေတာက္ပင္ နဲ႕ တမာပင္ ရိွေသးတယ္ .. ဒါေပမယ့္ မေလးရွားပိေတာက္ပင္ကေတာ့ ေဆာင္းႏွင္း ၁၀ တန္းေလာက္ မွာ ဘာလို႕မွန္း မသိ ေသသြားေရာ ... အဲ့ဒီ့ ေသသြားတဲ့ မေလးရွား ပိေတာက္ပင္ ကို ခုတ္ထားတဲ့ ငုတ္တို က ေတာ့ ခုခ်ိန္ထိ အိမ္ေရွ႕မွာ ရိွေနဆဲပါပဲ ...<br /><br />အိမ္ ၿခံေရွ႕က အပင္ေတြ ၿပီးေတာ့ အိမ္ေရွ႕ၿခံထဲက အပင္ေတြ ..<br /><br />အိမ္ရဲ႕ ပတ္ပတ္လည္ မွာ ဟိုးအရင္ကေတာ့ ပု႑ရိက္ ပင္ေတြ ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားရိွတယ္ ... ပု႑ရိက္ အနီထဲက ၀တ္ဆံေလးေတြကို ယူၿပီးၾကိဳးနဲ႕ သီၿပီးလည္း ကစားဖူးတယ္ ...ပု႑ရိက္ ပင္က အသီးေတြကိုလည္း စပ်စ္သီးဆိုၿပီး စားဖူးတယ္ ... :D<br /><br />အိမ္ၿခံေရွ႕ အ၀ ရဲ႕ ဘယ္ဘက္ေထာင့္နားေလာက္မွာဆို အုန္းပင္ရိွတယ္ ... သၾကၤန္ဆို အဲ့ဒီ့ အုန္းလက္ေတြနဲ႕ အိမ္ေရွ႕မွာ မ႑ပ္ေဆာက္တယ္ ...<br />ညာဘက္ေထာင့္နားေလာက္မွာဆို သနပ္ခါးပင္ ရိွတယ္ .. အရမ္းလည္း ပြင့္တယ္ .. အရမ္းလည္း ေမႊးတယ္ ...<br />ဘုရားလည္း ကပ္ေပါ့ ....<br /><br />အိမ္ၿခံေရွ႕ တည့္တည့္က ၿခံစည္းရိုးမွာ ကပ္စိုက္ထားတဲ့ ေပါက္ပန္းၿဖဴပင္ၾကီး ၃ ပင္ လည္း ရိွတယ္ .. အဲ့ဒီ့ ေပါက္ပန္းၿဖဴပင္ ၃ ပင္ေၾကာင့္ လမ္းေပၚက ၾကည့္ရင္ အိမ္ကို မၿမင္ရတာ လည္း ပါတယ္ ... ေပါက္ပန္းၿဖဴပြင့္ေတြကို သုပ္စားတယ္ ... ဟင္းခ်ိဳလုပ္ေသာက္တယ္ .. ၿပဳတ္ၿပီး တို႕စားတယ္ .. တစ္ေန႕ အဲ့ဒီ့ ေပါက္ပန္းၿဖဴပြင့္ေတြကို တုတ္နဲ႕ မခူးဘဲ အကို က အပင္ေပၚတတ္ၿပီး ခူးတာလားမသိပါဘူး ... အပင္ေပၚကေန ၿပဳတ္က်တာလား ၊ အဆင္းမွာပဲ ၿခံစည္းရိုး ၀ါးကပ္ေတြ နဲ႕ ၿခစ္မိတာလား လည္း ေသခ်ာမမွတ္မိေတာ့ေပမယ့္ ... သူ႕ဗိုက္မွာ အဆင္းရာေတြနဲ႕ တစ္ခ်ိဳ႕ေနရာေတြ မွာ ေသြးေတြထြက္တယ္ဆိုတာေတြေတာ့ မွတ္မိေသးတယ္ ...<br /><br />အိမ္ေရွ႕ ၿခံထဲက အဲ့ဒီ့ ေပါက္ပန္းၿဖဴပင္ေတြ ရဲ႕ ေနာက္မွာ <span style="color: rgb(0, 153, 0);">ေမေမရဲ႕ အသည္းစဲြ ပိန္းပင္ </span>၊ စံပယ္ပင္ ၊ မာလကာ အူနီသီးပင္ ၊ သလဲ သီးပင္ ၊ ၾသဇာသီးပင္ နဲ႕ သေၿပပင္ ရိွတယ္ ..<br /><br />သလဲပင္က မႏၱေလး အဖြားအိမ္က သလဲသီးပင္ ကေန ယူစိုက္ထားတာ .. အဲ့ဒီ့ အဖြားတို႕ အိမ္က သလဲသီးက အရမ္းခ်ိဳတယ္ .. အဖြားရန္ကုန္လာၿပီး ဆိုရင္ ပါလာတတ္တယ္ .. စားၿပီးသားအေစ့ေတြကို အိမ္ေရွ႕က်ဲခ်ထားရင္းနဲ႕ တစ္ပင္တည္း ရွားရွားပါးပါး ေပါက္သြားတာပါ .. း)<br /><br />သေၿပပင္မွာဆို စာကေလးေတြ ၊ ႏွံၿပည္စုတ္ ငွက္ ေလး ေတြ လာလာၿပီး အသိုက္ဖဲြ႕ လို႕ ဥေလးေတြနဲ႕ စာကေလး ေပါက္စနေလးေတြ၊ ႏွံၿပည့္စုတ္ နီတာရဲေလးေတြ ၊ အဲ့ဒီ့ ေမြးခင္းစေလးေတြကို မိခင္ၾကီးက အစာခံြေကၽြးတာ ေတြ ကိုလည္း ၿမင္ဖူးတယ္ ... ((အိမ္ေပၚကေန ၾကည့္တာပါ))<br /><br />ဒါနဲ႕ ထူးဆန္းတာ တစ္ခု ေၿပာၿပအံုးမယ္ .. တိုက္ဆိုင္တာလား ၊ နိမိတ္လားေတာ့ မသိဘူး .. ေဆာင္းႏွင္း ၁၀ တန္း ႏွစ္ေပါ့ ... တစ္မ်ိဳးလံုးက ခ်စ္ၾကတဲ့ ေဖၾကီးရဲ႕ တူ ၊ ေဆာင္းႏွင္း အကို ေပါ့ .. (ကိုေလး)တစ္ေယာက္ ဗိုက္သင္တန္းတတ္ရင္း ေဆးရံုတတ္ရတယ္ ဆိုေတာ့ အိမ္ေရွ႕က ၾသဇာပင္က ရုတ္တရက္ ညိဳးက်သြားတယ္ ... အဲ့ဒီ့အခ်ိန္မွာ အိမ္က ေမၾကီး က စိတ္ထဲမွာ မေကာင္းလိုက္တာေပါ့ .. အတိတ္ေကာက္ၿပီး .. ရင္ထဲတစ္မ်ိဳးၾကီးေပ့ါ .. ကိုေလး က ေသာၾကာလည္း ေသာၾကာသား ၊ တတ္ေနတာလည္း အရာရိွသင္တန္းကိုး .. ကိုေလးက ေဆးရံု ၁ လ ေလာက္ တတ္ရတယ္ေလ ... ေနာက္ ကိုေလး မဆံုးခင္ ၁ ပတ္ေလာက္ ေနေတာ့ ၾသဇာပင္က လံုး၀ ကို ေသသြားေရာ ... အိမ္ကလူေတြ က စိတ္မေကာင္းေတြ ၿဖစ္လို႕ ... တိုက္ဆိုင္တာလားေတာ့ မသိဘူးေနာ္ ...<br /><br />ေနာက္ အိမ္မွာ ပိန္းအိုး ေတြ ေတာ္ေတာ္ေပါတယ္ .. ေသခ်ာမမွတ္မိေတာ့ေပမယ့္ .. ပိန္းပင္ေတြ အားရိွေအာင္ဆိုလား ၊ ခရုမက်ေအာင္ဆိုလား .. ၾကက္ဥ ၊ ဘဲဥ ခ်က္ၿပီ ဆိုရင္ အဲ့ဒီ့ အခံြေတြကိုလည္း အိုးထဲသြားထည့္ေပးရေသးတယ္ ... အဲ့ဒါေၾကာင့္ပဲ အပြင့္ေတြ အၿမဲ လိုလို ပြင့္ေနလား မသိေပ ..<br /><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(204, 0, 0);">အိမ္ေရွ႕ၿပီးေတာ့ အိမ္ေဘး ...</span><br /><br />အိမ္ေဘးမွာလည္း ပိန္းပင္ေတြရိွတယ္ .. ေမၾကီး က ပိန္းပန္း ေတာ္ေတာ္ ၾကိဳက္တယ္ ... အိမ္ေရွ႕မွာေရာ ၊ အိမ္ေဘးမွာေရာ ၊ အားရင္ ပိန္းပင္ေတြကို မ်ိဳးပြား ၊ အိုးအၾကီးကေန အၿမစ္ အတတ္ေတြကို ၊ အိုးအေသးထဲထည့္ ၊ အုန္းဆံေတြ ထည့္နဲ႕ .. ေဆာင္းႏွင္းတို႕ လည္း အဲ့ဒီ့ ပိန္းအိုးေတြ မၿပီး အိမ္ေရွ႕ေရႊ႕လိုက္ ၊ အိမ္ေဘး ေရႊ႕လိုက္နဲ႕ လုပ္ေပးရတယ္ .. အိမ္မွာ အရင္ က အုန္းႏို႕ေခါက္ဆဲြခ်က္လို႕ အုန္းဆံေတြရၿပီဆို သိမ္းထား ၊ ၿပီးရင္ ပိန္းအိုး ထဲထည့္ .. ၊ ေၿပာလို႕ ေၿပာတာ မဟုတ္ေပ .. အိမ္မွာ အရမ္း စည္းစနစ္ ၾကီးတယ္ ေၿပာရမလား ၊ အေလအလႊင့္ မရိွေစရ ေၿပာရမလား ၊ ဘယ္လို ေၿပာရမလဲ .. ေမၾကီးပဲ အိမ္ရွင္မေကာင္းတစ္ေယာက္ ပီသလြန္းတယ္ ေၿပာရမလား .. အေလအလႊင့္ဘာမွ မရိွေစရဘူး ... :D ဘယ္လိုပဲၿဖစ္ၿဖစ္ ေဆာင္းႏွင္းရဲ႕ ေမေမကို အရမ္းခ်ီးက်ဴးတယ္ .. တကယ္ကို အိမ္ရွင္မေကာင္း တစ္ေယာက္ အရမ္းပီသလြန္းတယ္ ..<br /><br />အိမ္ေဘးမွာ ပိန္းပင္ေတြ နဲ႕ အတူ ေလးေလး တယုတယ ဆိုက္တဲ့ ပန္းထိမ္မႏိုင္ပန္း ၊(ပန္းထိမ္ငိုလို႕လည္းေခၚတယ္) လည္း ရိွေသးတယ္ .. အဲ့ဒီ့ ပန္းကလည္း ပြင့္ရင္ေတာ္ေတာ္လွတယ္ .. သူပြင့္ပံု ပြင့္နည္းက တစ္ၿခားပန္းေတြလို မဟုတ္ဘဲ အရိုးတန္မွာ ဆင္းဆင္းေလနဲ႕ ပြင့္တာ ၾကည့္လို႕ အရမ္းေကာင္းတယ္ ..<br /><br />ေနာက္ မာလကာပင္ ၊ အိမ္ေရွ႕ကအပင္က အူနီသီး ၊ အိမ္ေဘးက အပင္က အူအၿဖဴ ၊ သီးရင္ စားလို႕ အရမ္းေကာင္းတယ္ .. အရမ္းလည္း ခ်ိဳတယ္ .. အ၇မ္း မၾကီးတဲ့ မာလကာသီး ဆိုရင္ အိမ္ေပၚကၾကည့္လို႕ မွည့္ဖို႕ အေရာင္နဲနဲသန္းသန္းတာေတြ႕ၿပီ ဆုိရင္ ဘယ္အခ်ိန္ ခူးရမလဲ ေစာင့္တယ္ .. တုတ္နဲ႕ ခူးလို႕ မရရင္ ေရစည္ ေပၚကေန အပင္ေအာက္ဖက္နားတက္ၿပီး အကိုင္းကိုလွဳပ္တယ္ .. အလံုးနဲနဲၾကီးတယ္ဆိုရင္ေတာ့ အိမ္က ဘုရားကပ္ဖို႕ ေၿပာဖို႕ မခူးရဘူး .. ..<br /><br />ေနာက္ ခရမ္းခၽြတ္သီးေခၚလား .. တုိ႕စားတဲ့ ခရမ္းသီး ေလး ေပါက္စနေလးေတြေလ .. အဲ့ဒါေလးေတြ လည္း စင္ေသးေသးေလး ထိုးၿပီး အိမ္မွာ ခဏ စိုက္လုိက္ၾကေသးတယ္ ...<br /><br />အိမ္ရဲ႕ ေဘးမွာ သရက္ပင္ၾကီးလည္း ရိွတယ္ ... အဲ့ဒီ့ သရက္ပင္က သရက္သီး လံုး၀ မသီးဘဲနဲ႕ အပင္က ၾကီးထြားလိုုက္တာ ၊ ေတာ္ေတာ္ကိုၾကီးတယ္ .. ဒီေတာ့ အိမ္က သရက္ပင္က ၾကီးလြန္းေတာ့ အိမ္ဘက္ကို သရက္ကိုင္းေတြ အရမ္းေရာက္ေတာ့ အေကာင္ပေလာင္ စိုးရိပ္၇တယ္ .. ( အိမ္မွာ အေကာင္ပေလာင္လည္း ေပါပါတယ္ ၾကံဳရင္ ေရးပါအံုးမည္ ) .. ေနာက္ မိုးတြင္းဆို သရက္ကိုင္းေတြ အိမ္ေခါင္မိုးထိၿပီး ရိုက္တဲ့ အသံက မိုးတြင္းဆို ေၾကာက္ဖို႕ ေကာင္းတယ္ေပါ့ .. အဲ့ဒါနဲ႕ ဒီႏွစ္ မွ မသီးရင္ နဲနဲ ခုတ္မယ္လုပ္လိုက္တာ .. အဲ့ဒီ့ႏွစ္ ေ၀ေ၀ဆာဆာနဲ႕ အပြင့္ေတြ ပြင့္လို႕ အိမ္က လူေတြ အံၾသကုန္ေရာ ... သီးတာ ၊ သီးတာ ဆိုတာ အမ်ားၾကီးပဲ .. အလုံးၾကီးေတြ ဆိုတာ လည္း အၾကီးၾကီးေတြပဲ .. အဲ့ဒီ့သရက္သီးခူးတုန္းကလည္း ေအာက္ကေန ေဖၾကီးနဲ႕ ေမၾကီး တုတ္ၿခင္းနဲ႕ ခူးေနတာ ကို ေမာင္ေလး နဲ႕ အကို က အပင္ေပၚတတ္ခူးေပးမယ္ တဲ့ .. သူတို႕ ခူးတာကို ၾကည့္ၿပီး ေဆာင္းႏွင္းလည္း ခူးခ်င္လို႕ အပင္ေပၚကို အိမ္ေနာက္ဖက္ အမိုးေပၚကေန တက္တယ္ .. ဘာလို႕မွန္းမသိ ငယ္ငယ္ကအပင္ေပၚတက္၇တာ ကို ၀ါသနာကို ပါသလုိပဲ .. :D .. အဲ့ဒီ့ သရက္ပင္ေပၚေရာက္ေတာ့ တစ္ခ်ိဳ႕ အလံုးအေသးေလးေတြကလည္း နဲနဲ ၀င္းေပါ့ .. ဘယ္ရမလဲ ... အပင္ေပၚမွာတင္ ခူးလည္း ခူး၊ စားလည္း စားေပါ့ .. အဲ့ဒါ ေအာက္က ေဖၾကီး ၊ ေမၾကီး နဲ႕ ေလးေလး တို႕က မသိဘူး .. :D အဲ့လို အစားေကာင္းလုိ႕လဲ ပါးစပ္ မွာ သရက္ေစး ေပါက္ဘူးတာ ခံ၇တယ္ .. ၃ ေယာက္ ေၿပာရင္း ခူးရင္း၊ စားရင္းနဲ႕ သရက္သီးကို ကိုင္းကေန ေၿခြခ်င္သလို ေၿခြေတာ့ ကိုယ္ခႏၶာ မွာလည္း သရက္ေစးေတြ ေပါက္တာ အၿဖဴကြက္ေတြ နဲ႕ေပါ့ ... :P အဲ့ဒါကို အကိုက မဲ့ခရုစဲြပါတယ္ ဆိုလို႕ .. ငိုလိုက္ရတာ အေမာ ... အဲ့ဒီ့ သရက္သီးေတြကို အိမ္ေရွ႕ အပင္က ကကိၠဳင္ရြက္ေတြ နဲ႕ အုပ္တာလည္း မွတ္မိပါေသးတယ္ ...<br /><br />အဲ့ဒီ့သရက္ပင္ ပင္စည္မွာ ကပ္ၿပီး သစ္ခြ နဲ႕ ဒန္းစင္းေလဒီ အပင္ေတြလည္း စိုက္ဖူးတယ္ ... မာလကာပင္မွာလည္း အိုးေတြ တို႕လို႕တဲြေလာင္း နဲ႕ သစ္ခြ နဲ႕ ဒန္းစင္းေလဒီေတြ စို္က္ၾကေသးတယ္ .. ဒန္းစင္းေလဒီ ကို ၾကိဳက္တယ္ .. အဲ့ဒီ့ ပန္း ပြင့္တိုင္း စဥ္းစားမိတယ္ .. ဘာလို႕မ်ား ကေနတဲ့ မိန္းကေလး တစ္ယာက္နဲ႕ တူရတာလဲလို႕ .. ပြင့္တိုင္း လည္း အနီးကပ္ ေသခ်ာ ၾကည့္ဖူးတယ္ .. ပန္းဆို သူ႕ဘာသာ အပင္မွာ ပဲ ပြင့္ေနတာကို ၾကည့္ရတာ ပိုသေဘာက်တယ္ .. မပန္ခ်င္ဘူး ..<br /><br />ေနာက္ အိမ္ေဘးမွာပဲ စင္ၾကီးၾကီး နဲ႕ တစ္ခု စိုက္ဖူးေသးတယ္ ထင္တယ္ .. ဘာစင္လည္း ေသခ်ာေတာ့ မမွတ္မိေတာ့ဘူး ..<br /><br />ေနာက္ ဒီဘက္ၿခမ္းဘက္က ၿခံစည္းရိုးမွာ ေဂြးေတာက္ပင္လည္း ရိွေသးတယ္ .. ၿခံစည္းရိုးကို စင္အေနနဲ႕ သံုးၿပီး အႏြယ္ေတြကို ပြားေပးတယ္ .. <span style="color: rgb(0, 153, 0);">အဲ့ဒါ ေဖၾကီး အသည္းစဲြ .. <span style="color: rgb(0, 0, 0);">ေဆာင္းႏွင္း အမုန္းဆံုး အပင္ </span></span>.. ဟုတ္တယ္ေလ .. နာမည္ၾကားရံုနဲ႕ တင္ စားခ်င္စိတ္မရိွ ၊ ၿမည္းၾကည့္ေတာ့ ခါးက ခါးေသးတယ္ .. ေဖၾကီးက ထမင္းစားရင္ ဟင္းခ်ိဳပါမွ ထမင္းစားရတာ ၾကိဳက္ေတာ့ ဟင္းခ်ိဳေသာက္ မရိွရင္ ထမင္းစားခါနီးၿပီး ဆို အိမ္ေရွ႕က ဒန္႕သလြန္ ညႊန္႕ကို ခူးရင္ ခူး ၊ မခူးရင္ ေဂြးေတာက္ညႊန္႕ေတြကို ေမေမ က ဟင္းခ်ိဳ လုပ္ေပးတယ္ ..<br /><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(204, 0, 0);">အိမ္ရဲ႕ အေနာက္ဘက္</span>မွာေတာ့ ကတတ္ပင္ ရိွတယ္ ... သပြတ္ပင္ ရိွတယ္ ..<br /><br />သပြတ္အူလို မရွဳပ္နဲ႕ ဆိုတာ အပင္က သပြတ္သီး ေခၚတာနဲ႕ တူတယ္ .. ေၿခာက္သြားရင္ အထဲမွာ ၿမင္ရတယ္ .. အမွ်င္ေတြ ရွဴပ္ယွက္ခတ္ေနတာ .. အဲ့ခါက်မွ နားလည္ေတာ့တယ္ .. :D<br /><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);">ကတတ္ပင္ ကေတာ့ ေလးေလး အသည္းစဲြ </span>၊ တကယ္ေတာ့ အိမ္မွာ ကတတ္ပင္ က အရင္စိုက္တာပါ ၊ <span style="font-weight: bold; color: rgb(51, 51, 255);">အိမ္ေရွ႕တမာ ၊ ေနာက္ေဖး ကတတ္ ၊ မလုပ္ဘဲ နဲ႕ စီးပြားတတ္</span> ဆိုတဲ့ ဆိုရိုး ရိွတယ္ ဆိုၿပီး လာဘ္လည္း ပြင့္ေအာင္ ေနာက္ေတာ့မွ တမာပင္ စိုက္တယ္ ထင္တာပဲ ..<br />အဲ့ဒီ့ ကတတ္ပင္ က အရမ္းေတာ့ ထူးထူးၿခားၿခား ၾကီးထြားမလာေပမယ့္ တပင္လံုး အညႊန္႕ေတြ နဲ႕ ခ်ည္း ၿပည့္ေနတတ္တယ္ .. ၿပည့္တာလည္း မေၿပာနဲ႕ေလ .. ေလးေလး က အၿမဲ အညႊန္႕အသစ္ ထြက္ၿပီဆို ကတတ္ရြက္ေတြ ဆားရည္စိမ္တယ္ .. တို႕စားတယ္ .. သုပ္စားတယ္ .. အိမ္နီးနားခ်င္း ေတြေပးတယ္ .. မိုးတြင္းဆို အပင္က အညႊန္႕ထြက္တာ ခူးလို႕ ႏိုင္ေတာင္ မႏိုင္ေတာ့ဘူး .. ေဆာင္းႏွင္းလည္း ကတတ္ရြက္ဆို အရမ္းၾကိဳက္တယ္ .. အိမ္က ကတတ္ရြက္ဆို ေလးေလး နဲ႕ ေဆာင္းႏွင္းက ဒိုင္ခံ စားတယ္ ..<br /><br />အဲ့လို အပင္စံုတဲ့ ေဆာင္းႏွင္းတို႕အိမ္မွာ အရင္ကဆို ေန႕တိုင္း ဘုရားစင္မွာ အိမ္က ပန္းတစ္မ်ိဳးမ်ိဳးကို အၿမဲ ေတြ႕ေနရတယ္ .. အခုလို ပန္းပင္ေတြ စိုက္လို႕ ေဆာင္းႏွင္းတို႕ အိမ္ၿခံကို ေတာ္ေတာ္ ၾကီးလွတယ္ မထင္ပါနဲ႕ .. ပံုမွန္ၿခံ၀န္း အေနအထားကိုပဲ ေမၾကီး ၊ ေဖၾကီး နဲ႕ ေလးေလးတို႕က အိမ္ၿခံအၿပည့္ အပင္စိုက္ထားတာပါ ..<br />ဒါေပမယ့္ ခုခ်ိန္မွာ အိမ္အေဆာက္အဦး ကို တုိးခ်ဲ႕လိုက္တာ တစ္ပင္မွ ၿခံထဲမွာ မရိွေတာ့ဘဲ က်န္တဲ့ အပင္ဆိုလို႕ အိမ္ေရွ႕က ကုကိၠဳင္ပင္ ၊ တမာပင္ ၊ ဇီဇ၀ါ ပင္ နည္းနည္း နဲ႕ အိမ္ေနာက္ေဘးက ကတတ္ပင္ တို႕ပဲ ရိွပါေတာ့တယ္ .. း(<br /><br /><br />ပုဏၰရိတ္ ဆိုတာ စာလံုးေပါင္းမွန္ပါသလား .. သိတဲ့သူ ရိွရင္ ေၿပာၿပသြားေပးပါ ..<br /><br /><p class="MsoNormal" style=""><span style="color: rgb(153, 51, 153);font-size:85%;" >PS ... </span><span style="color: rgb(255, 102, 0);font-size:85%;" >!...*</span><span style="font-size:85%;"><i><span style="color:black;"> </span></i></span><span style="color: rgb(255, 102, 0);font-size:85%;" >ဒီအပင္ အေၾကာင္းကို ေရးခ်င္တာ ၁ လ ေလာက္ ရိွေနေပမယ့္ ခုမွပဲ ေရးၿဖစ္လုိက္ပါေတာ့တယ္ *...!</span></p><p class="MsoNormal" style=""><span style="color: rgb(255, 102, 0);font-size:85%;" >ေရးလိုက္တာ ေတာ္ေတာ္ေလးကို ရွည္သြားပါတယ္ .. သည္းခံ၍ </span><span style="color: rgb(255, 102, 0);font-size:85%;" >အားေပးၾကပါ</span><span style="color: rgb(255, 102, 0);font-size:85%;" >. း))</span></p><p class="MsoNormal" style=""><br /></p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1945354865414242200-6474182505651331898?l=saunghninywat.blogspot.com' alt='' /></div>ေဆာင္းႏွင္းရြက္http://www.blogger.com/profile/17001566398373914216noreply@blogger.com7tag:blogger.com,1999:blog-1945354865414242200.post-26913485169296747042010-12-24T14:22:00.002+08:002010-12-24T14:56:09.554+08:00<a href="http://4.bp.blogspot.com/_0LX8GAngvxY/TRQ6uKm1kLI/AAAAAAAAAN4/TTOChJYRUXM/s1600/image001.gif"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 289px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_0LX8GAngvxY/TRQ6uKm1kLI/AAAAAAAAAN4/TTOChJYRUXM/s400/image001.gif" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5554128805250306226" border="0" /></a><br />ႏွစ္တစ္ႏွစ္ ရဲ႕ ကုန္ဆံုးခ်ိန္ ဒီဇင္ဘာ လ မလို႕ တၿခား လ ေတြ ထက္ ပိုၿပီး ဆိုင္ေတြ လည္း ပရိုမိုးရွင္း လုပ္ေနၾကသလို လူေတြလည္း ေနရာတိုင္းတိုင္းလိုလို မွာ ၾကိတ္ၾကိတ္တိုး စည္းကားေန ေလရဲ႕ ..<br /><br />မနက္ၿဖန္ဆိုရင္ ခရစ္စမတ္ေန႕ ...<br />ေနာက္ ၆ ရက္ ဆိုရင္ တစ္ႏွစ္ ကုန္လို႕ တစ္ႏွစ္ သစ္ၿပန္ေပလိမ့္အံုးမည္ ..<br /><br />ၿမိဳ႕ထဲမွာလည္း လူေတြ အၿပည့္ၿဖစ္ေနလိမ့္မယ္ ဆိုတာ သြားၾကည့္စရာ မလိုေပ ... ဒါမွ မဟုတ္ ကမ္းေၿခေတြ သြားမလား .. ဘာဘီက်ဴ လုပ္စားေနၾကတဲ့ သူငယ္ခ်င္း အဖြဲ႕ ၊ မိသားစု ေတြ ....<br /><br />xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx<br /><br /><br />တစ္ႏွစ္ ဆိုတာ တကယ္ေတာ့ ခဏေလးပါတဲ့ ... ေရွ႕ကို ၾကည့္ရင္ ရက္ေတြ က အရမ္းမ်ားေနသလို ၊ ကုန္ဆံုးသြားတဲ့ ေန႕ရက္ေတြကို ၿပန္ၾကည့္ေတာ့ အရာအားလံုးက မေန႕ တစ္ေန႕ အၿဖစ္အပ်က္ေတြ လိုလို ...<br />တစ္ခ်ိဳ႕ အရာေတြ ေၿပာင္းလဲသြားေပမယ့္ ၊ တစ္ခ်ိဳ႕ အရာေတြ မေၿပာင္းလဲေသးဘူး ...<br /><br />ေန႕ရက္ေတြ ၊ အခ်ိန္ေတြ ေၿပာင္းလဲေနသြားသလို ေနထိုင္စားေသာက္ပံု ၊ အက်င့္ေတြေရာ ေၿပာင္းလဲသြားၿပီလား ... ဘာရယ္မဟုတ္ ... တစ္ေန႕ တစ္ေန႕ ငါ ဘာေတြလုပ္ခဲ့လဲဆိုတာ ညအိပ္ယာ ေပၚ ေရာက္ခ်ိန္ တစ္ခါတစ္ေလ ကိုယ့္ကိုယ္ကို ၿပန္သံုးသပ္မိတယ္ ...<br /><br />တစ္ႏွစ္ကို အနည္းဆံုး ၃ ခါေလာက္ တတ္ၾကြတဲ့ စိတ္ဓာတ္ေတြနဲ႕ ႏွစ္သစ္ေတြ ၾကိဳဆိုဖူးတယ္ ဆိုရမလားပဲ ... ၿမန္မာႏွစ္ကူး ၊ အခုလို ဒီဇင္ဘာလ ႏွစ္ကူး ၊ ကိုယ့္ေမြးေန႕မွ ႏွစ္ကူး ... ႏွစ္ကူးတာေတြ က ေတာ္ေတာ္မ်ားတယ္ .. :D<br /><br />ခုလည္း ႏွစ္ တစ္ႏွစ္ကို ကူးေတာ့မွာ ၿဖစ္သလို ၊ ဒီကို ေရာက္တာလည္း ၃ ႏွစ္ၿပည့္ဖို႕ ရက္ပိုင္းပဲ လိုေတာ့ ငါ ဘာေတြ မ်ား လိုအပ္ၿပီး ၊ ဘာေတြ မ်ား ေၿပာင္းလဲလို႕ ဘာေတြ မ်ား လုပ္ခဲ့လဲ ေပါ့ ...<br /><br />အင္းးး ေဆာင္းတြင္းေရာက္တိုင္း ေလးေလးကို သတိရတယ္ ..<br />ေလးေလး ဆံုးၿပီးေနာက္ပိုင္းကတည္း နဲနဲ ေၿပာင္းလဲသြားတယ္ ဆိုရမလား ...<br />ႊအဲ့တုန္းကေတာ့ အသက္ ၂၀ ပတ္၀န္းက်င္ဆိုေတာ့ ေလာက အေၾကာင္း အစံု မသိေသးဘူးေပါ့ ...<br /><br />ေသခ်ာတာကေတာ့ လိုအပ္ခ်က္ေတြကေတာ့ ကိုယ့္ကိုယ္ကို မ်ားေနေပမယ့္ သည္းခံႏိုင္တဲ့ ခႏီၱ ပါရမီ ေတာ့ ရိွလာတယ္ ထင္တာပဲ .. :D<br />အရင္ရန္ကုန္မွာတုန္းကေတာ့ စိတ္ထဲရိွရင္ ရိွသလိုပဲ ...<br />အဲ့ဒါေတြေၾကာင့္လည္း အိမ္ကလူေတြက ဒီကို လြတ္ရမွာ စိတ္မခ်တာေတြ .. ဟိုမွာ တစ္ေယာက္တည္း ေနရင္ ဘယ္လိုလုပ္မလဲတဲ့ ... ေၿပာလိုက္ပါတယ္ .. စိတ္မပူပါနဲ႕လို႕ ... :D<br /><br />စားေသာက္ပံုလား .. အရင္အတိုင္းပဲ ... ဒါေပမယ့္ ဘာလို႕မွန္းမသိ ခုုရက္ပိုင္း ၾကက္သားကို တတ္ႏိုင္သမွ် ေရွာင္ေနတာ ၁ လ ေလာက္ရိွေတာ့မယ္ ... စားခ်င္စိတ္မရိွေတာ့လို႕ပါ ....<br />အစားနဲ႕ ပတ္သက္ရင္ အေဒၚရိွတုန္းက ေၿပာတာေတြကို သတိရမိတယ္ ... အစားဆိုလည္း ဂ်ီးမ်ားလြန္းလို႕ ၊ အသီးဆို ဟိုလို လွီးမွ စားတယ္ .. ဒီလို လီွးရင္မစားဘူး ... အဲ့ဒါေတြေၾကာင့္ အေဒၚရိွတုန္း အေဒၚက ေၿပာပါတယ္ ... နင္က ရူးေနတာတဲ့ ...<br />သူေၿပာလြန္းလို႕ တစ္ခါတစ္ေလ ကိုယ့္ဘာသာေတာင္ ၿပန္စဥ္းစားမိတယ္ ... ငါ စိတၱဇ ေရာဂါမ်ား ရိွေနလားလို႕ .. :D<br />သူေၿပာရင္လည္း ေၿပာခ်င္စရာ .... ဥပမာ ... နံနံပင္ မစားတာမ်ိဳး ... နာမည္ က ကိုက နံနံပင္တဲ့ .. နံမွာေပါ့လို႕ ... မစားခ်င္ပါဘူး ....အဲ့လိုမ်ိဳး ... နာမည္ၾကားရံုနဲ႕တင္ စားခ်င္စိတ္ကို မရိွတာ .... ေနာက္ ရံုပေတသီး .. အလြန္မုန္းတယ္ ... အသီးရဲ႕ အေပၚက အေမႊးေသးေသးေလးေတြကို ၾကည့္ၿပီး အူယားလြန္း လို႕ .... အဲ့လိုပဲ .. ရူးတယ္ပဲ ေၿပာေၿပာ ... ဇီဇာေၾကာင္တာပဲ ေၿပာေၿပာ ၊ အူေၾကာင္ေၾကာင္ ႏိုင္တာပဲ ေၿပာေၿပာ ထူးထူးဆန္းဆန္း ဆို မစားတာေတြ က ေတာ္ေတာ္မ်ားတယ္ ....<br /><br />၀တ္စားပံု ... အရင္လိုပဲ ... ေဘာင္းဘီတုိ ၊ ရွည္နဲ႕ လံုၿခံဳမယ့္ အရာမ်ိဳးကိုပဲ ၀တ္ဆဲပဲ ... ခုတေလာ ေဒါက္ၿမင့္ ဖိနပ္ ေလးကို ၾကိဳက္လာသလိုလိုပဲ ... လူကို လည္း အရပ္ရွည္ေစတယ္လို႕ ၿမင္မိတယ္ .. :D ဟဲဟဲ ၾကိဳက္တာမွ ၂ လက္မ ေဒါက္ ဟုတ္ဘူးေနာ္ ... ၄ လက္မ ေဒါက္ .. :D<br /><br />သြားလာၿခင္း ... မေရာက္ဖူးေသးတဲ့ ေနရာ ကလဲြလို႕ ဘယ္မွကို သြားခ်င္စိတ္ ေထြေထြထူးထူး ေလွ်ာက္လည္ ခ်င္စိတ္မရိွေပ ... ဒါေပမယ့္ တစ္ခါတစ္ေလ စိတ္ပါရင္ ေတာင္ဆို ေၿမာက္ေရာက္ခ်င္ ေရာက္သြားေနတတ္တယ္ .. ခုလည္း ေတာင္သြားရမလား ၊ ေၿမာက္သြားရမလား ... အိမ္မွာပဲ ေနၿပီး စာပဲ လုပ္ ေနရမလား .. စဥ္းစားရင္းနဲ႕ ပို႕စ္ ေရးေနတာပါ ... :D<br /><br />စိတ္ပိုင္းဆိုင္ရာ ... ေလာေလာဆယ္ေတာ့ ဒီဇင္ဘာေက်ာင္းပိတ္ထားလို႕ နဲနဲေပ်ာ္ေနသလိုလို ... ဒါေပမယ့္ ေက်ာင္းဖြင့္ရင္ အပ္ဖို႕ ပေရာဂ်က္ ၅ ခုနဲ႕ အဆိုင္းမတ္ ၂ ခု လား သိဘူးး .. လုပ္ဖို႕ရိွတာ ေတြ ေတြး ၿပီး စိတ္ပိန္ေနတယ္ ... သို႕ေသာ္ၿငားလည္း အၿမင္ကတ္လြန္းလို႕ ခဏ ပစ္ထားတယ္ .. :D<br />ဒီလိုပါပဲ ... ပြင့္ပြင့္လင္းလင္းနဲ႕ ေၿပာစရာရိွ ေၿပာ ၊ ေမးစရာရိွ ေမး ၊ ေပ်ာ္ေပ်ာ္ ပဲ .. ဒါေပမယ့္ မသိမသာနဲ႕ ေၿပာင္းလဲေနတယ္ ... လူေတြ ေၾကာင့္ ေၿပာင္းလဲသြားသလို ၊ ကိုယ့္ဘာသာ လိုအပ္တယ္ ထင္တာေတြ ကို ၿပဳၿပင္ေနတယ္ .... း)) ခုတေလာ စကားလံုး ေလလံုးထြားတာေတြ နဲ႕ တိုးေနလို႕ ေၾသာ္ .. ေလာကၾကီးး .. ေလာကၾကီးး လို႕ လည္း အေတြး၀င္မိေနတယ္ ..<br /><br /><br />စားခ်ိန္ ၊ ေသာက္ခ်ိန္ ၊ အိပ္ခ်ိန္ အခ်ိန္ေတြ မမွန္သလို အခ်ိန္ေတြက တစ္ခါ တစ္ေလ အရမ္း ကုန္လြယ္ ၿမန္ေနတယ္ ... တစ္ခါတစ္ေလ ဆိုတာထက္ ၁ ပတ္ မွာ ၆ ရက္ က ေတာ္ေတာ္ကို အခ်ိန္ကုန္ ၿမန္ေနတယ္လို႕ ခံစားေနမိတယ္ ... အိပ္ခ်ိန္ ၆ နာရီ - ၇ နာရီ ပဲ ထားတာေတာင္ ၂၄ နာရီ ဆိုတာ က ဘယ္လို ကုန္သြားမွန္း မသိေပ ... ဒီလိုနဲ႕ ... ၿပဳၿပင္စရာေတြ ၿပဳၿပင္ လိုအပ္ခ်က္ေတြ ၾကိဳးစားသင္ယူ ရင္းနဲ႕ ပဲ ႏွစ္ တစ္ႏွစ္ သို႕ စိတ္သစ္လူသစ္ နဲ႕ ေရာက္လာေပလိမ့္ဦးမည္ ... ;))))<br /><br /><br /><br />ႏွစ္သစ္မွာ အားလံုး စိတ္၏ ခ်မ္းသာၿခင္း ၊ ကိုယ္၏ က်န္းမာၿခင္းနဲ႕ ၿပည့္စံု ႏိုင္ၾကပါေစ ... :))<br /><br />http://www.dancingsantacard.com/en/?santa=600266<br /><br />မယ္ရီး ခရစ္စမတ္ &amp; ဟက္ပီးနယူး ရီးယား ပါ<br /><br /><br /><br /><br /><p class="MsoNormal" style=""><span style="color: rgb(153, 51, 153);font-size:85%;" >PS ... </span><span style="color: rgb(255, 102, 0);font-size:85%;" >!...*</span><span style="font-size:85%;"><i><span style="color:black;"> အိမ္မွာေနရင္း ႏွစ္လည္း ကုန္ေတာ့မွာဆိုေတာ့ ေတြးမိေတြးရာ ေရးလိုက္မိၿခင္းပါ </span></i></span><span style=";font-size:85%;color:black;" > </span><span style="color: rgb(255, 102, 0);font-size:85%;" >*...!</span></p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1945354865414242200-2691348516929674704?l=saunghninywat.blogspot.com' alt='' /></div>ေဆာင္းႏွင္းရြက္http://www.blogger.com/profile/17001566398373914216noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-1945354865414242200.post-39877420233243592992010-12-02T22:57:00.001+08:002010-12-02T08:38:59.829+08:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_0LX8GAngvxY/TPZu7t3fhTI/AAAAAAAAANM/JkhXLr2sw7s/s1600/73c53ebac4d9d4f4fcd97b0c8894d6d9.gif"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 358px; height: 310px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_0LX8GAngvxY/TPZu7t3fhTI/AAAAAAAAANM/JkhXLr2sw7s/s400/73c53ebac4d9d4f4fcd97b0c8894d6d9.gif" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5545741963357029682" border="0" /></a><br />အရင္ဆို ၆ နာရီ ၄၅ အလန္းၿမည္ရင္ေတာင္ ၅ မိနစ္ေလာက္ ထပ္ၿပီး အိပ္လိုက္ရမွ ေက်နပ္တဲ့ ကၽြန္ေတာ္ .. ဒီေန႕ အလန္းမၿမည္ခင္ပင္ ႏွိဳးေနခဲ့သည္ .. ေဘးနားက နာရီ ႏိွဳးစက္ကို ၾကည့္လိုက္ေတာ့ ၆ နာရီ ၅ မိနစ္ ...<br /><br />ယိုင္နဲ႕နဲ႕ ေၿခလွမ္းေတြနဲ႕ ေရခ်ိဳးခန္းဆီ ဦးတည္သြားရင္း ၾကားခဲ့ရတဲ့ စကားေတြဆီ အေတြးစေတြ ပ့်ံႏွံ႕ သြားသည္ ။ ေရခ်ိဳးခန္းထဲက မွန္မွာ ကိုယ့္မ်က္မွန္ကို ၾကည့္လုိက္ေတာ့ မ်က္လံုးေတြ အရမ္းရဲေနသည္ ။<br /><br />ေရခ်ိဳး ၊ မ်က္ႏွာသစ္ရင္း ကၽြန္ေတာ္ ထပ္ၿပီး ငိုမိသြားသည္ ။ ကၽြန္ေတာ့္ကိုယ္ ကၽြန္ေတာ္ၿပန္ေမးလိုက္တဲ့ ေမးခြန္းက ဘာေၾကာင့္လဲ ။ ဘာအတြက္လဲတဲ့ ။ ကၽြန္ေတာ္ ေၿဖလုိက္တဲ့ အေၿဖက မသိဘူးတဲ့ ..<br /><br />ဘုရားေသာက္ေတာ္ေရ လဲရင္း ေတာင္းမိလိုက္တဲ့ဆုေတာင္း "ေနာင္ဘ၀သာ ရိွခဲ့ရင္ ဒီလို ခံစားမွဳ႕မ်ိဳး မခံစားရပါေစနဲ႕ .. ၀ဋ္ေၾကြးတစ္ခုဆိုလည္း ဒီဘ၀နဲ႕တင္ ေက်ရပါလို၏ " ...<br /><br />အၿမဲတမ္း ဖယ္ရီ မွီဖို႕ အေၿပးအလႊား သြားခဲ့ေပမယ့္ ဒီေန႕ေတာ့ ေၿဖးေၿဖးေဆးေဆး သီခ်င္းေလး နားေထာင္ရင္းနဲ႕ပဲ အိမ္က ထြက္လာလိုက္သည္ ။ အိမ္ၿပင္က မနက္ခင္းတစ္ခ်ိဳ႕ကို သက္ရိွဳက္မိလိုက္ေတာ့ ေခါင္းထဲ ေနာက္တာေတြ နဲနဲ သက္သာသြားသလိုလို ...<br /><br />လမ္းၿဖတ္ကူးဖို႕ မီးစိမ္းေစာင့္ရင္း ကိုယ့္ေရွ႕နားကို လာရပ္တဲ့ အၿဖဴေရာင္ အကၤ်ီနဲ႕ ေကာင္မေလးကိုၾကည့္ရင္း ကၽြန္ေတာ္နဲ႕ သူမ စေတြ႕တဲ့ ေန႕က သူမ ၀တ္လာတဲ့ အၿဖဴေရာင္ အက်ီနဲ႕ ဂ်င္းပန္ ၀တ္ထားတဲ့ သူမရဲ႕ ပံုရိပ္ေတြ ေၾကာင့္ ရုတ္တရက္ ကၽြန္ေတာ့္ မ်က္လံုးေတြ ေ၀၀ါးသြားၿပန္တယ္ ..<br /><br />ဖယ္ရီ ေစာင့္တဲ့ေနရာ မွာ တစ္ေယာက္နဲ႕ တစ္ေယာက္ စကားေတြ တီးတိုး ေၿပာေနၾကတယ္ဆိုတာ ကၽြန္ေတာ္ မလွမ္းမကမ္း ကတည္းကပင္ ၿမင္ေနတယ္ .. ကၽြန္ေတာ့္ရဲ႕ အီးယားပိစ့္ တစ္ဘက္ကို ၿဖဳတ္ရင္း ဂြတ္ေမာနင္း ဆိုတာက လႊဲလို႕ ကၽြန္ေတာ္ ဘာမွ ဆက္ေၿပာခ်င္စိတ္မရိွပါ .. ဒါေၾကာင့္လည္း ကၽြန္ေတာ္ ကိုင္ထားတဲ့ အိုင္ေပါ့ နဲ႕ အလုပ္ရွဳပ္ခ်င္ေယာင္ေဆာင္ရင္း ဖယ္ရီ အလာ တစ္ေယာက္တည္း ငူငိုင္စြာ မတ္တပ္ရပ္ ေစာင့္ေနလိုက္မိတယ္ . ။<br /><br />ဖယ္ရီ စီးရင္း နားေထာင္ေနတဲ့ သီခ်င္းနဲ႕ စိတ္ကူးေတြ လြင့္ပါးလို႕ေပါ့ .. တစ္ခ်ိဳ႕ သီခ်င္းေတြက ခံစားခ်က္ေတြ မဲ့ေနေပမယ့္ တစ္ခ်ိဳ႕ သီခ်င္းေတြ က ကၽြန္ေတာ့္ မ်က္လံုးေတြကို ရီေ၀ သြားေစၿပန္ၿပီ .. ရုတ္တရက္ ခံစားခ်က္ေတြ အၿပင္မထြက္သြားေအာင္ ကၽြန္ေတာ္ မ်က္လံုးအစံုကို အဆံုးစြန္ မိွတ္ပစ္လိုက္မိတယ္ ..<br /><br />ယိုင္နဲ႕နဲ႕ ေၿခလွမ္း ၊ ေ၀၀ါးေနတဲ့ မ်က္လံုးေတြကို လူမသိေအာင္ အလုပ္ထဲမွာ ဖံုးဖိရင္း တစ္ခုခုကို ကၽြန္ေတာ္ ေစာင့္ေနမိသလိုလို ..<br /><br />သို႕ေသာ္ .. ... သို႕ေသာ္ .. အခ်ိန္ေတြ သာ ကုန္သြားသည္ ... း((<br /><br />အားလံုး တတ္ၾကြေနၾကတဲ့ ညေန ၆ နာရီ ... ေရာက္လာေပမယ့္ ကၽြန္ေတာ့္ အတြက္ကေတာ့ အရာအားလံုးက အဓိပယ္ မဲ့ေနဆဲ.. ။<br /><br />ရင္ထဲက အပူေတြ သက္သာလို႕ ၊ သက္သာၿငား ေရေအး တစ္ခြက္ေသာက္ရင္း ေရခ်ိဳးခန္း ၀င္လိုက္သည္ .. ။<br /><br />ေရခ်ိဳးခန္းက ထြက္လာေတာ့ "ထမင္းေပါင္း ပူပူေလး လာစားအံုးေနာ္" တဲ့ ..<br />ကၽြန္ေတာ္ ထမင္းေပါင္း အရမ္း ၾကိဳက္ေပမယ့္ .. "ဒီေန႕ အၿပင္မွာ စားလာလို႕ မစားေတာ့ဘူး " အမလို႕ပဲ ေၿပာၿပီး ထြက္လာေတာ့ အားလံုးက ဒါေၾကာင့္ ဒီေန႕ မိုးေတြ တစ္ေနကုန္ ရြာေနတာလို႕ ေၿပာသံ သဲ့သဲ့ ကို ေတာ့ ကၽြန္ေတာ္ၾကားလိုက္တယ္ ..<br /><br />ခံစားခ်က္ တစ္ခ်ိဳ႕ ေၿပေပ်ာက္သြားေစဖို႕ သီခ်င္းသံ တစ္ခ်ိဳ႕ကို အခန္းထဲ လြင့္ရင္း အခန္းအၿပင္က လမင္းကို ၾကည့္ေတာ့ မိုးေကာင္းကင္ အနီေရာင္မွာ သာေနတဲ့ လမင္းတစ္ၿခမ္းက " တစ္ေန႕ ဒီလိုပဲ ၿဖစ္လာမယ္ ဆိုတာ ငါ ၾကိဳေၿပာထားတယ္လို႕ " ေလွာင္ၿပီး ေၿပာေနသလိုလို ... ခန္းစီး လုိက္ကာ ပိတ္ၿပီး သိမ္းထားခဲ့တဲ့ သူမ နဲ႕ ကၽြန္ေတာ္ ၾကိဳက္ခဲ့တဲ့ ဓာတ္ပံုေတြ ၊ သူမ တစ္ေယာက္တည္း ဓာတ္ပံု folder file ေတြ ကို ၿပန္ၾကည့္ေနမိလိုက္တယ္ ..<br /><br />တစ္ခ်ိဳ႕ ဓာတ္ပံုေတြကလည္း ကၽြန္ေတာ့္ကို ေလွာင္ရယ္ ေနသလိုလို နဲ႕ ၿပန္ၾကားေနမိတဲ့ စကားလံုးေတြနဲ႕ ပံုရိပ္ေတြ ..<br /><br /><div style="text-align: center;"><span style="color: rgb(255, 0, 0);">လြမ္းစရာရိွရင္ နာတာနဲ႕ ေၿဖ</span><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">နာစရာ မရိွေတာ့ ဘယ္လို အလြမ္းေၿဖရလဲ ..</span><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">နာက်င္စရာေတြ ရိွခဲ့ရင္ေတာင္</span><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">ခ်စ္လြန္းလို႕ နာမက်ည္းႏိုင္ခဲ့ေတာ့ ........</span><br /><br /></div><br />မိုးသံ သဲ့သဲ့ နားထဲ ၀င္လာလို႕ နာရီ ၾကည့္လုိက္ေတာ့ ၁၁ နာရီ ထိုးၿပီ .. အၿပင္က မိုးရည္ေတြ နဲ႕ အၿပိဳင္ ရင္ထဲမွာလည္း မိုးစက္ေတြ ပြင့္ေနတာ ဆိုတာ နားလည္ေပးရင္ ဘယ္ေလာက္ ေကာင္းမလဲ ..<br /><br /><br /><br /><a href="http://1.bp.blogspot.com/_0LX8GAngvxY/TPZvL2M9zEI/AAAAAAAAANU/KoNEf5DHS14/s1600/1916.gif"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 304px; height: 228px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_0LX8GAngvxY/TPZvL2M9zEI/AAAAAAAAANU/KoNEf5DHS14/s400/1916.gif" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5545742240472484930" border="0" /></a><br /><div style="text-align: center;"><span style="color: rgb(255, 0, 0);">တန္ဖိုးထား ၿမတ္ႏိုးလြန္းလို႕</span><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">တယုတယ စိုက္ပ်ိဳးထားတဲ့</span><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">ပန္းပ်ိဳးပင္ ေလးဟာ</span><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">ဘာမဟုတ္တဲ့</span><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">ေလဒဏ္ ၊ မိုးဒဏ္ ေလးေၾကာင့္</span><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">ၿပိဳလဲ ပ်က္စီးသြားၿပီလား ..</span><br /><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">ၿဖစ္ႏိုင္ရင္ မိုးစက္ပြင့္ေတြရယ္ .. !!!</span><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">ရင္ထဲက ခံစားခ်က္ေတြကို</span><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">ေအးခ်မ္းတဲ့ နံနက္ခင္း</span><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">ေန႕သစ္ေတြ အၿဖစ္</span><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">ၿပန္လည္ ဖန္တီးေပးပါ ..</span><br /><br /><br /><br /></div><div style="text-align: center;"><object width="320" height="266" class="BLOG_video_class" id="BLOG_video-4590a14300d1cef1" classid="clsid:D27CDB6E-AE6D-11cf-96B8-444553540000" codebase="http://download.macromedia.com/pub/shockwave/cabs/flash/swflash.cab#version=6,0,40,0"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/get_player"><param name="bgcolor" value="#FFFFFF"><param name="allowfullscreen" value="true"><param name="flashvars" value="flvurl=http://v17.nonxt2.googlevideo.com/videoplayback?id%3D4590a14300d1cef1%26itag%3D5%26app%3Dblogger%26ip%3D0.0.0.0%26ipbits%3D0%26expire%3D1331347882%26sparams%3Did,itag,ip,ipbits,expire%26signature%3D3E9A80BF85F0D14D5237DB5825F55EFDE50388D7.3BD35F48654B4082F7B862FD489E8BB19DC99939%26key%3Dck1&amp;iurl=http://video.google.com/ThumbnailServer2?app%3Dblogger%26contentid%3D4590a14300d1cef1%26offsetms%3D5000%26itag%3Dw160%26sigh%3D2uAyBLy-fxxD_rNqkBioxv8_5Sc&amp;autoplay=0&amp;ps=blogger"><embed src="http://www.youtube.com/get_player" type="application/x-shockwave-flash"width="320" height="266" bgcolor="#FFFFFF"flashvars="flvurl=http://v17.nonxt2.googlevideo.com/videoplayback?id%3D4590a14300d1cef1%26itag%3D5%26app%3Dblogger%26ip%3D0.0.0.0%26ipbits%3D0%26expire%3D1331347882%26sparams%3Did,itag,ip,ipbits,expire%26signature%3D3E9A80BF85F0D14D5237DB5825F55EFDE50388D7.3BD35F48654B4082F7B862FD489E8BB19DC99939%26key%3Dck1&iurl=http://video.google.com/ThumbnailServer2?app%3Dblogger%26contentid%3D4590a14300d1cef1%26offsetms%3D5000%26itag%3Dw160%26sigh%3D2uAyBLy-fxxD_rNqkBioxv8_5Sc&autoplay=0&ps=blogger"allowFullScreen="true" /></object><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><div style="text-align: left;"><p class="MsoNormal" style=""><span style="color: rgb(153, 51, 153);font-size:85%;" >PS ... </span><span style="color: rgb(255, 102, 0);font-size:85%;" >!...*</span><span style="font-size:85%;"><i><span style="color:black;"> </span></i></span><span style=";font-size:85%;color:black;" >ကိုယ္ပိုင္ ကဗ်ာမ်ား လံုး၀ မဟုတ္ပါ .. :D သူငယ္ခ်င္းေတြ ဆီက ယူသံုးထားတာပါ </span><span style="color: rgb(255, 102, 0);font-size:85%;" >*...!</span></p><span style="color: rgb(255, 102, 0);font-size:85%;" > </span></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1945354865414242200-3987742023324359299?l=saunghninywat.blogspot.com' alt='' /></div>ေဆာင္းႏွင္းရြက္http://www.blogger.com/profile/17001566398373914216noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-1945354865414242200.post-33363068145625893572010-11-17T01:59:00.002+08:002010-12-02T00:21:14.655+08:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_0LX8GAngvxY/TOAk9T-Ou8I/AAAAAAAAAM0/3XQtJd9HVe0/s1600/KISS.jpg"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 296px; height: 400px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_0LX8GAngvxY/TOAk9T-Ou8I/AAAAAAAAAM0/3XQtJd9HVe0/s400/KISS.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5539468177417616322" border="0" /></a><br />အခ်စ္ဆိုတာ လူကို ေသေစႏိုင္တဲ့ အရာဆိုရင္ အဲ့အခ်စ္ကို မလိုခ်င္ခဲ့တာ အမွန္ပါ ...<br />အခုအၿပင္မွာ ရြာေနတဲ့ မိုးေတြနဲ႕ အၿပိဳင္ ငါ့ရင္ထဲမွာလည္း မိုးေတြ ရြာေနတယ္ ..<br /><br />အခ်ိန္နာရီ ၊ ေန႕ရက္ ၊ ႏွစ္ ေတြ ေၿပာင္းသြားလဲ က်န္ေနခဲ့တဲ့ ပံုရိပ္ေတြ ၀ိုးတ၀ါး မၿဖစ္ေသးဘူး ...<br /><br />ဟုတ္မွာပါ ...<br />နင္ကေတာ့ ငါ့ကို ဘာအလြမ္း ၊ ဘာအခ်စ္မွ မေပး ခဲ့ေပမယ့္<br />ငါကေတာ့ နင္မေပးတဲ့ အလြမ္းေတြနဲ႕ ........................................<br /><br /><br /><p class="MsoNormal" style=""><span style="color: rgb(153, 51, 153); font-size: 85%;">PS ... </span><span style="color: rgb(255, 102, 0); font-size: 85%;">!...*</span><span style="font-size: 85%;"><i><span style="color: black;"> စာေရးရင္း မု႕ ပ်က္သြားလို႕ တိုသြားသည္ .. း))</span></i></span><span style="color: rgb(255, 102, 0); font-size: 85%;">*...!</span></p><span style="color: rgb(255, 102, 0); font-size: 85%;"> </span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1945354865414242200-3336306814562589357?l=saunghninywat.blogspot.com' alt='' /></div>ေဆာင္းႏွင္းရြက္http://www.blogger.com/profile/17001566398373914216noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-1945354865414242200.post-62956005606577411222010-11-03T15:45:00.005+08:002010-11-03T16:10:42.645+08:00ဘေလာ့လည္း ေရးခ်င္စိတ္မရိွပါ ...<br />ဘာရယ္ ၊ ညာရယ္ မဟုတ္ တင္လုိက္တာပါ ...<br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_0LX8GAngvxY/TNETy2bKH2I/AAAAAAAAAMM/uqi5qFPg5Z8/s1600/DSC01524.JPG"><br /></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_0LX8GAngvxY/TNETlwixs0I/AAAAAAAAAME/LFybGo3Auoc/s1600/DSC01521.JPG"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 300px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_0LX8GAngvxY/TNETlwixs0I/AAAAAAAAAME/LFybGo3Auoc/s400/DSC01521.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5535226956421903170" border="0" /></a><br /><div style="text-align: center;"><span style="color: rgb(204, 0, 0);"> မန္းက်ည္းသီး ငါးပိေၾကာ္ ၊ ငါးရံ ေၿခာက္ေၾကာ္ ၊ အာၿပဲ ေၿခာက္ ေၾကာ္</span><br /><span style="color: rgb(204, 0, 0);"> ငရုတ္သီးခ်က္ ေၾကာ္ ၊ ငါးက်ီးေၿခာက္ေၾကာ္ ၊ ပုစြန္ ေၿခာက္ေၾကာ္ ၊ </span><br /></div><br /><br /><a href="http://1.bp.blogspot.com/_0LX8GAngvxY/TNETy2bKH2I/AAAAAAAAAMM/uqi5qFPg5Z8/s1600/DSC01524.JPG"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 300px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_0LX8GAngvxY/TNETy2bKH2I/AAAAAAAAAMM/uqi5qFPg5Z8/s400/DSC01524.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5535227181338861410" border="0" /></a><br /><div style="text-align: center;"> <span style="color: rgb(204, 0, 0);">ပုစြန္ေၿခာက္ေၾကာ္ ၊ အာၿပဲ ေၿခာက္ေၾကာ္ ၊ ငရုတ္သီး စိမ္းေၾကာ္</span><br /><span style="color: rgb(204, 0, 0);"> (( အၾကိဳက္ဆံုးပဲ လို႕ ))</span><br /></div><br /><br /><br /><br /><a href="http://2.bp.blogspot.com/_0LX8GAngvxY/TNET9DW2ufI/AAAAAAAAAMU/MiU0ulC3FQQ/s1600/DSC01525.JPG"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 300px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_0LX8GAngvxY/TNET9DW2ufI/AAAAAAAAAMU/MiU0ulC3FQQ/s400/DSC01525.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5535227356609165810" border="0" /></a><br /><div style="text-align: center;"> <span style="color: rgb(204, 0, 0);">ငါးက်ီးေၿခာက္ေၾကာ္ ၊ ငါးရံေၿခာက္ေၾကာ္</span> ၊ <span style="color: rgb(204, 0, 0);">မန္းက်ည္းသီး ငါးပိေၾကာ္ ၊</span></div><br /><br />လူၾကံဳ သူငယ္ခ်င္း တစ္ေယာက္ ၿပန္တာနဲ႕ ထည့္ေပးလိုက္တာေတြ ပါ ..<br />ေနာက္ထပ္ တိုလီ မိုလီ ၊ အေၾကာ္ထုပ္ ၊ ဘာထုပ္ ေတြ မပါေသးဘူး ...<br /><br />သယ္လာေပးတဲ့ သူငယ္ခ်င္းကိုလည္း အရမ္း အားနာတာပါပဲ ..<br />((သူငယ္ခ်င္း အရင္းမလို႕သာေပါ့ ..)) ((ပစၥည္းေတြ အရမ္းမ်ားလို႕ ))<br /><br />အိမ္က ေမၾကီး ကို လည္း အားနာတယ္ ...<br />အငန္နံ႕ေတြ ရရင္ ေခါင္းကိုက္တတ္တဲ့ ေမေမ ... ကိုယ့္သမီး စားေစခ်င္လို႕ ဆိုၿပီး အၿမဲ တကူးတက ေသခ်ာ ေၾကာ္ထည့္ေပးရွာတယ္ ..<br /><br />လူၾကံဳမရိွလည္း ဘယ္လို ပို႕ေပးရမလဲ နဲ႕ .....<br />ေၾသာ္ ...<br />မိဘ ... မိဘ ...<br /><br /><br /><br /><br /><span style="color: rgb(153, 51, 153); font-weight: bold;">PS ...</span><span style="font-weight: bold;"> </span><span style="color: rgb(255, 102, 0); font-weight: bold;">!...* ေရးမိေရးရာ ၊ ေတြးမိေတြးရာ ၊ *...!</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1945354865414242200-6295600560657741122?l=saunghninywat.blogspot.com' alt='' /></div>ေဆာင္းႏွင္းရြက္http://www.blogger.com/profile/17001566398373914216noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-1945354865414242200.post-10414493789684828462010-09-17T14:11:00.008+08:002010-09-17T15:18:55.228+08:00<span style="color: rgb(51, 51, 255);">~ သမီး ဘာစားမွာလဲ .. ?</span><br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);">~ ေမၾကီး သမီး က မနက္ဆို အဲ့လို အစားမစားလို႕ လူက ေသးေနတာ ..</span><br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);">~ ဒီေန႕ အတြက္ စာရင္း လုပ္ၿပီးၿပီလား .. ?? ဘာေတြ ၀ယ္မွာလဲ .. </span><br />((အၿပင္သြားမယ္ဆိုရင္ ဒီေမးခြန္းေတြကို အရင္ ေၿဖၿပီးမွ သြားခြင့္ရတာေလ))<br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);">~ ဒီေန႕ က ဘယ္ကို သြားမွာလဲ ... ??</span><br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);">~ ဒီေန႕ ဘယ္သူနဲ႕ သြားမွာလဲ ... ??</span><br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);">~ ဒီေန႕ ဘယ္ကို သြားမွာလဲ ... ??</span><br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);">~ ဒီေန႕ ဘယ္ အခ်ိန္ ၿပန္ေရာက္မွာလဲ ... ?? ေစာေစာ ၿပန္လာခဲ့ေနာ္ .. ေနာက္မက်ေစနဲ႕ .. </span><br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);">~ ေတာင္ သြား မယ္ ေၿပာၿပီး ေၿမာက္ မသြားနဲ႕ ေနာ္ ... </span><br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);">~ ေမၾကီး .. ညေန ၄ နာရီေလာက္ အၿပင္သြားလို႕ရမလား ... </span><br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);"> ေနာက္က်ေနၿပီ .... မသြားပါနဲ႕ေတာ့ သမီးရယ္ .... ((( ဟုတ္ကဲ့ .. ဟုတ္ကဲ့ ေပါ့ .. သမီးလိမၼာေလး .. း)))</span><br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);">~ ေမၾကီး .. ၿပန္လာရင္ မုန္႕လင္မယား ၀ယ္ခဲ့ေနာ္ .. </span><br /><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);">~ နင္ ငါ့အိမ္ကို ဖုန္းဆက္ေပး .. </span><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);">~ ငါ့အိမ္ကို နင္ ကူေၿပာေပးရင္ ရပါတယ္ ..</span><br /><br /><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);">~ ဟာာ .. နင့္ အိမ္ကလည္း .. ေအးပါ .. ငါလည္း နင့္အိမ္ကို လာေၿပာေပးမယ္ ..</span><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);">~ သမီး .. ညေန အၿပန္ အိမ္မွာ ထမင္း စားသြားၿပီးမွ ၿပန္ေနာ္ .. (( ဟုတ္ကဲ့ .. ဟုတ္ကဲ့ .. အန္တီ ))</span><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);">~ နင့္ အေဖေရာ .. ငါ ေၿပာေပးမယ္ေလ .. </span><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);">~ ဟက္ .. ငါလာေတာ့မယ္ .. နင့္ ေခြးၾကီး သိမ္းထားအံုး .. </span><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);">~ နင္ အိမ္ေရွ႕မွာ ထြက္ေစာင့္ေနေနာ္ .. </span><br />~ <span style="color: rgb(0, 153, 0);">ဟက္ .. လုပ္ဦးး .. နင့္ ေၾကာင္ ၾကီး .. ငါ အဲ့ဒါေတြ ေၾကာင့္ နင့္ အိမ္ မလာခ်င္တာ .. </span><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);">~ ေအးး .. ဘယ္လို သြားရရင္ ေကာင္းမလဲ .. </span><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);"> ဟင္ .. . နင္လည္း မသြားတတ္ဘူး .. ငါ လည္း မသြားတတ္ဘူးေလ .. ဟာာာ... !!!!</span><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);">~ အင္းး .. ငါ အဲ့ဒါ စားခ်င္ ေပမယ့္ အဲ့ထဲက အဖတ္ေတြ ငါ မၾကိဳက္ဘူး .. </span><br /><br /> <br /><br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);">~ သမီး က ဒီေန႕ဘာလို႕ ညေနစာ ဗိုက္မဆာရတာလဲ ..</span><br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);"> ~ အဲ့လိုပဲ အၿပင္က ေပါက္ကရ အစာဆို အကုန္စားတယ္ ..</span><br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);"> ~ အိမ္က ထမင္း ၊ ဟင္း ဆို မစားဘူး ... </span><br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);">~ ကဲ .. ဒီအပတ္ စေန ၊ တနဂၤေႏြ အလုပ္ပိတ္ရက္မွာ ေမၾကီး ဘာလုပ္ေကၽြးရမလဲ .. </span><br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);"> သမီးက ရွမ္းေခါက္ဆဲြ နဲ႕ ထမင္းေပါင္း ... !!</span><br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);">~ ကဲ ... အားလံုး စားခ်င္တဲ့ .... " .......... " လုပ္ေကၽြးေတာ့မယ္ .. </span><br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);">~ မိုးေအးပါတယ္ ဆို ေခါင္းေလွ်ာ္ၿပန္ၿပီ ... </span><br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);">~ ၿပီးရင္ ေၿခေထာက္ေတြ ၊ လက္ေတြ ကိုက္တယ္ မေၿပာနဲ႕ ... :(</span><br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);">~ သမီးရယ္ ... စိတ္ေလွ်ာ့ပါ ..</span><br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);">~ ေမၾကီးကလည္း .. ဘာၾကီးၿဖစ္ၿဖစ္ ... စိတ္မွ မပါတာ ကိုလုိ႕ .. ဇြတ္ပဲ .. </span><br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);">~ အဲ့လို မိန္းမေလး ဆန္ဆန္ အက်ီၾကီးေတြ မၾကိဳက္ပါဘူး ဆို ... !!!!</span><br /><br /><br /><span style="color: rgb(204, 0, 0);">***********************************************</span><br /><br /><br /><span style="color: rgb(153, 51, 153);">~ ေန႕လည္ ၂ နာရီ ထိုးၿပီ ၊ ခုမွ စားမွာ ... </span><br /><span style="color: rgb(153, 51, 153);">~ ညေန ၅ နာရီလား .. ရတယ္ ေလ .. နင္ ဘယ္ MRT မွာ ေစာင့္ေနမွာလဲ .. </span><br /><span style="color: rgb(153, 51, 153);">~ ဟာာာာာ .. ပ်င္းတယ္ ဟာ .. မၿပင္မသြားခ်င္ဘူး ... </span><br /><span style="color: rgb(153, 51, 153);">~(( တစ္ခါတစ္ေလက်ေတာ့ ,, .. ဒီေန႕ ညေန လား .. ငါ မအားဘူး .. အလုပ္သြားရအံုးမယ္ .. ))</span><br /><span style="color: rgb(153, 51, 153);">~ ဟက္ .. ရွမ္းေခါက္ဆဲြ သြားစားမလား .. </span><br /><span style="color: rgb(153, 51, 153);">~ စီးတီး ေဟာ က ဟာေတြ တစ္ခုမွ စားလို႕မေကာင္းပါဘူး ... </span><br /><span style="color: rgb(153, 51, 153);">~ အဲ့ဒါေတြ မၾကိဳက္ရင္လည္း ေရြးစားရမွာေပါ့ ေနာ္ ... </span><br /><span style="color: rgb(153, 51, 153);">~ ဒီအပတ္ စေန ၊ တနဂၤေႏြ မနက္ကတည္းက အလုပ္သြားစရာရိွတယ္ .. အားဘူး ... </span><br /><span style="color: rgb(153, 51, 153);">~ မိုးေအးလည္း ေခါင္းေလွ်ာ္ရမွာပဲ .. တတ္ႏိုင္ဘူး .. </span><br /><span style="color: rgb(153, 51, 153);">~ ငါ ဘာမွ မၿဖစ္ပါဘူး .. အေနသာၾကီး .. </span><br /><span style="color: rgb(153, 51, 153);"> သူဘာသာ ဘာၿဖစ္ၿဖစ္ .. ဂရုကို စိုက္ဘူး .. ေဒါသလည္း ၿဖစ္ဘူး .. စိတ္လည္း တိုပါဘူး .. </span><br /><br /><br /><span style="color: rgb(153, 51, 153);">~ ဟင္းးး</span><br /><br /><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(255, 102, 102);">~ ေနာက္ထပ္ ဘယ္ ႏွစ္ ႏွစ္ တဲ့ လဲ ... </span>း(((<br /><br /><br /><br /><span style="color: rgb(153, 51, 153); font-weight: bold;">PS ...</span><span style="font-weight: bold;"> </span><span style="color: rgb(255, 102, 0); font-weight: bold;">!...* ေက်ာင္းပိတ္ေတာ့ အိမ္ကို ပိုသတိရေတာ့ေပါ့ *...!</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1945354865414242200-1041449378968482846?l=saunghninywat.blogspot.com' alt='' /></div>ေဆာင္းႏွင္းရြက္http://www.blogger.com/profile/17001566398373914216noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-1945354865414242200.post-4459934604940128832010-08-28T00:01:00.012+08:002010-08-28T01:58:47.501+08:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_0LX8GAngvxY/THfhmtmKOXI/AAAAAAAAALs/NahmS_sFw_U/s1600/DSC01452.JPG"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 300px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_0LX8GAngvxY/THfhmtmKOXI/AAAAAAAAALs/NahmS_sFw_U/s400/DSC01452.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5510120724302018930" border="0" /></a><br /><br />မ .... -ဲ -ဲ ေဆးခန္းသြားမလို႕ ... လိုက္ခဲ့အံုးမလား ..?<br />-ဲ -ဲ .... ေ၀းလား မမ .. ေ၀းရင္ေတာ့ လိုက္ခ်င္ေတာ့ဘူး .. :D<br />မ .... ၀ပ္မာ့ကဒ္ နားမွာ .. ၀ပ္မာ့ကဒ္ ေနရာသိရေအာင္ လိုက္ခဲ့ေလ ..<br /><br />ေဘးခန္းက အမၾကီး အသည္းအသန္ ဖ်ားတာ (မဟုတ္ဘူးလို႕) အီစီကလီ ၊ မူယာမာယာ မ်ားေနတဲ့ အပ်င္းေရာဂါ အတြက္ အန္မ္စီ သြားယူတာပါ .. (ၾကားရင္လုပ္လိမ့္မယ္) ..<br />ေဆးခန္းေရာက္ေတာ့ တုံကင္ ယူေတာ့ ၁၀ ေယာက္ ေတာင္ ေစာင့္အံုးမယ္ တဲ့ ..<br />အဲ့ဒါနဲ႕ ၂ ေယာက္သား ဘယ္သြားရမွာလဲ ေပါ့ .. ေဆးခန္း အၿပင္ထြက္လို႕ မ်က္လံုးကစားလိုက္တာ အဲ့ "မ" က ထီ ထိုးမလားတဲ့ .. အင္းးး တစ္ခါမွ ဒီေရာက္ကတည္းက မထိုးဖူးဘူး လို႕ .. ၾကားေတာ့ ၾကားဖူးတယ္ .. တိုတို ၊ ရွည္ရွည္ ၊ ဖိုးဒီ ၊ ဖိုက္ဒီ .. ေနာက္ 2.2 Million ဆိုလားပဲလို႕ ... အင္းး.. ဒါဆို ၂ ေယာက္ စပ္လို႕ ကံ ဘယ္ေလာက္ပါလဲ စမ္းၾကည့္ၾကတာေပါ့တဲ့ ...<br /><br />တကယ္ေတာ့ ၿမန္မာႏိုင္ငံမွာ ကတည္းက ေယာင္လို႕ေတာင္ ဘာ၂ လံုး ၊ ၃ လံုး မွ မထိုးဖူးေပ ... စိတ္လည္း မ၀င္စား .. ထိုးတဲ့သူေတြ ၾကည့္ၿပီး ပိုက္ဆံပဲ ကုန္တယ္ လို႕ .... အိမ္ကလူေတြ လည္း ၁ ေယာက္မွ မထိုးေပ .. ဒါေပမယ့္ ေအာင္ဘာေလ ထီကိုေတာ့ အနည္းနဲ႕ အမ်ား ထိုးၿဖစ္ၾကပါတယ္ ... :))<br /><br />Q တန္းစီ ေနတဲ့ အခ်ိန္ အဲ့ အမ က ေသခ်ာရွင္းၿပေပါ့ ...<br /><span style="font-weight: bold;">" ...... ....... ...... Singapore Sweet ထိုးလို႕ ေပါက္ရင္ 2.2 Million ရမွာ ... .......... ........... "</span><br /> ဟိုက္ရွားလပါးးးးးးးး ....!!!!!!<br />"ေဆာင္းႏွင္းရြက္ တို႕ အဲ့ အခ်ိန္ အံၾသတၾကီး နဲ႕ မ်က္လံုးထဲ နဲ႕ အေတြးထဲမွာ ၁ စကၠန္႕ ေလာက္ စိတ္ကူးအၿမန္ယဥ္ လိုက္တယ္ေလ ... :D .. "<br /><br />အင္း .. ဒါဆိုလည္း ထိုးၾကတာေပါ့ လို႕ .... ((အဲ့လိုမ်ိဳးဆို ဆံုးၿဖတ္ခ်က္ အရမ္းၿမန္တယ္)) ..<br /><br />ထီထိုးၿပီးေတာ့ ေဆးခန္းၿပန္ေရာက္ေတာ့လည္း LED ေလး ၾကည့္လုိက္ေတာ့ လူက ၅ ေယာက္ ၊ ၆ ေယာက္ ေလာက္ ေစာင့္ရအံုးမယ္. .<br />ကဲ .. အဲ့မွာ ဇာတ္လမ္း စေတြ႕တာပဲ ...<br />" မ " 2.2 မီလီယံ ဆိုေတာ့ ၿမန္မာေငြ ဘယ္ေလာက္ရမွာလဲ လို႕ ... (ေပါက္တာ မေပါက္တာ မသိဘူး) .. စၿပီး တြက္ေနၿပီ ... သုည ဘယ္နဲလံုး ... ဘယ္ေလာက္ ေပါ့ ...<br />သာမီး ရဲ႕ ရိုးရိုး ဖုန္းေလးနဲ႕ တြက္လိုက္တာ အေၿဖက 1650 တဲ့ ... ဟုတ္ေသးပါဘူးေပါ့ ...<br />တြက္နည္းေလးၿပမယ္ေနာ္ ... :D (2.200000 x 750 = 1650) .... အဲ့လို သခ်ၤာ အရမ္း ေတာ္တာ ..<br /><br />အဲ့ဒါနဲ႕ မမ က သူ႕ ရဲ႕ အိုင္ဖုန္း ၾကီး နဲ႕ တြက္တာေပါ့ .. တြက္ေတာ့ အဲရာ ၿပတယ္ ေလ ... ၿမန္မာေငြ တန္ဖိုး ၾကီးမားပံုမ်ားးးး .... :))<br /><br />သူကရွင္းၿပေပါ့ .... ဒီလို ... ဒီလို .... ခန္႕မွန္းေၿခ ဘယ္ေလာက္ ဆိုတာကို .....<br /><br />အယ္ .... ၿမန္မာႏိုင္ငံက " ...... " ေလာက္ေတာ့ သနားတယ္ ဆိုတဲ့ အေမာက္ဗ်ာ .... !<br />ေဆးခန္း ၁ ခုလံုးလည္း ေဆာင္းႏွင္း တို႕ ၂ ေယာက္ အသံခ်ညး္ပဲ .... အဲ့လို ေပါက္တတ္ကရ စိတ္ကူးယဥ္ စကားမ်ားကို ေၿပာေနတဲ့ အခ်ိန္ ေပါ့ ... ဟို ေထာင့္ တစ္ေနရာ က ေကာင္မေလး ၁ ေယာက္ကလည္း ၿပံဳးစိစိ ဆိုတာကိုေတာ့ သတိထားမိသားပဲ .... ေနာက္ေတာ့ တူေလးးလည္း ၿမန္မာ ၿဖစ္ေနတယ္ .... :D<br /><br />အိမ္ၿပန္ေရာက္ေတာ့<br />စာက်က္မယ္လုပ္ေတာ့ စဥ္းစားမိလိုက္တယ္ ....<br /><br />ငယ္ငယ္ကလို ထီ ေပါက္ခဲ့ရင္ေပါ့ ... သာမီးးငယ္ငယ္က ထီ ၃ ၾကိမ္ ဆက္တိုက္ တိတိ ေပါက္ဖူးတယ္လို႕ ... ေပါက္တာက ေတာ့ ၂ ေသာင္းဆုပါ ... အၾကိမ္ အေရအတြက္ က မွတ္မိလြယ္တဲ့ အၾကိမ္ ဆိုေတာ့ မွတ္မိေသးတယ္ .. ( အၾကိမ္ ၁၂၃ ၊ ၁၂၄ ၊ ၁၂၅ မွာ) ... :)) ... ကံေကာင္းတာကို ေၿပာပါဒယ္ ...<br /><br />ခုလည္း ငါသာ အဲ့ဒီ 2.2 Million ဆု ေပါက္ခဲ့ေသာ္၀္ ေပါ့ ..... =D<br />ဟုတ္တယ္ေလ ေၿပာလို႕မွ မရတာ ... မေပါက္ခ်င္ရင္ မေပါက္ဘူးေပါ့ ... ေပါက္ခ်င္ရင္လည္း ေပါက္မွာေပါ့ .. တကယ္လို႕ ကံတရားက မ်က္စိလည္ လမ္းမွားၿပီး ကိုယ့္ဘက္ ပါလာရင္ .... ဒန္႕တန္႕တန္႕ .. :)))<br /><br />တိုက္ၾကီးၾကီးမွာ ေနမယ္ .. ဇိမ္နဲ႕စားလို႕ ဇိမ္နဲ႕ ေသာက္မယ္ (သားစိုး သီခ်ငး္ ေၿပာတာပါ ) အဲ့လို မေနပါဘူး .. က်န္းမာေရးနဲ႕ မညီညႊတ္ဘူး ...<br /><br /><br />ကဲကဲ .. ေၿပာၿပမယ္ .. စီမံကိန္းးးကို<br />မုဒိတာ ေလးေတြ ပြားၾကေနာ္ .... ~!<br /><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(0, 102, 0);">၁ ။</span> စ လံုး မွာ ေက်ာင္းတတ္ေနသမွ် ကာလပတ္လံုး <span style="color: rgb(204, 0, 0);">လံုး၀ လံုး၀ PART TIME အလုပ္ လံုး၀ မလုပ္ဘူးးးးးးးးးးးး</span> .... ဘူးဆို ဘူးပဲ ..... ဟြင္း ဟြင္းး ...... B-)<br /><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(0, 102, 0);">၂ ။</span> အဲ့ အခ်ိန္ ေက်ာင္း စရိတ္ ေလာက္ကေတာ့ ပ်င္းသနားတယ္ ပဲ .... ဌဲေလ်ာင္းးး .. ဌဲေလ်ာင္းးးး ...<br /><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(0, 102, 0);">၃ ။</span> လွဴဒါန္းေရးေတြ လုပ္မယ္ ... ၿမန္မာႏိုင္ငံမွာ လွဴဒါန္းဖို႕လုပ္စရာ ေတြ အမ်ားၾကီးပဲ ... နယ္ဘက္ေတြမွာဆို ပိုဆိုးးးး ..... မတတ္သာလို႕ မ်က္လံုး မိွတ္ထားရတာေတြ တစ္ပံုၾကီးးး ....<br /><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(0, 102, 0);">၄ ။</span> ဘုရား ဆင္းတုေတာ္ လုပ္ၿပီး လွဴမယ္လို႕ စိတ္ကူးတယ္ ..(ၿပီးခဲ့တဲ့ ၁ ႏွစ္ ေက်ာ္ နယ္ၿပန္ေတာ့ စိတ္ကူး ေပၚလာခဲ့တာ)..<br /><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(0, 102, 0);">၅ ။</span> ပါးပါးနဲ႕ မာမား နဲ႕ အတူ <span style="font-family:Zawgyi-One;">ဗုဒၶဂါယာ </span>ကို ခရီးသြားမယ္ ..<br /><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(0, 102, 0);">၆ ။</span> ပါးပါးနဲ႕ မာမား က်န္းမာေရး အတြက္ စီစဥ္ စရာေတြ စီစဥ္ ရမယ္ ...<br /><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(0, 102, 0);">၇ ။</span> ၿမန္မာၿပည္ အႏွံ႕ မေရာက္ဖူးေသးတဲ့ ေနရာ ေတြ သြားရင္း ဘုရားစံု လိုက္ဖူးမယ္ ...<br /><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(0, 102, 0);">၈ ။</span> သြားခ်င္တဲ့ ႏိုင္ငံေတြ ကိုေလွ်ာက္သြားမယ္ ... ကမာၻလွည့္ တိုရစ္ဇင္ လုပ္မယ္ေပါ့ကြယ္ ....<br /><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(0, 102, 0);">၉ ။</span> စီၤးပြားေရး လုပ္ငန္း တစ္ခ်ိဳ႕လည္း လုပ္မယ္ေပါ့ ...<br />(အသက္ရွင္ေနသမွ်ေတာ့ အလုပ္ လုပ္ရအံုးမွာပဲ ... ႏို႕မိုဆို ဥာဏ္ရည္တံုးလိမ့္မယ္ လို႕ .. )<br /><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(0, 102, 0);">၁၀ ။</span> ေလာေလာဆယ္ အၾကမ္းဖ်င္းေတာ့ အဲ့ေလာက္ပဲ ေတြးႏိုင္ေသးတယ္ .... :D<br /> <br />အဲ့ဒါ ထီက ေနာက္ လ ပထမ အပတ္ ဖြင့္မယ္ ဆိုလားပဲ .. ေသခ်ာေတာ့ မခ်က္ ရေသးဘူး ... း))<br /><br /><br />ကဲကဲ ..... ေဆာင္းႏွင္းရြက္ ကို ကပ္ထားၾကေနာ္ .... ((ေကာ္နဲ႕ ... ေကာ္နဲ႕ ... :D .. ))<br /><br /><br />ဘိုင္သယ္ေ၀းးး<br />တန္းပလိတ္ ဘာၿဖစ္တြားမွန္းးး မသိဘူးးးး ..... :(<br /><br /><br /><span style="color: rgb(255, 102, 0); font-weight: bold;">စာၾကြင္း</span> .... ေခါင္းစဥ္နဲ႕ စာနဲ႕ ဘာမွ မဆိုင္သလိုပဲ .... စာက်က္ေနရင္း ေကာင္းကင္ေမာ့ၾကည့္ၿပီး လၿပည့္ေနတာ ေတြ႕တာနဲ႕ လွမ္းရိုက္လိုက္တာ ... အဲ့ဒါနဲ႕ပဲ ဓာတ္ပံု နဲ႕ လိုက္ေလ်ာ ညီေထြ တဲ့ ေခါင္းစဥ္ပဲ ေပးလုိက္ပါေတာ့တယ္ ...<br /><br /><br /><br /><br /><span style="color: rgb(153, 51, 153); font-weight: bold;">PS ...</span><span style="font-weight: bold;"> </span><span style="color: rgb(255, 102, 0); font-weight: bold;">!...* ေန႕လည္က အေတြး ညဘက္ မွ ... မီမီ .. မီမီ ... ၿပန္ေခၚၿပီးးး ေရးလိုက္သွ္ *...!<br /><br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1945354865414242200-445993460494012883?l=saunghninywat.blogspot.com' alt='' /></div>ေဆာင္းႏွင္းရြက္http://www.blogger.com/profile/17001566398373914216noreply@blogger.com8tag:blogger.com,1999:blog-1945354865414242200.post-55747693421206457172010-08-23T21:38:00.004+08:002010-08-24T20:57:17.868+08:00Hi, Mommy.<br />I'm your baby. You don't know me yet, I'm only a few weeks old. You're going to find out about me soon, though, I promise. Let me tell you some things about me. My name is John, and I've got beautiful brown eyes and black hair. Well, I don't have it yet, but I will when I'm born. I'm going to be your only child, and you'll call me your one and only. I'm going to grow up without a daddy mostly, but we have each other. We'll help each other, and love each other. I want to be a doctor when I grow up.<br /><br />You found out about me today, Mommy! You were so excited, you couldn't wait to tell everyone. All you could do all day was smile, and life was perfect. You have a beautiful smile, Mommy. It will be the first face I will see in my life, and it will be the best thing I see in my life. I know it already.<br /><br />Today was the day you told Daddy. You were so excited to tell him about me! ...He wasn't happy, Mommy. He kind of got angry. I don't think that you noticed, but he did. He started to talk about something called wedlock, and money, and bills, and stuff I don't think I understand yet. You were still happy, though, so it was okay. Then he did something scary, Mommy. He hit you. I could feel you fall backward, and your hands flying up to protect me. I was okay... but I was very sad for you. You were crying then, Mommy. That's a sound I don't like. It doesn't make me feel good. It made me cry, too. He said sorry after, and he hugged you again. You forgave him, Mommy, but I'm not sure if I do. It wasn't right. You say he loves you... why would he hurt you? I don't like it, Mommy.<br /><br />Finally, you can see me! Your stomach is a little bit bigger, and you're so proud of me! You went out with your mommy to buy new clothes, and you were so so so happy. You sing to me, too. You have the most beautiful voice in the whole wide world. When you sing is when I'm happiest. And you talk to me, and I feel safe. So safe. You just wait and see, Mommy. When I am born I will be perfect just for you. I will make you proud, and I will love you with all of my heart.<br /><br />I can move my hands and feet now, Mommy. I do it because you put your hands on your belly to feel me, and I giggle. You giggle, too. I love you, Mommy.<br /><br />Daddy came to see you today, Mommy. I got really scared. He was acting funny and he wasn't talking right. He said he didn't want you. I don't know why, but that's what he said. And he hit you again. I got angry, Mommy. When I grow up I promise I won't let you get hurt! I promise to protect you. Daddy is bad. I don't care if you think that he is a good person, I think he's bad. But he hit you, and he said he didn't want us. He doesn't like me. Why doesn't he like me, Mommy?<br /><br />You didn't talk to me tonight, Mommy. Is everything okay?<br /><br />It's been three days since you saw Daddy. You haven't talked to me or touched me or anything since that. Don't you still love me, Mommy? I still love you. I think you feel sad. The only time I feel you is when you sleep. You sleep funny, kind of curled up on your side. And you hug me with your arms, and I feel safe and warm again. Why don't you do that when you're awake, any more?<br /><br />I'm 21 weeks old today, Mommy. Aren't you proud of me? We're going somewhere today, and it's somewhere new. I'm excited. It looks like a hospital, too. I want to be a doctor when I grow up, Mommy. Did I tell you that? I hope you're as excited as I am. I can't wait.<br /><br />...Mommy, I'm getting scared. Your heart is still beating, but I don't know what you are thinking. The doctor is talking to you. I think something's going to happen soon. I'm really, really, really scared, Mommy. Please tell me you love me. Then I will feel safe again. I love you!<br /><br />Mommy, what are they doing to me!? It hurts! Please make them stop! It feels bad! Please, Mommy, please please help me! Make them stop!<br /><br />Don't worry Mommy, I'm safe. I'm in heaven with the angels now. They told me what you did, and they said it's called an abortion.<br /><br />Why, Mommy? Why did you do it? Don't you love me any more? Why did you get rid of me? I'm really, really, really sorry if I did something wrong, Mommy. I love you, Mommy! I love you with all of my heart. Why don't you love me? What did I do to deserve what they did to me? I want to live, Mommy! Please! It really, really hurts to see you not care about me, and not talk to me. Didn't I love you enough? Please say you'll keep me, Mommy! I want to live smile and watch the clouds and see your face and grow up and be a doctor. I don't want to be here, I want you to love me again! I'm really really really sorry if I did something wrong. I love you!<br /><br /><br />I love you, Mommy.<br /><br />Every abortion is just…<br /><br />One more heart that was stopped.<br />Two more eyes that will never see.<br />Two more hands that will never touch.<br />Two more legs that will never run.<br />One more mouth that will never speak.<br /><br />If you’re against abortion, reblog.<br /><br /><br />written by<br />Marian Alvear<br />Manila, Philippines<br /><br /><br /><span style="color: rgb(153, 51, 153); font-weight: bold;">PS ...</span><span style="font-weight: bold;"> </span><span style="color: rgb(255, 102, 0); font-weight: bold;">!...* </span>I've read this on facebook since last two weeks <span style="color: rgb(255, 102, 0); font-weight: bold;"> *...!</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1945354865414242200-5574769342120645717?l=saunghninywat.blogspot.com' alt='' /></div>ေဆာင္းႏွင္းရြက္http://www.blogger.com/profile/17001566398373914216noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-1945354865414242200.post-1488038190846810792010-08-12T01:48:00.006+08:002010-08-13T23:34:47.183+08:00ဘာလိုလိုနဲ႕ အေ၀း တစ္ေနရာမွ ေနလာတာ ေတာ္ေတာ္ၾကာေတာ့မယ္ ..<br /><br />ဘာလိုလို နဲ႕ ခ်စ္တဲ့ မိသားစုနဲ႕ ေ၀းရာမွ ၃ ႏွစ္ ၿပည့္ေတာ့မယ္ ..<br /><br />ဘာလိုလိုနဲ႕ အရမ္းခ်စ္တဲ့ အန္တီ ဆံုးတာလည္း ၅ ႏွစ္ ၿပည့္ေတာ့မယ္ ..<br /><br />ဘာလိုလိုနဲ႕ အရမ္းခ်စ္တဲ့ အကို တစ္ေယာက္ ဆံုးတာလည္း ၇ ႏွစ္ ၿပည့္ေတာ့မယ္ ..<br /><br />ဘာလိုလိုနဲ႕ အရမ္းခ်စ္တဲ့ သူငယ္ခ်င္း တစ္ေယာက္နဲ႕ ခင္တာလည္း ႏွစ္ ၂၀ ၿပည့္ေတာ့မယ္ ..<br /><br />ဘာလိုလိုနဲ႕ ေနာက္ အရမ္းခင္တဲ့ သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္နဲ႕ ခင္တာလည္း ၇ ႏွစ္ ၿပည့္ေတာ့မယ္ ..<br /><br />ဘာလုိလိုနဲ႕ ေနာက္ထပ္ အရမ္းခ်စ္တဲ့ သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္ ခဲြသြားတာလည္း ၄ လ ေက်ာ္သြားၿပီ ..<br /><br />ဘာလိုလိုနဲ႕ ၀မ္းနည္းခဲ့တဲ့ ေန႕ရက္ေတြ ရိွသလို ၊ ေပ်ာ္ခဲ့တဲ့ ေန႕ရက္ေတြလည္း ရိွခဲ့တယ္ ..<br /><br />ဘာလိုလိုနဲ႕ မ်က္လံုးေတြ ေယာင္ေအာင္ ငိုခဲ့ဖူးတဲ့ ေန႕ရက္ေတြ လည္း ရိွခဲ့တယ္ ..<br /><br />ဘာလိုလိုနဲ႕ ၿပန္မေတြ႕ေတာ့ဘူး ထင္ထားတာေတြလည္း ခဏတာ ၿပန္ေတြ႕ခဲ့တယ္ ..<br /><br />ဘာလိုလိုနဲ႕ MRT နားမွာ သီခ်င္းဆိုတဲ့ အဘိုးၾကီးကုိ မေတြ႕ရတာလည္း ေတာ္ေတာ္ ၾကာၿပီ ..<br /><br />ဘာလိုလိုနဲ႕ တစ္ေန႕ တစ္ေန႕ အိပ္ခ်ိန္ ၇ နာရီ ေလာက္ မအိပ္ရရင္လည္း ေခါင္းကိုက္တတ္လာၿပီ ..<br /><br />ဘာလိုလိုနဲ႕ အိမ္ကို ဖုန္းမေခၚၿဖစ္တာ လည္း ေတာ္ေတာ္ၾကာၿပီ ..(အိမ္ကပဲ ေခၚေနလို႕ပါ .. :) )<br /><br />ဘာလိုလိုနဲ႕ ဘေလာ့စေရးလာတာလည္း ၃ ႏွစ္ ရိွေတာ့မယ္ ..<br /><br />ဘာလိုလိုနဲ႕ ဘေလာ့ မေရးၿဖစ္တာလည္း ေတာ္ေတာ္ၾကာေနသလိုပဲ ..<br /><br />ဘာလိုလိုနဲ႕ ေဖ့ဘြတ္ က ကစားေနတဲ့ ဂိမ္းေတြလည္း အဆင့္ ၃၀ ေက်ာ္ၿပီ ..<br /><br />ဘာလိုလိုနဲ႕ ၾကက္ေတာင္ မရိုက္ၿဖစ္တာေတာင္ ေတာ္ေတာ္ၾကာသြားၿပီ ..<br /><br />ဘာလိုလုိနဲ႕ ေတာ္ေတာ္ေလးကိုလည္း ၀ လာၿပီ .. (လူပါး )<br /><br />ဘာလိုလိုနဲ႕ ဆံပင္ ေၿဖာင့္တာလည္း ၅ ခါ မက ရိွေနၿပီ ..<br /><br />ဘာလိုလိုနဲ႕ ..<br /><br />ဘာလိုလိုနဲ႕ ..<br /><br /><span style="font-size:85%;">ဘာလိုလိုနဲ႕ ..</span><br /><br /><span style="font-size:78%;">ဘာလိုလိုနဲ႕ ..</span><br /><br /><br /><span style="color: rgb(153, 51, 153); font-weight: bold;">PS ...</span><span style="font-weight: bold;"> </span><span style="color: rgb(255, 102, 0); font-weight: bold;">!...* ဘာလိုလိုနဲ႕ ပဲ ခုတေလာ *...!<br /></span><span style="color: rgb(255, 102, 0); font-weight: bold;"></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1945354865414242200-148803819084681079?l=saunghninywat.blogspot.com' alt='' /></div>ေဆာင္းႏွင္းရြက္http://www.blogger.com/profile/17001566398373914216noreply@blogger.com7tag:blogger.com,1999:blog-1945354865414242200.post-57833489651095013902010-06-28T17:59:00.005+08:002010-06-28T18:43:08.856+08:00အေပ်ာ္ လြန္ေနတာလား .. ??<br /><br />အပ်င္းထူ ေနတာလား .. ??<br /><br />လမ္းမ်ား ေနတာလား .. ??<br /><br />Chess ကိုက္ေနတာလား .. ??<br /><br />နား ပူ လို႕ ညစ္ေနတာလား .. ??<br /><br />အအိပ္ လြန္ေနတာလား .. ??<br /><br /><br />ဘာၿဖစ္ေနမွန္း မသိ .. မသိ နဲ႕ ။ " . . . " ရဲ႕ ပြစိပြစိ ကို အေၾကာင္းၿပဳ၍ စိတ္ေလလြင့္ကာ စိတ္အလုိလိုက္တာေတြ ေတာ္ေတာ္ကို မ်ားေနပါၿပီ ...<br /><br />ထိုေၾကာင့္ အခ်ိန္မေႏွာငး္ခင္ ၿပန္ၿပီး ၿပင္ဆင္စရာရိွသည္မ်ား ၿပင္ဆင္၍ အရင္လိုပဲ လိလိမၼာမၼာ (( ခုလည္း လိမ္မာပါတယ္ .. :)) နဲ႕ စာေမးပဲြမွာ ဂရိတ္ေကာင္းေကာင္း နဲ႕ ေအာင္ဖို႕ ၾကိဳးစားရေပမည္ ... ။<br /><br /><br /><br /><br /><br /><span style="color: rgb(153, 51, 153); font-weight: bold;">PS ...</span><span style="font-weight: bold;"> </span><span style="color: rgb(255, 102, 0); font-weight: bold;">!...* စာေမးပဲြ ေၿဖဆိုရန္ ၂ လ တိတိ သာ လိုပါေတာ့သည္ *...!<br /></span><div style="text-align: center;"><span style="color: rgb(255, 102, 0); font-weight: bold;">အမွတ္နည္းတာ မ်က္ႏွာငယ္ရတယ္လို႕ ဒီေန႕ ခံစားမိလာလို႕ပါ ..း(</span><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1945354865414242200-5783348965109501390?l=saunghninywat.blogspot.com' alt='' /></div>ေဆာင္းႏွင္းရြက္http://www.blogger.com/profile/17001566398373914216noreply@blogger.com11tag:blogger.com,1999:blog-1945354865414242200.post-42489711025109386072010-06-13T03:24:00.006+08:002010-06-13T05:41:47.227+08:00ေဆာင္းႏွင္းနဲ႕ သူနဲ႕ ေ၀းကြာခဲ့သည္မွာ ေတာ္ေတာ္ၾကာပါၿပီ .. ၾကာဆို ေဆာင္းႏွင္း ဒီေရာက္ကတည္းက သူနဲ႕ မေတြ႕ၿဖစ္ခဲ့ပါ .. ေဆာင္းႏွင္း ရဲ႕ ၂၄ နာရီထဲမွာ သူ႕ကို အခ်ိန္ေပးခ်ိန္မရေအာင္ ဘာေတြနဲ႕ ၿပည့္ေနမွန္း မသိၿပည့္ေနခဲ့တယ္ေလ .. ဒါေပမယ့္ ေဆာင္းႏွင္း သူ႕ကို တစ္ရက္မွ ေမ့မရခဲ့ပါ .. အခ်ိန္ရတိုင္း အြန္လိုင္းမွာ သူ႕အေၾကာင္း စံုစမ္း ရတာ အေမာေပါ့ .. ေဆာင္းႏွင္း သူ႕ကို သတိရသေလာက္ သူကေတာ့ ေဆာင္းႏွင္းကို ဖုတ္ေလတဲ့ ငါးပိ ရိွတယ္လို႕ ထင္မွာေတာင္ မဟုတ္ပါဘူး .. ေတာ္ေတာ္ ရက္စက္တယ္ေနာ္ .. း(<br /><br />သူ႕ကို ေဆာင္းႏွင္း အကို မိတ္ဆက္ေပးလို႕ စသိခဲ့တာပါ .. ေဆာင္းႏွင္း သူ႕ကို ေတာ္ေတာ္ေလး သေဘာက်၊ ႏွစ္သက္တယ္ ဆိုတာ တစ္အိမ္လံုးလည္း သိပါတယ္ .. တစ္ေဆြမ်ိဳးလံုးလည္း သိသလို ေဆာင္းႏွင္းနဲ႕ ေတာ္ေတာ္ေလးခင္တဲ့ သူငယ္ခ်င္းမ်ားလည္း သိပါတယ္ .. ေဖေဖကလည္း သူ႕ကို သေဘာက်၊ ႏွစ္သက္သလို အကို နဲ႕ ေမာင္ေလးကလည္း ႏွစ္ၾကိဳက္ၾကတယ္ .. အန္တီကေတာ့ တစ္ခါတစ္ေလ သူ႕စိတ္ မၾကည္တာနဲ႕ေတြ႕ရင္ ကန္႕ကြက္ခ်င္ ကန္႕ကြက္ ပါတယ္ .. ဒါေပမယ့္ ေဆာင္းႏွင္း ေမေမ ကေတာ့ သေဘာမက် ၊ မႏွစ္သက္ လို႕ လားမသိ အစဥ္အၿမဲ ကန္႕ကြက္ေနတတ္တယ္.. ((သို႕ေသာ္၀္)) အမ်ားနဲ႕ အနည္း မလို႕ ေမေမလည္း အရမ္းေတာ့ မကန္႕ကြက္ႏိုင္ေပ .. းD<br /><br />အခု ကံၾကမၼာ က မ်က္ႏွာသာ ေပးတယ္ ေၿပာရမလား .. ေဆာင္းႏွင္း နဲ႕ သူ႕ကို ေတြ႕ဆံုခြင့္ ရေအာင္ လုပ္ေပးခဲ့တယ္ .. တိုက္တိုက္ ဆိုင္ဆိုင္ ေဆာင္းႏွင္းရဲ႕ team break holidays နဲ႕ ၾကံဳေနေတာ့ ေဆာင္းႏွင္း သူ႕ကို ေတြ႕ခြင့္ရခဲ့တယ္ .. ((တိုက္ဆိုင္လိုက္တာမ်ားကြာ)) .. holidays ရဲ႕ ပထမဆံုး ေန႕မွာပဲ သူ တို႕အဖဲြ႕ေတြ ေရာက္လာခဲ့တယ္ .. ႏွစ္ ႏွစ္ခဲြ ေက်ာ္ေလာက္ ကင္းကြာ ေနရာကေန ခု ၿပန္လည္ ဆံုေတြ႕ခြင့္ ရၿပီ ဆိုေတာ့ ေဆာင္းႏွင္း ေတာ္ေတာ္ ၀မ္းသြား သြားးတယ္ .. းP<br /><br />ေဆာင္းႏွင္း သူ႕ကို အက်ီၤ အစိမ္းေရာင္ေလးေၾကာင့္ပဲ စဲြလမ္းခဲ့ေလသလား.. ေသခ်ာ ေရရာတဲ့ အေၾကာင္းၿပခ်က္မရိွေပမယ့္ သူ႕ကို ေတာ္ေတာ္ ရူးရူးမူးမူးကို စဲြလမ္းပါတယ္ .. စဲြလမ္းဆို ေဆာင္းႏွင္း အထင္ ၁၉၉၆ ေလာက္ ကတည္းကမ်ား စဲြလမ္းခဲ့ေလသလား မသိပါဘူး .. ေသခ်ာေတာ့ ခုႏွစ္ အတိအက် မမွတ္မိေပမယ့္ အဲ့ေန႕ က သူ လုပ္သြားတာေတြကို မ်က္စိထဲမွာ ေတာ္ေတာ္ စဲြေနတယ္ .. အဲ့အခ်ိန္တုန္းကဆို ေဆာင္းႏွင္း ေတာ္ေတာ္ငယ္ပါေသးတယ္ .. ဒါေပမယ့္ ေဆာင္းႏွင္း ေလ သူဘာလုပ္လုပ္ အေကာင္းပဲ ၿမင္တယ္ .. သူတင္ မက သူ႕ရဲ႕ ကိုယ္ပြားေလ ေတြ ဘာပဲလုပ္ လုပ္ လည္း အေကာင္းပဲ ၿမင္ေနတယ္ ..<br /><br />သူဆိုတာလည္း သူ႕ကိုယ္ပြားေလးေတြ ေၾကာင့္ ၿဖစ္လာရတာေတာ့ အမွန္အတိုင္း ေၿပာရရင္ ေဆာင္းႏွင္း သူ႕ရဲ႕ ကိုယ္ပြားေလးေတြ ကို ပိုၿပီး ႏွစ္သက္မိတယ္ ..သူ႕ရဲ႕ ကိုယ္ပြားေလးေတြနဲ႕ အလားသ႑ာန္ တူတာေတြ တစ္ၿခားေနရာေတြ ၿမင္ေနရေပမယ့္ မ်က္စိထဲမွာ ဘယ္လိုမွ အဆင္မေၿပလွေပ .. တကယ္ေတာ့ သူ႕ရဲ႕ မ်ိဳးရိုး(ကိုယ္ပြား) တစ္၀က္ေလာက္က ေတာ္ေတာ္ေလးကို အသားမဲပါတယ္ .. ဘယ္ေလာက္မည္းလဲဆို သြားေလးေတြပဲ ၿမင္ရၿပီး ထိုသြားေလးမ်ားကလည္း အုန္းၿခစ္ေလးမ်ားနဲ႕ တူေလရဲ႕ .. ဒါေၾကာင့္လည္း ေဆာင္းႏွင္း သူ႕ကို ပိုၿပီး သံေယာဇဥ္ ၿဖစ္မိ၊ တြယ္တာမိတာ ၿဖစ္ေကာင္းၿဖစ္လိမ့္ပါလိမ့္မယ္ .. B-)<br /><br />သူက တစ္ခါတစ္ေလ စိတ္ေက်နပ္ေအာင္ ေပးစြမ္းႏိုင္ေပမယ့္ တစ္ခါတစ္ေလမွ ေဆာင္းႏွင္း ရဲ႕ heart beat ကို ေတာ္ေတာ္ ၿမန္ေအာင္ လုပ္ၿပီး စိတ္ညစ္ေအာင္ လည္း လုပ္ခဲ့ဖူးပါတယ္.. ဒါေပမယ့္ ေဆာင္းႏွင္း လံုး၀ စိတ္မနာႏိုင္ခဲ့တာ ခုခ်ိန္အထိပါပဲ .. သူ႕ကို စသိတဲ့ အခ်ိန္ ကေန ခုခ်ိန္ထိဆို ေဆာင္းႏွင္း သူ႕အတြက္ ေပ်ာ္ခဲ့၇တယ္ ဆိုတဲ့ အခ်ိန္က နည္းလြန္းလွပါတယ္ .. တစ္ခါတစ္ေလဆို သူေပးတဲ့ အရာေတြက ေတာ္ေတာ္ ကို စိတ္ပ်က္ဖြယ္ေကာင္းလြန္းတာ အမွန္ပါ .. အဲ့လိုနဲ႕ပဲ ခုဆိုရင္ ၁၀ စု ႏွစ္ တစ္ခုလည္း ေက်ာ္သြားပါၿပီ ...<br /><br /><br />!@#$%^&amp;*()_+...................!@#$%^&amp;*()_+<br /><br /><br />ဒါဆို ခု ၂ ႏွစ္ခဲြေက်ာ္ကေန ၿပန္ေတြ႕ေတာ့ေရာ .....<br />ထိုနည္း ၄င္းပါပဲ ......<br />မၿဖစ္သင့္တာေတြ ၿဖစ္သြားတယ္ .. မေပးသင့္တာေတြ ေပးလိုက္ရတယ္ ..<br />အဲ့လိုေတြေၾကာင့္ သူ႕ ပါပါးဆို ထိုင္ရမလို ၊ ထရမလို ကို ၿဖစ္ေနေလရက္ ....<br /><br />ဒါေပမယ့္လည္းေလး သူ႕ကို ခြင့္လြတ္သည္းခံလိုက္ပါတယ္ ...<br />ခြင့္မလြတ္ဘူး ေၿပာရင္ လည္း ေၿပာင္းလဲလို႕မွ မ၇ေတာ့တာ .. ဘာမွ မတတ္ႏိုင္ေပ ... ၿပီးတာေတြ က ၿပီးသြားၿပီး ၿပီေလ .. ဘာလုပ္လို႕ ရမွာလဲ ...<br />ဒီေတာ့ ကိုယ့္စိတ္ ကိုယ္ပဲ အၿပစ္တင္လိုက္ပါတယ္ ...<br /><br />ဟင္းးးးးး ......... သူရယ္<br />အခု အစမွာေတာင္ အဲ့လိုဆိုရင္ ေရွ႕ေလွ်ာက္ ဘယ္လို လုပ္မလဲ ... ထပ္လဲြအံုးမွာပဲလား ဟင္ ...!<br /><br />စိတ္ပူတယ္ကြာ .... !!!!<br /><br /><br /><br /><br /><span style="color: rgb(153, 51, 153); font-weight: bold;">PS ...</span><span style="font-weight: bold;"> </span><span style="color: rgb(255, 102, 0); font-weight: bold;">!...* တကယ္ေတာ့ အဓိက မၿဖစ္သင့္ပဲၿဖစ္သြားတာ ဂရင္း ေၾကာင့္ပါ *...!</span><br /><div style="text-align: center;">((ဒါေပမယ့္ က်န္တဲ့သူေတြလည္း ပေရာဂ သိပ္မကင္းပါ ))</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1945354865414242200-4248971102510938607?l=saunghninywat.blogspot.com' alt='' /></div>ေဆာင္းႏွင္းရြက္http://www.blogger.com/profile/17001566398373914216noreply@blogger.com15tag:blogger.com,1999:blog-1945354865414242200.post-22213136402064512582010-05-06T06:00:00.002+08:002010-05-05T16:54:35.232+08:00<b><span style="color: blue;">မနက္</span></b> <span style="color: blue;"><b>.....</b></span><br />အိပ္ေကာင္းေနရင္းနဲ႕ ၀င္လာတဲ့ ဖုန္းအလန္း ေၾကာင့္ ထရေတာ့မယ္ ...အိပ္ခ်င္မူးတူးနဲ႕ ေရခ်ိဳးခန္းထဲ၀င္ ၊ ေရခ်ိဳး ဖီးလိမ္း ၿပင္ဆင္ ၊ ေကာ္ဖီ တစ္ခြက္ ေသာက္ ၊ စာရြက္စာတမ္း ၊ ဘြတ္ခ္ ၊ ေက်ာင္းသားကဒ္ ၊ ပစၥည္းစစ္ထည့္ ၊ အိမ္တစ္ခါး ေသာ့ပိတ္လို႕ ေၿခတစ္လွမ္း ကုေဋတစ္သန္းမဟုတ္တဲ့ လမ္းေလွ်ာက္ႏွဳန္းနဲ႕ ေက်ာင္းသို႕ သြားေပေတာ့ ..<br /><br /><div style="color: #bf9000;">!@#$%^&amp;*()_+ </div><br /><b style="color: blue;">ေန႕လည္ .....</b><br />ေန႕လည္ ထမင္းစားခ်ိန္&nbsp; ခ်ိဳေပါ့ရြတ္ ေနတဲ့ ေပါက္ေဖာ္ၾကီးလက္ရာ စားမလား .. အီစိမ့္စပ္ ေနတဲ့ မေလးဆိုင္က ဟာ စားမလား .. ဒါမွ မဟုတ္ မက္ေဒါနားရဲ႕ အကို မက္ေဒါနယ္ ဆီကို ဦးတည္မလား .. ေဆာက္ကန္တင္း ၊ ေႏွာက္ကန္တင္း ၊ အီ့စ္ကန္တင္း ၊ ၀က္စ္ကန္တင္း အကုန္လံုး ခ်က္တဲ့သူနဲ႕ ဆိုင္နာမည္သာကဲြလဲြမယ္ .. ထပ္တလဲလဲ နဲ႕ တူညီေနတဲ့ အရသာေတြ .. ေရွာင္လဲႊ၍လည္း မရ၊ စားရေပအံုးမည္ ..<br /><br /><div style="color: #bf9000;">!@#$%^&amp;*()_+</div><div style="color: #bf9000;"><br /></div><div style="color: #bf9000;"><b style="color: blue;">ညေန .....</b></div><br />ညေနေက်ာင္းဆင္း အိမ္သို႕ တစ္လွမ္းခ်င္း ေၿဖးညင္းစြာနဲ႕ အသာအယာ ေလွ်ာက္လို႕ၿပန္ .။ အိမ္တံခါးေလး ေသာ့ဖြင့္လို႕ အိမ္ထဲ၀င္ ၊ အခန္းတံခါးဖြင့္ ၊ လြယ္အိတ္ခ် ၊ မ်က္ႏွာသစ္လို႕ ညေန ထမင္းစားရန္ ခ်က္ၿပဳတ္ၿပင္ဆင္ ...။ ေရမိုးခ်ိဳးၿပီးလို႕ ကုိယ္ခ်က္ထားတဲ့ လက္ရာ နဲ႕ ထမင္းစားရတာမွ အရသာရိွေသးတယ္.. ။<br /><br /><div style="color: #bf9000;">!@#$%^&amp;*()_+</div><br />စာေလး၊ ဘာေလး နဲနဲပါးပါး ၾကည့္ ၊ အမ်ားၾကီး ၾကည့္မိရင္ ကရက္ဒဒ္ ထြက္မွာ ဆိုးလို႕ နဲနဲပါးပါး ပံုမွန္ေလာက္နဲ႕ စာေၾကြးမရိွဘူးဆို ေတာ္ၿပီ ... လူကစာကိုႏိုင္ၿပီး ၊ စာကလူကိုမႏိုင္ဖို႕ပဲ အေရးၾကီးတာ .. ေသြ႕ပုေသြ႕ .. B-)<br /><br /><span style="color: #bf9000;">!@#$%^&amp;*()_+</span> <br /><br />ေနာက္ေန႕ တစ္ဖန္ ေရာက္လို႕ လာၿပန္ၿပီ ... မန္းေဒး တူ ဖရိုက္ေဒး ေတာ့ အဲ့လိုနဲ႕ပဲ ခ်ာခ်ာလည္..<br /><br />စေန၊ တနဂၤေႏြ ပတ္တိုင္း နဲ႕ အခ်ိန္ၿပည့္ ..... :(<br />အံမယ္ .. ကိုဖီအာနန္ ၊ လီကြန္ယု ၊ ဗခမၾကီး သရ တို႕ထက္ေတာင္ အလုပ္မ်ားေနလို႕ သူတို႕ေတာင္ ေဘးနားက ထိုင္ငိုေနေလရက္ ... <br /><br /><br />ဒီလိုနဲ႕ပဲ ေနာင္ ၃ ႏွစ္ ဆိုတာ ကို လည္ပတ္သြားရမွာ မလဲႊဧကန္ ... ေက်ာင္း ၃ ႏွစ္ ၿပီးရင္ ဘာလုပ္မလဲ.. ေရစက္ခ် .. အလွဴလုပ္မွာေပါ့ ...(အဲ့လိုမဟုတ္ပါဘူး) ..ဒါဆို ယူနီ ဆက္တတ္ေပါ့ .. တတ္စရာလားး.. စိတ္ကူးထဲ ကို မရိွဘူး .. ထပ္ဆင့္အကယ္ဒမီ ေရႊစင္ဘြန္းေတြ ရၿပီး ဒီႏိုင္ငံမွာ တစ္သက္လံုးေနသြားရမွာ စိုးရိမ္လို႕ပါ .. ခုေတာင္ မ်က္စိထဲမွာ ၿမင္ေနမိတဲ့ ဘြန္းစာခ်ဳပ္ၾကီး .. အားလားလား ၃ ႏွစ္ အလုပ္ လုပ္ရေပအံုးမည္ ။ <span style="color: #0b5394;">((အလုပ္လုပ္ေနရင္း အလကား ဖရီးတတ္ခြင့္ရခဲ့ရင္ေတာ့ စဥ္းစားမယ္လို႕.. စလံုး စတိုင္လ္)) ..</span>&nbsp; ၿပီးရင္ေတာ့ မိသားစု ရိွတဲ့ ေနရာေလးကိုပဲ အၿပီးၿပန္ပါေတာ့မယ္ .. ၾကိဳက္တဲ့ အခ်ိန္မေရြး ၿပန္လာလို႕ ရတယ္လို႕ ေၿပာေနေပမယ့္ ခုခ်ိန္ မွာ ဘာလို႕ မၿပန္ခ်င္ေသးတာလဲ ဆိုတာေတာ့ ကိုယ့္ဘာသာလည္း ေသခ်ာမသိသလိုပဲ ..<br /><br />ဒါဆို ေနာင္ ၆ ႏွစ္ အတြင္း ဒီကၽြန္းႏိုင္ငံမွာပဲ ရိွေနရအံုးမယ္ ေပါ့ ..ေနာင္ ၅ ႏွစ္ ၊ ၆ႏွစ္ အတြင္း ေဆာင္းႏွင္းကိုယ္တိုင္ ဘာေတြေၿပာင္းလဲ သြားႏိုင္လည္း ခုခ်ိန္မွာ စဥ္းစားၾကည့္ရင္ အရြယ္ေရာက္လာတဲ့ သူတိုင္းအတြက္ အိမ္ေထာင္မွဳ႕ ဘုရားတည္ ဆိုတာ ေရွာင္လဲြလို႕မွ မရတာ .. ကိုယ္ အသက္ၾကီးတဲ့ အခ်ိန္ထိ ေဖေဖနဲ႕ ေမေမ ေဘးနားမွ ေနသြားႏိုင္ရင္ေတာ့ အပ်ိဳၾကီးပဲ လုပ္မွာေပါ့ ..:P&nbsp; ခုေတာင္ မိသားစု မရိွပဲ ၁ ေယာက္တည္း ေန ေန၇တာ အထီးက်န္ ၊ အမက်န္လို႕ ...<span style="font-size: xx-small;"> <span style="font-size: small;">အင္းး.. အဲ့လိုေတြ ညည္းလြန္းလို႕ </span></span>ေဖေဖနဲ႕ ေမေမကလည္း စိတ္မခ် ၿဖစ္ေနတာ ေနမွာပါ .. <span style="font-size: xx-small;"><span style="font-size: small;">ဒါေပမယ့္လည္း ကိုယ္ခ်စ္ ၊ သူခ်စ္ ပဲလိုခ်င္တာေပါ့ .. မတိုက္ဆိုင္ေတာ့လည္း အိမ္က စီမံရာေပါ့ .. သမီးလိမၼာေလးပဲ လုပ္ေတာ့မယ္ .... </span></span><span style="font-size: small;">! </span><br /><br />စီးပြားေရး စဥ္းစားၾကည့္ၿပန္ေတာ့လည္း ယာယီ စဥ္းစားထားတာေတြ ရိွေနေပမယ့္ ေနာင္ ႏွစ္ အမ်ားၾကီးလိုေသးေတာ့ ........<br />ဘယ္လို ေၿပာမလဲေပါ့ေနာ္ ..(( လက္နဲ႕စာရိုက္ၿပီးပဲ ေၿပာရမွာေပါ့ ..)) စီးပြားေရးဆိုတာ က စဥ္းစားထားေပမယ့္ အခ်ိန္အခါ နဲ႕ အေၿခအေန ေပၚမွာ မူတည္ေသးတယ္ ေလ ...<br /><br />ဘာပဲၿဖစ္ၿဖစ္ အသက္လည္း မငယ္တဲ့ အရြယ္ ေရာက္ေနတဲ့ အတြက္&nbsp; ကိုယ့္ရဲ႕ life plan တစ္ခုေတာ့ ရိွသင့္တယ္ ထင္တယ္ .. ကိုယ္ဘာၿဖစ္ခ်င္တာလဲ ... ကိုယ့္ကို ဘာၿဖစ္ေစခ်င္ၾကတာလဲ ေပါ့ ..<br /><br />စိတ္ရိွသမွ်သာလုပ္ရရင္ေတာ့ ......... လုပ္ခ်င္တာေတြ ေတာ္ေတာ္မ်ားေနတယ္လို႕ ...<br />ဂယ္ ...<br />ဂယ္ ...<br />ဂယ္ ေၿပာတာ ....<br /><br /><br /><br /><div style="text-align: center;"><br /></div><br /><span style="color: #993399; font-weight: bold;">PS ...</span><span style="font-weight: bold;"> </span><span style="color: #ff6600;"><span style="font-weight: bold;">!.. မ၀ါ တဂ္ထားတာလည္း ၄ ၊ ၅ လ ေလာက္ ရိွၿပီထင္ပါတယ္.. ခုမွ ဖီးလ္လာလို႕ပါ</span></span><span style="color: #ff6600; font-weight: bold;">*...!&nbsp;</span><br /><div style="text-align: center;"><span style="color: #ff6600; font-weight: bold;">တဂ္ထားတာနဲ႕ ေရးထားတာနဲ႕ ကိုက္ညီရဲ႕လားေတာင္ သိေတာ့ဘူး ..</span></div><div style="text-align: center;"></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1945354865414242200-2221313640206451258?l=saunghninywat.blogspot.com' alt='' /></div>ေဆာင္းႏွင္းရြက္http://www.blogger.com/profile/17001566398373914216noreply@blogger.com12tag:blogger.com,1999:blog-1945354865414242200.post-24075372684680885172010-04-18T22:09:00.008+08:002010-04-19T00:11:04.288+08:00ႏွစ္သစ္ကူးမွာ အားလံုး စိတ္၏ ခ်မ္းသာၿခင္း ၊ ကိုယ္၏ က်န္းမာၿခင္း ၿဖင့္ ၿပည့္စံုႏိုင္ၾကပါေစ လို႕ ပို႕စ္ မေရးခင္ ႏွစ္သစ္ကူးမွာ ဆုမြန္ေကာင္း ေၿခြလိုက္ပါတယ္ ..။<br /><br /><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);">စိတ္ထဲ ရိွသမွ် ခ်ေရးၿပီေနာ္ ...</span><br /><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(204, 0, 0);">~</span> အိမ္ကို အရမ္းသတိရေနတယ္ ..။ အထူးသၿဖင့္ ေဖေဖနဲ႕ ေမေမကိုေပါ့ .. ေနာက္တစ္ခါ အိမ္ၿပန္တဲ့ အခ်ိန္မွာ ေဖေဖ နဲ႕ ေမေမ မ်က္ႏွာကို ၿမင္ရဖို႕ အၿမဲ ေမွ်ာ္လင့္ေနတယ္ .။<br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(204, 0, 0);">~ </span>မနက္ဖန္ဆို ေက်ာင္းစဖြင့္ေတာ့မယ္ .။ ေနာင္ ၆ ဆိုတဲ့ အေတြးက မေတြးပဲ မေနႏိုင္ေအာင္ ၀င္၀င္လာတယ္ .။<br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(204, 0, 0);">~</span> ၃ ႏွစ္ ေက်ာင္းတတ္ၿပီးတဲ့ အခ်ိန္ ေဖေဖနဲ႕ ေမေမ သက္ရိွထင္ရွား ရိွေနဖို႕ အၿမဲေမွ်ာ္လင့္ေနမိတယ္ .။<br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(204, 0, 0);">~</span> မိသားစုနဲ႕ ေနရတာ ဘယ္ေလာက္ ေႏြးေထြးဖို႕ေကာင္းတယ္ဆိုတာလည္း တစ္ေန႕တစ္ၿခား ပိုသိလာတယ္ .။<br /><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(153, 51, 153);">~</span> ေက်ာင္းတတ္ရမယ့္ ၅ ရက္မွာ ၃ ရက္ က မနက္အေစာ မသြားရေတာ့ အိပ္ေရး၀၀ေတာ့ အိပ္ႏိုင္လိမ့္မယ္လို႕ ေမွ်ာ္လင့္ပါတယ္.။<br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(153, 51, 153);">~</span> ဒါေပမယ့္ ညေန ၆ နာရီ အထိ တတ္ရမယ့္ ေန႕ကိုေတာ့ ရင္ေမာတယ္ . :(<br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(153, 51, 153);">~</span> စေကာလားရွစ္နဲ႕ တတ္ရဖို႕လည္း Citizen ရွာလိုက္ရရင္ေကာင္းမလား မသိဘူး .:P<br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(153, 51, 153);">~</span> ေက်ာင္းက မတတ္ရေသးဘူး .. Attachment ကိုလည္း Oversea မွာ ဆင္းခ်င္ေနတယ္.. B-)<br />(မုန္႕ဆီေၾကာ္ ဘယ္နားေနမွန္းမသိေသးဘူးး ... ((ဆက္ေၿပာၾကရန္))..)<br /><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(204, 0, 0);">~</span> ရန္ကုန္ က ဆံပင္ညွက္ေပးလိုက္တဲ့ ဆံပင္ညွက္ဆိုင္က အမၾကီးကိုလည္း စိတ္တိုေနတယ္ .။<br /><span style="color: rgb(204, 0, 0); font-weight: bold;">~</span> ဒီက ေၿပာတဲ့စကားလံုးအတိုင္း ေၿပာရရင္ Chicken Back Side ပံုစံ ေၿပာင္းဖို႕ စိတ္ကူးေနရတယ္ .။<br /><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(153, 51, 153);">~</span> အလုပ္က ဆယ္ၿပားေစ့မ်က္ႏွာ နဲ႕ တရုတ္ေကာင္ကိုလည္း အၿမင္ကပ္တယ္ .။<br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(153, 51, 153);">~</span> ဆရာၾကီးဒီဇိုင္းနဲ႕ ဘယ္လိုၾကည့္ၾကည့္ မ်က္စိထဲမွာ ၾကည့္လို႕ကို မရဘူး.။<br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(153, 51, 153);">~</span> ခဏ၊ ခဏ စကားမမ်ားခ်င္လို႕ ေရွာင္ရင္လည္း မရၿပန္ဘူး.။<br /><br /><span style="color: rgb(204, 0, 0); font-weight: bold;">~</span> အေနာက္တိုက္က သူငယ္ခ်င္း Malaysian မေလးအိမ္မွာ အၿမဲ ထမင္းစားရရင္ေကာင္းမလဲေနာ္ ..<br /><span style="color: rgb(204, 0, 0); font-weight: bold;">~</span> ခ်ိဳ၊ ေပါ့ ေနတဲ့ ေပါက္ေဖာ္ၾကီးလက္ရာရိုးသြားလို႕ မေလးေတြရဲ႕ အုန္းႏို႕နဲ႕ ခ်က္တဲ့ ဟင္းေတြကို ခံတြင္းေတြ႕ေနတယ္.:)<br /><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(153, 51, 153);">~</span> မေလး ဘာသာစကားလည္း အရမ္းကို တတ္ခ်င္ေနတယ္.။ တစ္ေန႕ကို ၁၀ လံုးႏွဳန္း နဲ႕ က်က္ေနတာလည္း ေမ့ေမ့သြားတယ္.။<br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(153, 51, 153);">~</span> ဒါေပမယ့္ <span style="font-weight: bold; color: rgb(255, 0, 0);">"အာကု ခ်င္သ ေကာင္းမွဳ"</span> က်ေတာ့ ေမ့ဘူးဗ်ာ .။ ညဏ္ေကာင္းတာ ေတြ႕တယ္မလား.?<br /><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(204, 0, 0);">~</span> Fujitsu &amp; hp ထဲက Laptop အသစ္ ၁ လံုးလည္း လိုခ်င္တယ္ .။<br /><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(153, 51, 153);">~</span> ပေရာ္ဖက္ရွင္နယ္လ္ ရိုက္တဲ့ ကင္မရာ ေကာင္းေကာင္းလည္း တစ္လံုးလည္း လိုခ်င္တယ္ .။<br /><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(204, 0, 0);">~</span> SonyEricsson ဖုန္း အသစ္ ၁ လံုး လည္း လိုခ်င္ေနတယ္ .။ ခုဖုန္းက ႏွာေစးေခ်ာင္းဆိုး၀င္ေနၿပီ .။<br /><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(153, 51, 153);">~</span> Student Ezlink Card လည္း ၿမန္ၿမန္ရဖို႕ ေမွ်ာ္လင့္တယ္ .။ Adult Fees ေၾကာင့္ ညစ္ေနတယ္.:(<br /><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(204, 0, 0);">~</span> မေလးရွားလည္း သြားလည္ခ်င္ေနတယ္ .။ ဂ်ဳိဟို ေတာင္ မေရာက္ဖူးေသးတဲ့ ဘ၀.. :(<br />သူမ်ားေတြ ေၿပာတာေတာ့ JB မွာ ဘာမွ ရိွဘူးတဲ့ ၊ မရိွလည္း သြားဖူးခ်င္တာ ..။<br /><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(153, 51, 153);">~</span> ၿမန္မာႏိုင္ငံက မသြားၿဖစ္ခဲ့တဲ့ က်ိဳက္ထီးရိုးလည္း သြားခ်င္တယ္ .။ ၿမစ္ဆံုလည္း သြားခ်င္တယ္ .။ ေတာင္ၾကီးလည္း သြားခ်င္တယ္ .။ အေလာင္းေတာ္ ကႆဖ လည္း သြားဖူးခ်င္တယ္ .။<br /><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(204, 0, 0);">~</span> ဒီေန႕က စလို႕ စကားလည္း တည္တည္တံ့တံ့နဲ႕ ေမးတာကိုပဲ ေၿဖေတာ့မယ္ လို႕ စိတ္ကူးထားတယ္ .။<br />ၿမန္မာဘာသာစကားသင္တန္းေက်ာင္း သြားၿပန္တတ္ရရင္ေတာင္ ေကာင္းမလား မသိဘူး . B-)<br /><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(153, 51, 153);">~</span> သတိရတဲ့ စိတ္ေတြေၾကာင့္ ငိုေနမိတာေတြလည္း မရိွခ်င္ဘူး .။<br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(153, 51, 153);">~</span> ဒါေပမယ့္ ငိုခ်င္ရက္လက္တို႕ဆိုေတာ့ ငိုေနဆဲပဲ .. အဟင့္ .!<br /><br /><br /><br /><br />ကဲ .. ကိုဏီလင္းညိဳေရ ..<br />ေလာေလာဆယ္ ေခါင္းထဲ ရိွသမွ် အေတြးေတြနဲ႕ ခံစားရတာေတြကို ေရးတတ္သလိုပဲ ေရးလိုက္တယ္..<br />အေပ်ာ္တမ္း၊ စိတ္ထဲရိွတဲ့အရာေလးေတြပဲ ေပၚလာမွ ေရးတာဆိုေတာ့ ကိုဏီလင္းညိဳေရးသေလာက္ေတာ့ ဖတ္လို႕ေကာင္းမယ္ မထင္ပါ ..<br />ေရးတာ ေနာက္က်ေနတာ စိတ္မရိွပါနဲ႕ .. တကယ္ကို မအားလို႕ပါ .. ။<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1945354865414242200-2407537268468088517?l=saunghninywat.blogspot.com' alt='' /></div>ေဆာင္းႏွင္းရြက္http://www.blogger.com/profile/17001566398373914216noreply@blogger.com8tag:blogger.com,1999:blog-1945354865414242200.post-6792863417024368412010-04-01T14:14:00.008+08:002010-04-01T14:57:36.704+08:00ဧပရယ္ ဖူးလ္ တဲ့ ...<br />ဧပရယ္ ဖူးလ္တာ မဖူးလ္တာေတာ့သိဘူးးးကြယ္ .. အိမ္က ကြန္ ေၾကာင္ေတာင္ေတာင္နဲ႕ ဖူးလ္ေနလို႕ေတာ့ ေတာ္ေတာ္ဂြက်တယ္ ...<br /><br />အိမ္ေၿပာင္းၿပီးကတည္း အိမ္မွာ အင္တာနတ္ သံုးရတာ မဆင္မေၿပလို႕ ပါ ....<br /><br />စာေတြ ဖတ္တယ္ .. ဖတ္တယ္ .. ကြန္မန္႕ေရးမယ္ဆို ကြန္ နတ္ရွင္ၾကီး က ၿပဳတ္ က်သြားၿပန္ၿပီ ...<br /><br />ေဖ့ဘြတ္မွာ ေဆာ့တယ္ .. ေဆာ့တယ္ .. ကြန္ နတ္ရွင္ၾကီး ၿပဳတ္ရက္နဲ႕ ေဆာ့ေနေတာ့ ၿပန္ေဆာ့ရတာပဲ ...<br /><br />သီခ်င္းေတြ download လုပ္တယ္ .. လုပ္တယ္ .. လုပ္ေနဆဲ ကြန္ နတ္ရွင္ၾကီး ၿပဳတ္က်သြားၿပန္ေရာ ...<br /><br />သူငယ္ခ်င္းေတြ နဲ႕ talk တယ္ .. talk တယ္ .. talk ေနရင္း ကြန္ နတ္ရွင္ၾကီး တတ္လိုက္ ၊ က်လိုက္ ...<br /><br />ဂယ္ပဲ ... ညစ္လိုက္တာ .... ဘာမွန္းကို သိဘူးးး ...<br /><br />လမ္းေဘးက ရရာ ကြန္ ကို ဆဲြသံုးေနရသလိုပဲ ... တတ္လိုက္ ၊ က်လိုက္ ... :((<br /><br />ရရင္လည္း အရမ္း ေႏွးတာပဲ ...<br /><br />သိရင္ ကူညီၿပီး ေၿပာၿပၾကပါ ....<br />အိမ္ရွင္ ေၿပာတာကေတာ့ 8 မက္ဂါဘိုက္ တဲ့ ...<br />ေလာေလာဆယ္ အိမ္မွာ စုစုေပါင္း ကြန္ၿပဴတာ ၆ လံုး သံုးေနၾကပါတယ္ ...<br />အဲ့ဒါ လံုေလာက္တဲ့ ဘိုက္ လားးးး ၊ မဘိုက္ လားးး ၊ မသိလို႕ ေၿပာၿပၾကပါ ...<br /><br />ေနာက္ၿပီး တစ္ခါတစ္ေလ connection က connected က လို႕ ၿပေနရက္နဲ႕ browser လံုး၀ ဖြင့္လို႕ မရပါဘူးးး .. ၿမင္ေနရက္ နဲ႕ မသံုးရတဲ့ ဘ၀ ... :(( refresh ၿပန္လုပ္ လည္း မရ ... Restart ၿပန္လုပ္လည္း မရနဲ႕ .. :((<br /><br />ေၾသာ္ ...<br />ပိုက္ပိုက္ မ်ား ရိွလို႕ကေတာ့ ေလ ...<br />တစ္ေယာက္စာ ကုိယ္ပိုင္ လိုင္း တစ္ခု ၀ယ္လုိက္ပါတယ္ ...<br />(( ေစ်းအေပါဆံုး ၁ လ = ၁၆ က်ပ္ )) ကို မတပ္ႏိုင္လို႕ တစ္လစာ သူငယ္ခ်င္းေတြ မ်ား တစ္ေယာက္ ၁ က်ပ္ ေလာက္ စြန္႕ၾကဲၾကရင္ ဘယ္ေလာက္ ေကာင္းမလဲ ေနာ္ .... discount ေစ်းေလွ်ာ့ေပးတယ္ ကြာ .. ငါးမူး ဆိုရင္ပဲ ရတယ္ ...<br /><br /><br /><span style="color: rgb(153, 51, 153); font-weight: bold;">PS ...</span><span style="font-weight: bold;"> </span><span style="color: rgb(255, 102, 0);"><span style="font-weight: bold;">!...*</span></span><span style="color: rgb(255, 102, 0); font-weight: bold;">ခုမွ ေရႊႏိုင္ငံ ၿပန္ေရာက္ေနသလိုပဲ .. :( *...!</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1945354865414242200-679286341702436841?l=saunghninywat.blogspot.com' alt='' /></div>ေဆာင္းႏွင္းရြက္http://www.blogger.com/profile/17001566398373914216noreply@blogger.com12tag:blogger.com,1999:blog-1945354865414242200.post-38236414355463106292010-03-24T19:27:00.002+08:002010-03-24T19:35:28.062+08:00နာရီ ၾကည့္လိုက္ေတာ့ ေန႕လည္ ၁၂ နာရီ ....<br />ဟြန္းးး ကိုယ့္ကိုယ္ကိုယ္ ေတာင္ စိတ္ေလသြားတယ္ .. ည ၂ နာရီ ကတည္းက အိပ္တာ အဲ့ေလာက္ေတာင္ အိပ္ႏိုင္တယ္ ဆိုၿပီးးး .. :(<br /><br />မ်က္ႏွာသစ္ ... သြားတိုက္ ...<br />ဘုရားရိွခိုး .. ပုတီးစိပ္ ...<br />ေကာ္ဖီေဖ်ာ္ .. ကြန္ၿပဴတာ ဖြင့္ ... ဘာလုပ္ရရင္ ေကာင္းမလဲ ...<br /><br />ဘာမွ မလုပ္ဘဲ ေတာင္ေတာင္ အီအီ ..<br />ဟိုစာအုပ္ ေကာက္ကိုင္ ဖတ္ ၊ ဒီ စာအုပ္ ေကာက္ကိုင္ဖတ္ ...<br /><br />အိပ္ယာ ေနာက္က်မွ ထေတာ့ မလန္းဆန္းး .. ေရခ်ိဳးလိုက္ရင္ ေကာင္းမယ္ အထင္နဲ႕ ေရခ်ိဳးခန္း ၀င္ ၊<br /><br />ခဏေနေတာ့ ဗိုက္က ဆာလာေၾကာင္း သတင္းပို႕လာတယ္ ... ဘာစားရရင္ေကာင္းမလဲ ေနာ္ .. ေဘးနားက ေကာ္ဖီ ခြက္ထဲ မွာ လည္း ေကာ္ဖီ က်န္ေနေသးေတာ့ အခန္းထဲမွာ ရိွတဲ့ ဘီစကစ္ ထုပ္ ပဲ ေဖာက္စားဖို႕ စဥ္းစားလိုက္တယ္ .. ေနသာ ထိုင္သာေတာ့ ရိွသြားသလိုပဲ ...<br />ဘာလုပ္ရရင္ ေကာင္းမလဲ .. ဒီကေန႕ ဘယ္မွလည္း သြားဖို႕ကိစၥ ထိုထို အီအီ လည္း မရိွ ...<br />မနက္ၿဖန္ ေတာ့ သြားရအံုးမယ္ ...<br />လုပ္ေနတဲ့ ကိစၥ ေတြ ကလည္း လုပ္ေနရင္းနဲ႕ ကို မၿပီး ၿပတ္ ႏိုင္ေသးးး ...<br /><br />အရင္တုန္းကေတာ့ အားရင္ အလုပ္သြားတာေပါ့ .. ခု အလုပ္ က လည္း မလုပ္တာ ၁ လခဲြေလာက္ ရိွေတာ့မယ္ .. ပိုက္ပိုက္ ေခ်းမယ့္သူမ်ား ဆက္သြယ္ၾကပါ ... Warmly Welcome ေနာ္ ...<br /><br />ရန္ကုန္ က ၿပန္ေရာက္တာနဲ႕ အိမ္ကို ပို႕ထားတဲ့ စာအိတ္ေလးၿဖည္ၾကည့္လုိက္တာ 19 March ေနာက္ဆံုးဆိုေတာ့ လူလည္း လုပ္စရာ ရိွတာေတြ အၿမန္ လုပ္နဲ႕ ပင္ပန္း လိုက္တာ .. တစ္ေန႕ တစ္ေန႕ သြားလိုက္ရတာ လည္း ေၿခတို မတတ္ပဲ ..<br /><br />အိမ္ကို လည္း ဖုန္းမဆက္ ၿဖစ္ေသးးး ...<br />ေတာ္ေတာ္ မိုက္တဲ့ သမီးမိုက္ ပဲေနာ္ ... တကယ္ေတာ့ အဲ့လို မဟုတ္ပါဘူးးး .. ခုခ်ိန္ ဆက္ ဆိုေတာ့လည္း ဘာေၿပာရမလဲ ... မၿပီးေသးဘူးးး .. မရေသးဘူးး ဘဲ ေၿပာရမွာ .. သူတို႕ ၾကားခ်င္တဲ့ သတင္းမွ မၾကားရေသးတာ.. မဆက္ခ်င္ေသးဘူးးးး ..<br />ဒါဆို ကိုယ့္ အေဖနဲ႕ အေမ အသံေလးေရာ မၾကားခ်င္ဘူးလားးး ဆိုေတာ့ ၾကားခ်င္တာေပါ့ .. ဒါေပမယ့္ ၾကားၿပီးရင္ ငိုခ်င္လာေရာ ... ဖုန္းဆက္ၿပီးရင္လည္း စိတ္ထဲမွာ က်န္ေနခဲ့တဲ့ အေတြးေတြက နည္းနည္းေႏွာေႏွာ မဟုတ္ ...<br />အရင္တုန္းက ေတာ့ အိမ္ က pfingo ကေန ၃ ရက္ ၿခား တစ္ခါ ေလာက္ ေခၚၾကတယ္ .. ခု တေလာ သူတို႕လည္း တစ္ခ်ိဳ႕ေသာ ကိစၥ ေတြ နဲ႕ အလုပ္ရွဳပ္ေနၾကလို႕ မေခၚ ၿဖစ္ဘူး ဆိုတာ သိေနတယ္ ...<br /><br />ဒါေပမယ့္ သဘက္ခါေတာ့ ဖုန္းဆက္ၿပီး အေၿခအေန ေၿပာၿပမယ္လို႕ စိတ္ကူးထားပါတယ္ ..<br />ဆက္တဲ့ ေန႕ အဆူခံရမွာ ေသခ်ာတယ္ ဆိုတာလည္း ကိုယ့္ဘာသာ သိေနတယ္ .. အရင္တစ္ခါ ကလည္း ဖုန္းဆက္ရမယ့္ ေန႕ မဆက္ၿဖစ္တာ နဲ႕ အဆူခံထိ ၿပီးၿပီ ...<br />:(<br />သူငယ္ခ်င္း တစ္ခ်ိဳ႕ ကေတာ့ ေၿပာေနတယ္ ... Home Sick ၿဖစ္ေနတာေတာင္ မဆက္ဘဲ ေနႏိုင္တယ္ တဲ့ .. နင္ ရူးမ်ား ရူးေနလားတဲ့ ... ရူးရင္လည္း ရူးေနမွာေပါ့ ... သိဘူးးး ...<br />ဟူးးးးး...<br /><br />အိမ္ေၿပာင္းဖို႕လည္း ဘာ ပစၥည္း တစ္ခုမွ မသိမ္းရေသးးး ..<br />သိမ္းခ်င္စိတ္ လည္း မရိွဘူးးး ...<br />သိမ္းဖို႕ ၾကည့္လိုက္ေတာ့လည္း တိုလီမုတ္စ ပစၥည္းေတြ ေတာ္ေတာ္ မ်ားေနသလိုပဲ ... ပစၥည္းအၾကီး သိမ္းရတာ လြယ္ကူသေလာက္ ပစၥည္း အေသးေလးေတြ သိမ္းရတာ ေတာ္ေတာ္ ခက္တယ္ .. ေသခ်ာ အမွတ္အသားနဲ႕ သိမ္းလုိက္ေပမယ့္ လည္း တစ္ခ်ိဳ႕ ပစၥည္းေလးေတြ ဆို ဘယ္ေခ်ာင္နား သြားသိမ္း မိလဲ ဆိုတာ မမွတ္မိေတာ့ဘူးးး .. (ဥာဏ္ေကာငး္လြန္းလို႕) ..:D<br />ခုခ်ိန္ မွာ ဂ်င္နီတို႕ ၊ အာလာဒင္ထဲက မီးခြက္ေစာင့္နတ္တို႕လိုမ်ား ရိွလို႕ကေတာ့ ဘာပစၥည္းမွ မသိမ္းရဘဲ ခ်က္ခ်င္း မ်က္စိတမိွတ္ အတြင္း ဒီအတိုင္း ေလး ေရႊ႕ေပးပါ ဆိုၿပီး ေတာင္းဆိုမိ မွာ အမွန္ပဲ ... :)))<br /><br />ခု မွ နာရီ ၾကည့္မိတယ္ ...<br />ရ နာရီ ေတာင္ ခဲြၿပီ ... ဘာမွ လည္း မစားရေသးပါလားးး .. တစ္ခုခု စားဖို႕ သြားလုပ္ လိုက္အံုးမယ္ ..<br />ေတာင္ေတာင္ အီအီ ေတြးမိေတြးရာ ေရးသြားလုိက္သည္ ...<br /><br /><br /><br /><span style="color: rgb(153, 51, 153); font-weight: bold;">PS ...</span><span style="font-weight: bold;"> </span><span style="color: rgb(255, 102, 0);"><span style="font-weight: bold;">!...*</span></span><span style="color: rgb(51, 204, 0); font-weight: bold;"> စိတ္ မေပ်ာ္သလိုပဲ </span><span style="color: rgb(255, 102, 0); font-weight: bold;">*...!</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1945354865414242200-3823641435546310629?l=saunghninywat.blogspot.com' alt='' /></div>ေဆာင္းႏွင္းရြက္http://www.blogger.com/profile/17001566398373914216noreply@blogger.com12tag:blogger.com,1999:blog-1945354865414242200.post-60160126343298169542010-02-26T06:55:00.016+08:002010-02-26T08:07:02.432+08:00အားလံုးပဲ မဂၤလာ အေပါင္း ႏွင့္ ၿပည့္စံုေသာ ေန႕ေလး တစ္ရက္ ၿဖစ္ပါေစ ...<br /><br />အခု လာမည့္ 28.Feb, 2010 ေန႕လည္ 1:25 flight နဲ႕ Golden Land သို႕ ခဏ ၿပန္ပါအံုးမည္ ၿဖစ္၍ ခဏတာ အားလံုးကို ႏွဳတ္ဆက္ခဲ့ပါတယ္ ..<br />တကယ္ေတာ့ ၿပန္ဖို႕ အစီအစဥ္ မရိွပါဘူး .. အေၾကာင္း အမ်ိဳးမ်ိဳး ေၾကာင့္ ၿပန္ဖို႕ မွန္းထားတဲ့ ရက္ထက္ ေစာၿပီး <span style="font-weight: bold; color: rgb(153, 0, 0);">ရုတ္တရက္</span> ၿပန္သြားရတဲ့ အတြက္ အရမ္းမေပ်ာ္ ၿဖစ္ေနရပါတယ္ .. << ဟုတ္ပါတယ္ >> .. June,09 ေလာက္ၿပန္တုန္းကလို စိတ္ထဲ မွာ အရမ္း ေပ်ာ္မေနဘူးးး .. ဘာလို႕မွန္းေတာ့ သိဘူးးး ..<br /><br /><span style="font-weight: bold;">တကယ္ ၿပန္ခ်င္ေနတဲ့ ရက္က March 20 - April 17 ကို ၿပန္ခ်င္တာပါ .. </span><span style="color: rgb(255, 0, 0); font-weight: bold;">:(</span><br /><br />ဘာလို႕လဲဆို March 27 ရက္ေန႕မွာ ေမေမ့ ေမြးေန႕ ရိွေနပါတယ္ .. ေမြးေန႕မွာ ေမေမနဲ႕ အတူ ဘုရား အတူတူသြား၊ အလွဴဒါန တစ္ခုခု ၿပဳလုပ္ခ်င္ေနပါတယ္ ..<br />ေနာက္တစ္ခုကေတာ့ ရန္ကုန္ သၾကၤန္ကိုလည္း ေနခ်င္ေနလို႕ပါ ..<br />ေမြးကတည္းက ရန္ကုန္မွာေနေသာ္လည္း ရန္ကုန္ သၾကၤန္ဆိုတာ ဘာမွန္းမသိခဲ့တာ ဒီႏွစ္လည္း တစ္ခါ ထပ္လြဲ ၿပန္ပါၿပီ .. ဒီေတာ့ 15 က်ပ္ေပးၿပီး Padang ကစားကြင္းထဲ ပဲ ခ်ီတတ္ရမယ္ နဲ႕ တူပါတယ္ ..<br /><br />ၿပန္ရမွလား ၊ မ ၿပန္ရဘူးလား အေၿခအေန ေတြေၾကာင့္ promotion ticket ကို ပဲ ၀ယ္ထားမိပါ၍ ၿပန္မယ့္ date ေၿပာင္းခ်င္ရင္ air-ticket ဖိုး S$110 ထပ္ေပးရမွာပါ .. (ထပ္ေပးဖို႕ ပိုက္ပိုက္ရိွဘူး).. ရန္ကုန္မွာလည္း တိုေတာင္းတဲ့ အခ်ိန္ ကာလ ပဲ ေနၿဖစ္မွာ ၿဖစ္တဲ့ အတြက္ ပိုက္ပိုက္လည္း ထပ္မေပးေတာ့ဘဲ ၀ယ္ထားတဲ့ လက္မွတ္ date နဲ႕ပဲ ၿပန္ပါေတာ့မည္ ..<br /><br />ၿပန္လာမယ့္ ရက္ ကေတာ့ ေသခ်ာ အတိအက် မသိေသးပါဘူး .. ၀ယ္ထားတာ ၁ လ ticket ဆိုေပမယ့္ ဒီမွာ လုပ္စရာ စာရြက္စာတမ္း ကိစၥ ေတြ မၿပီးပ်က္ေသးလို႕ မိဘေတြနဲ႕ ၁ လ ေနခ်င္ေသာ္လည္း ေနႏိုင္မည္ မထင္ပါ .. :(<br /><br />ေနာက္ထပ္ ၀မ္းနည္းစရာ သတင္းကေတာ့ အခု ဒီလ 26 March,2010 မွာ အိမ္ေၿပာင္းရပါေတာ့မည္ .. အိမ္ရွင္ နဲ႕ အိမ္ေၿပာင္းဖို႕ ၿပီးခဲ့တဲ့ ၁ လ ေလာက္ကတည္းက စကားေၿပာထားၾကေသာ္လည္း result တစ္ခု ေစာင့္ေန၍ ေၿပာင္းမယ့္ ေနရာလည္း မစဥ္းစားရေသး ၊ ဘာမွ မလုပ္ ရေသးပါဘူး .. အခ်ိန္ကေတာ့ ေတာ္ေတာ္နီးေနပါၿပီ ..<br />ဒါေၾကာင့္ ဒီက သူငယ္ခ်င္းမ်ားကို အကူအညီ ေတာင္းခ်င္ပါတယ္ .. ရန္ကုန္က ၿပန္လာတဲ့ အခါ အၿမန္ဆံုးနည္း နဲ႕ ပန္းကန္လံုးစီး ၿပီး အိမ္ ကူရွာေပးၾကပါလို႕ လို႕ လို႕ .... အနီလိုင္းဘက္ မွာပဲ ေနၿဖစ္မယ္လို႕ပဲ ထင္ပါတယ္ ..<br /><<< အဲ့ဒါလည္း ေသခ်ာ မသိေသးဘူး >>> ..<br /><br />ဒါေၾကာင့္ တစ္လကို (အိမ္လခ + all charges) အၿပီး အစီး 250 နဲ႕ ရမယ့္ အိမ္ေလး မ်ား ရိွရင္ လက္တို႕ပါ ...<br />ထုက 250 ပဲ ေပးရတာကို လို႕ ... ဒါေပမယ့္ ခု ၿပန္ရွာခ်ိန္မွာ အဲ့ေစ်းနဲ႕ ရလိမ့္မည္ မထင္ .. :(<br /><br /><br />အားလံုးကို ခဏ ႏွဳတ္ဆက္ခဲ့ပါတယ္ ...<br /><br />ဒီ တစ္ခါ ၿပန္တာ ေနာက္ေၾကာင္း ကိစၥ ေတြကလည္း မၿပီးၿပတ္တဲ့ အၿပင္ တစ္ခ်က္ခုတ္ရင္ ၂ ခ်က္ေလာက္ ၿပတ္ရမယ့္ အေရးလည္း မၿပတ္ေတာ့ ၿပန္ရတာ အရမ္း ေပ်ာ္ဘူးးးးးးးးးးး<br />ဟုတ္တယ္ ေလ ... တစ္ခါ တစ္ခါ ၿပန္ဖို႕ အေရး လြယ္တဲ့ ကိစၥ မွ မဟုတ္တာ လို႕ လို႕ လို႕ ...<br /><br />ဒါေပမယ့္ က်ိဳက္ထီးရိုး သြားခ်င္တဲ့ ဆႏၵေတာ့ ၿပည့္၀ မလား မသိဘူးး .. အရမ္း အရမ္း အရမ္းကို သြားခ်င္ေနလို႕ အခ်ိန္ ရခဲ့ရင္ သြားလိုက္ပါအံုးမယ္ ..<br /><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(51, 51, 255);">ၿပန္သြားတဲ့ အထဲမွာ သၾကၤန္ပိုး အရိွန္နဲ႕ ၿပန္သြားတာ ဆိုေတာ့ သီခ်င္းေလး တစ္ပုဒ္ တင္သြားပါတယ္ ..</span><br /><br /><br /><object width="425" height="344"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/ysqhE-BEGAE&amp;hl=en_US&amp;fs=1&amp;rel=0"><param name="allowFullScreen" value="true"><param name="allowscriptaccess" value="always"><embed src="http://www.youtube.com/v/ysqhE-BEGAE&amp;hl=en_US&amp;fs=1&amp;rel=0" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="425" height="344"></embed></object><br /><br /><br /><br /><div style="text-align: center; font-weight: bold; color: rgb(51, 51, 255);">သၾကၤန္ နား အရမ္း မနီးေသး ေသာ္လည္း သၾကၤၤန္ပိုးက ထေနၿပီ ... :P<br /></div><br />ၿပန္လာတဲ့ အခါ ပထမအၾကိမ္ ၿပန္တုန္းက ရန္ကုန္ ေလဆိပ္မွာ ၿဖစ္သလိုမ်ိဳး မၿဖစ္ပါေစနဲ႕ လို႕ လည္း ဆုေတာင္းပါတယ္ ..<br />bcos အၿပန္ date ကို open date လုပ္သြား လို႕ပါ ...<br />အဲ့တုန္းက အၿဖစ္အပ်က္ေလးကို အေတြ႕အၾကံဳ ဆိုတဲ့ label နဲ႕ တပ္ၿပီးေရးထားပါတယ္ ..ဗဟုသုတ ရေအာင္ မဖတ္ရေသးတဲ့သူမ်ား သြားဖတ္ လို႕ ရပါတယ္ .. link မခ်ိတ္တတ္၍ မခ်ိတ္ခဲ့ေတာ့ပါ ..<br /><br /><br /><span style="color: rgb(153, 51, 153); font-weight: bold;">PS ...</span><span style="font-weight: bold;"> </span><span style="color: rgb(255, 102, 0);"><span style="font-weight: bold;">!...*</span></span><span style="color: rgb(51, 204, 0); font-weight: bold;">1 kilo ကို S $ 10 ၿဖင့္ ေရာင္းခ်င္သူမ်ား ရိွပါက လိွဳက္လွဲစြာၿဖင့္ ၀ယ္ပါေၾကာင္း</span><span style="color: rgb(255, 102, 0); font-weight: bold;">*...!<br /></span><div style="text-align: center;"><span style="color: rgb(255, 102, 0); font-weight: bold;">ဒါ ကိုယ့္အခ်င္းခ်င္းေတြ မလို႕ မဟာ သၾကၤန္ 50 % discount ခ်ထားတာ .. :P</span><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1945354865414242200-6016012634329816954?l=saunghninywat.blogspot.com' alt='' /></div>ေဆာင္းႏွင္းရြက္http://www.blogger.com/profile/17001566398373914216noreply@blogger.com8tag:blogger.com,1999:blog-1945354865414242200.post-42706307745610132602010-02-24T20:09:00.003+08:002010-02-24T20:28:01.286+08:00၁၀ တန္း ေအာင္ေတာ့ ဘာေၾကာင္း တတ္မလဲ တဲ့ .. ေမေမ က ေမးတယ္ ..<br /><br />ေမေမ ငယ္ငယ္ ငယ္စဥ္ကတည္းက တတ္ေစခ်င္တာ ဆရာ၀န္လိုင္း ၊ ဒါေၾကာင့္ ငယ္ငယ္က သမီးၾကီးရင္ ဘာလုပ္မလဲ ေမးရင္ ေဆာင္းႏွင္း လည္း ဆရာ၀န္ လုပ္ခ်င္တယ္လို႕ပဲ ေၿဖခဲ့တယ္ .. အဲ့လို ေၿဖခဲ့တယ္ ဆိုတာကလည္း ဆရာ၀န္လိုင္းကို တတ္ခ်င္တာထက္ duty coat အၿဖဴေရာင္ ၀တ္ရတာ ကို တကယ္ သေဘာ က်တယ္ .. တကယ္ေတာ့ မတတ္ခ်င္ပါ ..:)<br />ဒါဆို ဘာတတ္ခ်င္လဲ ေမးရင္ တတ္ခ်င္တာ ေတြ က မ်ားေနတယ္ .. Civil or Archit လိုမ်ိဳး ေတြ၊ (တကယ္ေတာ့ ေဖေဖ့ကို ၾကည့္ၿပီး အားက်တာ ၿဖစ္မယ္ ) .. ၊ ကြန္ၿပဴတာ နဲ႕ ပတ္သက္တာေတြ ၊ ေနာက္ၿပီး Chemist Lab Technician .. ဘာရယ္ ညာရယ္ မဟုတ္ ၊ chemical ပစၥည္းေတြနဲ႕ အေရာင္ေလး ေတြ ေၿပာင္းသြားတာ ၾကည့္ၿပီး စိတ္၀င္စားတယ္ ..<br /><br />အဲ့ေတာ့ ၁၀ တန္း ႏွစ္ကတည္းက Chem , Phy, Bio ဆိုတဲ့ အတဲြ ကို ယူခဲ့တယ္ .. သူငယ္ခ်င္းေတြက Chem, Phy, Ec0 ယူဖို႕ ေၿပာေပမယ့္ လံုး၀ စိတ္မ၀င္စား .. ၇ နဲ႕ ၉ ေပါင္းေတာင္ လက္ေခ်ာင္း ေထာင္ၿပီး တြက္ရတာ ဆိုေတာ့ ဘယ္လို မွ Eco နဲ႕ ႏွစ္ပါးသြားလို႕ မၿဖစ္ ေခ် ..<br /><br />၁၀ တန္းေအာင္ေတာ့ အမွတ္စာရင္း ၾကည့္ေတာ့ GTC မွာ ကိုယ္လိုခ်င္တဲ့ လိုင္းမရ ၊ ရတဲ့ လိုင္းကိုလည္း ကိုယ္က မလိုခ်င္ ၊ ဒီေတာ့ မတတ္ေတာ့ဘူးေပါ့ ..<br />အဲ့ဒါနဲ႕ ရိုးရိုးလိုင္းေတြထဲက ဒဂံု တကၠသိုလ္ ရဲ႕ အမွတ္အၿမင့္ဆံုး IC (Industrial Chemistry) ကို ယူခဲ့တယ္ .. အဲ့လို ကိုယ့္ေမဂ်ာကိုယ္ ဂုဏ္ၿမင့္လိုက္တာ .. (E ေမဂ်ာ က Eng ဘာသာ တစ္ခုတည္း အမွတ္ၾကည့္ၿပီး ေခၚတာ)..<br /><br />ေယာင္လည္ ေယာင္လည္ ၁၇ ႏွစ္ မၿပည့္ေသးတဲ့ ဘ၀ နဲ႕ ဒဂံု တကၠသိုလ္ ေက်ာင္းသူ ဘ၀ ကို စတင္ခဲ့တယ္ ..<br />အေဆာင္ေပၚ ေရာက္ေတာ့ List ၾကည့္ေတာ့ ကိုယ့္ ေမဂ်ာက အေယာက္ ၃၀၀ ေတာင္ မၿပည့္ ၊ ေခ်ာက္ကပ္ကပ္ႏိုင္လြန္းတယ္ လို႕ ေတြးမိလိုက္ေသးတယ္ ..<br />ဒီလိုနဲ႕ ..<br />ေက်ာင္း စ တတ္တဲ့ ၁ ပတ္ မွာပဲ ဟိုလူ နဲ႕ စကားေၿပာ ၊ ဒီလူ နဲ႕ စကားေၿပာရင္း ၁၀ ေယာက္ အဖဲြ႕လိုမ်ိဳး ၿဖစ္သြားတယ္ .. မသြားဖူးတဲ့ အေဆာင္ေတြ သြားၾကည့္ ၊ ေမဂ်ာေတြက King &amp; Queen ေရြးတာေတြ သြားၾကည့္ .. အစ ၂ ပတ္ ကေတာ့ အကုန္လံုးက အထူးအဆန္းေတြေပါ့ ..<br />စကားမစပ္ .. ခု ရန္ကုန္မွာ ေတာ္ေတာ္ နာမည္ၾကီးေနတဲ့ မင္းသားအသစ္တစ္ေယာက္က ေဆာင္းႏွင္းတို႕ ႏွစ္က IC King ရဲ႕ ညီအရင္းတဲ့ .. (ေၾကၿငာခ ရလို႕ ) ... :P<br /><br />အဲ့ဒါနဲ႕ ေက်ာင္း စ တတ္တဲ့ ၂ ပတ္ ေလာက္ ကေတာ့ ပင္ပန္းမွန္း သိပ္ မသိ ၊ သြားလို႕ ေကာင္း ၊ ၾကည့္လို႕ ေကာင္း ၊ ဟိုလူ နဲ႕ ဟို အေဆာင္ ပါသြား ၊ ဒီလူ နဲ႕ ဒီ အေဆာင္ ပါသြား ၊ လိုက္သြားရင္းနဲ႕လည္း <span style="color: rgb(0, 153, 0); font-weight: bold;">"</span>ငါ ဒီေလာက္ တစ္ေဆာင္နဲ႕ တစ္ေဆာင္ ေ၀းမယ္ မွန္း သိရင္ မလိုက္ပါဘူး<span style="font-weight: bold; color: rgb(0, 153, 0);">"</span> လို႕ ေၿပာရင္းး ၊ ေလွ်ာက္ရင္း နဲ႕ လည္း ပါသြားၿဖစ္တယ္ ..<br /><br />ေနာက္ ၃ ၊ ၄ ပတ္ ေလာက္ ေနေတာ့ ဘယ္မွ မသြားခ်င္ ေတာ့ .. စာသင္ခန္း ကေန အၿပင္ကို မထြက္ခ်င္ ၊ ေလတိုက္ ၊ အသားမဲ မွာ စိုးလို႕ ေလ .. ဒါေတာင္ အေဆာင္ က ေလကြယ္တဲ့ဘက္ မ်က္ႏွာမူ ထားလို႕နဲနဲ ေတာ္ေသးတယ္ ေၿပာရမယ္ ..<br />ကိုယ္ကသာ မလိုက္ခ်င္ဘူး ေၿပာေနေပမယ့္ အဖဲြ႕ထဲက ဆရာသမားေလးေတြက Queen ေတြကို ငမ္းခ်င္တယ္ေလ .. ဒီေတာ့ သူတို႕က ေခၚေသာ္လည္း မိန္းကေလး ေတြ က တုန္တုန္မလွဳပ္ ၊ ေနာက္ေတာ့ သူတို႕လည္း ေလကုန္ အာေပါက္တာပဲ ရိွတယ္ဆိုၿပီး သူ႕တို႕ဘာသာ သြားၾက ၊ ၿပန္လာရင္ သူတို႕ ရင္ဖြင့္တာ နားေထာင္ ေပးရင္းနဲ႕ ပထမ ႏွစ္ ရဲ႕ 1 st sem ၿပီးသြားခဲ့တယ္ ..<br /><br /><br /><br />ဆက္ပါဦးမည္ ...<br /><br /><br /><br /><span style="color: rgb(153, 51, 153); font-weight: bold;">PS ...</span><span style="font-weight: bold;"> </span><span style="color: rgb(255, 102, 0);"><span style="font-weight: bold;">!...*</span></span>ဘာရယ္ ညာရယ္ မဟုတ္ ၊စိတ္ကူးထဲမွာ ေက်ာင္းတုန္းက ေပ်ာ္ခဲ့တာေတြ သတိရလို႕<span style="color: rgb(255, 102, 0); font-weight: bold;">*...!<br /><br />အေၾကြးတင္ေနတဲ့ ပို႕စ္ တစ္ပုဒ္ ေရးဖို႕ရိွတာ မသိခ်င္ေယာင္ ေဆာင္ထားတာ ေတာ္ေတာ္ကို ၾကာေနပါၿပီ ..<br />ခြင့္လြတ္ပါ လို႕ လို႕ လို႕ .. မၾကာမီ .. လာမည္ ..<br />စိတ္ဆိုးေနလား မသိ .. အိမ္လည္ေတာင္ မလာေတာ့ဘူးး .. အဟိ .. :P<br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1945354865414242200-4270630774561013260?l=saunghninywat.blogspot.com' alt='' /></div>ေဆာင္းႏွင္းရြက္http://www.blogger.com/profile/17001566398373914216noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-1945354865414242200.post-90976442785478783272010-02-23T20:26:00.003+08:002010-02-23T20:37:07.554+08:00<object width="425" height="344"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/y1WbOTKH2Ik&amp;hl=en_US&amp;fs=1&amp;rel=0"><param name="allowFullScreen" value="true"><param name="allowscriptaccess" value="always"><embed src="http://www.youtube.com/v/y1WbOTKH2Ik&amp;hl=en_US&amp;fs=1&amp;rel=0" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="425" height="344"></embed></object><br /><br /><br />ၿပီးခဲ့တဲ့ အပတ္က ဒီက သူငယ္ခ်င္း တစ္ေယာက္ ပို႕ေပးတဲ့ သီခ်င္း ေတြထဲက နားထဲ စဲြေနတဲ့ သီခ်င္းေလး တစ္ပုဒ္ပါ ..<br />တိုက္ဆိုင္ ခဲ့တဲ့သူေတြ ရိွရင္လည္း နားေထာင္လို႕ ရေအာင္လို႕ တင္ေပးလိုက္ပါတယ္ ..<br /><br /><br /><span style="color: rgb(153, 51, 153);">PS ...</span> <span style="color: rgb(255, 102, 0);">!...*</span><span style="font-weight: bold;"> နားေထာင္လို႕ ေကာင္း၍ တင္လိုက္ရံု သက္သက္ပါ </span> <span style="color: rgb(255, 102, 0);">*...!<br /></span><div style="text-align: center;"><span style="color: rgb(255, 102, 0);"> ခု ခံစားေနရတာနဲ႕ ေတာ့ တစ္ခ်ဲ စီ ...... >>> </span><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1945354865414242200-9097644278547878327?l=saunghninywat.blogspot.com' alt='' /></div>ေဆာင္းႏွင္းရြက္http://www.blogger.com/profile/17001566398373914216noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-1945354865414242200.post-32357996729338945772010-02-16T19:45:00.003+08:002010-02-16T20:23:31.357+08:00<span style="color: rgb(204, 0, 0); font-weight: bold;">~</span> စဥ္းစားေသာ္လည္း ခုခ်ိန္ထိ အေၿဖက ဇေ၀ဇ၀ါ .... <br /> <br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(204, 0, 0);">~</span> ကိုယ္တိုင္ ဆံုးၿဖတ္မွ ရမယ့္ ကိစၥ မွာ မသိခ်င္ေယာင္ေဆာင္ ၊ အခ်ိန္ နဲ႕ အေၿခ အေနက ဆံုးၿဖတ္ ေပးလိမ့္မယ္ ဆိုၿပီး မသိက်ိဳးကၽြံ ၿပဳထားရင္ က်မ တစ္ကိုယ္ေကာင္းဆန္ရာ က်သြားမလားး.. တစ္ခါတစ္ေလမွာ က်မ အရမ္းကို ေတြေ၀တယ္ .. လုပ္ခ်င္ေနတဲ့ ဆႏၵေတြ ရိွေနေပမယ့္ ဘာေၾကာင့္မွန္းမသိ စိတ္ရဲ႕ တြန္းအားေပးမွဳ႕ကို က်မ လိုက္ေနခဲ့တယ္ .. အခု လည္း က်မရဲ႕ ကြန္ၿပဴတာ ေဘးက ၿပကၡဒိန္ေလးဆီသို႕ အၿမဲ ၾကည့္ၿပီး ကိုယ့္ကိုယ္ ကို ေမးေနမိတယ္ .. <br /> <br /><span style="color: rgb(204, 0, 0); font-weight: bold;">~</span> တခဏတာ အတြက္ ၾကည့္မွာလား .. တစ္ဘ၀လံုးစာ အတြက္ ၾကည့္မွာလားးး <br /> ဘယ္လို ဆံုးၿဖတ္မွာလဲ တဲ့ ... <br /> က်မ မွာ တိက် ေသခ်ာ တဲ့ အေၿဖ ခုခ်ိန္ထိ မရိွေသးပါဘူးး .. <br /> <br /><span style="color: rgb(204, 0, 0); font-weight: bold;">~</span> အသက္ ၂၀ ကတည္းက က်မ ၾကိဳးစားလာခဲ့သမွ် အရာ အားလံုးဟာ က်မ ကိုယ့္ ေၿခေထာက္ ကိုယ္ေပၚ ရပ္တည္ ေနႏိုင္ခဲ့တာက လႊဲလို႕ က်မ မိဘ အေပၚမွာ ဘာမွ ေသခ်ာ ေရရာတယ္ ဆိုတဲ့ လုပ္ေပးႏိုင္မွဳ႕ မရိွ၊ ဘာမွ ထိုက္တန္တဲ့ ၿပန္လည္ ေက်းဇူး ဆပ္မွဳ႕ ဆိုတာ မလုပ္ႏိုင္ခဲ့ေသးဘူး ... <br /> <br /><span style="color: rgb(204, 0, 0); font-weight: bold;">~</span> ခုခ်ိန္မွာ က်မ အသက္အရြယ္ နဲ႕ ဆိုရင္ ဦးစီးၿပီး အိမ္ကို ၿပန္လည္ ၾကည့္ရွဳ႕သင့္ေနၿပီ .. ဒါေပမယ့္ က်မ မလုပ္ႏိုင္ေသးဘူး .. ဘာလို႕လဲ .. က်မ ဆံုးၿဖတ္ခဲ့တဲ့ ကုိယ့္ရဲ႕ ဆံုးၿဖတ္ခ်က္ေတြ ေၾကာင့္လား .. <br /> <br /><span style="color: rgb(204, 0, 0); font-weight: bold;">~</span> ေသခ်ာ စဥ္းစားရင္း၊ စဥ္းစားရင္း နဲ႕ပဲ ........... <br />အရာ အားလံုး ဘယ္သူ႕ မွ ခ်ဳပ္ခ်ယ္မွဳ႕ မရိွတဲ့ ေအာက္မွာ က်မ စိတ္နဲ႕ ကိုယ္ လုပ္ေဆာင္ခဲ့တဲ့ အတြက္လည္း ေနာင္တ ဆိုတာ က်မ မွာ မရိွ ၊ ဘယ္လို အေကာင္းဆံုး ၿဖစ္ေအာင္ ၾကိဳးစားမလဲ ဆိုတာ စဥ္းစားေပမယ့္ တစ္ခါတစ္ေလ မွာ က်မရဲ႕ တင္းထားတဲ့ စိတ္ေတြ ေလွ်ာ့ခ် လိုက္တဲ့ အခ်ိန္ က်မ ရဲ႕ ပါးၿပင္မွာ မ်က္ရည္ေတြ လိမ့္ဆင္းလာတတ္တယ္ .. ဒါေပမယ့္ က်မ အတြက္ မည္သူမွ စိတ္ညစ္ရတာ ၊ စိတ္ပူရတာကို မလိုလားတဲ့ အတြက္ အၿမဲ ၿပံဳးေနႏိုင္ေအာင္ ၾကိဳးစားတယ္ .. <br /> <br /><span style="color: rgb(204, 0, 0); font-weight: bold;">~</span> တကယ္ဆို အရာအားလံုးက က်မ ကို ေၿပာင္းလဲေအာင္ လုပ္တာလား .. <br /> <br /><span style="color: rgb(204, 0, 0); font-weight: bold;">~</span> က်မ ကပဲ အရာအားလံုးကို ေၿပာင္းလဲ သြားေအာင္ လုပ္တာလား .. ေသခ်ာ မသိေပမယ့္ တစ္ခါတစ္ေလမွာ တစ္စံုတစ္ေယာက္(ခု)ေၾကာင့္ တြန္းအားေပးေနတဲ့ က်မရဲ႕ စိတ္ကို အရမ္း မုန္းတယ္ .. က်မ ထို တစ္စံုတစ္ခုကို အရမ္းမုန္းတဲ့ စိတ္ေတြ အတားအဆီး မရိွ ၿဖစ္လာေလေလ ၊ က်မ အတြက္ ခြန္အားေတြ ၿဖစ္လာေလေလ နဲ႕ပဲ ခ်ာလပတ္ လည္ေနၿပီလား .. <br /> <br /><span style="color: rgb(204, 0, 0); font-weight: bold;">~</span> ဥေပကၡာ ၿပဳထားခ်င္ေသာ္လည္း က်မရဲ႕ ခြန္အားေတြ တစ္ခါတစ္ေလ ေမာပန္းသြားတဲ့ အခ်ိန္မွာ က်မ ရဲ႕ ခႏၶာထဲကို မေကာင္းတဲ့ စိတ္ထားေတြ ၀င္လာၿပီး ထပ္မံတြန္းအားေပးေနတယ္ .. <br /> <br /><span style="color: rgb(204, 0, 0); font-weight: bold;">~</span> အဲ့ဒီ့ မေကာင္းတဲ့ စိတ္တြန္းအားေတြ ေနာက္ က်မ လိုက္ေနရင္း ဒုတိယ အၾကိမ္ ဆံုးရွံဳးရမွာကိုလည္း မလိုလား .. က်မရဲ႕ ေခါင္းမာ ခဲ့မွဳ႕က ရခဲ့တဲ့ သင္ခန္းစာေၾကာင့္ ေနာက္တစ္ၾကိမ္ ဆိုတာကို ထပ္မံ မလိုခ်င္ပါ .. <br /> <br /><span style="color: rgb(204, 0, 0); font-weight: bold;">~</span> ေသခ်ာတဲ့ အေၿဖကို ကိုယ္တိုင္ ဆံုးၿဖတ္ဖို႕ ရက္ေတြ နီးကပ္လာေလေလ ၊ က်မ စိတ္ေတြ ေထြေလေလပဲ .. ငါ ဘာလုပ္သင့္သလဲ .. ခုခ်ိန္မွာ က်မကို အရင္က တစ္ေယာက္ေသာ သူ ေၿပာေနတဲ့ စကားေလး တစ္ခု ကို ၾကားေယာင္ေနမိတယ္ .. <span style="color: rgb(0, 153, 0);">" မီးငယ္ နင္ ေတာ္ေတာ္ တကုိယ္ေကာင္း ဆန္တယ္ "</span> တဲ့ .. <br /> <br /><span style="color: rgb(204, 0, 0); font-weight: bold;">~</span> တကယ္ေတာ့ က်မ တစ္ကိုယ္ေကာင္းဆန္တာ မဟုတ္ပါ .. အားလံုး အတြက္ အေကာင္းဆံုး လုပ္ေပးခ်င္တဲ့ ဆႏၵေတြေၾကာင့္ ေရြးခ်ယ္ရင္း ၊ ေရြးခ်ယ္ရင္း တစ္ကိုယ္ေကာင္းဆန္ သလို ၿဖစ္သြားတာပါ .. <br /> <br /><span style="color: rgb(204, 0, 0); font-weight: bold;">~</span> ခုခ်ိန္မွာလည္း ၾကိဳက္တာ ေရြးခ်ယ္ခြင့္ ရိွတယ္ ဆိုတဲ့ လမ္းေပၚမွာ <span style="color: rgb(204, 0, 0);">"ထုတ္ေဖာ္ေၿပာၿပၿခင္း မရိွတဲ့ ဆႏၵတစ္စံုတစ္ရာ"</span> ဆိုေသာ ဆိုင္းဘုတ္ကို က်မ ၿမင္မိတိုင္း ေရြးခ်ယ္ထားတဲ့ လမ္းအတြက္ ဇေ၀ဇ၀ါ ေတြေ၀ စိတ္ေတြ ၿဖစ္ေပၚလာဆဲ ............................................. <br /> <br /> <br /> <br /><span style="color: rgb(153, 51, 153);"></span><span style="color: rgb(153, 51, 153);">PS ...</span> <span style="color: rgb(255, 102, 0);">!...*</span> လမ္းတ၀က္မွာ မည္သူ႕ကိုမွ ထပ္မံ မဆံုးရွံဳးခ်င္ပါ <span style="color: rgb(255, 102, 0);">*...!</span> <br /><div style="text-align: center;"> စိတ္ထဲ ရိွသမွ် ေရးထား၍ ဘာေတြ ေရးထားမွန္းမသိ ဆိုၿပီး ေတြးမိပါလိမ့္မယ္ <br /></div><meta equiv="Content-Type" content="text/html; charset=utf-8"><meta name="ProgId" content="Word.Document"><meta name="Generator" content="Microsoft Word 11"><meta name="Originator" content="Microsoft Word 11"><link rel="File-List" href="file:///C:%5CDOCUME%7E1%5Cuser%5CLOCALS%7E1%5CTemp%5Cmsohtml1%5C01%5Cclip_filelist.xml"><!--[if gte mso 9]><xml> <w:worddocument> <w:view>Normal</w:View> <w:zoom>0</w:Zoom> <w:punctuationkerning/> <w:validateagainstschemas/> <w:saveifxmlinvalid>false</w:SaveIfXMLInvalid> <w:ignoremixedcontent>false</w:IgnoreMixedContent> <w:alwaysshowplaceholdertext>false</w:AlwaysShowPlaceholderText> <w:compatibility> <w:breakwrappedtables/> <w:snaptogridincell/> <w:wraptextwithpunct/> <w:useasianbreakrules/> <w:dontgrowautofit/> </w:Compatibility> <w:browserlevel>MicrosoftInternetExplorer4</w:BrowserLevel> </w:WordDocument> </xml><![endif]--><!--[if gte mso 9]><xml> <w:latentstyles deflockedstate="false" latentstylecount="156"> </w:LatentStyles> </xml><![endif]--><style> <!-- /* Font Definitions */ @font-face {font-family:Zawgyi-One; panose-1:2 11 6 4 3 5 4 4 2 4; mso-font-charset:0; mso-generic-font-family:swiss; mso-font-pitch:variable; mso-font-signature:1627421319 -2147483648 8 0 66047 0;} /* Style Definitions */ p.MsoNormal, li.MsoNormal, div.MsoNormal {mso-style-parent:""; margin:0cm; margin-bottom:.0001pt; mso-pagination:widow-orphan; font-size:12.0pt; font-family:"Times New Roman"; mso-fareast-font-family:"Times New Roman";} @page Section1 {size:612.0pt 792.0pt; margin:72.0pt 90.0pt 72.0pt 90.0pt; mso-header-margin:36.0pt; mso-footer-margin:36.0pt; mso-paper-source:0;} div.Section1 {page:Section1;} --> </style><!--[if gte mso 10]> <style> /* Style Definitions */ table.MsoNormalTable {mso-style-name:"Table Normal"; mso-tstyle-rowband-size:0; mso-tstyle-colband-size:0; mso-style-noshow:yes; mso-style-parent:""; mso-padding-alt:0cm 5.4pt 0cm 5.4pt; mso-para-margin:0cm; mso-para-margin-bottom:.0001pt; mso-pagination:widow-orphan; font-size:10.0pt; font-family:"Times New Roman"; mso-ansi-language:#0400; mso-fareast-language:#0400; mso-bidi-language:#0400;} </style> <![endif]--> <p class="MsoNormal" style="text-indent: 36pt;"><span style="font-family:Zawgyi-One;"> <br /><o:p></o:p></span></p><span style="font-family:Zawgyi-One;"> <br /><o:p></o:p></span><span style="font-family:Zawgyi-One;"><o:p></o:p></span> <div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1945354865414242200-3235799672933894577?l=saunghninywat.blogspot.com' alt='' /></div>ေဆာင္းႏွင္းရြက္http://www.blogger.com/profile/17001566398373914216noreply@blogger.com8tag:blogger.com,1999:blog-1945354865414242200.post-6843500908432593692010-02-09T12:40:00.005+08:002010-02-09T14:40:00.492+08:00ေဆာင္းႏွင္း ဆီမွာ ေမာင္ႏွမ ေသြးသား အရင္းဆိုလို႕ ၃ ႏွစ္ နဲ႕ ၁၀ ရက္ ပဲ ၿခားတဲ့ ေမြးေန႕တူ ၊ ေမြးလ တူတဲ့ ေမာင္ေလးတစ္ေယာက္ပဲ ရိွပါတယ္ .. ဒါေပမယ့္ ေဆာင္းႏွင္းမွာ အရမ္းခ်စ္တဲ့ ေမာင္ႏွမ ေတြ ရိွေနေသးတယ္ .. တစ္၀မ္းကဲြ ေတြေပါ့ ..<br />ေဆာင္းႏွင္း ရဲ႕ ေဖေဖ့ ေမာင္ႏွမ ၇ ေယာက္ ဘက္မွာဆို ေမြးဖြားလာတဲ့ မ်ိဳးဆက္ေတြထဲမွာ မိန္းကေလး ဆိုလို႕ ေဆာင္းႏွင္း တစ္ေယာက္ပဲ ပါတယ္ ... ေမာင္ေလးမွ လႊဲလို႕ က်န္တာ အကို ေတြခ်ည္းပဲ ဆိုေတာ့ နဲနဲ ဗိုလ္က်လို႕တယ္ ..<br />ေဖေဖ တို႕ အမ်ိဳးဘက္ က မိန္းကေလး ရွားသေလာက္ ေမေမတို႕ ဘက္ မိန္းကေလး ေပါသလား မေမးနဲ႕ ..<br />ေမေမ တို႕ဆို ေမာင္ႏွမ ၁၁ ေယာက္မွာဆို ၊ မိန္းကေလးခ်ည္းပဲ ၇ ေယာက္ .. ဒါေပမယ့္ ေယာက်ာၤေလး ၄ ေယာက္ နဲ႕ မိန္းကေလး ၁ ေယာက္ က ငယ္ငယ္ေလးေတြ ကတည္းက ဆံုးသြားၾကတာ ညီအမ ၆ ေယာက္ပဲ က်န္တယ္ .. ** ခုေတာ့ ၅ ေယာက္ပဲ ရိွေတာ့တယ္ .. :( ** ေမြးလာတဲ့ မ်ိဳးဆက္ေတြ ထဲမွာလည္း အနည္းဆံုး မိန္းကေလး တစ္ေယာက္ေတာ့ ပါလာေတာ့ ညီတူ မွ်တူ ေပါ့ ..<br /><br /><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(153, 51, 153);">ေဆာင္းႏွင္း ခ်စ္တဲ့ ေမာင္ေလး ...</span><br /><br />သိတတ္စအရြယ္ ၃ ႏွစ္ သမီးမွာ က်မ ဆီသို႕ ခ်စ္စရာ ေကာင္းတဲ့ ေမာင္ေလး တစ္ဦး ေမေမ ဆီက ရလာပါတယ္ ..<br />စစခ်င္း ငယ္ငယ္တုန္းကေတာ့ သူ႕ကို ေတာ္ေတာ္ခ်စ္ပါတယ္ ..<br />ေနာက္ပိုင္း အရြယ္ ေရာက္လာတဲ့ အခါက်ေတာ့ ကိစၥ ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားကို အၾကီး ဆိုၿပီး အေလွ်ာ့ေပးရလို႕ စိတ္ထဲမွာ ဘ၀င္ မက် ၿဖစ္မိတယ္ ..<br />မွတ္မွတ္ရရ ...<br />အထူးသၿဖင့္ ငယ္ငယ္ က ဂိမ္းကစားတဲ့ အခ်ိန္ မွာ ဆိုရင္ေပါ့ .. က်မ တို႕ ငယ္ငယ္က P2 ဆိုတဲ့ ဂိမ္းေလးေတြ ေတာ္ေတာ္ ေခတ္စားပါတယ္ ... ဂိမ္းကစားၿပီ ဆိုရင္ သူ႕အလွည့္ ေတာ္ေတာ္ နဲ႕ မေသႏိုင္တဲ့ အခ်ိန္ဆို က်မ အ၇မ္း စိတ္ဆိုးတယ္ ... သူ ေသၿပီ ဆိုရင္ လည္း ေနာက္ ဂိမ္း တစ္ခု ကစားမယ္ ဆိုၿပီး ခလုတ္ကို ေၿပာင္းတယ္ .. ဘယ္ေလာက္ အသည္းယားဖို႕ ေကာင္းလဲ ..<br />ကဲ .. ဒါဆိုရင္ေတာ့ စကားမ်ားၾကၿပီး TV Game အပိတ္ခံၾကရေရာ ..<br />အဲ့ဒါ ဆို ဘာလုပ္လဲ ...<br />စကားကလည္း မ်ားလွ်က္ပဲ ... ဒါေပမယ့္ ၾကယ္ နဲ႕ ခ်က္စ္ကစားဖို႕ စီစဥ္ၾကၿပန္ေရာ ...<br />ခ်က္စ္ ကစားရင္းနဲ႕လည္း ေရြ႕ၿပီးသား (လက္နဲ႕ မၿပီးၿပီဆိုရင္) ေၿပာင္းလို႕ မရဘူးလုိ႕ ေၿပာထားေပမယ့္ ... လက္ နဲ႕ မၿပီးမွ ဒါ ဘာေကာင္လဲ မၿမင္ရလို႕မ ၾကည့္တာတဲ့ ....<br />ကဲ ... ဒါဆို လည္း စကားမ်ားၾကၿပီ ေနာက္တစ္ခါ ...<br /><br /><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(51, 51, 255);">ေဆာင္းႏွင္း ခ်စ္တဲ့ အကို (သူရ)...</span><br /><br />သူကေတာ့ က်မ ရဲ႕ ေမာင္ႏွမ ၀မ္းကဲြ ေတြထဲမွာ က်မ ရဲ႕ အခ်စ္ဆံုး အကို တစ္ေယာက္ပါ ..<br />က်မ ၄ တန္း ႏွစ္ မွ စၿပီး ၁၀ တန္း ႏွစ္ေလာက္ အထိ မႏၱေလးကေန လာေနတာပါ ... တစ္ခါ တစ္ေလ အိမ္မွာ ေနၿပီး ၊ တစ္ခါ တစ္ေလ ေတာ့ camp မွာ ေနတယ္ .. ေနာက္ပိုင္းေတာ့ camp မွာ ေနရတဲ့ အခ်ိန္မ်ားလို႕ဆိုၿပီး အိမ္မွာ စေန၊ တနဂၤေႏြ ပဲ ေနပါေတာ့တယ္ ..<br />က်မ လိုခ်င္တဲ့ သီခ်င္းေခြ ေတာ္ေတာ္ မ်ားမ်ားကို ဆိုရင္ ၀ယ္ေပးဖို႕ အၿမဲ ပူဆာခံ ေနတဲ့ သူေပါ့ ..<br />မွတ္မွတ္ရရ<br />အရမ္း ထူးဆန္းတဲ့ အၿဖစ္အပ်က္ ေလး တစ္ခု က်မ အကို ရဲ႕ ဘ၀ မွာ ရိွေနတာေလး တစ္ခု ေၿပာၿပ မယ္ ..<br />မေၿပာခင္ အကို က ၁၀ တန္းက ကို ၂ ခါ ေၿဖရတယ္ ဆိုတာ ၾကိဳေၿပာလုိက္အံဳးမယ္ ..<br />၁၀ တန္း ေအာင္စာရင္း မထြက္ခင္ အိမ္မွာ သူနဲ႕ ေနာက္ ထပ္ အကို တစ္ေယာက္ပါ မႏၱေလးကေန ေရာက္ေနပါတယ္ ..<br />ကိုသူရ က သူကေတာ့ D 2 လံုးေလာက္ ပါမယ္ မွန္းၿပီး ကိုေလး ကေတာ့ ရိုးရုိးပဲ ေအာင္မယ္တဲ့ ..<br />၂ ေယာက္ ကလည္း ေအာင္မွာ ေသခ်ာတယ္ တဲ့ အိမ္မွာ စကားေတြ ေဖာင္ဖဲြ႕ၿပီးေၿပာေနလိုက္ၾကတာ ..<br />ဒါဆို ေအာင္စာရင္းၾကည့္ၿပီး ၿပန္လာရင္ ဟို သြားမယ္ ၊ ဒီ သြားမယ္ေပါ့ ... စီစဥ္ ထားၾကတယ္ေလ ..<br />ေဖေဖ နဲ႕ ေမေမ က ကိုသူရ D 2 လံုး မွန္းတယ္ ဆိုတာ မယံုခ်င္ ၊ ဟုတ္လည္း ဟုတ္တာပဲ .. တစ္ခ်ိန္လံုး ေဘာလံုး training နဲ႕ ပဲ ၿပည့္ေနတာ .. စာေမးပဲြ ေတာင္ ေဘာလံုးပဲြ သြားကန္ရင္းနဲ႕ မံုရြာ မွာ ေၿဖခဲ့ရတာ ဆိုေတာ့ .....<br />ထိုေန႕ ...<br />ေအာင္စာရင္းး ထြက္တဲ့ေန႕ ..<br />လသာ မွာ ၂ ေယာက္ သြားၾကည့္ၿပီး ၿပန္လာၾကတာ .. ကိုေလးပဲ ေအာင္ၿပီး ကိုသူရ ကေတာ့ က်တယ္တဲ့ ..<br />အိမ္မွာလည္း စိတ္မေကာင္းၾကဘူးေပါ့ .. အဲ့ေန႕ စီစဥ္ ထားသမွ်လည္း ပ်က္ ....<br />ညဘက္ အိမ္ကို မႏၱေလးက အကို ဖုန္းဆက္ေတာ့ ...<br />စစခ်င္း ဖုန္းကိုင္ ခ်င္းပဲ " ညီမေလးအကို ကိုသူရ ဒီေန႕ ဘာ၀ယ္ေကၽြးလဲ တဲ့ "..<br />ဒီမွာ စာေမးပဲြ က် လို႕ တစ္ေနကုန္ စိတ္ညစ္ေနၾကတဲ့ အထဲ ...<br />"အကို ဒီမွာ ၾကည့္တာ ဒီ ၂ လံုး ပါ ပါတယ္ .. ကိုိ သူရ မွားၾကည့္တာ ေနအံုးမယ္ " တဲ့ ..<br />အဲ့ဒါနဲ႕ ေနာက္ေန႕ လသာ မွာ သြားၿပန္ၿပီး ၾကည့္ေတာ့မွာ<br />ဟုတ္ပါတယ္ .. ဒီ ၂ လံုး နဲ႕ ေအာင္တယ္ ဆိုတာ ...<br />ဟြန္းးးးး .... လုပ္လုိက္ မွၿဖင့္ ...<br /><br /><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(51, 51, 255);">ေဆာင္းႏွင္း ခ်စ္တဲ့ အကို (ႏိုင္)</span><br /><br />သူကေတာ့ က်မကို ဆိုင္ကယ္စီး သင္ေပးခဲ့တဲ့ အကိုေပါ့ ...<br />သင္ေပးခါစ အေနာက္ကေန ေၿပးလိုက္ရတာ သူ႕မွာ ေခၽြးတလံုးလံုးနဲ႕ ဆိုင္ကယ္မေမွာက္ေအာင္လည္း ထိန္းရေသးတယ္ .. သနားဖို႕ေတာ့ ေကာင္းတယ္ .. အဟိ ..<br />သူ မထိန္းတာနဲ႕ က်မ လည္း ေမွာက္တာ ခဏခဏပဲ ..<br />ေနာက္ပိုင္း တတ္စ ၿပဳတဲ့ အခ်ိန္ မလိုက္ ေတာ့၊ အၾကီးအက်ယ္အရိွန္နဲ႕ ေမွာက္လို႕ ခံလိုက္ရတာ ၂ ခါ ဆိုတာ လည္း မေမ့ပါဘူးးး .. ေၿခေထာက္လည္း အိတ္ေဇာ ေလာင္သြားတယ္ .. သူလည္း မ်က္လံုး ၿပဴးသြားတယ္ ...<br />ေဆာင္းႏွင္းလည္း ဘာလို႕ အေနာက္ က မထိန္းထားတာလည္း စိတ္ဆိုးၿပီး စကားမေၿပာေတာ့ပဲ အနာက်က္မွ ၿပန္သင္ေပးဖို႕ စကားၿပန္ေၿပာတယ္ ...( အဲ့လို ေစ်းကလည္း ကိုင္ေသးတယ္ .. )<br /><br /><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(51, 51, 255);">ေဆာင္းႏွင္း ခ်စ္တဲ့ မမလဲ့</span><br /><br />က်မ ရဲ႕ တစ္ဦးတည္းေသာ ခ်စ္လွစြာေသာ အမ တစ္ေယာက္ ..<br />မမ က ေခ်ာတယ္လို႕ ေၿပာရမလားး ၊ ခ်စ္ဖို႕ ေကာင္းတဲ့ လို႕ ေၿပာရမလားးး<br />ဘယ္လို ေၿပာရမလဲ မသိေပမယ့္ သြားတတ္ေလး နဲ႕ ၾကည့္လို႕ ေကာင္းတာေတာ့ အမွန္ပဲ ..<br />မမလဲ့ ရဲ႕ အေဖက တရုတ္ဆိုေတာ့ အသားကလည္း ၿဖဴ ၊ ရုပ္ကလည္း တရုတ္မေလးနဲ႕ လည္း တူသလိုပဲ ..<br />ဟင္းခ်က္ လည္း အရမ္း ေကာင္းတယ္ .. အိမ္မွဳ႕ ကိစၥ လည္း ေတာ္ေတာ္ ႏိုင္နင္းတယ္ ...<br />ခုေတာ့ ..<br />ခုေတာ့ ..<br />အိမ္ေထာင္က်သြားၿပီလုိ႕ ေၿပာတာ ... အိမ္ေထာင္က်တာ လည္း ကံမေကာင္းဘူးးး .. စိတ္မေကာင္းဘူး ..<br />ေဆာင္းႏွင္း အၿမဲ သူ႕ကို စိတ္ဆိုးေအာင္ စတယ္ .. စိတ္မဆိုး ၊ ဆိုးတဲ့ အထိ စတယ္ .. ေနာက္ပိုင္း စိတ္မရွည္ေတာ့ သူလည္း စိတ္ဆိုးသြားေရာ ..<br />တကယ္ေတာ့ သူ နဲ႕ ေဆာင္းႏွင္း ၁ ႏွစ္ ေနလို႕ တစ္ခါ ေတာင္ မေတြ႕ရေပမယ့္ မႏၱေလး သြားလို႕ ေတြ႕လိုက္တိုင္း ေဆာင္းႏွင္း သူ႕ကို အၿမဲ အႏိုင္ ယူ လို႕ ရတယ္ ... အဟိ ..<br /><br /><br />******************************************************<br /><br />ကိုယ့္ ေသြးသားအရင္းေတာ့ မႏိုင္ရသေလာက္ ၀မ္းကဲြ ေတြ ေပၚမွာ ေတာ္ေတာ္ အႏိုင္ ယူလို႕ ရတယ္ ..<br />(.. Not B@D ..) ... P<br /><br />ခု ဆိုရင္ ကိုသူရ နဲ႕ ေမာင္ေလးက လႊဲလို႕ က်န္တဲ့ ေမာင္ႏွမ ေတြ နဲ႕ မေတြ႕ရတာ ေတာ္ေတာ္ ၾကာေနၿပီ ..<br />အေနေ၀း ေနေပမယ့္ အၿမဲ သတိရတယ္ ဆိုတာထက္ တိုက္ဆိုင္မွဳ႕ ေတြ ရိွလာတိုင္း အားလံုးကို သတိရေနတယ္ ..<br /><br /><br /><br /><span style="color: rgb(153, 51, 153); font-weight: bold;">PS ...</span><span style="font-weight: bold;"> </span><span style="color: rgb(255, 102, 0);"><span style="font-weight: bold;">!...*</span> </span>ခု တေလာ သတိရတာေတြ ေတာ္ေတာ္ မ်ားေနသလိုပဲ <span style="color: rgb(255, 102, 0); font-weight: bold;">*...!</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1945354865414242200-684350090843259369?l=saunghninywat.blogspot.com' alt='' /></div>ေဆာင္းႏွင္းရြက္http://www.blogger.com/profile/17001566398373914216noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-1945354865414242200.post-77355062500409892512010-01-13T19:05:00.006+08:002010-01-13T19:47:45.996+08:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_0LX8GAngvxY/S02wjBBkZ8I/AAAAAAAAALc/KZoUAhebrFk/s1600-h/5.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 353px; height: 377px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_0LX8GAngvxY/S02wjBBkZ8I/AAAAAAAAALc/KZoUAhebrFk/s400/5.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5426187241668241346" border="0" /></a><br /><br /><br /><div style="text-align: center;">စားရမလား..<br />ေသာက္ရမလား..<br /><br />အိပ္ရမလား..<br />မအိပ္ရဘူးလား..<br /><br />ေၿပာရရင္ေကာင္းမလား..<br />မေၿပာဘဲ ေနရင္ ေကာင္းမလား..<br /><br />သြားရမလား..<br />လာရမလား..<br /><br />လမ္းေလွ်ာက္ရမလား..<br />ေၿပးရမလား..<br /><br />ထိုင္ရမလား..<br />မက္တပ္ရပ္မလား ..<br /><br />အပူေသာက္ရမလား..<br />အေအးေသာက္ရမလား..<br /><br />ကားစီးရမလား ..<br />MRT စီးရမလား ..<br /><br /><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(204, 0, 0);">^^^~~~^^^~~~^^^~~~^^^</span><br /><br /><br /></div><br />စဥ္းစားရင္း၊ အေတြးခ်ာလည္ရိုက္ရင္း ၊....နဲ႕ပဲ ႏွစ္သစ္ အတြက္ စာမ်က္ႏွာ တစ္ပုဒ္ ဖြင့္လိုက္တယ္ ...<br /><br />ႏွစ္သစ္ မွာ စာအသစ္ ဖြင့္ဖို႕ စိတ္ကူးထားေပမယ့္ စိတ္ကူးမရိွ ၊ အေတြးမရိွ ၊ ၿဖစ္ေနပါတယ္ ..<br /><br />အေတြး ရိွလို႕ ေရးမယ္ဆို အခ်ိန္ မရိွ ၊ အၿပင္ ေရာက္လို႕ေန ..<br />အခ်ိန္ ရိွလို႕ ေရးမယ္ဆို အေတြး မရိွ ၊ ကြန္ၿပဴတာေရွ႕ ငုတ္တုတ္ ေမ့..<br /><br />ေရးမယ္လုပ္ စိတ္ကူးတိုင္းလည္း ေတြးထားတဲ့ စိတ္ကူးေတြ ဘယ္ေခ်ာင္သြားခို မွန္းမသိ ..<br /><br />ေရးခ်င္စိတ္ မရိွ ၊ စိတ္နဲ႕ လူနဲ႕ မကပ္ ၊<br />စိတ္ေတြ လည္း ဘယ္ပလူ ပ်ံ ေနလည္း မသိ ..<br /><br />အဲ့လိုပဲ တစ္ခါတစ္ေလမွာ အေတြးေတြ အူေၾကာင္ၾကြက္ ၿဖစ္ေနတယ္ ..<br /><br />စဥ္းစားေနတဲ့ ကိစၥ ေတြ လည္း စဥ္းစားလို႕မရ ၊ မသိေတာ့ဘူးးးး ... မေမးနဲ႕ ...<span style="font-size:78%;"> ရူးေတာ့မယ္ </span>...<br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><span style="color: rgb(153, 51, 153); font-weight: bold;">PS ...</span><span style="font-weight: bold;"> </span><span style="color: rgb(255, 102, 0);"><span style="font-weight: bold;">!...*</span> </span>ခုခ်ိန္မွာ အနားက သိတဲ့သူ ၿဖတ္သြားေတာင္ ၿမင္တာမဟုတ္လို႕ ခြင့္လႊတ္ၾကပါ <span style="color: rgb(255, 102, 0); font-weight: bold;">*...!</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1945354865414242200-7735506250040989251?l=saunghninywat.blogspot.com' alt='' /></div>ေဆာင္းႏွင္းရြက္http://www.blogger.com/profile/17001566398373914216noreply@blogger.com7tag:blogger.com,1999:blog-1945354865414242200.post-56644879765990233242009-12-25T02:40:00.002+08:002009-12-25T02:44:51.730+08:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_0LX8GAngvxY/SzO18npUTzI/AAAAAAAAALU/uLSOgLnFFy0/s1600-h/donation-card.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 300px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_0LX8GAngvxY/SzO18npUTzI/AAAAAAAAALU/uLSOgLnFFy0/s400/donation-card.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5418874829695897394" border="0" /></a><br />က်ေနာ္၊က်မ တို႔ စုေပါင္းအလွဴမဂၤလာ တြင္ က်ေနာ္၊က်မတို႔ ဘေလာ့ဂါ ေမာင္ႏွမမ်ား၊ စာဖတ္သူမ်ား ႏွင့္ အလွဴရွင္မ်ား ပါဝင္ လွဴဒါန္းႀကသည္မွာ စကာၤပူေဒၚလာ (၁၇၀၀)နီးပါးခန္႔ ရရွိထားၿပီး ၿဖစ္ပါသည္။ ခန္႔မွန္းပမာဏထက္ အလွဴေငြမ်ား ပိုမိုရရွိတဲ့အတြက္ က်ေနာ္တို႔အားလံုး ေပ်ာ္မဆံုး တၿပံဳးၿပံဳးၿဖစ္ရပါသည္။ ဆက္လက္လွဴဒါန္းလိုသူမ်ား အေႀကာင္းႀကား ဆက္သြယ္ လွဴဒါန္းႏိုင္ေအာင္ မနက္ဖန္ ႀကာသာပေတးေန႔ ညေန (၂၄.၁၂.၂၀၀၉)ထိ လက္ခံသြားမွာၿဖစ္ပါသည္။<br /><br /><br />ရရွိလာေသာ အလွဴေငြမ်ားထဲမွ ဘုန္းႀကီးေက်ာင္းအတြင္းထားရန္ ဘုရားတစ္ဆူ တြင္ အလွဴေငြ ထည့္ဝင္ထားပါတယ္။ အလွဴေန႔တြင္ ဘုရား အေနကဇာတင္မွာ ၿဖစ္ၿပီး ဘုရားရွင္အား ရည္မွန္း၍သကၤန္း၊ ထီး၊ဖိနပ္ ႏွင့္ အေနကထိုင္ တစ္စံုကို ဆက္ကပ္လွဴဒါန္းမွာ ၿဖစ္တဲ့အတြက္ ဘုရား ဒါယိကာ၊ ဒါယိကာမ မ်ားအၿဖစ္ ခံယူႏိုင္မွာ ၿဖစ္ပါသည္။<br /><br /><br />ထိုၿပင္ ေက်ာင္းေနဘုန္းေတာ္ႀကီးမ်ားကို လက္ခံရရွိထားေသာ ဝတၳဳေငြသားမ်ား ဆက္ကပ္လွဴဒါန္းမွာ ၿဖစ္ပါသည္။<br /><br /><span style="color: rgb(204, 51, 204);font-size:130%;" ><br /><span style="font-weight: bold;">အစီအစဥ္</span></span><br /><br /><br />မနက္(၉) နာရီ တိတိ တြင္ အလွဴေငြမ်ားၿဖင့္ စုေပါင္းလွဴဒါန္းမည့္ ဘုရားအား အေနကဇာ တင္ပါမည္။<br /><br /><br />မနက္(၁၀း၃၀) နာရီ တြင္ လွဴဒါန္းထားေသာ ဗုဒၵဆင္းထုေတာ္အားရည္စူးၿပီး သကၤန္း ၊ ထီး ၊ ဖိနပ္ ႏွင့္ အေနကထိုင္ ကိုကပ္လွဴ ပူေဇာ္ၿပီး ေက်ာင္းေန ဘုန္းႀကီး (၆)ပါးကို ဝတၳဳေငြ ဆက္ကပ္ လွဴဒါန္းမွာ ၿဖစ္ပါသည္။<br /><br /><br />ထိုေနာက္ပရိတ္တရားေတာ္ နာယူၿပီး လွဴဒါန္းမွဳ အစုစုတို႔ အတြက္ ေရစက္ခ် အမွ်ေဝ ပါမည္။<br /><br />တရားနာၿပီးလွ်င္ ဘုန္းႀကီး(၆)ပါးကို ေမာင္ႏွမမ်ားကိုယ္တိုင္ ခ်က္ၿပဳတ္ထားေသာ ဆြမ္းထမင္း၊ ဆြမ္းဟင္းမ်ား ဆက္ကပ္လွဴဒါန္းမွာ ၿဖစ္ပါသည္။<br /><br /><br />မနက္(၁၁း၀၀)နာရီမွ မြန္းလြဲ (၁း၃၀)နာရီ ထိ တရားနာႀကြလာသူမ်ားႏွင့္ ဧည့္သည္ေတာ္မ်ားကို ေထာပတ္ထမင္းႏွင့္ ႀကက္သားဟင္း ၿဖင့္ ဧည့္ခံေကၽြးေမြးသြားမွာ ၿဖစ္ပါသည္။<br /><br /><br />စကာၤပူႏိုင္ငံတြင္ ရွိႀကေသာ ဘေလာဂါမ်ား၊ စာဖတ္သူမ်ား၊ အလွဴရွင္မ်ား မည္သူမဆို အလွဴသို႔ တရားနာႀကြေရာက္ဖို႔ ေလးစားစြာ ဖိတ္ႀကားအပ္ပါသည္ ခင္ဗ်ာ...။<br /><br /><br /><br />အလွဴက်င္းပမည့္ေနရာ - <span style="font-weight: bold; color: rgb(255, 102, 0);font-size:100%;" >NO.2, Jalan Kerayong,Sembawang Straits Estate, Singapore 759300.<br />Sembawang MRT ေရာက္ရင္ ဘတ္စ္ကား (882) ကို (၇)မွတ္တိုင္ စီးၿပီး (၁၀၀)မီတာေလာက္လမ္း ၿပန္<br />ေလွ်ာက္လွ်င္ Jalan Kerayong ကုိၿမင္ရမွာၿဖစ္ပါသည္ </span>။<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1945354865414242200-5664487976599023324?l=saunghninywat.blogspot.com' alt='' /></div>ေဆာင္းႏွင္းရြက္http://www.blogger.com/profile/17001566398373914216noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-1945354865414242200.post-11041078640990074132009-12-21T21:59:00.004+08:002009-12-21T23:16:48.162+08:00မူလတန္းေက်ာင္းသူဘ၀ ရဲ႕ အၾကီးဆံုး အတန္းၿဖစ္တဲ့ ၄ တန္း ဆိုတဲ့ ႏွစ္ ...<br /><br />အ.မ.က (၄၃) ဆိုတဲ့ ေက်ာင္းတြင္ <span style="color: rgb(204, 0, 0);"><span style="font-weight: bold;">သခ်ၤာဆရာမ ေဒၚခ်ိဳေလးမာ</span> </span>ဆိုတာ ဘယ္လို ဆိုတာကို အတန္းၾကီး ေက်ာင္းသား/သူတိုင္း သိၾကတယ္ ..<br />စာရတယ္ ဆိုၿပီး ထိုင္ေနခ်ိန္ ၊ ေမးလိုက္မွ မရလို႕ကေတာ့ ထို ေက်ာင္းသား/သူ ၾကိမ္စာႏွင့္ ႏွစ္ပါးသြားကလို႕ မ်က္ရည္ ေပါက္ေပါက္ က်ေအာင္ ငုိရတတ္တယ္ ဆိုတာ အကုန္လံုးသိၾကတယ္ ..<br />ဆရာမ ရဲ႕ ၾကိမ္လံုးစာ အစြမ္းထက္ေပမယ့္ ေက်ာင္းသား/သူ တိုင္း ဆရာမ ကို ခ်စ္ၾကတယ္ ..<br />ခ်စ္ ၊ ေၾကာက္ ၊ ရိုေသ ရတဲ့ ဆရာမ တစ္ ဦး ပါ ..<br /><br /><br />ထိုေန႕ ...<br /><br />မေန႕က က်က္ခိုင္းလုိက္တဲ့ ပံုေသနည္း ေတြ မရတဲ့ အတန္း ေရွ႕ ထြက္ခဲ့ ...<br />အခု ေမးတုန္း ထြက္လာရင္ ဘယ္ ၊ ညာ ၁ ခ်က္ စီ <span style="font-weight: bold;">(စုစုေပါင္း ၂ ခ်က္)</span> အရုိက္ခံရၿပီး အတန္းေရွ႕ ထြက္ ဒူးေထာက္ရပ္ရမယ္ ..<br />ေနာက္ ေမးလို႕ မရရင္ ဘယ္၊ ညာ ၂ ခ်က္ စီ <span style="font-weight: bold;">(စုစုေပါင္း ၄ ခ်က္)</span> အရုိက္ခံရၿပီး အတန္းေရွ႕ နားရြက္ဆဲြ ၊ ထိုင္ထ ၊ လုပ္ၿပီး ဒူးေထာက္ ရပ္ ေနရမယ္ .. (ညာေၿပာတဲ့ အတြက္ ပို ခံရမယ္ ဆိုတဲ့ သေဘာပါ )...<br />အဲ့ေတာ့ ေသခ်ာ စဥ္းစားပါ ..<br /><br />ေသခ်ာ စဥ္းစားလိုက္ပါတယ္ ..<br />ငါ တကယ္ စာ ရရဲ႕လား ..?? စိတ္ထဲမွာေတာ့ စေ၀စ၀ါ ၿဖစ္ေနသလိုပဲ ..<br /><br />မေန႕က အိမ္က တစ္ဦးတည္းေသာ အေဒၚ နဲ႕ စကားမ်ားၿပီး ဆူေငါက္ခံရလို႕ အေစာၾကီး အိပ္လိုက္မိတယ္ ..<br />အေဒၚ ၿဖစ္တဲ့ အန္တီ ကလည္း တူမ ကို အရမ္းခ်စ္ၿပီး ပညာတတ္ၾကီး ၿဖစ္ေစဖို႕ ဆိုၿပီး အၿမဲ ေက်ာင္းက သင္လိုက္တဲ့ စာေတြကို အိမ္ၿပန္ေရာက္ ရင္ သူက တဖန္ ၿပန္သင္ ၊ ၿပန္ရွင္းၿပ နဲ႕ ..<br />ဒါေၾကာင့္ စာသင္ရင္း ဂရုဏာ ေဒါသ နဲ႕စကားမ်ားၾကရတာကလည္း တစ္ပတ္ကို ၆ ရက္ ေလာက္ ရိွတယ္ ..<br />ထားပါေတာ့ ...<br /><br />မ်က္လံုး ၿမင္ေယာင္ေနတာကေတာ့ မနက္ ကမွ ကပ်ာကယာ က်က္လာတဲ့ စာေတြ ဟုိေရာက္ ဒီေရာက္ နဲ႕ .. တကယ္ေတာ့ ေသခ်ာ တစ္လံုးခ်င္းစီ မမွတ္မိေနပါ ..<br />ဆရာမရဲ႕ ၾကိမ္စာ ကို ေၾကာက္သလို ၊ တစ္ခါမွ သူငယ္တန္း ကတည္းက အတန္းေရွ႕မွာ စာမရလို႕ ထြက္ မရပ္ခဲ့ဘူးလို႕ ထြက္ ရပ္ ရမွာကိုလည္း ရွက္ေနမိတယ္ ..<br />ငါ ဘယ္လို လုပ္ရမလဲ ..<br />ဘာၿဖစ္လဲ .. ဆရာမ ငါ့ကို ေမးခ်င္မွ ေမးမွာပါ ..<br />ေမးေတာ့ေရာ ... ငါ စိတ္ေအးေအး ထားၿပီး ေၿဖရင္ က်က္ထားတာေတြ မွတ္မိမွာပါ ..<br />စိုးရိပ္ ေနလို႕ ၿဖစ္မယ္ ဆိုၿပီး ကိုယ့္ဘာသာ ေတြးရင္ ခပ္တည္တည္ နဲ႕ပဲ ထိုင္ခံု မွာ ပဲ ထိုင္ေနလိုက္တယ္ ..<br />မ်က္ႏွာမွာ စိုးရိမ္ တဲ့ ပံု မေပၚေအာင္ လုပ္ထားတဲ့ အသြင္ကပဲ ဆရာမ ရဲ႕ စာေမးၿခင္းကို ခံရေအာင္ ပိုၿပီး ဆဲြေဆာင္ ေနလိုက္သလို ၿဖစ္သြားလားမသိပါ ..<br />ေနာက္ဆံုးတန္းက သူ ေတြ ကို စာေမးေနရာကေန အေရွ႕အထိ ေလွ်ာက္ လာၿပီး<br />" . . . . " မတ္တပ္ရပ္ ၊ စာေမးမယ္ ဆိုၿပီး ေၿပာလိုက္တဲ့ အသံက လူကို ရင္ခုန္ႏွဳန္း 100 heart beat ေလာက္ ၿဖစ္သြားေစတယ္ ..<br />အဲ့ အခ်ိန္ ရင္ ထဲမွာ တုန္ေနတဲ့ ရင္ခုန္ႏွဳန္းေတြ က အနားက ရပ္ေနတဲ့ ဆရာမ ေတာင္ ၾကားေလာက္ တဲ့ အသံႏွဳန္း ..<br />အစကေတာ့ ေမးတာေတြ ေၿဖေနတာ ၂ ေၾကာင္း ၊ ၃ ေၾကာင္း အထိ ထစ္ အ အ နဲ႕ ဟုတ္သလို လို နဲ႕ တစ္ေၿဖးေၿဖး ဆရာမ ကို ေၾကာက္ေနသလား ၊ ၾကိမ္စာကို ပဲ ေၾကာက္ေနသလား .. ဘာမွန္း မသိဘဲ ေမးတဲ့ ေမးခြန္းကို မေၿဖႏိုင္ေတာ့ပါ ...<br /><br />သြားၿပီ .... ငါ ေတာ့ အရုိက္ခံရေတာ့မယ္ ဆိုတဲ့ အေတြးက ဦးေႏွာက္ထဲကို ေၿပးေဆာင့္တတ္လာတယ္ ..<br /><br />၃ တန္း တုန္းကလည္း ဒီဆရာမ နဲ႕ပဲ စာသင္ခဲ့ရလို႕ ဆရာမ အေၾကာင္း ေကာင္းေကာင္း သိေနခဲ့တယ္ ..<br />ဟုတ္ပါတယ္ ..<br /><span style="font-weight: bold;">အဲ့ေန႕ က</span><br /><span style="font-weight: bold;">ေက်ာင္းသူဘ၀ မွာ တစ္ေန႕တည္းေသာ ဘယ္၊ ညာ ၂ ခ်က္ စီ (စုစုေပါင္း ၄ ခ်က္) အရုိက္ခံရၿပီး အတန္းေရွ႕ နားရြက္ဆဲြ ၊ ထိုင္ထ ၊ လုပ္ၿပီး ဒူးေထာက္ ရပ္ လိုက္ရတာ ခုခ်ိန္ထိ မ်က္စိ ၿမင္ေနတုန္းပါပဲ ..</span><br /><br />ဆရာမ ရိုက္တဲ့ ၄ ခ်က္ ဆိုတဲ့ အခ်ိန္ အတိုင္း အတာ ဟာ ခဏေလး ဆိုေပမယ့္ ၾကိမ္ နဲ႕ ေၿခေထာက္ နဲ႕ ထိ တဲ့ အခ်ိန္မွာ ခံစားလိုက္ရတဲ့ ခံစားမွဳ႕ ေၿပာမၿပတတ္ေလာက္ေအာင္ နာက်င္ ခံစားရတယ္ ..<br />က်မ အရမ္းကို ငိုခ်င္ေနခဲ့တယ္ ..<br />ဒါေပမယ့္ အရမ္းကို စိတ္ထိန္းလို႕ ႏွဳတ္ခမ္း တင္းတင္း ေစ့ ရင္း နားရြက္ ဆဲြ ၊ ထိုင္ထ လုပ္ခဲ့တယ္ .. အေဒၚ ကိုလည္း ပိုၿပီး စိတ္ဆိုးမိသြားတယ္ .. သူ နဲ႕ စကားမ်ားေနခဲ့လို႕ ငါ စာမရခဲ့တာေပါ့ .. (ၿပစ္မွားလိုက္မိတာ)<br /><br />ၿဖစ္ခ်င္ေတာ့ အဲ့ေန႕ က ေက်ာင္းဆင္း မိုးအ၇မ္း ရြာေနလို႕ အေဒၚ လာၾကိဳတာ ေနာက္က်ေနခဲ့တယ္ ..<br />(( အိမ္ နဲ႕ ေက်ာင္း နဲ႕ က နီးလို႕ လမ္းေလွ်ာက္ၿပန္လို႕ရေနပါတယ္ ))<br />ေၿခေထာက္ က ရထားတဲ့ ၾကိမ္ဒဏ္ေၾကာင့္ လမ္းမေလွ်ာက္ ႏိုင္ခဲ့ပါ ..<br />ဒါေပမယ့္ စိတ္ညစ္ညစ္ နဲ႕ နာေနတဲ့ ေၿခေထာက္ ကို မနည္း အားၿပဳလို႕ မိုးရြာထဲမွာ လမ္းေလွ်ာက္ၿပန္ခဲ့တယ္ ..<br />၀တ္ထားတဲ့ စကပ္ ေအာက္အဖ်ားနဲ႕ အလ်ိဳးရာ နဲ႕ က ကြက္တိ .. ေၿခလွမ္းေတြ လွမ္း လိုက္ တိုင္း စကပ္ ေအာက္ အဖ်ားနဲ႕ ထိလို႕ ပုိၿပီး တစ္ဆစ္ဆစ္ နဲ႕ နာက်င္ေစခဲ့တယ္ ..<br />မိုးရြာထဲ အၿပန္လမ္းမွာ တစ္ေယာက္တည္း လမ္းေလွ်ာက္ရင္း တင္းထားတဲ့ မ်က္ရည္ေတြ က်သြားခဲ့ရတယ္ ..<br /><br /><span style="color: rgb(153, 51, 153);">ေနာက္ေန႕ ..</span><br /><span style="color: rgb(153, 51, 153);">က်မ ေၿခသလံုး ေတြ ေယာင္လို႕ ၊ အသည္းအသန္ ဖ်ားတဲ့ ေန႕ ....</span><br /><br /><br />အခုခ်ိန္ထိ ဆရာမ ကို အၿမဲ မွတ္မိေနပါတယ္ .. ၿပီးခဲ့ တဲ့ June,09 ၿပန္တုန္းက ဆရာမ မွာ ႏွလံုးေရာဂါ ရိွတယ္ ဆိုတာ ၾကားလိုက္ရလို႕ စိတ္မေကာင္းၿဖစ္မိတယ္ ..<br /><br /><br /><br /><br /><br /><span style="color: rgb(153, 51, 153);">PS ...</span> <span style="color: rgb(255, 102, 0);">!...* </span>အၿမဲ ေၿပာေနတဲ့ ဆရာမ ရဲ႕ စကားေလး တစ္ခြန္းကို လည္း အခုခ်ိန္ထိ ၾကားေနစဲပါ ..<span style="color: rgb(255, 102, 0);">*...!</span><br /><div style="text-align: center;">မိဘ ၊ ဆရာ သမား ေတြကို ဘယ္ေတာ့မွ ညာမေၿပာရဘူး တဲ့ ..<br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1945354865414242200-1104107864099007413?l=saunghninywat.blogspot.com' alt='' /></div>ေဆာင္းႏွင္းရြက္http://www.blogger.com/profile/17001566398373914216noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-1945354865414242200.post-25828771581103782892009-12-09T00:18:00.006+08:002009-12-09T02:03:14.972+08:00မိဘ ၂ ပါး ရဲ႕ ေမြးဖြားလာမွဳ႕ကေန လူတစ္ေယာက္ ရဲ႕ ဘ၀ တစ္ခု ၿဖတ္သန္းတယ္ ဆိုတယ္ အခ်ိန္မွာ တစ္ေယာက္တည္း ၿဖတ္သန္းေနထိုင္လို႕ မရပါဘူး .. ထိုသူဆီမွာ မိဘ အၿပင္ ေမာင္ႏွမ ၊ ေဆြမ်ိဳး သားခ်င္းဆိုတာ ရိွေနမွာပါ .. တစ္ေကာင္ၾကြက္ တစ္ေယာက္ ၿဖစ္သည့္ တိုင္ေအာင္ ထိုသူ႕ဆီမွာ သူ႕ကို ၾကည့္ရွဳ႕ ေစာင့္ေရွာင့္ တဲ့ သူ တစ္ဦး တစ္ေယာက္ ေတာ့ အၿမဲ ရိွပါတယ္ ..<br />ယခုလို လူ႕ဘ၀ မွာ ဒီ အေမ ၊ အေဖ ကေန ေပါက္ဖြား ၾကီးၿပင္းလာတယ္၊ ဒီလို ေမာင္ႏွမ ၊ ေဆြမ်ိဳး ေတြနဲ႕ ေတြ႕ဆံု ၾကတယ္ ဆိုတာ ေရွးကၿပဳခဲ့တဲ့ ေရစက္ ေတြေၾကာင့္ ေတြ႕ဆံုၾကရတာပါ ..<br /><br />ေနာက္ လူ တစ္ၿဖညး္ၿဖည္း ၾကီးလာေတာ့ သူငယ္ခ်င္း ေတြ ရလာတယ္ .. အေပါင္းအသင္း ေတြ ရလာတယ္ .. မိတ္ေဆြ ေတြ ရလာတယ္ .. ေကာင္းတဲ့ သူငယ္ခ်င္း မိတ္ေဆြ ၊ အေပါင္းအသင္း ေတြ ရလာသလို ၊ မေကာင္းတဲ့ သူငယ္ခ်င္း မိတ္ေဆြ ၊ အေပါင္းအသင္း ေတြ လည္း ရလာတယ္ ..<br />ပံုစံ မ်ိဳးစံု ရိွတဲ့ သူငယ္ခ်င္း မိတ္ေဆြ အေပါင္း အသင္း ေတြနဲ႕ ေတြ႕ဆံုရတယ္ ဆိုတာကလည္း ေရွးက ေရစက္ေၾကာင့္ပါ ..<br /><br />လူတစ္ေယာက္နဲ႕ တစ္ေယာက္ သူငယ္ခ်င္း မိတ္ေဆြ အေပါင္းအသင္း အၿဖစ္ လူ႕ဘ၀မွာ ေတြ႕ဆံု ဖုိ႕ၾကရာ အလြန္ ခက္ခဲပါတယ္ ..<br />ေတြ႕ဆံုလို႕ ေရစက္ ကုန္သြားၾကတယ္ ဆိုရင္လည္း ခဲြခြာ ၾကရစၿမဲပါ ..<br /><br />ေတြ႕ဆံုၾကၿပီ .. ခင္ၿပီး ပဲ ဆိုပါစို႕ ...<br />ဘယ္ေလာက္ခင္ၾကသလဲ .. ဘယ္လို ခင္လာလဲ .. တစ္ခ်ိဳ႕လည္း ၁ လ အတြင္း အရမ္းခင္သြားၾကတဲ့ သူ ေတြ ရိွသလို ၊ သူ႕နာမည္ ကုိယ္သိ ၊ ကိုယ္နာမည္ သူ႕သိရံုေလးေလာက္ နဲ႕ ေနလာၿပီး အေၾကာင္းအမ်ိဳးမ်ိဳးေၾကာင့္ အခုမွ အရမ္းခင္သြားၾကတဲ့ သူ ေတြ ရိွပါတယ္ ...<br />ခင္မင္ဖို႕ အခ်ိန္ ဆိုတဲ့ အရာ ကို ေစာင့္စားရတာ ၾကာေပမယ့္ .. ထို ခင္မင္မွဳ႕ေတြ ပ်က္သြားေအာင္ လုပ္လိုက္ဖို႕ ဆိုတာ လြယ္လြယ္ေလးပါ ..<br /><br />အခ်ိန္ အမ်ားၾကီး ေစာင့္ဖို႕မလို .. ၁ မိနစ္ အတြင္း လည္း ပ်က္သြားႏိုင္တယ္ ..<br />ဘယ္ေလာက္ ႏွေၿမာဖို႕ေကာင္းလဲေနာ္ .. ကိုယ္နဲ႕ သူနဲ႕ ခင္လာတာ ၾကာလာၿပီ .. ဘာမဟုတ္တဲ့ ကိစၥ ေလးေၾကာင့္ အခု ခင္မင္မွဳ႕ေတြ ပ်က္သြားရတယ္ ...<br /><br />လူ႕ေလာက မွာ အေၾကာင္းအမ်ိဳးမ်ိဳးေၾကာင့္ ခင္မင္မွဳ႕ ခ်စ္ၿခင္း ေတြ ပ်က္သြားတာ ဒု နဲ႕ ဒယ္ ရိွပါတယ္ ..<br />ကုန္းေခ်ာ စကားတိုက္မွဳ႕ေၾကာင့္လား ..<br />အထင္အၿမင္ လဲြသြားတာလားး ..<br />နားလည္မွဳ႕ လြဲသြားတာလားး ..<br />ကုန္းေခ်ာ စကားမဟုတ္ေသာ္လည္း ထိုသူ ၾကားသိရတဲ့ စကားက မွားေနတဲ့ အရာလားး ..<br />အေၾကာင္းအမ်ိဳးမ်ိဳးေၾကာင့္ ............ ေပါ့ ...<br />ဒါေပမယ့္ ထိုသူ ေသခ်ာသိသင့္ပါတယ္ ..<br />အခ်ိန္ၿပည့္ သည္းခံၿပီး ေပါင္းသင္း ဆက္ဆံ ၊ ႏွလံုး စိတ္ေကာင္းပဲ ဘယ္သူ က ေမြးႏိုင္မွာလဲ ေနာ္ ..<br /><br />လူပဲ စိတ္ေသာက အပူအပင္ ရိွရင္ ရိွေနမယ္ .. စိတ္တိုရင္ တိုေနလိမ့္မယ္ .. စိတ္မၾကည္လင္စရာ လည္း ရိွေကာင္းရိွေနလိမ့္မယ္ ..<br />အဲ့လို အခ်ိန္ ကိုယ္ စကားေၿပာလိုက္တာေတာ့ သာမန္ သေဘာရိုးပါပဲ .. ဒါေပမယ့္ သူ က မၾကည္မလင္ ၿဖစ္ေနတဲ့ အခ်ိန္ ေလ .. အဲ့မွာ စၿပီး ကဲြအက္ၿခင္း စၿပီေပါ့ ...<br /><br />တကယ္ဆို မၿဖစ္သင့္ဘူးလို႕ ထင္တာပါပဲ ...<br />မၿဖစ္သင့္ဘူးဆိုလို႕ ကိုယ္ ကိုယ္တိုင္ေရာ .. သည္းခံစိတ္ေတြ မ်ားေနလို႕လားး .. ၾကိဳးစားေနဆဲပါ .. မၾကည္လင္တဲ့ အခါ ေတြ ရိွတာေပါ့ ..<br /><br />လူတစ္ေယာက္နဲ႕ တစ္ေယာက္ အရင္ကမသိၾကေပမယ့္ အခု သိခ်ိန္မွာ သူဟာ ကိုယ့္ ရဲ႕ သူငယ္ခ်င္း တစ္ဦးဦး ရဲ႕ သူငယ္ခ်င္းလည္း ၿဖစ္ေကာင္းၿဖစ္ေနပါလိမ့္မယ္ ..<br />တစ္ခါတစ္ေလ ၾကံဳဖူးမွာပါ ..<br />ဟယ္ .. နင္ သူ႕ကို သိတာလားး .. *.*.*.* .. သိတယ္ေလ .. *.*.*.*. အဲ့လိုလားး .. နဲ႕ စကားေတြ ေၿပာၾက ၊ ဆိုၾကရင္း အသိရဲ႕ သူငယ္ခ်င္းလည္း ၿဖစ္ေနတာေတြ ...<br />အဲ့လို စကားေၿပာၾက လို႕ အရင္က ထိုသူ(ၾကားလူ) သည္ ကိုယ္နဲ႕ ခင္မင္ၿပီးမွ အေၾကာင္း တစ္စံုတစ္ရာေၾကာင့္ ခင္မင္မွဳ႕ ပ်က္သြားတဲ့ သူဆိုရင္ ... ထို သူ အတြက္ မေကာင္းသလို ၊ ကိုယ့္ အတြက္ လည္း မေကာင္းေပ ..<br />တစ္ခါတစ္ေလမွာ ကမာၻၾကီး က က်ဥ္းက်ဥ္းေလးပါ ..<br />ခ်ာလပတ္ လည္ၿပီး ..<br /><span style="font-weight: bold;">အေၾကာင္းအမ်ိဳးမ်ိဳးေၾကာင့္ ခင္မင္မွဳ႕ေတြ ပ်က္သြားၾကလို႕ ခ်ာလပတ္လည္ၿပီး အေၾကာင္းတစ္စံု တစ္ရာေၾကာင့္ ၿပန္ဆံုေတြ႕ခဲ့ ၾကရင္ ရန္အၿငိဳး ေတြ နဲ႕ မေခၚႏိုင္ ၊ မေၿပာႏိုင္ ၿဖစ္ေနၾကရင္ ဘယ္ေကာင္းမလဲ ...</span><br /><br /><br />****************************************<br /><br />လြန္ခဲ့တဲ့ ၂ ႏွစ္ မတိုင္ခင္ ...<br />ကိုယ့္ေဘး ပတ္၀န္းက်င္ မွာ ၾကည့္ရင္ ကိုယ့္ရဲ႕ အေမ နဲ႕ အေဖ ၊ ေမာင္ေလး ၊ အကို နဲ႕ ညီမေလး ၊ အေဒၚေတြ ရိွတယ္ .. ဘာၿဖစ္ၿဖစ္ အခ်ိန္ၿပည့္ ကိုယ္နဲ႕ သြားအတူ ၊ လာအတူ လုပ္ေနတဲ့ ေမြးကတည္းက ေပါင္းလာတဲ့ သူငယ္ခ်င္း ရိွတယ္ ..<br />ကိုယ့္ကို အရမ္းခင္တဲ့ သူငယ္ခ်င္းေတြ ရိွသလို ၊ ကိုယ္အရမ္းခင္ေနတဲ့ သူငယ္ခ်င္း ေတြ လည္း ပတ္ပတ္လည္လုိ႕ ..<br />ခင္မင္သူ မိတ္ေတြ ၊သူငယ္ခ်င္း အားကိုးစရာ ေတြ မ်ားလြန္းလို႕ .. ခင္မင္မွဳ႕ ဆိုတဲ့ တန္ဖိုးကို နားမလည္ ခဲ့ တဲ့ သူတစ္ေယာက္ ၿဖစ္ေကာင္း ၿဖစ္ေနခဲ့ပါလိမ့္မယ္ ..<br /><br />ခုခ်ိန္မွာေတာ့ ထို ခင္မင္မွဳ႕ ဆိုတာကို ေတာ္ေတာ္ေလး တန္ဖိုး ထားတတ္လာတယ္ ... တစ္ေယာက္ နဲ႕ တစ္ေယာက္ ခင္မင္ၿပီး အေၾကာင္းတစ္စံုတစ္ရာ ေၾကာင့္ ၿပတ္ေတာက္သြားမွာကို စိုးရိမ္ေနမိတယ္ ..<br /><br />ခုုခ်ိန္မွာ ေတာ္ေတာ္ကို သည္းခံ ၿပီး ေပါင္းသင္း ဆက္ဆံပါတယ္ .. (လံုး၀ ကိုယ့္ကိုယ္ကို မြန္းၿပီး မဟုတ္ပါ) ..<br />လြန္ခဲ့ တဲ့ ၂ ႏွစ္ ကထက္စာရင္ေတာ့ ေတာ္ေတာ္ သည္းခံ တတ္လာ တယ္ ထင္ပါတယ္ ..<br /><br />အသက္ရိွစဥ္ အခု အခိ်န္ မွာ တစ္ေယာက္ နဲ႕ တစ္ေယာက္ ဘာမဟုတ္တဲ့ ကိစၥ ၊ ဘာအေၾကာင္း ေၾကာင့္မွန္း မသိတဲ့ ေခါင္းစဥ္ေတြနဲ႕ စိတ္ဆိုးၿပီး ခင္မင္မွဳ႕ေတြ စကားမေၿပာေတာ့မွာ ၿဖစ္သြားမွာကို စိုးရိမ္ေနမိပါတယ္ ..<br />ေတြ႕ၾကလို႕ မေခၚႏိုင္ ၊ မေၿပာဆိုႏိုင္ ၿဖစ္ေနရတာ စိတ္ထဲမွာ ဘယ္ေလာက္ ေအာင့္သီးေအာက္သက္ ၿဖစ္လည္း ဆိုလည္း ၾကံဳရင္ ၾကံဳဖူးၾကပါလိမ့္မယ္ ..<br /><br />******************************************<br /><br />ဒါေပမယ့္ အခုခ်ိန္မွာ ရုတ္တရက္ အလြန္ခင္တဲ့ သူငယ္ခ်င္း တစ္ေယာက္ ရဲ႕ စကားမေၿပာတဲ့ ကိစၥ ေၾကာင့္ ေနမထိ ၊ ထိုင္မသာ ၿဖစ္ေနရလို႕ စိတ္ေၿပလက္ေပ်ာက္ ေရးလိုက္တာပါ .. တကယ္ဆို သူမကို အရင္က မသိခဲ့ပါဘူးး .. ခင္မင္ၾကၿပီးမွ စကားေၿပာၾကေတာ့ ေမာင္ေလး ရဲ႕ တစ္တန္းတည္း သူငယ္ခ်င္း ၿဖစ္ေနခဲ့လို႕ ပိုခင္မင္မိခဲ့ေပမယ့္ ရုတ္တရက္ စကားေၿပာ၊ ခင္မင္မွဳ႕ေတြရပ္သြားလို႕ အရမ္းကို အံၾသမဆံုး ၿဖစ္ေနမိတယ္ .. ဘာအေၾကာင္း ေၾကာင့္လည္း ေမးေတာ့လည္း မေၿဖ ...<br />ဘာလို႕ မွန္း မသိတဲ့ ေခါင္းစဥ္ နဲ႕ ခင္မင္မွဳ႕ က ေပ်ာက္ဆံုးသြားခဲ့တယ္ ..<br /><br /><br /><span style="font-weight: bold;">ခုခ်ိန္ထိ ... စိတ္ထဲမွာ ေတာ္ေတာ္ကို ေလးပင္ေနပါတယ္ ..</span><br /><br /><br /><br /><br /><span style="color: rgb(153, 51, 153);">PS ...</span> <span style="color: rgb(255, 102, 0);">!...* </span><span style="color: rgb(255, 102, 0);"><span style="color: rgb(51, 51, 51);">စိတ္ထဲမွာ ခံစားေနရတာ ၁ လ ေလာက္ ရိွေနၿပီၿဖစ္ေသာ္လည္း . . . . </span>*...!</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1945354865414242200-2582877158110378289?l=saunghninywat.blogspot.com' alt='' /></div>ေဆာင္းႏွင္းရြက္http://www.blogger.com/profile/17001566398373914216noreply@blogger.com8tag:blogger.com,1999:blog-1945354865414242200.post-63871570860843974962009-12-08T15:10:00.003+08:002009-12-08T15:15:51.753+08:00<object width="425" height="344"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/GhS2zI_IXGM&amp;hl=en_US&amp;fs=1&amp;"></param><param name="allowFullScreen" value="true"></param><param name="allowscriptaccess" value="always"></param><embed src="http://www.youtube.com/v/GhS2zI_IXGM&amp;hl=en_US&amp;fs=1&amp;" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="425" height="344"></embed></object><br /><br /><br /><br /><br /><span style="color: rgb(153, 51, 153);">PS ...</span> <span style="color: rgb(255, 102, 0);">!...* <span style="color: rgb(51, 51, 51);">ခုတေလာ နားေထာင္ၿဖစ္ေနတဲ့ သီခ်င္း .. နားေထာင္လို႕ ေကာင္းေနတယ္ </span></span><span style="color: rgb(255, 102, 0);">*...!</span><br /><span style="font-size:85%;">( ဘယ္လိုၿဖစ္လို႕ သီခ်င္းက ၂ ပုဒ္ ဆက္တိုက္တင္လို႕မရၿဖစ္ေနတာလဲ သိဘူး .. )</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1945354865414242200-6387157086084397496?l=saunghninywat.blogspot.com' alt='' /></div>ေဆာင္းႏွင္းရြက္http://www.blogger.com/profile/17001566398373914216noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-1945354865414242200.post-47856689681690456992009-11-28T23:44:00.007+08:002009-11-29T01:35:18.212+08:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_0LX8GAngvxY/SxFcPiUJKVI/AAAAAAAAALM/deYdlFDSfq8/s1600/DSC00765.JPG"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 300px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_0LX8GAngvxY/SxFcPiUJKVI/AAAAAAAAALM/deYdlFDSfq8/s400/DSC00765.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5409206049427761490" border="0" /></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_0LX8GAngvxY/SxFcF2TzJ4I/AAAAAAAAALE/lSg-iAzmENg/s1600/DSC00794.JPG"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 300px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_0LX8GAngvxY/SxFcF2TzJ4I/AAAAAAAAALE/lSg-iAzmENg/s400/DSC00794.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5409205882996336514" border="0" /></a><br /><br />မနက္ ၆ နာရီ ဆို ပံုမွန္ ၿဖစ္ေနတဲ့ သမင္မ်က္လံုးေလးနဲ႕ တူတဲ့ မ်က္၀န္းေလး ၁ စံု ပြင့္လုိ႕ လာပါၿပီ ..<br />အဟိ .. (ကိုယ့္စိတ္ၾကိဳက္ တင္စားလိုက္တယ္) ..<br /><br />ၿပတင္းေပါက္ကေန မသိမသာေလး တိုက္ခတ္ေနတဲ့ မနက္ခင္း ေလညင္းေလး တစ္ခ်ိဳ႕ ကို အိပ္ယာေပၚကေနပဲ<br />အရင္ဆံုး တ၀ၾကီး ရွဴရိွဳက္လိုက္ပါတယ္ ..<br />အိပ္ခ်င္မူးတူး ၿဖစ္ေနတဲ့ မ်က္လံုး အစံု ရဲ႕ တြန္းအားေပးမွဳ႕နဲ႕ နာရီ၀က္ ေလာက္ နပ္မယ္ စိတ္ကူးလိုက္တိုင္း တစ္ေရးႏိုးလို႕ ၾကည့္လို႕ရင္ ေတာ့ ကြက္တိ ၇ နာရီ ..<br /><br />မ်က္ႏွာသစ္ .. သြားတိုက္ .. ဘုရား ရိွခိုး ..<br /><br />အားလံုး ၿပီး လို႕ ..<br />မနက္စာ ဘာစားရမလဲ စဥ္းစားလိုက္တိုင္း မ်က္လံုးထဲ အရင္ဆံုး ၀င္လာတာက ဘီဒိုထဲက တံုယမ္း ေခါက္ဆဲြၿပဳတ္ ၊ ပုစြန္ ေခါက္ဆဲြၿပဳတ္ ၊ spicy ေခါက္ဆဲြၿပဳတ္ ..<br />ဒါေပမယ့္ .. ဟိုေန႕ က ၀ယ္ထားတဲ့ ပလာတာ ထုတ္ စားဖို႕ ရိွတယ္ ဆိုတာ ဦးေႏွာက္က သတိေပးလိုက္တယ္ ..<br />ပလာတာ ထဲ ၾကက္အူေခ်ာင္း လိပ္ၿပီး စားၾကည့္ေတာ့ ေကာင္းသလိုလို ပဲ ..<br />ေကာ္ဖီ ေလး နဲ႕ ဆိုေတာ့ ....<br />မဆိုးပါဘူးး .. ခံတြင္း နဲနဲ ေတာ့ ေတြ႕သြားတယ္ ..<br /><br />စားေသာက္ၿပီးလို႕ ဒီေန႕ တစ္ေန႕တာ ကိုေရာ ဘယ္လို လုပ္ရမလဲ စဥ္းစားလိုက္တယ္ ...<br /><br />တကယ္ေၿပာတာပါ .. အဟုတ္ ေၿပာတာ .. ညာေၿပာတာ (ဟုတ္ပါဘူးး ) ..<br />ငယ္ငယ္ ေလးကတည္းက ခ်လန္းးး ခ်လန္းးး သြားခ်င္တဲ့ စိတ္က ရိွကို မရိွတာ ..<br />ေၿခေထာက္ ေတြ very tired ေလ ... မခံစားႏိုင္ဘူးးး ..<br /><br />ဒီေတာ့ ..<br />ထံုးစံ အတိုင္း အၿပင္လည္း မထြက္ခ်င္ .. အိမ္ထဲမွာ ပဲ ေနခ်င္၏ ..<br />.... မထူးပါဘူးးး စာက်က္မယ္ ၿပင္ဆင္လုိက္ပါတယ္ ..<br />ရိုးအီေနတဲ့ စာေတြ .. ၿဖစ္ႏိုင္ရင္ လွည့္ကို မၾကည့္ခ်င္ေတာ့ဘူး ..<br />ဒါေပမယ့္ အဲ့လို လုပ္ လို႕ မၿဖစ္ ..<br />ကိုယ္ က သူ႕ကို မၾကည့္ လို႕ ရက္စက္ထားရင္ .. သူက ၾကည့္သြားၿပီး ရက္စက္သြားမွာေပါ့ ..<br />အဲ့ေတာ့မွာ စာေမးပဲြ မွာ ေမးခြန္းနဲ႕ ကိုယ္နဲ႕ မ်က္လံုးခ်င္းဆံုလို႕ ရင္ေတြ ခုန္ၿပီး ထိုင္ေနရမယ္ ..<br />မၿဖစ္ေခ် .. ၾကည့္ရမယ္ ဆိုတဲ့ အသိတရား က ေခါင္းထဲ ကို ေရာက္လာတယ္ ...<br />24 hr online radio ေလးကို အရင္ဆံုး ဖြင့္လုိက္ပါတယ္ ..<br />စၿပီး ခပ္တည္တည္ နဲ႕ က်က္ပါၿပီ ..<br />က်က္ .. က်က္ .. (ၾကာခ်ိန္ ၂ နာရီ)<br />က်က္ေနရင္း ၾကာလွေတာ့ ဇာတ္ေၾကာေတြ တက္လာေတာ့ မေအာင့္ႏိုင္ .. မခံစားႏိုင္ေတာ့ဘူးး ..<br />အေၾကာေၿပ .. အေညာင္း အညာေၿပ ..<br /><br /><span style="color: rgb(153, 0, 0);">Acid ရဲ႕ စတင္ၿခင္း</span> က စပါၿပီ ေပါ့ ..<br /><br />ၿပတင္းေပါက္ကေန အေ၀းကို ၾကည့္လိုက္ပါတယ္ .. လန္းလန္းဆန္းဆန္း လူသြားလူလာမ်ားၿမင္ရမလား အထင္နဲ႕ ေပါ့ .. ၿမင္လုိက္ပါတယ္ .. PIE မွာ သြားေနတဲ့ ကားေတြ...<br />ဟြန္းးး .. ကဲ .. အဲ့ဒီ့ေတာ့ computer မဖြင့္ပါဘူးလို႕ ေအာင့္ထားတဲ့ စိတ္က မရေတာ့ ...<br />online က <span style="color: rgb(153, 0, 0);">သူငယ္ခ်င္း ေပါင္းေဖာ္စစ္စစ္ </span>မ်ားနဲ႕ အရည္မရ ၊ အဖတ္မရ ေသာ စကားမ်ားကို ေၿပာဆိုပါၿပီ ေၿပာရင္း ... ဆိုရင္း ..<br />အခ်ိန္ကို အက်ိဳးရိွစြာ အသံုးခ်ရမယ္ ဆိုတာ သေဘာေပါက္ေတာ့ ေၿပာရင္းနဲ႕ ပဲ ေဖ့ဘြတ္ ဆိုလား ၊ ေမ့ဘြတ္ ဆိုလား ၊ အဲ့ဒီ့မွာ သြားၿပီး အပင္မ်ားစိုက္ရ ၊ ေပါင္းသင္ရ ၊ ေၿမၾသဇာၿဖန္းရ ၊ ေဗဒင္ စစ္ၾကည့္ရ ၊ Lucky % ခ်က္ၾကည့္ရနဲ႕ ... 13.3 လက္မ ရိွတဲ့ screen ကို လွပတဲ့ မ်က္၀န္း တစ္စံု (အဟိ) နဲ႕ ၾကည့္ရင္း keyboard မွာ တစ္ေယာက္တည္း လက္ ၁၀ ေခ်ာင္းနဲ႕ ရွဳပ္လို႕ ေနပါေတာ့တယ္ ..<br />သံုးေနရင္းနဲ႕ .. နဲနဲ စိတ္လန္းဆန္းၿပီ ဆိုေတာ့ ဘာလုပ္ရမလဲ ...<br /><br />screen ေဒါင့္နားက အခ်ိန္ကို တစ္ခ်က္ မ်က္လံုးေ၀့လိုက္ေတာ့ မန္မန္ စားရေတာ့မယ္ ..<br />ဘာနဲ႕ စားရမလဲ ေတြးၾကည့္လုိက္တယ္ ..<br />၀က္သားဟင္း ၊ ဘဲသားဟင္း ၊ ဆိတ္သားဟင္း ၊ အဲ့ဒါေတြ တစ္ခုမွ မစားဘူးလို႕ ေၿပာတာပါ ..<br />ဒါဆို ဘာေတြ စားလဲ .. (မေမးနဲ႕) .. အရမ္း ဟင္းေကာင္းတာ .. မေၿပာၿပဘူး .. း)<br />စားၿပီးေတာ့ ဟုိေလွ်ာက္ ၊ ဒီေလွ်ာက္ ၊ ဟုိလုပ္ ၊ ဒီလုပ္ ၊ စာက်က္သလိုလို ၊ ဘာလိုလို ၊ ေရွ႕၀င္ ၊ ေနာက္သြား ၊ ေရခ်ိဳး လိုက္ ၊ အိမ္သာ သြားလိုက္ ..<br />တစ္ေယာက္တည္း ေနရင္းး အလကားမေပးရတဲ့ အေတြးေတြကို ေတြးၾကည့္ၿပီး အခုမွ ေရွးေဟာင္းေႏွာင္းၿဖစ္ အေတြးေတြ <span style="font-weight: bold; color: rgb(204, 102, 0);">ခ်ာခ်ာလည္ </span>ရင္း<span style="font-weight: bold;"> <span style="font-weight: bold;"><span style="font-weight: bold;"></span></span>အတိတ္ </span>က အေၾကာင္း ၊<span style="font-weight: bold;"> ပစၥဳပၸဳန္</span>မွာ ၿဖစ္ပ်က္ေနတာေတြ ၊ ဘာၿဖစ္မယ္မွန္း မၿမင္ရတဲ့ <span style="font-weight: bold;">အနာဂတ္္</span> ကို ေတြးၾကည့္လိုက္တာ တစ္ခ်ိဳ႕ ကိစၥ ေတြက ေတာ္ေတာ္ ေတာ့ ရယ္ဖို႕ ေကာင္းေနသလို ၊ တစ္ခ်ိဳ႕ ကိစၥ ေတြက ေတာ္ေတာ္လည္း လြမ္းေမာမိတဲ့ စိတ္ေတြ ၿဖစ္မိလိုက္ပါတယ္ ..<br />(၀မ္းနည္းလိုက္ ၊ ၀မ္းမ်ားလိုက္ နဲ႕ ေပ့ါ ) ... တရားပဲ ေပါက္သလိုလို .. ဘာလိုလို .. ညာလိုလို ..<br />ထိုသို႕ေသာ ...<br />အေတြးေလးမ်ားနဲ႕ တစ္ေယာက္တည္း တစ္အိမ္လံုးမွာ ေန႕နဲ႕ ည နဲ႕ မွားလို႕မွား ၊ ရံုးပိတ္ရက္နဲ႕ ရံုးဖြင့္ရက္ လည္း မွားလို႕မွားနဲ႕ ..<br />ၾကည့္လိုက္ရတဲ့ ေထြလာဆိုလား .. ေထာ္လာဆိုလားး နဲနဲပဲ ၿပတဲ့ ကားေတြ လည္း အၿမည္းလိုက္ၾကည့္ လို႕ ကုန္ေတာ့မယ္ ...<br />ဟို သတင္း လုိက္ဖတ္ ၊ ဒီ သတင္း လိုက္ဖတ္ ၊<br />အလုပ္ေတြ ရွဳပ္ေနတာပဲ ..<br /><br />ကဲ ... ညဘက္ ေလး ေရာက္လာေတာ့ မီမီ၀င္းေဖရဲ႕ <span style="color: rgb(153, 0, 0);">တစ္ကိုယ္ရည္ ညမ်ား </span>ေပါ့ ..<br />အဲ့မွာ စေတြ႕တာပဲ .. ေၾကာက္ပါတယ္ ဆိုမွ ေနာ္ ..<br />သီခ်င္းကို အက်ယ္ဆံုး ဖြင့္ထားလို႕ ရဲေဆး တင္ထားတယ္ .. ဟြင္းးဟြင္းး .. ဘယ္ရမလဲ ...<br />နာကြ ... (တကယ္ေတာ့ မကြႏိုင္ပါ ) ...<br /><br />PIE က ကားေတြ သြားေနတဲ့ အသံကိုပဲ ေၿခာက္ၿခားေနတယ္ ..<br />တစ္ခန္းလံုးမွာ ေဘးဘီကို ၀ဲ ၿပီး မၾကည့္ရဲ ၊ ၾကည့္ရဲ နဲ႕ အသာေလး ခိုးၾကည့္လုိက္ေတာ့ ကုတင္ေပၚမွာ တင္ထားတဲ့ ေခြးရုပ္ ၾကီး နဲ႕ ၀က္၀ံ ရုပ္ ..<br />ဟြန္းးး ၾကည့္ပါအံုးး .. ေခြးရုပ္ၾကီး က ၾကည့္ေနတဲ့ မ်က္လံုးကလည္း Feeling မလာလိုက္တာ .. ၿပဴးၿပဲေနတာပဲ .. ခံစားလို႕ကို မရဘူးးး .. တစ္ခ်ိဳ႕ ေခြးရုပ္ေတြ လွပါ့ရဲ႕ .. ဒီေခြးရုပ္က်မွ ဘယ္လို ၿဖစ္လို႕ Attraction မရိွၿဖစ္ေနပါလိမ့္ .. Attraction မရိွတဲ့ အၿပင္ ေၾကာက္ဖို႕ ေတာင္ ေကာင္းေနသလိုပဲ ..<br />စိတ္ပိန္ပိန္နဲ႕ မ်က္လံုးကို လႊဲပစ္လိုက္တယ္ ..<br />စာၿပန္က်က္တာပဲ ေကာင္းတယ္လို႕ ေတြးမိလိုက္ေပမယ့္ ..<br />အာရံု မလာ ...<br />ဒီေတာ့ ပ်င္းပ်င္းနဲ႕ ေၾကာက္ေၾကာက္လို႕ ရလာတဲ့ စိတ္နဲ႕ ပို႕စ္ ေရးရရင္ ေကာင္းမယ္ နဲ႕ တူတယ္ စဥ္းစားလိုက္တယ္ ..<br />မဆိုးပါဘူးးး .. နဲနဲ ေတာ့ Feeling လာသလိုပဲ ..<br />ေရးရင္း းး ေရးရင္းး ပို ၿပီး feel လာၿပီ ...<br />ကဲ ကဲ .. ဆက္ ေရးမယ္ ...<br />ေရးလိုက္တယ္ ... ေရးၿပီးသြားၿပီ ...<br /><br /><br /><span style="font-weight: bold;">အိပ္ေတာ့မယ္ ... ဂြတ္ႏိုက္ .....</span><br /><div style="text-align: left;"> <span style="font-weight: bold;">(ေနာက္တဖန္ မိုးလင္းလို႕ လာၿပန္ပါၿပီ )</span><br /><br /></div><br /><span style="color: rgb(51, 204, 0);">ဒါနဲ႕ စကားမစပ္ ကြိစိ ကြစ ... (ဆိုင္းဆိုင္းခန္းလိွဳင္) </span><br /><div style="text-align: center;"><span style="color: rgb(51, 204, 0);"> မအိပ္ခင္ ေၿပာသြားလိုက္အံုးမယ္ ... </span><br /><br /><br /></div>ေၿပာလို႕ ေၿပာတာ မဟုတ္ဘူးေနာ္ ... အလုပ္သြားရတာ ၊ ေက်ာင္းသြားရတာ ပင္ပန္းလိုက္တာ ဆိုၿပီး .. အိမ္ထဲမွာ ၄ ၊ ၅ ရက္ေလာက္ ေနၿပီး အနာယူလို႕ရရင္ ေကာင္းမယ္လို႕ ေတြးမိတဲ့ ကိုကို ၊ မမ ေတြ ဘယ္မွာ မသြားဘဲ ေနၾကည့္ပါ .. အမ်ားဆံုး ေနႏိုင္ <span style="color: rgb(0, 153, 0);">၅ ရက္ </span>ေလာက္ ပါပဲ .. ၿပီးရင္ အသံမ်ား ထြက္လာမွာ ေသခ်ာပါတယ္ ..<br /><span style="color: rgb(51, 153, 153); font-weight: bold;">မွတ္ခ်က္ .... <span style="color: rgb(153, 51, 153);">ခံစားဖူးမွ သိ၏ </span>စကားလံုးေလးက ေတာ္ေတာ္မွန္တယ္ ... </span><br /><br /><br /><span style="color: rgb(153, 51, 153);">PS ...</span> <span style="color: rgb(255, 102, 0);">!...* <span style="color: rgb(51, 51, 51);">ထိုကဲ့သို႕ ေနတာ ၂ ပတ္ရိွေတာ့မယ္ .. ပ်င္းၿပီး အရိုးေဆြးေတာ့မယ္ </span></span><span style="color: rgb(255, 102, 0);">*...!<br /><br /></span><div style="text-align: center;">စားလိုက္ ၊ အိပ္လိုက္ နဲ႕ model girl body structrure ေလးလည္း ေပ်ာက္ကုန္ၿပီနဲ႕ တူတယ္ .. အဟင့္ ..း(<br /></div> <span style="color: rgb(255, 102, 0);"></span><div style="text-align: center;"><span style="color: rgb(255, 102, 0);"><span style="color: rgb(51, 51, 51);">ေနာက္ ၅ ရက္ေလာက္ဆုိရင္ေတာ့ ok ပါၿပီ </span></span><br /><br /></div><br /><span style="color: rgb(255, 102, 0);"> </span><br /><span style="color: rgb(255, 102, 0);"> <br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1945354865414242200-4785668968169045699?l=saunghninywat.blogspot.com' alt='' /></div>ေဆာင္းႏွင္းရြက္http://www.blogger.com/profile/17001566398373914216noreply@blogger.com8tag:blogger.com,1999:blog-1945354865414242200.post-88055831693484228592009-11-21T15:11:00.004+08:002009-11-21T15:32:02.605+08:00ေလွကားတက္ေနရင္း လည္း ေၾကာက္၏ ..<br /><br />ဓာတ္ေလွကား စီးေနရင္း လည္း ေၾကာက္၏ ..<br /><br />အိမ္ေရွ႕က ဆံုလည္ ကုလားထိုင္ ၾကီး ၾကည့္ၿပီး လည္း ေၾကာက္၏ ..<br /><br />အိမ္တံခါး ဖြင့္ဖြင့္ ခ်င္း ၿမင္ေနရသည့္ store တံခါး ပြင့္ပြင့္ ေနသည္ကို လည္း ေၾကာက္၏ ..<br /><br />အိပ္သာ သြားရမည္ ကိုလည္း ေၾကာက္၏ ..<br /><br />မီးဖိုေခ်ာင္ထဲ သြားရမည္ ကိုလည္း ေၾကာက္၏ ..<br /><br />ညဘက္ ၿပတင္းေပါက္က ေလတိုက္လာသည္ကိုလည္း ေၾကာက္၏ ..<br /><br />ညဘက္ တံခါး လာေခါက္လာမည္ကိုလည္း ေၾကာက္၏ ....<br /><br />ညဘက္ အခန္းထဲ က အၿပင္ ထြက္ရမည္ကိုလည္း ေၾကာက္၏ ..<br /><br />ဆုေတာင္းေနမိသည္ ..... တည့္တည့္ မတုိးမိရန္ ....။<br /><br /><br /><br />လန္႕မွာ စိုး၍ တိုးတိုးေၿပာေနၾကေသာ အသံမ်ားကိုလည္း သဲ့သဲ့ ၾကားေနရပါသည္ ...<br />ေၾကာက္စိတ္နဲ႕ ကိုယ္တိုင္ တည့္တည့္ တိုးမည့္ ေန႕တြင္ သတိလစ္သြားႏိုင္သည္ ..<br /><br /><br /><br />ၾကားရသည့္ ေန႕မွ စ၍ အၿပင္မသြားသည္မွာ ၂ ပတ္ ရိွေသာ္လည္း<br />ယေန႕ညဘက္ အိမ္သို႕ 1 နာရီ မွ ၿပန္ေရာက္မည္ ကို ေတြးမိၿပီး ၾကက္သီးမ်ား ထမိပါတယ္ ....<br /><br /><br />စိတ္ပိန္ လြန္း လို႕....................................<br />ေတြးရင္း ေခါင္းေတြ ကိုက္လာသည္ .......<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1945354865414242200-8805583169348422859?l=saunghninywat.blogspot.com' alt='' /></div>ေဆာင္းႏွင္းရြက္http://www.blogger.com/profile/17001566398373914216noreply@blogger.com8tag:blogger.com,1999:blog-1945354865414242200.post-84174220552311703512009-11-14T13:04:00.004+08:002009-11-14T14:27:18.025+08:00<span style="font-weight: bold; color: rgb(255, 102, 102);">အေမရိကန္ၿပဳေထာင္စု စတန္႕ဖို႕ဒ္တကၠသိုလ္တြင္ ဦးသန္႕အား ဂုဏ္ၿပဳသည့္ ဓာတ္ပံုၿပပဲြ က်င္းပ<br />(မင္းမေဟာ္) ေရးသားသည္ .။..<br /><br />ကမၻာ့ျငိမ္းခ်မ္းေရး ဗိသုကာ</span> <span style="font-weight: bold; color: rgb(255, 102, 102);">ကမၻာကုလသမဂၢ အေထြေထြအတြင္းေရးမွုူးခ်ဳပ္</span><span style="color: rgb(204, 0, 0); font-weight: bold;"><span style="color: rgb(255, 102, 102);"> </span><span style="color: rgb(153, 0, 0);">ဦးသန့္</span></span><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_0LX8GAngvxY/Sv4xFNAnBVI/AAAAAAAAAKs/WRZf1m5b8_w/s1600-h/8f2ac3d22df9f46e_landing.jpeg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 259px; height: 400px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_0LX8GAngvxY/Sv4xFNAnBVI/AAAAAAAAAKs/WRZf1m5b8_w/s400/8f2ac3d22df9f46e_landing.jpeg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5403810568352499026" border="0" /></a><br />ျပီးခဲ့တဲ့ တစ္ပတ္ေလာက္က ကမၻာ့ျငိမး္ခ်မ္းေရး ဗိသုကာ အပိုင္းတစ္ နဲ့ နွစ္ ကို ေရးခဲ့ပါတယ္။<br />တိုက္တိုက္ဆိုင္ဆိုင္ဘဲ ျပီးခဲ့တဲ့ <span style="font-weight: bold;">၂၀၀၉ ခုနစ္၊ ေအာက္တိုဘာ ၂၇</span> ရက္ေန့က ကုလသမဂၢသီတင္းဌာနက ကမၻာ့ကုလ သမဂၢ အေထြေထြအတြင္းမွုးခ်ဳပ္ေဟာင္း ဦးသန့္ကို ဂုဏ္ျပဳသည့္အေနျဖင့္ အေမရိကန္ျပည္ေထာင္စု ၊ကမၻာေက်ာ္ စတန္းဖို့ တကၠသုိလ္တြင္ ဓါတ္ပံုျပပြဲတစ္ရပ္ က်င္းပခဲ့ေၾကာင့္ သီတင္းထုတ္ျပန္ခဲ့ပါတယ္။<br /><br />ဒီသီတင္းကို ဖတ္ရတဲ့အခါမွာ ျမန္မာနိုင္ငံသားတစ္ဦးအေနနဲ့ မ်ားစြာေက်နပ္အားရခဲ့သလို့ ၊ ဦးသန့္ကို မေမ့လို့ ဂုဏ္ျပဳခဲ့တယ္ဆိုတဲ့ ကုလသမဂၢနဲ့ အေမရိကန္ တကၠသိုလ္ ကိုလည္း သတိတရ ရွိေပးခဲ့တဲ့အတြက္ မ်ားစြာ ၀မ္းသာမိပါတယ္။<br /><p style="text-align: left;"><img src="http://api.ning.com/files/kO85NnArrmyyk2GNv9RbiZOvmQv5oiUaIR2OSzOC7GT3ALd20CJpNguFwSkpriF3AQj4C58Oh3Oo29gMEChqyxXHSOGJyD-s/448pxU_Thant_PA210120.JPG" alt="" /></p> အဆိုပါ ဓါတ္ပံုျပပြဲ ဖြင့္လွစ္တဲ့အခန္းအနားမွာ ကုလသမဂၢျပန္ၾကားေရးနဲ့ျပည္သူဆက္သြယ္ေရးဌာန မွ တ၀န္ရွိသူ မစၥတာ ကီရိုအာဆာကာက<br /><br />'' ဦးသန့္ သည္ ယံုၾကည္ခ်က္ ခို္င္မာသူတစ္ဦးျဖစ္ျပီး ပုဂၢိဳလ္ေရးအရေသာ္လည္းေကာင္း၊ ကုလ အၾကီးအကဲ တစ္ဦး အျဖစ္ေသာ္လည္းေကာင္း၊ ဂုဏ္ျပဳထိုက္သူတစ္ဦး ျဖစ္ေသာေၾကာင့္ ယခုကဲ့သို့ ဓါတ္ပံုျပပြဲ က်င္းပရျခင္းျဖစ္ ''ေၾကာင္း ေျပာၾကားသြားခဲ့သည္။<br /><br />ဆက္လက္၍ ၄င္းကပင္<br />'' ဦးသန့္သည္ အေျမာ္အျမင္ၾကီးမားျပတ္သားသူတစ္ဦးျဖစ္ပီး ကုလသမဂၢအဖြဲ့ၾကီးကို ကမၻာ့ေနရာ အသီးသီးမွ ျပည္သူမ်ား၏ ေမ်ာ္လင့္ခ်က္မ်ားနွင့္ လိုအပ္ခ်က္မ်ားကို ျဖည့္ဆည္းေပးေသာ အဖြဲ့ၾကီး တစ္ခု အျဖစ္ သတ္မွတ္ယံုၾကည္ေစခဲ့သူ ...ကုလ၏ ေရွ့ေဆာင္<br />အၾကီးအကဲ တစ္ဦး ျဖစ္ '' ေၾကာင္း ေျပာၾကားခဲ့ပါတယ္။<br /><br />''<span style="color: rgb(51, 153, 153);"> </span><span style="color: rgb(51, 153, 153); font-weight: bold;">ဒီကေန့ ကမၻာေပၚမွာ ဆင္းရဲႏြမ္းပါးမွုတိုက္ျဖတ္ေရး နဲ့ သဘာ၀ပတ္၀န္းက်င္ ထိန္းသိမ္းေရး လုပ္ငန္းေတြကို လုပ္ေဆာင္ေနတဲ့ ေဖာင္ေဒးရွင္းၾကီးေတြ အေတာ္မ်ားမ်ားဟာ ဦးသန့္ကိုယ္တိုင္ ထူေထာင္ေပးခဲ့လို ေပၚေပါက္လာခဲ့တာပါ </span>''ဟု<br />၄င္းက ပင္ ဆက္လက္ ေျပာၾကားသြားခဲ့ပါတယ္။<br /><br />ထို့ျပင္..<br />''၁၉၆၁ ခုနစ္မွ ၁၉၇၁ ခုနစ္ အထိ ဆယ္နွစ္တာကာလ ကုလ အၾကီးအကဲအျဖစ္ တာ၀န္ထမ္းေဆာင္ခဲ့စဥ္ကာလအတြင္း<br />ဦးသန့္သည္ ကမၻာေပၚတြင္လူသားတို့အားအက်ိဳးျပဳေစခဲ့ေသာ ၾကီးမားေသာ အေျပာင္းအလဲ ၾကီးမ်ား ျဖစ္ေပၚေအာင္ လုပ္ေဆာင္နိုင္ခဲ့သည္''ဟု သီတင္းနွင့္ျပန္ၾကားေရးဌာနက ေျပာဆိုခဲ့ပါတယ္။<br /><br />တစ္ဖန္ ..ကုလ ေျပာခြင့္ရ ပုဂိုလ္တစ္ဦးက<br />'' ဦးသန့္ဟာ အတိုင္းအဆ မ်ားျပားလြန္းစိန္ေခၚမွုၾကီးေတြကို ေျဖရွင္းနိုင္ခဲ့ပါတယ္။က်ဴးဘား ဒံုးၾကည္အေရးအခင္းကိစၥ၊<br />ဗီယက္နမ္ စစ္ပြဲအဆံုးသတ္ျပီး ျငိမ္းခ်မ္းေရး ေပၚထြန္းေရး ကိစၥ၊ ေတာ္အာဖရိက လူမ်ိဳးေရး ခြဲျခားမွု ကိစၥ၊ စတာေတြကို ေအာင္ျမင္စြာ ေျဖရွင္းေပးနိုင္ခဲ့တဲ့ သံတမန္ၾကီးတစ္ဦးပါဘဲ..''..လို့ ေျပာၾကားသြားခဲ့ပါတယ္။<br /><br />ထိုျပင္ ဦးသန့္သည္ ကုလၾကီးအတြက္ အလြန္မွတ္သားေလးစားလိုက္နာဖြယ္စကားကို ျမြက္ၾကားခဲ့သူ လည္းျဖစ္သည္။<br />ဦးသန့္က ....မိန့္ဆိုသည္မွာ...<br /><br />'' လူသားျဖစ္တည္မွူ ႏွင့္ လူတစ္ဦးခ်င္းစီ၏ တန္ဘိုးဟူသည္ မိမိတို့ပိုင္ဆိုင္ေသာ ဥစၥာမ်ားထက္ မ်ားစြာ သာလြန္ပါသည္။<br />အစိုးရမ်ား၊ နိုင္ငံေရးစနစ္၊ နွင့္အိုက္ဒီယာမ်ားဟူသာ္ ျဖစ္ပ်က္သေဘာ မ်ွသာ ျဖစ္ျပီး လူသားျဖစ္တည္မွူသည္သာလ်ွင္ က်န္ရွိပါမည္'' ဟု ဆိုခ့ဲသည္။<br />ထိုစာတမ္းသည္.....<br />ယေန့ကုလသမဂၢၾကီး၏ အသက္၀ိညာဥ္ျဖစ္ေစမည့္ ၊ ကုလၾကီး အသက္ဆက္လက္ရွင္သန္ေစမည့္ မိန့္ဆိုခ်က္ပင္ ျဖစ္ေတာ့သည္။<br /><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(204, 102, 0);">Referance;</span> <span style="font-weight: bold; color: rgb(204, 102, 0);"> The Voice weekly Journal</span> <span style="font-weight: bold; color: rgb(204, 102, 0);"> from internet news</span><br />ဦးသန့္သည္ ကမၻာ့ကုလသမဂၢအတြင္းေရးမွုးခ်ဳပ္ အျဖစ္ ၁၉၆၁ မွ ၁၉၇၁ အထိ ဆယ္နွစ္တာကာလ အတြင္း ၾကီးမားလွစြာေသာ ကမၻာ့အေရးအခင္းၾကီးမ်ားကို ေအာင္ျမင္စြာ ေျဖရွင္းနိုင္ခဲ့သည္။<br /><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(102, 102, 204);">ဦးသန့္ေအာင္ျမင္စြာ ေျဖရွင္း နိုင္ခဲ့ေသာ ျပႆနာ ၾကီးမ်ားမွာ........</span><br /><br />၁ ။ တတိယ ကမၻာစစ္~သို့ဦးတည္ ခဲ့ေသာ က်ဴးဘား ျပႆနာ<br />၂ ။ တူရကီ နွင့္ ဂရိတို့ ေသြးေခ်ာင္းစီးသည္. ဆိုက္ပရပ္ ျပႆနာ<br />၃ ။ အင္ဒိုနီးရွား နွင့္ ဒတ္ခ်္တုိ. အေသအေက်တိုက္သည့္ အေနာက္အီရီယန္အေရးအခင္း<br />၄ ။ အေ၇ွ့အလယ္ပိုင္း အေရးအခင္း<br />၅ ။ ဗီယက္နမ္စစ္ပြဲ အဆံုးသတ္ျပီး ျငိမ္းခ်မ္းေရးေပၚထြန္းေရးျပႆနာ<br />၆ ။ ကမၻာ့ေလာင္စာ ျပႆနာ<br />၇ ။ ေတာင္အာဖရိက လူမ်ိဳးေရးခြဲျခားမွု ကိစၥ<br />၈ ။ သဘာ၀ပတ္၀န္းက်င္ထိမ္းသိမ္းေရး ကိစၥ....<br />၉ ။ ကမၻာေပၚတြင္ ဆင္းရဲႏြမ္းပါးမွု တိုက္ဖ်က္ေရး ကိစၥ....<br /><br />အျခားကိစၥမ်ား ျဖစ္ၾကသည္။<br /><p style="text-align: left;"><img src="http://api.ning.com/files/Pl6fUK*nOMCGqjZM5Cn66CXUbVEuR20Ibz9*rZYpMs9DARPRL8KhLulmmZM4uWmiN-LH3GIJp9QP*3JkUJKi6IDexJOGsXf6/50549861.jpg" alt="" /></p> ဦးသန့္၏ ကုလအတြင္းေရးမွုးခ်ဳပ္ဘ၀တြင္ တာ၀န္ကို နိုင္နိုင္နင္းနင္းထမ္းေဆာင္နိုင္မွု၊ ကမၻာအေရးအခင္းမ်ားကို ေျပလည္ေအာင္ စြမ္းစြမ္းတမန္ ေျဖရွင္းေပးနိုင္ခဲ့မွုတိုေ့ၾကာင့္ သူအားကမၻာတစ္၀ွ္းလံုးရွိတကၠသိုလ္ေကာလိပ္တို့မွ <span style="font-weight: bold; color: rgb(153, 0, 0);">ေဒါက္တာဘြဲ ( ၁၇ ) ဘဲြ႕ကို </span>ေပးအပ္ခ်ီးျမင့္ခဲ့ၾကသည္။<br /><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(51, 102, 255);">ဦးသန့္ရရွိခဲ့ေသာ ဘြဲ့မ်ားမွာ ေအာက္ပါအတိုင္းျဖစ္သည္။</span><br /><br />၁၉၄၉ ၀ဏေက်ာ္ထင္ဘြဲ့ ျမန္မာနိုင္ငံအစိုးရ<br />၁၉၅၃ သီရိပ်ံခ်ီ ဘြဲ့ ျမန္မာနိုင္ငံအစိုးရ<br />၁၉၅၇ စည္သူ ဘြဲ့ ျမန္မာနိုင္ငံအစိုးရ<br />၁၉၆၁ မဟာသေရစည္သူ ျမန္မာနိုင္ငံအစိုးရ<br />၁၉၆၂ ဇြန္ ၁၀ ေဒါက္တာဘြဲ့ (LLD) ဂုဏ္ထူးေဆာင္ အာလီတန္တကၠသိုလ္ ကေနဒါ<br />၁၉၆၂ ဇြန္ ၁၂ ေဒါက္တာဘြဲ့ (LLD) ဂုဏ္ထူးေဆာင္ ပရင္စတန္တကၠသိုလ္ နယူဂ်ာစီျပည္နယ္<br />၁၉၆၃ ဇြန္ ၂ ေဒါက္တာဘြဲ့ (LLD) ဂုဏ္ထူးေဆာင္ ေတာင္ဟတ္ဒေလေမာင့္ဟိုလ္ေကာလိပ္ မက္ဆာခ်ဴးဆက္ျပည္နယ္<br />၁၉၆၃ ဇြန္ ၁၃ ေဒါက္တာဘြဲ့ (LLD) ဂုဏ္ထူးေဆာင္ ကင္းဘရစ္ဟာဘတ္တကၠသိုလ္ မက္ဆာခ်ဴးဆက္ျပည္နယ္<br />၁၉၆၃ ဇြန္ ၁၆ ေဒါက္တာဘြဲ့ (LLD) ဂုဏ္ထူးေဆာင္ ဟင္နိုဗာဒတ္ေမာက္ေကာလိပ္ နယူဟမ္ရွားျပည္နယ္<br />၁၉၆၄ ဧျပီ ၂ ေဒါက္တာဘြဲ့ (LLD) ဂုဏ္ထူးေဆာင္ ကာလီဖိုးနီးယားတကၠသိုလ္ ကာလီဖိုးနီးယားျပည္နယ္<br />၁၉၆၄ ဧျပီ ၃ ေဒါက္တာဘြဲ့ (LLD) ဂုဏ္ထူးေဆာင္ ဒင္းဗားတကၠသိုလ္ ကိုလိုရာဒိုျပည္နယ္<br />၁၉၆၄ ဇြန္ ၈ ေဒါက္တာဘြဲ့ (LLD) ဂုဏ္ထူးေဆာင္ ဆြပ္သမိုးေကာလိပ္ ပင္ဆင္ေဗးနီးယားျပည္နယ္<br />၁၉၆၄ ဇြန္ ၁၀ ေဒါက္တာဘြဲ့ (LLD) ဂုဏ္ထူးေဆာင္ နယူးေယာက္ယူနီဗာစီတီ<br />၁၉၆၄ ဂ်ူလိုင္၃၀ ေဒါက္တာဘြဲ့ (LLD) ဂုဏ္ထူးေဆာင္ ေမာ္စကိုတကၠသိုလ္ ဆိုဗီယက္ယူနီယံ<br />၁၉၆၅ ေမ ၂၅ ေဒါက္တာဘြဲ့ (LLD) ဂုဏ္ထူးေဆာင္ အြန္တာရီယိုကင္းစတန္းဘုရင္မတကၠသိုလ္<br />၁၉၆၅ ဇြန္ ၆ ေဒါက္တာဘြဲ့ (LLD) ဂုဏ္ထူးေဆာင္ ၀ါတာဗီလီေကာ္ဗိုင္းေကာလိပ္<br />၁၉၆၅ ဇြန္ ၁၄ ေဒါက္တာဘြဲ့ (LLD) ဂုဏ္ထူးေဆာင္ နယူေဟဗင္ေရး တကၠသိုလ္<br />၁၉၆၆ ေမ ၂၈ ေဒါက္တာဘြဲ့ (LLD) ဂုဏ္ထူးေဆာင္ အြန္ေတရီယို၀င္တကၠသိုလ္ ကေနဒါ<br />၁၉၆၆ ဇြန္ ၅ ေဒါက္တာဘြဲ့ (LLD) ဂုဏ္ထူးေဆာင္ ဟင္မလင္တန္ေကာလိပ္ နယူးေယာက္<br />၁၉၆၆ ဇြန္ ၈ ေဒါက္တာဘြဲ့ (LLD) ဂုဏ္ထူးေဆာင္ ေဖာ့ဒ္ဟင္းတကၠသိုလ္ နယူးေယာက္<br />၁၉၆၆ ဇြန္ ၁၄ ေဒါက္တာဘြဲ့ (LLD) ဂုဏ္ထူးေဆာင္ မင္ဟတ္တန္ေကာလိပ္ နယူးေယာက္<br /><br />၁၉၆၂ စက္တင္ဘာ တြင္ ခ်က္ကိုစလိုဘက္ကီးယား နိုင္ငံ ပရက္ျမိဳ့ေတာ္၊ ခ်ားလ္စ္ တကၠသိုလ္၏ အနွစ္၆၀၀ ျပည့္ အထိမ္းအမွတ္အခမ္းအနားမွ ဦးသန့္ကို ေရြွတံဆိပ္ေပးအပ္ခ်ီးျမင့္ခဲ့သည္။<br /><br />၁၉၆၆ စက္တင္ဘာ ၂၈ တြင္ အိႏၵိယ နိုင္ငံမွ ေပးအပ္ေသာ ဂ်၀္ဟာလာေနရူး ဆု ကို ရရွိခဲ့သည္။ ရူပီး တစ္ သိန္း ရရွိသည္။ <span style="font-weight: bold;">၄င္းရရွိေသာ ဆုေငြကို ဦးသန့္ပညာေတာ္သင္ဆု အျဖစ္ ကုလသမဂၢေက်ာင္းသို့ျပန္လည္ လွူဒါန္းခဲ့သည္။</span><br /><br />ကမၻာ့ျငိမ္းခ်မ္းေရးကို စြမ္းစြမ္းတမံေဆာင္ရြက္သူမ်ားအတြက္ ခ်ီးျမင့္ေလ့ရွိေသာအေမရိကန္ မွေပးသည့္ စတီဗင္ေဖာင္ေဒးရွင္းဆု ကိုလည္းရရွိခဲ့သည္။<br /><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(51, 102, 255);">ဦးသန့္အမွတ္တရမ်ား</span><br />အတြင္းေရးမွုးခ်ဳပ္ အားဂုဏ္ျပဳေသာ အားျဖင့္ ဦးသန့္၏ ကိုယ္တစ္ပိုင္းေၾကးရုပ္တုကို ၁၉၇၄ ေအာက္တိုဗာတြင္ ကုလသမဂၢစာသင္ေက်ာင္းတြင္ စိုက္ထူဖြင့္လွစ္ခဲ့သည္။<br /><br />ဦးသန့္အား ၁၉၆၆ တြင္ ကုလသမဂၢအေထြေထြ အတြင္းေရးမွူးခ်ဳပ္ရာထူးအား လက္ခံရရွိမွုအားဂဳဏ္ျပဳေသာအားျဖင့္ အေမရိကန္ျပည္ေထာင္စု၊<br />အေမရိကန္အာကာသယာဥ္မွုး ဂ်ိမ္းစ္လိုဗယ္ နွင့္ အက္ဒြင္လ္ဒရင္ဂ်ဴနီယာ တို့သည္ ျပည္ေထာင္စုျမန္နိုင္ငံေတာ္အလံအား အာကာသယာဥ္အတြင္းသယ္ေဆာင္၍ ကမၻာကို ပတ္ခဲ့ျပီး ထိုအလံကို ျမန္မာအမ်ိဳးသာ ကုလသမဂၢအေထြေထြအတြင္းေရးမွုးခ်ဳပ္ ဦးသန့္လက္ထဲသို့ အာကာသယဥၤမွုး အယ္ဒရင္က ေပးအပ္ဂုဏ္ျပဳခဲ့သည္။<br /><br /><br />ေဘာင္သြပ္ထားေသာ ထိုအလံတြင္ ဤ အလံသည္ ဂ်ီမီနီ အမွတ္ ၁၂ အာကာသယာဥ္ျဖင့္ ယာဥ္မွူး ဂ်ိမ္းလိုဗယ္နွင့္ အက္ဒြင္အယ္ဒရင္တို့ ၁၉၆၆ ခု နို၀င္ဘာတြင္ အာကာသသို့ပ်ြသန္းစဥ္ သယ္ေဆာင္သြားခဲ့သည္ ဟု ကမၺည္းစာတမ္း ေရးထိုးပါရွိသည္။<br /><br />U Thant Island ဦးသန့္က်ြန္း<br /><br />အေမရိကန္ ျပည္ေထာင္စု မွ ဦးသန့္အားဂုဏ္ျပဳေသာအားျဖင့္ အေမရိကန္ျပည္ေထာင္စု၊ နယူးေယာက္စီးတီးျမိဳ့၏ အေရွ့ဘက္ျမစ္ အတြင္းရွိ Roosevelt Island က်ြန္း၏ ေတာင္ဘက္ ရွိ Belmont Island ဟုေခၚေသာ က်ြန္းငယ္ေလးအား <span style="color: rgb(153, 51, 153); font-weight: bold;">U Thant Island </span>ဟူ၍ ဂုဏ္ျပဳ သတ္မွတ္ေပးခဲ့သည္။ ၄င္းက်ြန္းငယ္ေလးသည္ အတိုင္းအတာအားျဖင့္ ေပ ၁၀၀x၂၀၀ က်ယ္၀န္းသည္။<br /><br />ဂုဏ္ျပဳ သတ္မွတ္ေပးခဲ့သည္။ ၄င္းက်ြန္းငယ္ေလးသည္ အတိုင္းအတာအားျဖင့္ ေပ ၁၀၀x၂၀၀ က်ယ္၀န္းသည္။<br /><br /><p style="text-align: left;"><img src="http://api.ning.com/files/jrrjyekUafOsakP0fdT2qE2W3tItoeZv1k3-q0*aEbQjbtNAhGjYxysu0XFkFSFd2ljxoveZwraHXfydLCKpDqotwCgj9*z2/s.jpg" alt="" /></p> <p style="text-align: left;"><img src="http://api.ning.com/files/Djl0utstGZay*BKZu55oqTP05hPYsf8pSeE-frUkiYfdvSwGfHNKI9rHdY4UPgp7jV1BvdjhQxzlm0US3vvWRE59z63mckBL/a.jpg" alt="" /></p><br /><br />Jalan U Thant<br />မေလးရွားနိုင္ငံသည္ ဦးသန့္အားဂုဏ္ျပဳေသာအားျဖင့္ <span style="font-weight: bold; color: rgb(153, 51, 153);">မေလးရွားနိုင္ငံ ၊ကြာလာလမ္ပူျမိဳ့၊ Embassy road လမ္းအား Jalan U Thant </span>ဟု ဂုဏ္ျပဳ သတ္မွတ္ခဲ့သည္။<br /><p style="text-align: left;"><img src="http://api.ning.com/files/MsGp9e2XV7ujenp7oEMrhEYVk84c6yaq8bK52mefVnD04JyjImDyuctTVK-kONhM*p*zva5A2D03fwmLuX8ULOUg7yULivaa/uthant.png" alt="" /></p> <span style="color: rgb(153, 51, 153); font-weight: bold;">မေလးရွားနိုင္ငံ ကြာလာလမ္ပူျမိဳ့ ဂ်လန္ယူသန့္လမ္းမွ 7 UThant အေဆာက္အအံု</span><br /><p style="text-align: left;"><img src="http://api.ning.com/files/3JQKUMfJa2hf0B5qDAezNzs81xxNM3Drt9UVFpEOEqoBYHGKhjLfXQMr4-vqTOQKQzIEYPOn6CSotkH281V3I4D5PYH7aOhr/Largeimg113.jpg" alt="" /></p> ႊTaman U Thant<br />Taman U-Thant is a place in Kuala Lumpur, Malaysia. Located in the eastern part of the city, it was established in the 1960s and was used for foreign embassies and high commissions only. It was named after the former UN General Secretary from 1961 until 1971, U Thant.<br /><p style="text-align: left;"><img src="http://api.ning.com/files/jrrjyekUafN-yTepuR1fZtVRa0mtAYqqVAu29qh*sMiT2rrnMtFNLqfdJFt8HISqg0Sdz0afhZzhlTw8bSBe159QWE91xAop/13000.jpg" alt="" /></p> ဂ်ပန္နိုင္ငံ ၊ တိုက်ိဳျမိဳ့၊ ကုလသမဂၢတကၠသိုလ္(UNU United Nation University) မွ ႕<span style="font-weight: bold; color: rgb(153, 51, 153);">U Thant Honorary Leacture Series </span>ကို ပံုမွန္ဂုဏ္ျပဳ ထုတ္လြွင့္ခဲ့သည္။<br /><p style="text-align: left;"><img src="http://api.ning.com/files/75Eh1MrhuU2Rgk6S5a7nlVmC171IvXr7GkPqPiEvnjNFk*Rn1BB6e7x-AJ3--HwUgAb7CId5aAlKcaeMAeyNpmEVrVJpbQ57/uThantSeries.jpg" alt="" /></p> <span style="color: rgb(204, 0, 0);">ဦးသန့္ နွစ္တစ္ရာျပည့္ အထိမ္းအမွတ္ အျဖစ္ ကုလ မွ ဦးသန့္၏ ပံုအား တံဆိပ္ေခါင္းျပဳ၍ ဂုဏ္ျပဳခဲ့သည္။</span><br /><p style="text-align: left;"><img src="http://api.ning.com/files/MUgcWOTSnV-BTRsXHBCtHGTgsfcatqFqgakUkNsib*EGL-0pqJokTZmkST5M*FfYyUvKL7fpmZDmJEQniKFjDDMpNILuiTcp/U246.sets.ss.m.0.Large.jpg" alt="" /></p> <p style="text-align: left;"><img src="http://api.ning.com/files/Djl0utstGZaUugxu7iozy9A0A5CPjWYOTfMybefaIfCC2T06UCb0FMe9crV7Hdv1IbT2dqd9GaIFGLDi2jQCWY5KQLFjbmvk/images....jpeg" alt="" /></p> <span style="font-weight: bold; color: rgb(204, 102, 0);">အေမရိကန္ မွ အမွတ္တရတံဆိပ္ေခါင္းကုပၼဏီက ေအဗရာဟန္လင္ကြန္း၊ အိုဗားမား နွင့္ ဦးသန့္တို့၏ တံဆိပ္ေခါင္းမ်ားကို ေစ်းနုန္းတန္းတူသတ္မွတ္သည္။</span><br /><p style="text-align: left;"><img src="http://api.ning.com/files/MUgcWOTSnV8goZii8WPijkMSXssCMGzcCi1ZtK4toibWHr0AVEgQaX2bNYBClD1C7-rRLzL6dPYjjKW1vV1n61*tenfu7AeN/2987.jpg" alt="" /></p> <p style="text-align: left;"><img src="http://api.ning.com/files/75Eh1MrhuU1YtgClhpfqWyPwTWtEJugvzpYkXRlPR4RxgQpY2TAYtG2fNel5Gqs5CYgnsdqitOsMDiXiocw5dsianVZZIrh4/3004.jpg" alt="" /></p> <p style="text-align: left;"><img src="http://api.ning.com/files/MUgcWOTSnV95m91C1l9uqysfEURCSkFWTh0tUbS6Xuoy88nSVfST4xDo*nYjyGvsk3WGRkZfMxE-SIDYPM7AkS7E9sp8NMM3/2936.jpg" alt="" /></p> what are they? where are they?<br /><p style="text-align: left;"><img src="http://api.ning.com/files/75Eh1MrhuU1YJuaZLzuKS3RW6HRCiYx3v2REEjZ8w9Hz1Ag69oP8JNptlIjcDfE-8fE0bduUKUivUjK13G5ozV-*COUMVMPr/images.jpeg" alt="" /></p> <p style="text-align: left;"><img src="http://api.ning.com/files/k8TOEyVZK0ABWIlstf6uozFHT6QyQ0Rb8lp7pz3HOMGapmuYeIu*ll9jsUsUMZtuapkB9MYUO7gfTFPN602LpeIHhEZaPWjJ/images.jpeg" alt="" /></p> <span style="font-weight: bold; color: rgb(51, 102, 255);">U Thant Peace Award</span><br />ဦးသန့္ျငိမ္းခ်မိးေရးဆု<br />ဤဆုကို ဦးသန့္အားဂုဏၤျပဳေသာအားျဖင့္ အေမရိကန္မွSri Chinmoy က တီထြင္ခဲ့သည္။ ၁၉၈၂ ခုနွစ္တြင္ စတင္ေပးအပ္ခဲ့သည္။ ကြယ္လြန္သြားျပီျဖစ္ေသာ ကမၻာကုလသမဂၢအေထြေထြ အတြင္းေရးမွုးခ်ဳပ္ ဦးသန့္၏ ျမင့္မားလွေသာ ဥာဏ္ရည္ဥာဏ္ေသြး၊ အရည္အခ်င္းတို့ကို စံနမူနာထား၍ ကမၻာျငိမ္းခ်မ္းေရးအတြက္ စြမ္းစြမ္းတမံထမ္းေဆာင္ခဲ့ေသာ လူသား၊ အသင္းအဖြဲ့မ်ားကို ေပးအပ္ခ်ီးျမင့္ေသာ ဆုျဖစ္သည္။<br /><br />ေက်းဇူးတင္ပါသည္။<br /><br />ေလးစားစြာျဖင့္<br />မင္းမေဟာ္<br /><br /><br />(ယခု ေဆာင္းပါးကို သင့္ မိတ္ေဆြ မ်ားအား ဆက္လက္ ေပးပို့ နိုင္ပါသည္။) <br /><br /><br /><br /><br /><span style="color: rgb(153, 51, 153);">PS ...</span> <span style="color: rgb(255, 102, 0);">!...*</span> ဗဟုသုတ အေနနဲ႕ သိေစရန္ ေ၀မွ်သည္ ..။ <span style="color: rgb(255, 102, 0);">*...!</span><br /><div style="text-align: center;"><span class="category">ေခ်ာကလက္ၿမိဳ႕ေတာ္ webite မွ ကူးယူထားသည္ ..</span><br /><br /><div style="text-align: left;">ကိုယ္တိုင္လည္း တစ္ခါမွ ဦးသန္႕အေၾကာင္း အခုေလာက္ မဖတ္ဖူး၊ မသိ၍ ၊ ဗဟုသုတ ရေစရန္ သက္သက္သာ ကူးယူ ထားပါသည္ ... <span style="color: rgb(51, 102, 255);">အပိုင္း ၁ ႏွင့္ ၂ ကိုလည္း </span>ဆက္လက္ ကူးယူ ေဖာ္ၿပပါအံုးမည္ ...<br /><br /><span style="font-weight: bold;">(ပိုင္ရွင္ မင္းမေဟာ္ ဆီမွ ကူးယူထားသည္) ...။</span><br /></div></div><span class="category"><br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1945354865414242200-8417422055231170351?l=saunghninywat.blogspot.com' alt='' /></div>ေဆာင္းႏွင္းရြက္http://www.blogger.com/profile/17001566398373914216noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-1945354865414242200.post-49704115005448541242009-11-07T11:11:00.004+08:002009-11-07T11:34:23.470+08:00<div style="text-align: center;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_0LX8GAngvxY/SvTlpc70CnI/AAAAAAAAAKk/U1t3NzF4DQ0/s1600-h/DSC00703.JPG"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 300px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_0LX8GAngvxY/SvTlpc70CnI/AAAAAAAAAKk/U1t3NzF4DQ0/s400/DSC00703.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5401194353428531826" border="0" /></a><span style="color: rgb(255, 153, 255); font-weight: bold;">(27.June,2009)</span><br /></div><br /><span style="font-weight: bold;">To my lovely friend .,</span><br /><br /><br />You may be always wealthy, happy &amp; lucky the whole your life.<br /><br />How far are we, we are everytimes friends.<br /><br />Our favourite is always opposite each others , but mind is always same .<br /><br />how we was happy at our birthdays even 2 person .<br /><br />Now ........<br /><br />Even far away ., I can be celebrated &amp; sent present for you every years .<br /><div style="text-align: left; color: rgb(51, 153, 153);"><span style="font-weight: bold;">( Smile ... Smile ... Smile ... )</span><br /></div><br /><br />.....<br /><br /><span style="font-weight: bold;">H@PPY B!rtHd@Y .... my lovely friend .! </span><br /><br /><div style="text-align: center;"><span style="color: rgb(153, 51, 153);">I send my misses</span><br /><span style="color: rgb(153, 51, 153);">to the wind and</span><br /><span style="color: rgb(153, 51, 153);">ask the wind</span><br /><span style="color: rgb(153, 51, 153);">to pass them to you.;</span><br /><br /><span style="color: rgb(153, 51, 153);">when you feel</span><br /><span style="color: rgb(153, 51, 153);">the wind is blowing</span><br /><span style="color: rgb(153, 51, 153);">against your face.,</span><br /><span style="color: rgb(153, 51, 153);">That's when ..,</span><br /><br /><span style="color: rgb(255, 102, 0); font-weight: bold;">.. I miss you ..</span><br /></div><br /><br /><br /><br /><br /><span style="color: rgb(255, 102, 0);">PS ... !...*</span> ဓာတ္ပံုကို ဓာတ္ပံု ၿပန္ရိုက္လို႕ ၀ါးေနသည္ <span style="color: rgb(255, 102, 0);">*...!</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1945354865414242200-4970411500544854124?l=saunghninywat.blogspot.com' alt='' /></div>ေဆာင္းႏွင္းရြက္http://www.blogger.com/profile/17001566398373914216noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-1945354865414242200.post-37030706853315843852009-10-24T08:49:00.008+08:002009-10-24T10:12:13.891+08:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_0LX8GAngvxY/SuJe0LkpvZI/AAAAAAAAAKc/c9k7s4cZrUk/s1600-h/CRYING.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 183px; height: 183px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_0LX8GAngvxY/SuJe0LkpvZI/AAAAAAAAAKc/c9k7s4cZrUk/s400/CRYING.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5395979554096004498" border="0" /></a><br /><span style="font-size:100%;">ေခါင္းထဲမွာလည္း ေနာက္က်ိက်ိ ..<br /><br />အရင္ဆိုရင္ ပိတ္ရက္မ်ား ေရာက္လို႕ ကေတာ့ မနက္ အိပ္ယာ ထခ်ိန္ဆိုတာ ၁၀ နာရီ ထက္မေစာႏိုင္ ..<br /><br />အခုေတာ့ ..<br />ညဘက္ ၃ နာရီ အိပ္ၿပီး မနက္ ၆ နာရီ ကတည္းက အိပ္လို႕ မေပ်ာ္ေတာ့တာ အိပ္ေရးမ၀တဲ့ သူတစ္ေယာက္အတြက္ ေခါင္းထဲမွာ ရွင္းမေနဘူးဆိုတာ ဆန္းေတာ့ မဆန္းပါဘူး ..<br />အိပ္လို႕ လည္း မေပ်ာ္ လို႕ ေစာေစာထ သြားတိုက္ ၊ မ်က္ႏွာသစ္ ၊ ဘုရားရွစ္ခိုး ၊ ေတာင္ေလွ်ာက္ ၊ ေၿမာက္ေလွ်ာက္ ..<br />စာေမးပဲြ နီးေနလို႕ စာက်က္ရမယ္ ဆိုေပမယ့္ ဘယ္လို မွ စ်ာန္မ၀င္ ..<br />စိတ္ေၿပေပ်ာက္မယ္အထင္ ကုတင္ေပၚကို ကြန္ၿပဴတာ ယူလို႕ ေခါင္းေနာက္ေနာက္ နဲ႕ စာေရးမယ္ စိတ္ကူးလိုက္မိတယ္ ..<br /><br />စိတ္ထဲမွာလည္း အေတြးေတြ ရွဳပ္ေထြးေနတာပဲ ..<br />အလိုမက် မွဳ႕ေတြ မ်ားေနတာလား ..<br />ေပါက္ကဲြမွဳ႕ သံစဥ္ ေတြ ရိုက္ေနတာလား ..<br />လူေတြကို ယံုၾကည္မွဳ႕ ေတြ မထားခ်င္ေတာ့တာလား ..<br />စိတ္ကူးတည့္ရာေတြ ေလွ်ာက္လုပ္ေနတာလား ..<br />မေပ်ာက္ႏိုင္တဲ့ အဖ်ားကိုလည္း စိတ္ညစ္လာတယ္ ..<br />အိမ္ကိုလည္း ပိုပိုၿပီး လြမ္းမိတယ္ ..<br />တစ္ေယာက္တည္းလည္း အလိုလို ေနရင္းလည္း ဘယ္က ဘယ္လို က်လာတဲ့ မ်က္ရည္ေတြမွန္းမသိ နဲ႕ ၀မ္းနည္းေနမိတယ္ ..<br /><br />ကိုယ့္ကိုယ္ ကိုလည္း ဘာေတြ လုပ္မိလို႕ လုပ္မိ ၊ ေတြးမိေတြးရာေတြး တစ္ေယာက္တည္း ကိုယ့္အေတြးနဲ႕ကိုယ္ ..<br /><br />စိတ္ေၿပလက္ေပ်ာက္ရိွမလားဆိုၿပီး ေၿခဦးတည့္ရာ ေလွ်ာက္သြားရင္း မေပ်ာက္တဲ့ အၿပင္ အေအးပတ္ၿပီး ပိုပိုဖ်ားလာတာပဲ ရိွတယ္ ..<br /><br />ဘယ္သူမွ မရိွတဲ့ေနရာ တစ္ေယာက္တည္း ေနရတဲ့သူအတြက္ တစ္ခါတစ္ေလ စိတ္ညစ္မိတယ္ဆိုတဲ့အရာက ကိုယ္တစ္ေယာက္တည္း မွ မဟုတ္တာ ဆိုတဲ့ အေတြးနဲ႕ လည္း ေၿဖေဖ်ာက္လို႕ မရ ..<br />( ခံစားဖူးသူတိုင္း နားလည္ၾကမွာပါ ... )<br /><br />တစ္ခါတစ္ေလေတာ့လည္း ဒီကၽြန္းေပၚကို ဘယ္လိုမ်ား ေရာက္လာပါလိမ့္ ေတြးမိတယ္ ..<br />မိမိ ဆႏၵ နဲ႕ မိမိ လာခဲ့တာလား .. ( ဟုတ္ပါတယ္ .. ကိုယ္လုပ္လိုက္လို႕ ၿဖစ္လာတာလည္း ပါတာေပါ့ )<br />ခံယူခ်က္ေတြ ၿဖစ္လာဖို႕ လာခဲ့တာလား ..<br />ကံၾကမၼာ က တြန္းအားေပးၿပီး သြားခိုင္းတာလား ..<br />တစ္စံုတစ္ဦး ရဲ႕ တိုက္တြန္းႏိုးေဆာ္မွဳ႕ နဲ႕ လာခဲ့တာလား ..<br />ဘယ္လိုပဲ ၿဖစ္ၿဖစ္ .. ေသခ်ာတာ တစ္ခုကေတာ့ ခုခ်ိန္ထိ တစ္ေယာက္တည္း ေလွ်ာက္ေနရင္း လမ္းမေပ်ာက္သြားေသးတာပဲ ..<br /><br />တစ္ခါတစ္ေလ ထိုတစ္စံုတစ္ေယာက္ဆိုတာကို အရမ္းမုန္းတယ္ .. စဥ္းစားမိတိုင္း ေသေလာက္ေအာင္ နာက်င္ မိတယ္ .. အေတြးထဲ ၀င္မလာဖို႕ ေမာင္းထုတ္ေပမယ့္ လည္း ၿပန္ၿပန္၀င္လာတဲ့ အခ်ိန္မွာ .. စိတ္တိုလြန္းလို႕ ကိုယ့္အသားေတြ ကိုယ္ပဲ တဆက္ဆက္ တုန္လာမိတယ္ ..<br />ဘာပဲ ၿဖစ္ၿဖစ္ အေ၀းဆံုးေနရာကို ထြက္သြားဖို႕ ေမွ်ာ္လင့္ထားတဲ့ ေန႕ေလးတစ္ရက္ေတာ့ ၿဖစ္လာမွာေပါ့ ..<br /><br />ေပါက္ကဲြမွဳ႕ေတြ နဲ႕ ဘာေတြ ၿဖစ္ေနမွန္းလည္း မသိ <span style="font-family:lucida grande;">ဘူး </span>..<br />........<br />........<br />........<br />........<br />........<br />ေခါင္းထဲမွာ အရမ္း ေနာက္က်ိေနလို႕ ဆက္ေရးခ်င္ စိတ္ မရိွေတာ့ပါ ..<br /><br />အၿမဲတမ္း နားလည္ ခံစားေပးေနတဲ့ ရန္ကုန္ က ငယ္ သူငယ္ခ်င္းကိုလည္း အားနာသလို<br />ဒီမွာ ရိွေနတဲ့ ငယ္ သူငယ္ခ်င္း တစ္ေယာက္ကိုလည္း တစ္ေန႕ေန႕ စိတ္ထဲ ရိွသမွ် ကို နားေထာင္ေပးလို႕ အားနာလွၿပီ ...<br /><br /></span><span style="font-weight: bold;font-size:100%;" >စိတ္ညစ္ေနခ်ိန္မွာ ေပ်ာ္ရႊင္ခဲ့ရတဲ့ ေန႕၇က္ေတြကို လည္း သတိရမိတယ္ ..</span><span style="font-size:100%;"><br /><br />ကိုယ့္ကိုယ္ကိုလည္း ဘယ္ေလာက္ အားတင္းၿပီး ေလွ်ာက္ႏိုင္မလဲ ဆိုတာ .........................<br /><br /></span><br /><br /><br /><br /><br /><span style="color: rgb(255, 102, 0);">PS ... !...*</span> ေတာင္စဥ္ ေရမရ အေတြးေတြ <span style="color: rgb(255, 102, 0);">*...!</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1945354865414242200-3703070685331584385?l=saunghninywat.blogspot.com' alt='' /></div>ေဆာင္းႏွင္းရြက္http://www.blogger.com/profile/17001566398373914216noreply@blogger.com15tag:blogger.com,1999:blog-1945354865414242200.post-20738052625635869912009-10-14T00:56:00.006+08:002009-10-14T16:44:17.473+08:001. <span style="font-weight: bold;">What is your name :</span> <span style="color: rgb(0, 0, 153);">Saung Hnin Ywat</span><br /><br />2. <span style="font-weight: bold;">A four Letter Word :</span> <span style="color: rgb(0, 0, 153);">Song</span><br /><br />3. <span style="font-weight: bold;">A boy's Name :</span> <span style="color: rgb(0, 0, 153);">Stephen</span><br /><br />4. <span style="font-weight: bold;">A girl's Name :</span> <span style="color: rgb(0, 0, 153);">Sandi</span><br /><br />5. <span style="font-weight: bold;">An occupation :</span> <span style="color: rgb(0, 0, 153);">Scientist</span><br /><br />6. <span style="font-weight: bold;">A color :</span> <span style="color: rgb(0, 0, 153);">Sky Blue</span><br /><br />7. <span style="font-weight: bold;">Something you'll wear :</span> <span style="color: rgb(0, 0, 153);">Skinny jeans</span><br /><br />8. <span style="font-weight: bold;">A food :</span> <span style="color: rgb(0, 0, 153);">Shan Noodle</span><br /><br />9. <span style="font-weight: bold;">Something found in the bathroom :</span> <span style="color: rgb(0, 0, 153);">Soap</span><br /><br />10. <span style="font-weight: bold;">A place :</span> <span style="color: rgb(0, 0, 153);">Singapore</span><br /><br />11. <span style="font-weight: bold;">A reason for being late :</span> <span style="color: rgb(0, 0, 153);">Spoiled my watch</span><br /><br />12. <span style="font-weight: bold;">Something you'd shout :</span> <span style="color: rgb(0, 0, 153);">Shut up</span><br /><br />13. <span style="font-weight: bold;">A movie title :</span> <span style="color: rgb(0, 0, 153);">Spider Man</span><br /><br />14. <span style="font-weight: bold;">Something you drink :</span> <span style="color: rgb(0, 0, 153);">Sprite</span><br /><br />15. <span style="font-weight: bold;">A musical group :</span> <span style="color: rgb(0, 0, 153);">Symphony X</span><br /><br />16. <span style="font-weight: bold;">An animal :</span> <span style="color: rgb(0, 0, 153);">Sparrow</span><br /><br />17. <span style="font-weight: bold;">A street name :</span> <span style="color: rgb(0, 0, 153);">Seragoon Road</span><br /><br />18. <span style="font-weight: bold;">A type of car :</span> <span style="color: rgb(0, 0, 153);">Suzuki</span><br /><br />19. <span style="font-weight: bold;">The title of a song :</span> <span style="color: rgb(0, 0, 153);">Seasons in the Sun</span><br /><br />20. <span style="font-weight: bold;">A verb :</span> <span style="color: rgb(0, 0, 153);">See you Again</span><br /><br />Rules : It's harder than it looks! Copy to your own note, erase my answers ,enter yours.Use the first letter of your name to answer each of the following questions.If the person before you had the same first initial , you must use different answers.You cannot use any word twice and you can't use your name for the boy/girl name question.<br /><br /><br />သံလြင္HERO ေမြးေန႕ အမွတ္တရ အၿဖစ္<br />တဂ္ထားတာ အမွတ္တရ ေရးေပးလုိက္တယ္ ေနာ္ ..<br /><br /><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(51, 102, 102);">H@PPY B!RtHD@Y ...</span><br /><br /><span style="color: rgb(204, 102, 0);">THANlWIN HERO ရဲ႕ ယေန႕က်ေရာက္ေသာ၂၁ ႏွစ္ေၿမာက္</span><br /><span style="color: rgb(204, 102, 0);">ေမြးေန႕ မွသည္ အစဥ္အၿမဲ က်န္းမာၿခင္း ၊ ေပ်ာ္ရႊင္ၿခင္း မ်ားကို အစဥ္အၿမဲ ပိုင္ဆိုင္ႏိုင္ပါေစ ...</span><br /><br /><br />ဆက္လက္ၿပီး ေရးဖို႕ ကံစမ္းမဲ လက္မွတ္ေပါက္သြားသူကေတာ့<br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(255, 153, 102);">ဂ်ပန္ေကာင္ေလး </span>ပါ ....<br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(204, 0, 0);">J </span> နဲ႕စတာ ဆိုေတာ့ အရမ္းေတာ့ ေခါင္းမစားေလာက္ပါဘူး ... အဟိ ....<br />အားလို႕ အခ်ိန္ရတယ္ ဆိုရင္ ေရးေပးေပါ့ေနာ္ ...<br /><br /><br /><br /><br /><span style="color: rgb(255, 102, 0);">PS ... !...*</span> သံလြင္hero တဂ္ပို႕စ္ <span style="color: rgb(255, 102, 0);">*...!</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1945354865414242200-2073805262563586991?l=saunghninywat.blogspot.com' alt='' /></div>ေဆာင္းႏွင္းရြက္http://www.blogger.com/profile/17001566398373914216noreply@blogger.com7tag:blogger.com,1999:blog-1945354865414242200.post-81776328436071201122009-10-10T02:27:00.009+08:002009-10-10T02:50:50.393+08:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_0LX8GAngvxY/Ss-CZn-81iI/AAAAAAAAAKU/d1zUZIjdrV8/s1600-h/away.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 286px; height: 400px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_0LX8GAngvxY/Ss-CZn-81iI/AAAAAAAAAKU/d1zUZIjdrV8/s400/away.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5390670655727130146" border="0" /></a> <br /><p class="MsoNormal"><meta equiv="Content-Type" content="text/html; charset=utf-8"><meta name="ProgId" content="Word.Document"><meta name="Generator" content="Microsoft Word 11"><meta name="Originator" content="Microsoft Word 11"><link rel="File-List" href="file:///C:%5CDOCUME%7E1%5Cuser%5CLOCALS%7E1%5CTemp%5Cmsohtml1%5C01%5Cclip_filelist.xml"><!--[if gte mso 9]><xml> <w:worddocument> <w:view>Normal</w:View> <w:zoom>0</w:Zoom> <w:punctuationkerning/> <w:validateagainstschemas/> <w:saveifxmlinvalid>false</w:SaveIfXMLInvalid> <w:ignoremixedcontent>false</w:IgnoreMixedContent> <w:alwaysshowplaceholdertext>false</w:AlwaysShowPlaceholderText> <w:compatibility> <w:breakwrappedtables/> <w:snaptogridincell/> <w:wraptextwithpunct/> <w:useasianbreakrules/> <w:dontgrowautofit/> </w:Compatibility> <w:browserlevel>MicrosoftInternetExplorer4</w:BrowserLevel> </w:WordDocument> </xml><![endif]--><!--[if gte mso 9]><xml> <w:latentstyles deflockedstate="false" latentstylecount="156"> </w:LatentStyles> </xml><![endif]--><style> <!-- /* Font Definitions */ @font-face {font-family:Zawgyi-One; panose-1:2 11 6 4 3 5 4 4 2 4; mso-font-charset:0; mso-generic-font-family:swiss; mso-font-pitch:variable; mso-font-signature:1627421319 -2147483648 8 0 66047 0;} /* Style Definitions */ p.MsoNormal, li.MsoNormal, div.MsoNormal {mso-style-parent:""; margin:0cm; margin-bottom:.0001pt; mso-pagination:widow-orphan; font-size:12.0pt; font-family:"Times New Roman"; mso-fareast-font-family:"Times New Roman";} @page Section1 {size:612.0pt 792.0pt; margin:72.0pt 90.0pt 72.0pt 90.0pt; mso-header-margin:36.0pt; mso-footer-margin:36.0pt; mso-paper-source:0;} div.Section1 {page:Section1;} --> </style><!--[if gte mso 10]> <style> /* Style Definitions */ table.MsoNormalTable {mso-style-name:"Table Normal"; mso-tstyle-rowband-size:0; mso-tstyle-colband-size:0; mso-style-noshow:yes; mso-style-parent:""; mso-padding-alt:0cm 5.4pt 0cm 5.4pt; mso-para-margin:0cm; mso-para-margin-bottom:.0001pt; mso-pagination:widow-orphan; font-size:10.0pt; font-family:"Times New Roman"; mso-ansi-language:#0400; mso-fareast-language:#0400; mso-bidi-language:#0400;} </style> <![endif]--> </p><p class="MsoNormal" style="font-weight: bold; color: rgb(0, 0, 153);"><span style="font-family:Zawgyi-One;">သူမ <br /></span></p><p class="MsoNormal" style=""><span style="font-family:Zawgyi-One;"> <br /></span></p><p class="MsoNormal" style=""><span style="font-family:Zawgyi-One;"> <br /></span></p><p class="MsoNormal" style=""><span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:85%;" >ကၽြန္ေတာ့္ ရင္ ထဲ က <span style="color: rgb(51, 153, 153);">အလွနတ္သမီးေလး တစ္ပါး </span>..</span></p><p class="MsoNormal" style=""><span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:85%;" > <br /></span></p> <p class="MsoNormal" style=""><span style="color: rgb(255, 204, 0);font-family:Zawgyi-One;font-size:85%;" >၀င္း၀ါတဲ့ အသားအေရ </span><span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:85%;" >ပိုင္ရွင္ေလး တစ္ေယာက္ ..</span></p><p class="MsoNormal" style=""><span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:85%;" > <br /></span></p> <p class="MsoNormal" style=""><span style="color: rgb(153, 153, 255);font-family:Zawgyi-One;font-size:85%;" >အၿပစ္ကင္းစင္တဲ့ </span><span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:85%;" >မ်က္ႏွာထားေလး တစ္ခု ကို ပိုင္ဆိုင္ထားတဲ့ သူမ ..</span></p><p class="MsoNormal" style=""><span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:85%;" > <br /></span></p> <p class="MsoNormal" style=""><span style="color: rgb(255, 153, 255);font-family:Zawgyi-One;font-size:85%;" >ေသးသြယ္တဲ့ </span><span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:85%;" >ခႏၶာကိုယ္ေလး နဲ႕ <span style="color: rgb(255, 153, 255);">အရပ္ၿမင့္ၿမင့္ </span>ေလးနဲ႕ သူမ ..</span></p><p class="MsoNormal" style=""><span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:85%;" > <br /></span></p> <p class="MsoNormal" style=""><span style="color: rgb(204, 102, 204);font-family:Zawgyi-One;font-size:85%;" >လက္ေခ်ာင္းေသးေသးသြယ္သြယ္ </span><span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:85%;" >ေလးမ်ားနဲ႕ <span style="color: rgb(204, 102, 204);">ေၿခဖမိုး လွလွ </span>ေလးကို ပိုင္ဆိုင္ထားတဲ့ သူမ ..</span></p><p class="MsoNormal" style=""><span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:85%;" > <br /></span></p> <p class="MsoNormal" style=""><span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:85%;" >တစ္ခါ တစ္ရံမွာ ကတီၱပါ ဖိနပ္ <span style="color: rgb(51, 102, 255);">အၿပာေရာင္ေလး </span>စီးထားတတ္တဲ့ ေၿခေခ်ာင္းေလးေတြ ..</span></p><p class="MsoNormal" style=""><span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:85%;" > <br /></span></p> <p class="MsoNormal" style=""><span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:85%;" >ႏူးညံ့တဲ့ ခႏၶာကိုယ္ ေလးမွာ ကပ္ၿငိေနတဲ့ တမူထူးၿခားလွပေနေသာ သူမရဲ႕ သဘာ၀ <span style="color:red;">ဆံႏြယ္ နီနီေလး</span>မွာ ၿမင္ရသူေတြကို လည္ၿပန္ၾကည့္ရေစသည္ ..</span></p><p class="MsoNormal" style=""><span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:85%;" > <br /></span></p> <p class="MsoNormal" style=""><span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:85%;" >တစ္ခါတစ္ရံ သူမ ရဲ႕ ဟန္ေဆာင္ မပါဘဲ လြတ္လပ္စြာ စကားေၿပာဟန္ ေလး သည္လည္း လူတစ္ေယာက္ကို စဲြေဆာင္လြန္းလွသည္ ..</span></p><p class="MsoNormal" style=""><span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:85%;" > <br /></span></p> <p class="MsoNormal" style=""><span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:85%;" > </span></p> <p class="MsoNormal" style=""><span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:85%;" >သူမ သည္ ကၽြန္ေတာ့္ သူငယ္ခ်င္း ရဲ႕ ညီမေလး တစ္ေယာက္ ..</span></p> <p class="MsoNormal" style=""><span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:85%;" >သူမ ၏ နာမည္ကို ၾကားေနခဲ့သည္မွာ ၾကာေနသည္မွာ လႊဲလို႕ ကၽြန္ေတာ္ မၿမင္ဖူးခဲ့ပါ .. </span></p> <p class="MsoNormal" style=""><span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:85%;" >တစ္ေန႕ ..</span></p> <p class="MsoNormal" style=""><span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:85%;" >အမွတ္မထင္ သူမကို စတင္ ေတြ႕ရသည့္ ေန႕တြင္ ပင္ ကၽြန္ေတာ္ အရမ္း ခ်စ္မိသြားသည္ ..</span></p><p class="MsoNormal" style=""><span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:85%;" > <br /></span></p> <p class="MsoNormal" style=""><span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:85%;" > </span></p> <p class="MsoNormal" style=""><span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:85%;" >ကၽြန္ေတာ့္ရဲ႕ ခ်စ္ၿခင္း လကၤာေတြ ေၿပာၿပလိုက္တိုင္း ေၿပာင္စပ္စပ္ နဲ႕ ရယ္စရာ လုပ္တတ္တဲ့ သူမ ..</span></p> <p class="MsoNormal" style=""><span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:85%;" >ဒါေပမယ့္ ကၽြန္ေတာ္ စိတ္မဆိုးႏိုင္ပါ ..</span></p><p class="MsoNormal" style=""><span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:85%;" > <br /></span></p> <p class="MsoNormal" style=""><span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:85%;" > </span></p> <p class="MsoNormal" style=""><span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:85%;" >ကၽြန္ေတာ္ တို႕ မကုန္ႏိုင္တဲ့ စကားေတြ ေၿပာၾကတဲ့ ေန႕ရက္ ေတြ လည္း ရိွခဲ့ဘူးပါတယ္ ..</span></p> <p class="MsoNormal" style=""><span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:85%;" >ဒါေပမယ့္ သူမ ရဲ႕ စကားလံုးေတြ ကေတာ့ သူငယ္ခ်င္းဆိုတဲ့ စကားလံုး က မဆက္ေတာ့ပါ ..</span></p><p class="MsoNormal" style=""><span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:85%;" > <br /></span></p> <p class="MsoNormal" style=""><span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:85%;" > </span></p> <p class="MsoNormal" style=""><span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:85%;" >ကၽြန္ေတာ့္္ အတြက္ သူမ နဲ႕ ၂ ေယာက္ တည္း ေတြ႕ဆံုႏိုင္ရန္မွာ အလြန္ ခက္ခဲလြန္းလွသည္ ..</span></p> <p class="MsoNormal" style=""><span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:85%;" >အိမ္ထဲက အိမ္ၿပင္ ေတာ္ရံု မထြက္တဲ့ သူမ ကို ေတြ႕ဆံုႏိုင္ရန္မွာ ပုိ၍ ခက္ခဲပါတယ္ .. <br /></span></p> <p class="MsoNormal" style=""><span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:85%;" > </span></p> <p class="MsoNormal" style=""><span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:85%;" > <br /></span></p><p class="MsoNormal" style="text-align: center;"><span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:85%;" >..^..^..^..^..^..^..^..^..^..</span><span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:85%;" >^..^..^..^..^..</span></p><p class="MsoNormal" style="text-align: center;" align="center"><span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:85%;" > <br /></span></p> <p class="MsoNormal" style=""><span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:85%;" > </span></p> <p class="MsoNormal" style=""><span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:85%;" >တစ္ခါတစ္ရံ သူမ သည္ ကၽြန္ေတာ့္ကို ေရွာင္ေနခဲ့သည္လား .. </span></p> <p class="MsoNormal" style=""><span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:85%;" >တစ္ေယာက္နဲ႕ တစ္ေယာက္ မေရွာင္ဘဲ နဲ႕ပဲ ေရွာင္သလိုၿဖစ္ခဲ့သည္လား ..</span></p> <p class="MsoNormal" style=""><span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:85%;" >ကၽြန္ေတာ္ အတြက္ သူမႏွင့္ ေတြ႕ရန္သာ ေစာင့္ေနရသည္ ေန႕စဲြေတြ ..</span></p> <p class="MsoNormal" style=""><span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:85%;" >ကံၾကမၼာကပဲ ေ၀းကြာေအာင္ လုပ္သြားတာလား ..</span></p><p class="MsoNormal" style=""><span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:85%;" > <br /></span></p> <p class="MsoNormal" style=""><span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:85%;" > </span></p> <p class="MsoNormal" style=""><span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:85%;" >အခုခ်ိန္မွာ ဘယ္ အေၾကာင္းေတြက သူမ နဲ႕ ကၽြန္ေတာ္ ကို ေ၀းကြာေစခဲ့တယ္ ဆိုတာေတာ့ ေသခ်ာ မသိပါ ။</span></p><p class="MsoNormal" style=""><span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:85%;" > <br /></span></p> <p class="MsoNormal" style=""><span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:85%;" > </span></p> <p class="MsoNormal" style=""><span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:85%;" >ဒါေပမယ့္ ေနာက္ဆံုး သူမ .. ကၽြန္ေတာ့္္ ကို ခ်စ္ခဲ့တယ္ဆိုတာ သိလိုက္တဲ့ အခ်ိန္မွာ ..</span></p> <p class="MsoNormal" style=""><span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:85%;" >သူမ သည္ ကၽြန္ေတာ့္ ရဲ႕ <b>အေ၀းဆံုး အေ၀းဆံုး အေ၀းဆံုး </b>ဆိုတဲ့ ေနရာ တစ္ေနရာကို ေရာက္သြားပါၿပီ ..</span></p> <p class="MsoNormal" style=""><span style="font-size:85%;"> <br /></span></p><p class="MsoNormal" style=""><span style="font-size:85%;">သူမ ရဲ႕ အခ်စ္ေတြ ဘယ္ေတာ့မွ ၿပန္မရႏိုင္ေတာ့သလို .. </span><!--[if !supportLineBreakNewLine]--> <!--[endif]--></p> <p class="MsoNormal" style=""><span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:85%;" >ခ်စ္ခဲ့ေသာ္လည္း ယခုအခ်ိန္မွာ နာက်ည္းသြားခဲ့ၿပီဆိုတာ သိလိုက္ရတဲ့ အခ်ိန္ ..</span></p><p class="MsoNormal" style=""><span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:85%;" > <br /></span></p> <p class="MsoNormal" style=""> <!--[if !supportLineBreakNewLine]--> <!--[endif]--></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: center;"><span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:85%;" > <span style="color: rgb(153, 51, 0);"> <i> ကၽြန္ေတာ့္ ဦးေႏွာက္ ေသြးေၾကာ တစ္ခုလံုး ပိုၿပီး ေၿဖာင္းဆန္သြားတယ္ ..</i></span></span></p><p class="MsoNormal" style=""><span style="font-size:85%;"> <br /></span></p><p class="MsoNormal" style=""><span style="font-size:85%;"> <br /></span></p><p class="MsoNormal" style=""><span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:85%;" ><span style="color: rgb(153, 51, 0);"><i> <br /></i></span></span></p> <p class="MsoNormal" style=""><span style="font-size:85%;"><o:p> </o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style=""><span style="font-size:85%;"><o:p> </o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style=""><span style="font-size:85%;"><o:p> </o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style=""><span style="color: rgb(153, 51, 153);font-size:85%;" >PS ... </span><span style="color: rgb(255, 102, 0);font-size:85%;" >!...*</span><span style="font-size:85%;"><i><span style="color:black;"> </span></i></span><span style=";font-size:85%;color:black;" >ေတြးမိေတြးရာ ေလး တစ္ခုပါ </span><span style="color: rgb(255, 102, 0);font-size:85%;" >*...!</span></p><p class="MsoNormal" style=""><span style="color: rgb(255, 102, 0);font-size:85%;" > <br /></span></p> <p></p><p class="MsoNormal"> <br /><span style="font-family:Zawgyi-One;"><o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><o:p> </o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><o:p> </o:p></span></p> <br /><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1945354865414242200-8177632843607120112?l=saunghninywat.blogspot.com' alt='' /></div>ေဆာင္းႏွင္းရြက္http://www.blogger.com/profile/17001566398373914216noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-1945354865414242200.post-21516552842522128632009-10-06T00:13:00.011+08:002009-10-06T00:54:57.196+08:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_0LX8GAngvxY/SsoebsGTkzI/AAAAAAAAAKM/t-rTGSNA9pc/s1600-h/dontshare.bmp"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 117px; height: 115px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_0LX8GAngvxY/SsoebsGTkzI/AAAAAAAAAKM/t-rTGSNA9pc/s400/dontshare.bmp" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5389153365145129778" border="0" /></a><br /><br /><span style="font-size:130%;"><span style="font-size:85%;">ငါတို႕ တစ္ဦးနဲ႕ တစ္ဦး အခ်င္းခ်င္း နားလည္မွဳေတြရိွခဲ့ၾကသလို အရမ္းခ်စ္ခဲ့ၾကလို႕ တစ္ဦး နဲ႕ တစ္ဦး လက္တဲြၿပီး ေအးခ်မ္းစြာ က်ဆင္းေနတဲ့ ႏွင္းေတြနဲ႕ လမ္းကို ၾကည္ႏူးစြာ ေလွ်ာက္လွမ္းေနၾကၿပီပဲ ~~ ဘာလို႕ လမ္းခဲြရမွာလဲ ~~ ဒါေပမယ့္လည္း မေမွ်ာ္လင့္တဲ့ အေၾကာင္းတစ္စံု တစ္ရာမ်ား ေပၚေပါက္လာရင္ နင္ ငါ့ရဲ႕ လက္ကို မၿဖဳတ္ပါနဲ႕ ~~ ငါရဲ႕ လက္ကို ေသခ်ာ ကိုင္ထားေပးပါ ။ ငါ့ကို လြတ္ေၿမာက္ခြင့္ လည္း မေပးပါနဲ႕ ~~<br /><br />ဘာလို႕လဲ ဆို ငါကိုယ္တိုင္ ငါ့ရဲ႕ မသိစိတ္ေရာ ၊ အသိစိတ္ေရာ က နင္ဆီမွာ ေရာက္ေနလုိ႕ပါ ။ ငါ ၿမတ္ၿမတ္ႏိုးႏိုး လိုလားတဲ့ လက္ဖ၀ါး တစ္စံု ကို ဆံုးရံွဴးရမွာ အရမ္းေၾကာက္တယ္ ~~<br /><br />ငါတို႕ စကားေတြ အမ်ားၾကီး ေၿပာမယ္ေလ ။ ပံုၿပင္ေတြ အေၾကာင္း ေၿပာၿပမယ္။ အိမ္မက္ေတြ အေၾကာင္း ေၿပာၿပမယ္။ စိတ္ခံစားမွဳေတြ အေၾကာင္းေၿပာၾကမယ္ ~~ ေဟာ . . . ေၿပာရင္း မိုးေတြ ရြာလာၿပီ ..! မိုးစက္ပြင့္ေတြ အေၾကာင္း ဆက္ေၿပာၾကမယ္ေလ ~~ ငါတို႕ရဲ႕ စကားလံုးေတြထဲမွာ မက္ေမာမွဳ ေတြ မပါဘူး ~~ အတၱေတြ မပါဘူး ~~ မိန္းေမာေစတဲ့ ရမၼက္ေတြ မပါဘူူး ~~ အဆိပ္ေငြ႕ေတြ မပါသလို လိုလား ေတာင္းတမွဳ႕ေတြ မပါဘူး ~~<br /><br />ငါတို႕ရဲ႕ လက္တဲြမွဳမွာ တစ္ဦးကို တစ္ဦး အၿဖဴစင္ ဆံုးေသာ ၿမတ္ႏိုးမွဳ ၊ နားလည္မွဳ နဲ႕ ညစ္ညမ္းမွဳ႕ တစ္စံုတစ္ရာ မပါတဲ့ အၿဖဴေရာင္ မုိးစက္ေတြနဲ႕ တည္ေဆာက္ထားတာပါ ~~<br /><br />ဒါေပမယ့္ ငါတို႕သိေနၾကတယ္ ~~ ေပ်ာ္ရႊင္မွဳေတြ ေ၀းလႊင့္ေပ်ာက္ဆံုးသြားမယ့္ အနာဂတ္ကို မလိုလားတဲ့ ငါ့အတြက္ နင့္ကို မေမးရဲသလို နင္ကလည္း မ်က္ရည္မိုးေတြနဲ႕ အနာဂတ္ ရရိွသြားမွာကို စိုးရြ႕ံေနလို႕ ......<br /><br />ငါတို႕ ၂ ေယာက္လံုး ႏူးညံေနတဲ့ လက္ဖ၀ါး တစ္စံု မဆံုးရွံဴးဖို႕ အရမ္းကို ေမာပန္း ေနၾကၿပီ ............<br /><br />ဒါေပမယ့္ ဘယ္လိုၿဖစ္ၿဖစ္ ေနာက္ဆံုး ငါတို႕ ရင္ဆိုင္ရမယ္ ဆိုတာကို တစ္ဦး ကို တစ္ဦး သိေနၾကတယ္ ~~<br /><br />~~~~~ ~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~ ~~~~~<br /><br /><br />ငါအသက္ရွဳသံေတြ မရပ္သေရြ႕ နင္ ငါ့လက္ကို ကိုင္ထားေပးပါ ။<br /></span><br /></span><br /><br /><br /><br /><span style="font-size:100%;"><span style="color: rgb(255, 102, 0);"><span style="color: rgb(51, 51, 51);"><span style="color: rgb(255, 102, 0);"><span style="color: rgb(153, 51, 153);">PS ... </span>!...*</span></span></span><span style="color: rgb(255, 102, 0);"><span style="color: rgb(51, 51, 51);"><span style="color: rgb(255, 102, 0);"><span style="color: rgb(0, 0, 0);"><span style="font-style: italic;"> </span>ၿမတ္ခင္းသစ္ တြင္ ေရးခဲ့ေသာ အေတြး ပို႕စ္ေလး တစ္ပုဒ္ </span></span></span></span><span style="color: rgb(255, 102, 0);"><span style="color: rgb(51, 51, 51);"><span style="color: rgb(255, 102, 0);">*...!</span></span></span></span><br /><div style="text-align: right;">6<span style="font-size:78%;">th</span>.Dec,2008<br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1945354865414242200-2151655284252212863?l=saunghninywat.blogspot.com' alt='' /></div>ေဆာင္းႏွင္းရြက္http://www.blogger.com/profile/17001566398373914216noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-1945354865414242200.post-23750166847102196072009-09-22T12:31:00.004+08:002009-09-22T13:06:56.140+08:00ဒီေန႕မွ စလို႕ ခဏ ေက်ာင္းပိတ္ထားေတာ့ မနက္ ေစာေစာ အိပ္ယာက ထတဲ့ ဒဏ္ကေနလည္း ကင္းေ၀းလို႕ေနတာ အရမ္းကို ေပ်ာ္ေနမိတယ္ ။<br />ေက်ာင္းပိတ္ေတာ့ လည္း အားေနလား ဆိုေတာ့ မအားေပါင္ .. အရွဳပ္ေတြ လုပ္လုိ႕ .. အလုပ္ေတြ ရွဳပ္ေနတာ ကိုဖီအာနန္ေတာင္ ထိုင္ငိုရေအာင္ တန္းစီေနတာပဲ ေနာ္ ..။<br />တစ္ေန႕ကို ၂၅ နာရီေတာင္ မေလာက္သလိုပဲ ..<br /><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(0, 153, 0);">အလုပ္ေတြ ရွဳပ္လိုက္ပံုမ်ားကေတာ့ ..</span><br /><br />~ အိမ္ကို <span style="font-weight: bold;">၂ ပတ္ တစ္ခါ </span>စာထည့္ေနက် စာလည္း ေရးရမယ္ ..<br /><br />~ <span style="font-weight: bold;">ဘေလာ့အိမ္ေတြ </span>လိုက္ၾကည့္ၿပီး စာေတြလည္း လုိက္ဖတ္ခ်င္ေသးတယ္ ..<br /><br />~ <span style="font-weight: bold;">ကိုးရီးယား ဇာတ္လမ္းေလး</span>ေတြ ကလည္း ၾကည့္လိုက္ခ်င္ေသးတယ္ ..<br /><br />~ <span style="font-weight: bold;">သရဲကားေတြ</span> ၾကည့္ဖို႕လည္းတန္းစီ ၿပီး ရိွေနတယ္ ..<br /><br />~ <span style="color: rgb(153, 0, 0); font-weight: bold;">Online </span>ကေန <span style="font-weight: bold;">စာအုပ္ေတြ </span>လည္း ဖတ္လိုက္ခ်င္ေသးတယ္ ..<br /><br />~ <span style="font-weight: bold;">Games အသစ္ေတြ </span>လည္း ကစားဖို႕ ရိွတယ္ ..<br /><br />~ ဒီၾကားထဲ <span style="color: rgb(51, 153, 153); font-weight: bold;">Online Chess</span><span style="font-weight: bold;"> </span>ကလည္း ထိုးလိုက္ခ်င္ေသးတယ္ ..<br /><br />~ <span style="color: rgb(204, 102, 204); font-weight: bold;">webiste</span><span style="font-weight: bold;"> အသစ္ေတြ </span>ကေန ရွာစရာေတြကလည္း မ်ားေနတယ္ ..<br /><br />~ <span style="font-weight: bold;">ဟိုသြား ၊ ဒီသြားကလည္း </span>လုပ္လိုက္ခ်င္ေသးတယ္ ..<br /><br />~ <span style="font-weight: bold;">ေ၀းကြာေနတဲ့ သူငယ္ခ်င္းေတြနဲ႕</span>လည္း စကားေၿပာဖို႕ ခ်ိန္းထားတာေတြက date အၿပည့္ ..<br /><br />~ အားတဲ့ အခ်ိန္ေလးမွာ<span style="font-weight: bold;"> ၾကက္ေတာင္ေလးကလည္း </span>ရိုက္လိုက္ခ်င္ေသးတယ္ ..<br /><br />~ ကိုယ့္ေရးကိုယ္တာ <span style="color: rgb(51, 51, 255); font-weight: bold;">data</span><span style="font-weight: bold;"> ေလးေတြ </span>လုပ္ဖို႕ေတြကလည္း တန္းစီေနတယ္ ..<br /><br />~ ဒီၾကားထဲ <span style="font-weight: bold;">ေဘာလံုးပဲြ </span>ကလည္း ၾကည့္ဖို႕ စိတ္ကူးလိုက္ေသးတယ္ ..<br /><br />~ အဲ့လို အရွဳပ္ေတြ ၾကားထဲက <span style="color: rgb(153, 51, 0); font-weight: bold;">PT Job </span><span style="font-weight: bold;">ေလးလည္း </span>ေၿပးလုပ္မွ ၿဖစ္မယ္ ..<br /><br />~ စာေတြ ေရးမယ္စိတ္ကူးေပမယ့္ အားတဲ့ အခု အခ်ိန္က်ေတာ့ <span style="color: rgb(255, 0, 0); font-weight: bold;"><span style="color: rgb(51, 255, 51);">Feel</span> </span>က မလာေသးေတာ့ ဘယ္လို လုပ္ရပါ့မလဲ ..<br /><br /><br /><br /><span style="font-size:100%;"><span style="color: rgb(255, 102, 0);"><span style="color: rgb(51, 51, 51);"><span style="color: rgb(255, 102, 0);"><span style="color: rgb(153, 51, 153);"><br />PS ... </span>!...*</span></span></span><span style="font-style: italic; color: rgb(255, 102, 0);"><span style="color: rgb(51, 51, 51);"><span style="font-style: italic;"><span style="color: rgb(255, 102, 0);"><span style="font-style: italic;"> </span></span></span></span></span><span style="color: rgb(255, 102, 0);"><span style="color: rgb(51, 51, 51);"><span style="color: rgb(255, 102, 0);"><span style="color: rgb(0, 0, 0);">လုပ္ခ်င္တာေတြ နဲ႕ ၿဖစ္ခ်င္တာေတြ မ်ားေနတယ္ </span></span></span></span><span style="color: rgb(255, 102, 0);"><span style="color: rgb(51, 51, 51);"><span style="color: rgb(255, 102, 0);">*...!</span></span></span></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1945354865414242200-2375016684710219607?l=saunghninywat.blogspot.com' alt='' /></div>ေဆာင္းႏွင္းရြက္http://www.blogger.com/profile/17001566398373914216noreply@blogger.com9tag:blogger.com,1999:blog-1945354865414242200.post-39724423493503383892009-09-21T03:41:00.016+08:002009-09-23T01:04:03.887+08:00ၿမန္မာလို တိုက္ရိုက္ အသံထြက္ရင္ေတာ့ ပူလာအူဘင္ (သို႕) ပိုလာအူဘင္ ... ဘယ္လို အသံထြက္လဲ ေသခ်ာ ေတာ့ မသိပါ ။<br />ပူလာအူဘင္ သြားၾကမည္ ဆိုေသာ အစီအစဥ္ကို မည္သူ အစေဖာ္သည္ မသိ .. (ေနာက္မွ သိတာ မေရာင္ပါတဲ့) ~ ဒါေပမယ့္ ဘယ္သူပဲ အစေဖာ္ပါေစ ~ အရမ္းကို ထိုေနရာသို႕ သြားခ်င္ေနသည္ ေတာ္ေတာ္ကို ၾကာေနပါၿပီ ~ အရင္ တစ္ခါလည္း သြားခ်င္လြန္းလို႕ စီစဥ္ရင္းနဲ႕ ဆန္ရွည္စာ သို႕ ေရာက္သြားသည္ ။<br />မသြားခင္ ၃ ရက္ေလာက္ကမွ ေမးလ္ ရ၍ ေမးၾကည့္လိုက္ေတာ့ ေသခ်ာေပါက္သြားၿဖစ္ပါမည္ တဲ့ ..။<br /><br /><br />အ�